U nas zapłacisz kartą
Odpowiedź na pytanie - Czy Amol na pewno ma czyraka?
Tymianek - właściwości
Podstawowym składnikiem zioła jest olejek eteryczny, który zawiera tymol, linalol, terpineol, borneol, cyneol i octan bornylu. Składniki aktywne zawarte w tymianku odpowiadają za jego główne właściwości lecznicze i pielęgnacyjne.
- Tymol - to olejek eteryczny o właściwościach antybakteryjnych. Wykazuje też działanie wykrztuśne, poprawia funkcjonowanie rzęsek oskrzeli, dlatego może być stosowany przy kaszlu i infekcjach bakteryjnych gardła. Za sprawą przeciwbakteryjnych właściwości tymolu roślina znalazła zastosowanie w leczeniu trądziku.
- Flawonoidy (związki flawonowe) - wykazuje działanie przeciwgrzybicze i przeciwutleniające. Świeży tymianek to jedna z najlepszych roślin o właściwościach antyoksydacyjnych. Dzięki flawonoidom działa przeciwzapalnie i moczopędnie. Dodatkowo może być stosowany pomocniczo przy obniżaniu ciśnienia tętniczego krwi. Za sprawą właściwości rozkurczowym sprzyja oczyszczaniu dróg oddechowych.
- Składniki mineralne - tymianek zawiera m.in. żelazo, wapń, selen, mangan, potas, fosfor, magnez, cynk, miedź.
- Witaminy - tymianek zawiera m.in. witaminę A, beta karoten, witaminę B2, niacynę, witaminę B6, kwas foliowy, witaminę C.
Tymianek - zastosowanie
Za sprawą swoich licznych właściwości tymianek znajduje szerokie zastosowanie zarówno w kuchni, jak i kosmetyce oraz medycynie naturalnej.
Przede wszystkim warto pamiętać o walorach zdrowotnych rośliny. Tymianek skutecznie wspomaga prawidłowe funkcjonowanie:
- układu oddechowego za sprawą działania przeciwbakteryjnego i aseptycznego. Może łagodzić dolegliwości podczas infekcji gardła i jamy ustnej. Działa też wykrztuśnie i rozkurczowo, stąd też bardzo często znajduje się w składzie syropów na kaszel suchy i mokry.
- układu pokarmowego, dlatego też często znajduje zastosowanie w preparatach wspomagających leczenie nieżytu żołądka, łagodzenie podrażnionych jelit i dolegliwości wątrobowe.
Czyrak to częsty współtowarzysz innych chorób
Na pojawienie się czyraków narażone są szczególnie osoby o obniżonej odporności, które cierpią na choroby przewlekłe typu cukrzyca, choroby nerek i wątroby, otyłość, alkoholizm, rak, HIV i AIDS. Wiele osób jest nosicielami gronkowca, który występuje w gardle, nosie, na owłosionej skórze głowy czy w fałdach skórnych. W przypadku osłabienia lub spadku odporności gronkowiec bytujący na skórze staje się dla człowieka zagrożeniem. Czyrak może też pojawić się przy chorobach skóry ze świądem (świerzb, AZS, egzema) jako powikłanie choroby.
Zmiany skórne są jednym z pierwszych objawów cukrzycy. Nadmiar cukru we krwi prowadzi do zmian miażdżycowych w naczyniach włosowatych, czego skutkiem jest niedożywienie skóry. Staje się ona sucha, podatna na zranienia i otarcia. Chory może się drapać, ranki trudno się goją i mogą łatwo zostać zainfekowane przez gronkowce. Cukrzycę diagnozuje badanie glikemii na czczo i doustny test obciążenia glukozą.
Czyrak - nieestetyczny wrzód czy choroba zagrażająca zdrowiu?
