U nas zapłacisz kartą
Bólący pryszcz na sutku - przyczyny, leczenie i porady
Choroba Pageta brodawki sutkowej (rak sutka Pageta) - przyczyny, objawy i leczenie
Choroba Pageta brodawki sutkowej to inaczej rak sutka Pageta. Jest to rzadko występujący typ raka piersi, a dodatkowo często jest mylony z chorobami dermatologicznymi, co opóźnia postawienie wczesnej diagnozy i szybkie wyleczenie. Jakie są przyczyny i objawy raka sutka Pageta? Jak przebiega leczenie?
Spis treści
Do wczesnych objawów choroby należą wyciek, zaczerwienienie lub strup na brodawce
Choroba Pageta brodawki sutkowej (rak sutka Pageta) to rak wylotowych przewodów mlekowych. Jest to rzadka postać raka piersi - stanowi 0,5-5 proc. tych nowotworów. Choroba zwykle dotyka kobiet po menopauzie (bardzo rzadko mężczyzn), a diagnozę najczęściej słyszą panie w wieku 60-70 lat. Co ciekawe, większość przypadków zachorowań dotyczy kobiet, które nigdy nie były w ciąży.
Czym jest rak sutka u mężczyzny?
Męska, a właściwie chłopięca pierś zanim wejdzie w okres dojrzewania jest zbudowana niemal identycznie jak pierś dziewczęca. Na budowę piersi składa się niewielka ilość tkanki gruczołowej, którą tworzą przewody mlekowe, usytuowane zaraz za brodawką sutkową i otoczką. Dojrzewając chłopięcy organizm wydziela testosteron, czyli hormon, który zapobiega procesowi rozrastania się tkanki gruczołowej. U dziewczyn natomiast na tym etapie rozwoju ta tkanka powiększa się.
U dorosłego mężczyzny pierś budują kanaliki mleczne oraz niewielka ilość tzw. zrazików, wyglądających jak płaty, które są zlokalizowane w części zabrodawkowej piersi. Te zraziki nie muszą występować u wszystkich panów i to też jest jak najbardziej prawidłowe. Jeśli dochodzi do pojawienia się raka sutka u mężczyzny, to zwykle właśnie w tej sferze za brodawką. Nowotwór, w tym jego złośliwa odmiana, może zaatakować tkankę gruczołową, znajdującą się w męskiej piersi.
Guz pod sutkiem u mężczyzny wywodzi się z komórek gruczołu piersiowego. Guzek w sutku u mężczyzn, który może przeistoczyć się w raka złośliwego albo rozwija się miejscowo, albo daje przerzuty do węzłów chłonnych i/lub narządów, takich jak płuca, wątroba, kości i mózg.
Pryszcz — co to jest i skąd się bierze?
Powstawanie pryszczy zależy od kilku czynników. Zaliczamy do nich m.in. gromadzenie się bakterii na powierzchni ucha, zapalanie mieszków włosowych lub zbyt dużą pracę gruczołów łojowych, brak odpowiedniej higieny, przyjmowanie leków oraz inne czynniki środowiskowe. Pryszcz w uchu praktycznie niczym nie różni się od krostek, które pojawiają się w innych częściach ciała. Bakterie Staphylococcus aureus odpowiedzialne za powstawanie pryszczy bardzo szybko się rozwijają i mogą doprowadzić do powstania jednej, a nawet kilku bolesnych krostek, które zamienić się mogą w ropne zgrubienia. Organizm chcąc chronić się przed nimi, uruchamia procesy immunologiczne, których wynikiem jest stworzenie stanu zapalnego.
Za najczęstszą przyczynę powstawania pryszczy w uchu uznaje się nagromadzenie woskowiny w uchu. Woskowina w przewodzie słuchowym, zamiast czyścić kanał, nie odprowadza zanieczyszczeń i zatyka pory, co powoduje powstanie małych i bolących krostek.
Pryszcz w uchu — jak zapobiegać?
Istnieje kilka sposobów, które mogą do minimum zredukować ryzyko występowania pryszczy w uchu. Najpopularniejsze to regularne czyszczenie uszów letnią wodą oraz delikatne przecieranie małżowiny usznej w celu usunięcia zalegającej woskowiny. Podczas czyszczenia uszu ważne jest, by woskowina nie została wepchnięta głęboko do kanału słuchowego. Tutaj warto wiedzieć, że nie zaleca się stosowania patyczków kosmetycznych.
Eksperci zaznaczają, że wyciskanie pryszczy, nie jest dobrym rozwiązaniem na pozbycie się pryszczy i zaskórników. Często okazuje się, że zabieg ten przynosi więcej szkody niż pożytku. W sytuacji, gdy ropny płyn pojawi się w kanale słuchowym, może doprowadzić do problematycznego stanu zapalnego. Jeśli więc wycisnęliśmy już pryszcz w uchu, to należy jak najszybciej dokładnie wyczyścić ucho.
Fakty i mity na temat wyciskania pryszczy:
- Wyciskanie pryszczy to zły nawyk — wiele osób za każdym razem stara się wycisnąć znajdującą się wewnątrz krostki ropę. Nie warto tego robić, ponieważ nigdy nie jesteśmy w stanie usunąć całej zawartości. Pozostała ropa to idealne środowisko do namnażania się bakterii, które mogą być przyczyną powstawania nowych problemów ze skórą.
- Wyciskanie pryszczy może powodować blizny i nieestetyczne przebarwienia — to fakt. Po wyciśnięciu pryszcza na skórze często powstaje rana. Gdy wystawiona jest na działanie promieni słonecznych, to najprawdopodobniej dojdzie do przebarwienia.
- Nie wyciśnięte pryszcze, znikają same po kilku dniach — prawdą jest, że zwykłe pryszcze znikają same po kilku dniach. Znikną, ale trzeba pamiętać, że nie wolno ich dotykać i stosować trzeba odpowiednią pielęgnację. Nie można dopuścić do pojawienia się stanu zapalnego, co sprawi, że problem się jeszcze bardziej nasili.
- W usuwaniu pryszczy liczy się kompleksowa pielęgnacja skóry — codzienne rytuały pielęgnacyjne to skuteczny sposób na zminimalizowanie ryzyka powstawania pryszczy. Podstawą jest odpowiednie nawilżanie skóry. Warto stosować dobrej jakości kosmetyki, które zadbają o nawodnienie skóry.
