U nas zapłacisz kartą
Bólący pryszcz na sutku - przyczyny, leczenie i porady
Pryszcz w uchu — jak się go pozbyć?
Dbasz o swoje uszy, regularnie je czyścisz, a mimo to pojawił się bolący pryszcz? Istnieje kilka sposobów, by usunąć pryszcze bez konieczności ich wyciskania. Często wystarczy odpowiedni produkt i nasączony wacik pozwalający sprawnie wykonać zabieg w domowym zaciszu. Do najpopularniejszych produktów, które pomagają usunąć pryszcze z ucha, zaliczamy:
- Olejek herbaciany — to najbardziej przebadany olejek eteryczny, który wykorzystywany jest w leczeniu trądziku. Wykazuje on liczne właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Chcąc usunąć pryszcze, wystarczy niewielką ilość płynu nanieść na wacik i umieścić go na bolącej krostce. Zawarte w olejku składniki aktywne pomogą usnąć zmianę skórną bez obaw o przeniknięcie do kanału słuchowego.
- Maść na pryszcze — to specjalistyczne produkty, które można kupić w aptece. Ich skład opiera się często na oleju łupkowym, który wykazuje działanie antybakteryjne i sprawnie redukuje stany zapalne.
- Olejek jojoba — usuwa bakterie odpowiedzialne za powstawanie pryszczy. Olejek można bezpośrednio aplikować na skórę za pomocą wacika. Po kilkunastu minutach nadmiar oleju należy usunąć i zostawić do wyschnięcia.
- Kremy z retinoidami — mają właściwości keratolityczne. Zawarta w składzie witamina A rozrzedza skórę wokół pryszcza. Przed stosowaniem tego typu kremów warto skonsultować się z lekarzem. Stosując krem np. na płatku ucha, należy pamiętać m.in. o zastosowaniu kremu z filtrem. Rozrzedzenie skóry sprawia, że staje się ona bardzo wrażliwa na działanie promieni słonecznych.
- Ciepły okład — pomaga zmniejszyć stan zapalny i zredukować ból. Na początek należy przetrzeć pryszcz alkoholem i przygotować ściereczkę mocząc ją w ciepłej wodzie. Ciepły kompres przykładamy do skóry i pozostawiamy na ok. 15 minut. Zabieg należy powtarzać 2-3 razy dziennie.
Wiele osób walczących z pryszczami sięga po pęsetę. Dlaczego nie wolno usuwać pryszczy pęsetą? Zabieg ten nie gwarantuje usunięcia całej wydzieliny z krostki. Najczęsciej dochodzi do nadkażenia bakteryjnego, co powoduje jeszcze większy wysyp zmian skórnych na twarzy. Używając pęsety nigdy nie mamy pewności, że krostka została usunięta w całości. Dodatkowo bardzo łatwo o uszkodzenie skóry i ciągłości naskórka, co w konsekwencji może prowadzić do powstanie nieestetycznych przebarwień i blizn.
Choroba Pageta brodawki sutkowej (rak sutka Pageta) - diagnoza
Podstawową metoda rozpoznania raka sutka Pageta jest badanie histopatologiczne wycinka pobranego z brodawki. W laboratorium obserwuje się bardzo charakterystyczne komórki rakowe, tzw. komórki Pageta. Jeżeli zmianom na brodawce towarzyszy guz, dodatkowo wykonuje się badania obrazowe (mammografia, USG piersi) oraz biopsję cienkoigłową piersi.
Niestety, rak często zostaje rozpoznany w zaawansowanym stadium rozwoju, ponieważ lekarze mylą go chorobami dermatologicznymi. Przepisują miejscowe stosowanie maści sterydowych, co może powodować czasowe cofnięcie się zmiany. Wówczas zdiagnozowanie raka może zostać opóźnione nawet o rok.
Zmiany na brodawce lekarz powinien różnicować z wypryskiem kontaktowym, gruczolakiem brodawki, rozstrzeniami przewodów, brodawczakiem, rakiem podstawnokomórkowym, chorobą Bowena oraz czerniakiem.
Objawy raka sutka u mężczyzn
W jaki sposób rozpoznać, że to rak sutka u mężczyzn? Objawy tej groźnej choroby mogą być różne u każdej osoby. Można jednak wymienić kilka cech wspólnych tego schorzenia, które obserwują u siebie panowie. Wiodącym symptomem jest wyczuwalne zgrubienie na piersiach u mężczyzny.
Guzek najczęściej pojawia się za brodawką sutka (w 85-90 proc. przypadków), rzadziej – w górno-bocznej części piersi. Guzek zazwyczaj jest bezbolesny. Inne objawy raka sutka u mężczyzn to wyciek z brodawki (zarówno w kolorze krwistym, jak i bezbarwnym), wklęsłość brodawki (przypominająca odwrócony smoczek), owrzodzenie brodawki i/lub skóry piersi, uczucie swędzenia piersi oraz bolesność w jej obrębie, pojawiająca się bez wyraźnej przyczyny.
