U nas zapłacisz kartą
Bólący pryszcz na sutku - przyczyny, leczenie i porady
Leczenie raka sutka u mężczyzn
W dalszym etapie lekarz może sprawdzać zaawansowanie przerzutów odległych dzięki takim badaniom jak np.:
- RTG klatki piersiowej,
- tomografia komputerowa klatki piersiowej,
- USG jamy brzusznej,
- scyntygrafia kości,
- tomografia komputerowa mózgu,
- tzw. PET, czyli pozytonowa emisyjna tomografia.
Terapia raka sutka u mężczyzny obejmuje leczenie chirurgiczne, radioterapię, hormonoterapię, chemioterapię i terapię celowaną.
Operacja, polegająca zazwyczaj na amputacji piersi, jest stosowana w kuracji nowotworów sutka, niezależnie od stopnia zaawansowania. Radioterapię wykorzystuje się do leczenia wspomagającego, ale też wyłącznego, szczególnie przy nawrotach choroby. W ramach hormonoterapii pacjentom podaje się zwykle tamoksyfen, ale też m.in. ketokonazol, czy estrogeny. Chemioterapia i leczenie celowane są wykorzystywane stosunkowo najrzadziej.
Czytaj też:
Co wywołuje raka sutka u mężczyzn?
Co powoduje pojawienie się takich anomalii, jak choroby sutka u mężczyzn, a przede wszystkim raka sutka? Nie udało się, jak dotąd, ustalić ścisłych przyczyn tego schorzenia. Znane są natomiast czynniki, które zwiększają niebezpieczeństwo.
Pierwszym z nich jest wiek. Panom do 35. roku życia nowotwór sutka praktycznie nie zagraża. Jednak mężczyźni, którzy ukończyli 85 lat są już dużo bardziej narażeni na zachorowanie.
Drugim czynnikiem zwiększającym ryzyko zapadnięcia na nowotwór sutka u mężczyzn jest genetyka. Jeśli w rodzinie mężczyzny występował ten typ raka, niezależnie od płci osoby bliskiej, która była chora i dochodzi do mutacji genu BRCA2, rak sutka jest bardziej prawdopodobny. Może go też wywoływać choroba genetyczna, jaką jest zespół Klinefeltera.
Poza tym nowotwór piersi występuje częściej u panów, u których dochodzi do zaburzeń hormonalnych, którzy przeszli różne schorzenia jąder (np. przewlekłe zapalenie jąder, niezstąpienie jąder, amputację jąder), a także nowotwory (przede wszystkim obejmujące prostatę oraz jelito grube). Do raka piersi mogą również przyczynić się zmiany łagodne w sutku, urazy piersi, praca w wysokiej temperaturze (np. w hucie), późny wiek dojrzewania, stan kawalerski oraz pochodzenie żydowskie.
Pryszcze na sutkach – rodzaje
Gruczoły mlekowe w ciągu trwania życia ulegają przeróżnym zmianom. Szczególnie widać to u kobiet, których sutki zmieniają się pod wpływem hormonów, np. w trakcie pokwitania, miesiączki, czy ciąży. Niektóre ze zmian mogą nieco niepokoić, szczególnie jeśli na brodawkach sutkowych pojawiają się niewytłumaczalne krosty i pryszcze. Jakie są ich poszczególne rodzaje i o czym świadczą?
Powiększone gruczoły Montgomery’ego
Niegroźną i jednocześnie najczęściej pojawiającą się zmianą w obrębie brodawki, jest powiększenie gruczołów Montgomery’ego. Zmieniają one swój wygląd oraz produkcję wydzieliny podczas ciąży, przygotowując się do karmienia dziecka. Chociaż często kojarzą się z pryszczami, w rzeczywistości stanowioną strukturę anatomiczną, w pełni naturalną i niegroźną.
Plamki Fordyce’a
Małe grudki w białym, czerwonym albo żółtawym kolorze to najczęściej plami Fordyce’a. Są one niegroźne, chociaż dla wielu stanowią dość nieestetyczną zmianę.
Czarne zmiany barwnikowe
Zmiany barwnikowe, które pojawiają się na sutkach, to najczęściej zwykłe pieprzyki, niestanowiące poważnego zagrożenia. Ponadto zdarza się, że ciemne krosty, pojawiające się na brodawkach sutkowych u karmiących matek, to po prostu małe krwiaki, wywołane przez ugryzienia dziecka.
Prosaki
Zdarza się, że ujścia gruczołów łojowych, w wyniku nagromadzenia sebum, zatykają się, mogą się wówczas wytwarzać tzw. prosaki. Przyjmują formę małych, białych pryszczy. Nie są one szkodliwe dla zdrowia.
Rak sutka Pageta
Rak sutka Pageta to rzadki, ale i groźny nowotwór piersi. Objawia się jako nieregularna zmiana na szczycie brodawki sutkowej, wytwarzająca ropę i krew. Nowotworowi towarzyszy ból i świąd.
Pryszcz — co to jest i skąd się bierze?
Powstawanie pryszczy zależy od kilku czynników. Zaliczamy do nich m.in. gromadzenie się bakterii na powierzchni ucha, zapalanie mieszków włosowych lub zbyt dużą pracę gruczołów łojowych, brak odpowiedniej higieny, przyjmowanie leków oraz inne czynniki środowiskowe. Pryszcz w uchu praktycznie niczym nie różni się od krostek, które pojawiają się w innych częściach ciała. Bakterie Staphylococcus aureus odpowiedzialne za powstawanie pryszczy bardzo szybko się rozwijają i mogą doprowadzić do powstania jednej, a nawet kilku bolesnych krostek, które zamienić się mogą w ropne zgrubienia. Organizm chcąc chronić się przed nimi, uruchamia procesy immunologiczne, których wynikiem jest stworzenie stanu zapalnego.
Za najczęstszą przyczynę powstawania pryszczy w uchu uznaje się nagromadzenie woskowiny w uchu. Woskowina w przewodzie słuchowym, zamiast czyścić kanał, nie odprowadza zanieczyszczeń i zatyka pory, co powoduje powstanie małych i bolących krostek.
