U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Sposoby Leczenia Bolącego Bąbla na Palcu
Opcije lečenja bola u palcu
Odmaranje i imobilizacija pogođenog prsta
Jedna od prvih opcija lečenja za bol u palcu je mirovanje i imobilizacija zahvaćenog prsta. Ovo može pomoći u smanjenju upale i dati šansu oštećenom tkivu da zaraste.
Zdravstveni radnik može preporučiti udlagu ili protezu, što pomaže da prst ostane na mestu dok zaceljuje. U nekim slučajevima se takođe može preporučiti potpuni odmor, posebno ako postoji ozbiljna oštećenja.
Vežbe fizikalne terapije za poboljšanje snage i fleksibilnosti
Vežbe fizikalne terapije mogu pomoći u poboljšanju snage i fleksibilnosti zahvaćenog prsta nakon što je dovoljno zaceljen da je malo verovatno da je dalje oštećenje. Ove vežbe mogu uključivati vežbe raspona pokreta, vežbe za jačanje i vežbe istezanja.
Vežbe sa opsegom pokreta pomažu u održavanju pokretljivosti zglobova, dok vežbe jačanja izgrađuju mišiće oko zahvaćenog zgloba. Istezanje pomaže u poboljšanju fleksibilnosti i mišića i tetiva.
Lekovi za ublažavanje bolova
Postoje različiti lekovi bez recepta koji se mogu koristiti za ublažavanje bolova povezanih sa bol u palcu. To uključuje nesteroidne antiinflamatorne lekove (NSAID) kao što su ibuprofen ili aspirin, acetaminofen (Tilenol) ili lokalni analgetički gelovi koji se nanose direktno na kožu preko zahvaćenog područja. U nekim slučajevima, lekar može preporučiti i lekove na recept.
Hirurške opcije za teške slučajeve
U teškim slučajevima bol u palcu gde drugi tretmani nisu bili efikasni ili gde postoji značajna oštećenja koja zahtevaju hiruršku intervenciju, operacija može biti neophodna. U zavisnosti od prirode povrede i njene težine, mogu se preporučiti različite vrste hirurških procedura, uključujući artroskopiju (koristeći male instrumente koji se ubacuju kroz sitne rezove), otvorenu hirurgiju (pravljenje većih rezova za pristup dubljim tkivima) ili operaciju zamene zglobova. Lekar može pomoći da se odredi koja je opcija najbolja na osnovu individualnih okolnosti pacijenta.
Uzrok upale palca
Uzrok boli obično je kombinacija nekoliko stvari. Često je uzrokovana mješavinom artroze, zategnutim i neispravnim mišićima i ukočenim zglobovima. Daleko najčešći uzrok takve boli su uski mišići podlaktice, trošenje zglobova i preopterećenje palca tijekom vremena. Više o mogućim dijagnozama možete pročitati kasnije u članku.
Sindrom karpalnog kanala: Čest uzrok boli palca
Srednji živac prolazi od vrata prema dolje u ruku - i odgovoran je za opskrbu živca palca, kažiprsta, srednjeg prsta i polovice prstenjaka. Ako se ovo zaglavi, to može dovesti do bolova u živcima i simptoma živaca - poput zračenja, utrnulosti i smanjene snage. Nedavna istraživanja pokazala su da često postoji nekoliko iritacija živca, uključujući vrat (skaleni sindrom), što može biti uzrok sindroma karpalnog kanala (stezanje živca u zapešću).
- Mjere koje mogu zaustaviti razvoj
Kako bi se spriječio daljnji razvoj ovog stanja koje utječe na šaku i zglob, može se koristiti takozvana šina karpalnog tunela i buka kompresije (oba Podrška za sažimanje lakat gdje mišići zgloba sjede i lokalno na zglobu).
Kompresijska odjeća - Prednosti:
- Dobra potpora i kompresija za lakatni zglob - koji mogu kontrolirati oticanje
- Osigurava smanjenje boli podupirući mišiće lakta i tetive
- Kompresija podržava povećanje cirkulacije krvi - što može značiti pojačano zacjeljivanje
- Veća cirkulacija krvi može značiti manje simptoma sindroma teniskog lakta i karpalnog kanala
- Može se koristiti ispod uobičajene odjeće za dodatnu potporu i zaštitu
- Ispis na slici čitati više
Simptomi i dijagnoza
Bol i nelagodnost u prstu
Bol u palcu se može prepoznati po bolu i nelagodnosti u prstu. Bol se može osećati kao tup bol ili oštar osećaj koji se pogoršava kada se obavljaju aktivnosti sa pogođenim prstom.