Czyrak to bolesny, brzydki wrzód. Najpierw pojawia się krostka, w której zaczyna zbierać się ropa albo ropa z krwią. Tego typu krostki świadczą o chorobie bakteryjnej, wywołanej przez gronkowca. Jakie są przyczyny pojawienia się czyraka i jak się go pozbyć?
Spis treści
- Objawy czyraka
- Jak wygląda czyrak? Zobacz galerię
- Czyrak to częsty współtowarzysz innych chorób
- Czyrak a cukrzyca
- Czyrak a choroby nerek
- Czyrak a wirus HIV
- Czyrak a nowotwory
- Czyrak a choroby skóry
Czyrak to bolesne ropnie, wywoływane najczęściej przez gronkowca złocistego. Większość z nas jest nosicielami tej bakterii. Do wystąpienia objawów dochodzi zwykle, gdy spada odporność organizmu – gronkowiec przenika do mieszków włosowych, gruczołu łojowego lub ranek czy zadrapań na skórze, gdzie namnaża się i wywołuje stan zapalny.
Przyczyną może być spadek odporności spowodowany wychłodzeniem, przemęczeniem, przebytą infekcją, niedożywieniem. Gdy problem nawraca lub przechodzi w postać przewlekłą (czyraczność), przyczyną może być choroba skóry lub ogólnoustrojowa.
Czyrakowi towarzyszy obrzęk, zaczerwienienie i czop ropny, które są efektem zapalenia torebki włosowej i otaczającej ją tkanki. Przeważnie przebieg choroby skóry jest łagodny, zgorzel sama przebija się na zewnątrz, ale bywa, że pojawiają się poważne zdrowotne komplikacje.
Sposoby na wzmocnienie odporności: jak się hartować?Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Gdzie i u kogo występuje oraz jak wygląda czyrak?
Czyrak to zmiana, która może wystąpić w miejscach, gdzie dochodzi do tarcia skóry i ubrania lub 2óch spoconych powierzchni skóry (np. pod pachą, na szyi czy zewnętrznych powierzchniach ud). Jak wygląda czyrak? Ropień przybiera formę rosnącego guza, który po kilku dniach wypełnia się martwiczą, zapalną i rozpadającą się tkanką. Na powierzchni czyraka widoczne jest ropne okienko. Z czasem zmiana ta pęka samodzielnie (“dojrzewa”) i wydzielina zapalna wypływa z czyraka. Mimo, że jest to zmiana, która w dużej części przypadków znika samoistnie nie należy jej lekceważyć. Leki na czyraki łagodzą dokuczliwe objawy jak ból i obrzęk oraz ułatwiają szybszy drenaż ropnych zmian czy ograniczają rozprzestrzenianie się gronkowca w wyniku działania antyseptycznego. Gdzie na ciele występują czyraki? Wyżej wspomniane zostały okolice pachy, szyi czy ud. Szczególne znaczenie ma czyrak na twarzy i w przedsionku nosa. Umiejscowienie może sprzyjać wędrówce lub przeniesieniu bakterii do innych struktur organizmu, co może być groźne w skutkach.
Podsumowując — gdzie może wystąpić czyrak? Np.:
- na pupie (np. czyrak występujący między pośladkami), nodze, udzie i plecach,
- w uchu,
- pachwinie i w miejscu intymnym, a w przypadku kobiet czyrak na wardze sromowej,
- pod pachą, na plecach, na nodze i udzie,
- w obrębie głowy (np. w górnej części ust).
Czyraki to zmiany często pojawiające się w okresie dojrzewania (u nastolatków) i w wieku młodzieńczym. Problem czyraków dotyczy również dorosłych, w tym osób cierpiących na cukrzycę (hiperglikemia zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych nie tylko układu moczowego). Stany obniżonej odporności i/lub długotrwałe stosowanie sterydów może przyczynić się do większej wrażliwości na gronkowca złocistego. Oczywiście potencjalne przyczyny powstawania to również niewystarczająca dbałość w aspekcie higienicznym.