Mężczyzna może też zauważyć nieznaczne powiększenie się całej piersi oraz pogrubienie skóry wokół brodawki.
Dalszy etap nowotworu piersi u panów może wywoływać kolejne oznaki, takie jak powiększenie węzłów chłonnych przy piersiach, pod pachami, zlokalizowane po stronie sutka zajętego rakiem. Następnie – rozszerzenie się obszaru węzłów szyjno-nadobojczykowych. Jeśli nowotwór przerzucił się do organów wewnętrznych, może dawać symptomy charakterystyczne dla tych konkretnych typów raka, np. raka płuc, wątroby, kości i mózgu.
Pryszcz — co to jest i skąd się bierze?
Powstawanie pryszczy zależy od kilku czynników. Zaliczamy do nich m.in. gromadzenie się bakterii na powierzchni ucha, zapalanie mieszków włosowych lub zbyt dużą pracę gruczołów łojowych, brak odpowiedniej higieny, przyjmowanie leków oraz inne czynniki środowiskowe. Pryszcz w uchu praktycznie niczym nie różni się od krostek, które pojawiają się w innych częściach ciała. Bakterie Staphylococcus aureus odpowiedzialne za powstawanie pryszczy bardzo szybko się rozwijają i mogą doprowadzić do powstania jednej, a nawet kilku bolesnych krostek, które zamienić się mogą w ropne zgrubienia. Organizm chcąc chronić się przed nimi, uruchamia procesy immunologiczne, których wynikiem jest stworzenie stanu zapalnego.
Za najczęstszą przyczynę powstawania pryszczy w uchu uznaje się nagromadzenie woskowiny w uchu. Woskowina w przewodzie słuchowym, zamiast czyścić kanał, nie odprowadza zanieczyszczeń i zatyka pory, co powoduje powstanie małych i bolących krostek.
Pryszcz w uchu — najpopularniejsze miejsca występowania
Pryszcz, pryszczowi nierówny. Okazuje się, że te problematyczne krostki mogą występować wewnątrz i na zewnątrz ucha. Do najpopularniejszych miejsc występowania zaliczamy:
- Małżowinę uszną — pryszcz w uchu, który znajduje się wewnątrz lub zewnątrz ucha, nie może być wyciskany. Jeśli sprawia duży ból i jest trudno dostępny, to powinien zostać usunięty przez laryngologa.
- Na płatku ucha — to właśnie w tym miejscu znajduje się wiele gruczołów łojowych, które mogą spowodować zatkanie porów. Co sprzyja powstawaniu pryszczy w tym miejscu? Zaliczamy do tego m.in. noszenie kolczyków w okolicach lub na płatku ucha.
- W kanale słuchowym — pryszcz w uchu w kanale słuchowym może powodować bardzo duży ból. Chcąc go wycisnąć, warto korzystać np. z patyczka Q-tip. Warto jednak wiedzieć, że nieumiejętne usunięcie pryszcza może spowodować wyciek ropy do ucha, co spowodować może groźną infekcję.
- Na chrząstce ucha — w tym miejscu bardzo często gromadzi się pot, brud i bakterie. Noszenie nausznych słuchawek dodatkowo wzmaga rozwój bakterii w tym miejscu.
Sprawdź również: Pryszcze na pośladkach — jak je usunąć? (PORADY)
Jakie są rodzaje pryszczy i co musisz o nich wiedzieć?
Oprócz pryszczy, w uchu mogą powstawać również zaskórniki. Są one mniejsze, ale za to bardziej wytrzymałe niż pryszcze. W praktyce oznacza to, że są trudniejsze do usunięcia, a samo leczenie jest bardziej skomplikowane. Tutaj należy wiedzieć, że woskowina uszna i przytkane gruczoły łojowe są odpowiedzialne za powstawanie tzw. zaskórników białych (występują pod skórą) i zaskórników czarnych (powstają, gdy sebum wchodzi w kontakt z powietrzem). Obecnie pryszcze możemy podzielić na:
- Zaskórniki — dzielimy je na otwarte i zamknięte. Zaskórniki zamknięte nazywamy wągrami i pojawiają się one najczęściej na twarzy. Zaskórniki otwarte powstają w wyniku wypełnienia porów skóry masą składającą się ze zrogowaciałego naskórka i łoju. Następnie dochodzi do utlenienia w nich keratyny, co skutkuje czarną barwą.
- Grudki — to wykwit skóry, który nie zamienia się w stan zapalny.
- Krostki — to rodzaj pryszczy, które przybierają postać pęcherzyków wypełnionych ropą w białym kolorze. Krostki powstają przez bakterie, które zakażają grudki.
- Guzki — to objaw trądziku pospolitego o bardzo ciężkim przebiegu. Ta zmiana skórna wygląda jak wypukła zmiana z naciekiem stanu zapalnego. Efektem guzków są często blizny potrądzikowe.
- Cysty — to pryszcze charakteryzujące się dużym rozmiarem i bolącym zaczerwienieniem wokół. Cysty mogą samoistnie pękać, co powoduje wyciek nieestetycznej substancji w kolorze biało-żółtym.