Bol se takođe može povećati kada se pritisne na zahvaćeno područje. Važno je obratiti pažnju na bilo kakvu nelagodnost u prstu, jer produženi bol može izazvati dalje oštećenje zgloba.
Otok i crvenilo oko pogođenog područja
Otok i crvenilo oko zahvaćenog područja uobičajeni su simptomi. Otok se javlja zbog upale kao odgovor na povrede koje se javljaju na kostima, zglobovima, tetivama ili ligamentima. U nekim slučajevima, otok može biti toliko jak da utiče na kretanje obližnjih zglobova što otežava pojedincima da završe jednostavne zadatke poput otvaranja tegle ili kucanja na tastaturi.
Crvenilo oko zahvaćenog područja ukazuje na zapaljen odgovor i može se javiti i sa otokom. Ovaj simptom često prati bol ili osetljivost.
Inne rodzaje odcisków
Pęcherze wypełnione płynem są zdecydowanie najbardziej zaawansowaną formą naruszenia powłoki ciała spowodowaną otarciem. Istnieją jednak inne, mniej uciążliwe, ale wymagające nie mniejszej uwagi, dolegliwości.
Odciski można podzielić na dwie zasadnicze grupy, z których każda nieco różni się charakterystyką, a także miejscem lub sposobem powstawania.
- Nagniotki – powstają na powierzchniach, w których palce stykają się ze sobą, tworząc zrogowaciałe zgrubienia. Ważnym punktem w ich profilaktyce jest zatem unikanie obuwia o zbyt wąskich czubkach, co tyczy się przede wszystkim butów damskich na wysokim obcasie.
- Modzele – powstają w miejscach okresowego rogowacenia naskórka. Od pęcherzy odróżnia je to, że nie są wypełnione płynem, a jedynie tworzą skórne zgrubienia.
[irp posts=”9994″ name=”Buty na wysokim obcasie i problemy zdrowotne”]
Profilaktyka zmian skórnych stóp jest stosunkowo łatwa do zastosowania, dlatego warto poświęcić jej trochę czasu, aby uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji, które, nawet jeśli nie są trudne do usunięcia, przez pewien czas powodują dyskomfort czuciowy i estetyczny.
Jak postępować z pęcherzami na stopach?
Najważniejsza zasada dotycząca obchodzenia się pęcherzami dotyczy tego, aby ich nie przekłuwać. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że działanie takie nie przyspieszy gojenia – wręcz przeciwnie, rana zostanie narażona na negatywny wpływ środowiska i pozbawiona sąsiedztwa płynu bakteriobójczego, który zapewnia najbardziej korzystne warunki zasklepiania się rany.
Jeśli powstały pęcherz jest niewielki i stosunkowo bezbolesny należy zapewnić mu dodatkową osłonę w postaci plastra – tradycyjnego lub specjalistycznego, które powinny być usuwane na noc – dostęp powietrza do pęcherza jest bardzo ważny, przyspiesza gojenie i zapobiega powstawaniu dodatkowych komplikacji.
W miarę możliwości należy też na pewien czas zrezygnować z twardego lub ścisłego obuwia, które mogłoby pogłębić problem. Po pewnym czasie pęcherz przyschnie, co będzie równoznaczne z zagojeniem się podrażnienia.
W niektórych przypadkach, gdy pęcherz jest bardzo bolesny lub wręcz utrudnia chodzenie, jego przekłucie może okazać się konieczne. Nie należy czynić tego jednak pochopnie, a odpowiednio się do tego przygotować. Poniżej zawarto wskazówki, o jakich należy pamiętać:
- pęcherze najlepiej jest przebijać igłą lub szpilką jednorazową
- sprzęt wykorzystywany podczas przebijania pęcherza powinien być odpowiednio zdezynfekowany spirytusem
- przed przystąpieniem do zabiegu należy zdezynfekować również sam pęcherz
- po przekłuciu płyn powinien samoistnie wypłynąć z pęcherza, pozostałości można usunąć przy pomocy sterylnych rękawiczek specjalistycznych lub jałowej gazy
- nie należy odrywać cienkiej skóry, która tworzyła pęcherzyk – stanowi ona naturalną barierę osłaniającą ranę i sprawia, że gojenie jest szybsze, można ją docisnąć do rany, a następnie zakleić opatrunkiem usuwanym na noc, podobnie jak w przypadku mniejszych pęcherzy, które nie były przekłuwane
