U nas zapłacisz kartą
Bólący pryszcz na sutku - przyczyny, leczenie i porady
Choroba Pageta brodawki sutkowej (rak sutka Pageta) - przyczyny, objawy i leczenie
Choroba Pageta brodawki sutkowej to inaczej rak sutka Pageta. Jest to rzadko występujący typ raka piersi, a dodatkowo często jest mylony z chorobami dermatologicznymi, co opóźnia postawienie wczesnej diagnozy i szybkie wyleczenie. Jakie są przyczyny i objawy raka sutka Pageta? Jak przebiega leczenie?
Spis treści
Do wczesnych objawów choroby należą wyciek, zaczerwienienie lub strup na brodawce
Choroba Pageta brodawki sutkowej (rak sutka Pageta) to rak wylotowych przewodów mlekowych. Jest to rzadka postać raka piersi - stanowi 0,5-5 proc. tych nowotworów. Choroba zwykle dotyka kobiet po menopauzie (bardzo rzadko mężczyzn), a diagnozę najczęściej słyszą panie w wieku 60-70 lat. Co ciekawe, większość przypadków zachorowań dotyczy kobiet, które nigdy nie były w ciąży.
Leczenie raka sutka u mężczyzn
W dalszym etapie lekarz może sprawdzać zaawansowanie przerzutów odległych dzięki takim badaniom jak np.:
- RTG klatki piersiowej,
- tomografia komputerowa klatki piersiowej,
- USG jamy brzusznej,
- scyntygrafia kości,
- tomografia komputerowa mózgu,
- tzw. PET, czyli pozytonowa emisyjna tomografia.
Terapia raka sutka u mężczyzny obejmuje leczenie chirurgiczne, radioterapię, hormonoterapię, chemioterapię i terapię celowaną.
Operacja, polegająca zazwyczaj na amputacji piersi, jest stosowana w kuracji nowotworów sutka, niezależnie od stopnia zaawansowania. Radioterapię wykorzystuje się do leczenia wspomagającego, ale też wyłącznego, szczególnie przy nawrotach choroby. W ramach hormonoterapii pacjentom podaje się zwykle tamoksyfen, ale też m.in. ketokonazol, czy estrogeny. Chemioterapia i leczenie celowane są wykorzystywane stosunkowo najrzadziej.
Czytaj też:
Pryszcz — co to jest i skąd się bierze?
Powstawanie pryszczy zależy od kilku czynników. Zaliczamy do nich m.in. gromadzenie się bakterii na powierzchni ucha, zapalanie mieszków włosowych lub zbyt dużą pracę gruczołów łojowych, brak odpowiedniej higieny, przyjmowanie leków oraz inne czynniki środowiskowe. Pryszcz w uchu praktycznie niczym nie różni się od krostek, które pojawiają się w innych częściach ciała. Bakterie Staphylococcus aureus odpowiedzialne za powstawanie pryszczy bardzo szybko się rozwijają i mogą doprowadzić do powstania jednej, a nawet kilku bolesnych krostek, które zamienić się mogą w ropne zgrubienia. Organizm chcąc chronić się przed nimi, uruchamia procesy immunologiczne, których wynikiem jest stworzenie stanu zapalnego.
Za najczęstszą przyczynę powstawania pryszczy w uchu uznaje się nagromadzenie woskowiny w uchu. Woskowina w przewodzie słuchowym, zamiast czyścić kanał, nie odprowadza zanieczyszczeń i zatyka pory, co powoduje powstanie małych i bolących krostek.