U nas zapłacisz kartą
Bólący pryszcz na sutku - przyczyny, leczenie i porady
Co wywołuje raka sutka u mężczyzn?
Co powoduje pojawienie się takich anomalii, jak choroby sutka u mężczyzn, a przede wszystkim raka sutka? Nie udało się, jak dotąd, ustalić ścisłych przyczyn tego schorzenia. Znane są natomiast czynniki, które zwiększają niebezpieczeństwo.
Pierwszym z nich jest wiek. Panom do 35. roku życia nowotwór sutka praktycznie nie zagraża. Jednak mężczyźni, którzy ukończyli 85 lat są już dużo bardziej narażeni na zachorowanie.
Drugim czynnikiem zwiększającym ryzyko zapadnięcia na nowotwór sutka u mężczyzn jest genetyka. Jeśli w rodzinie mężczyzny występował ten typ raka, niezależnie od płci osoby bliskiej, która była chora i dochodzi do mutacji genu BRCA2, rak sutka jest bardziej prawdopodobny. Może go też wywoływać choroba genetyczna, jaką jest zespół Klinefeltera.
Poza tym nowotwór piersi występuje częściej u panów, u których dochodzi do zaburzeń hormonalnych, którzy przeszli różne schorzenia jąder (np. przewlekłe zapalenie jąder, niezstąpienie jąder, amputację jąder), a także nowotwory (przede wszystkim obejmujące prostatę oraz jelito grube). Do raka piersi mogą również przyczynić się zmiany łagodne w sutku, urazy piersi, praca w wysokiej temperaturze (np. w hucie), późny wiek dojrzewania, stan kawalerski oraz pochodzenie żydowskie.
Choroba Pageta brodawki sutkowej (rak sutka Pageta) - diagnoza
Podstawową metoda rozpoznania raka sutka Pageta jest badanie histopatologiczne wycinka pobranego z brodawki. W laboratorium obserwuje się bardzo charakterystyczne komórki rakowe, tzw. komórki Pageta. Jeżeli zmianom na brodawce towarzyszy guz, dodatkowo wykonuje się badania obrazowe (mammografia, USG piersi) oraz biopsję cienkoigłową piersi.
Niestety, rak często zostaje rozpoznany w zaawansowanym stadium rozwoju, ponieważ lekarze mylą go chorobami dermatologicznymi. Przepisują miejscowe stosowanie maści sterydowych, co może powodować czasowe cofnięcie się zmiany. Wówczas zdiagnozowanie raka może zostać opóźnione nawet o rok.
Zmiany na brodawce lekarz powinien różnicować z wypryskiem kontaktowym, gruczolakiem brodawki, rozstrzeniami przewodów, brodawczakiem, rakiem podstawnokomórkowym, chorobą Bowena oraz czerniakiem.
Pryszcz — co to jest i skąd się bierze?
Powstawanie pryszczy zależy od kilku czynników. Zaliczamy do nich m.in. gromadzenie się bakterii na powierzchni ucha, zapalanie mieszków włosowych lub zbyt dużą pracę gruczołów łojowych, brak odpowiedniej higieny, przyjmowanie leków oraz inne czynniki środowiskowe. Pryszcz w uchu praktycznie niczym nie różni się od krostek, które pojawiają się w innych częściach ciała. Bakterie Staphylococcus aureus odpowiedzialne za powstawanie pryszczy bardzo szybko się rozwijają i mogą doprowadzić do powstania jednej, a nawet kilku bolesnych krostek, które zamienić się mogą w ropne zgrubienia. Organizm chcąc chronić się przed nimi, uruchamia procesy immunologiczne, których wynikiem jest stworzenie stanu zapalnego.
Za najczęstszą przyczynę powstawania pryszczy w uchu uznaje się nagromadzenie woskowiny w uchu. Woskowina w przewodzie słuchowym, zamiast czyścić kanał, nie odprowadza zanieczyszczeń i zatyka pory, co powoduje powstanie małych i bolących krostek.
Pryszcz w uchu — jak zapobiegać?
Istnieje kilka sposobów, które mogą do minimum zredukować ryzyko występowania pryszczy w uchu. Najpopularniejsze to regularne czyszczenie uszów letnią wodą oraz delikatne przecieranie małżowiny usznej w celu usunięcia zalegającej woskowiny. Podczas czyszczenia uszu ważne jest, by woskowina nie została wepchnięta głęboko do kanału słuchowego. Tutaj warto wiedzieć, że nie zaleca się stosowania patyczków kosmetycznych.
Eksperci zaznaczają, że wyciskanie pryszczy, nie jest dobrym rozwiązaniem na pozbycie się pryszczy i zaskórników. Często okazuje się, że zabieg ten przynosi więcej szkody niż pożytku. W sytuacji, gdy ropny płyn pojawi się w kanale słuchowym, może doprowadzić do problematycznego stanu zapalnego. Jeśli więc wycisnęliśmy już pryszcz w uchu, to należy jak najszybciej dokładnie wyczyścić ucho.
Fakty i mity na temat wyciskania pryszczy:
- Wyciskanie pryszczy to zły nawyk — wiele osób za każdym razem stara się wycisnąć znajdującą się wewnątrz krostki ropę. Nie warto tego robić, ponieważ nigdy nie jesteśmy w stanie usunąć całej zawartości. Pozostała ropa to idealne środowisko do namnażania się bakterii, które mogą być przyczyną powstawania nowych problemów ze skórą.
- Wyciskanie pryszczy może powodować blizny i nieestetyczne przebarwienia — to fakt. Po wyciśnięciu pryszcza na skórze często powstaje rana. Gdy wystawiona jest na działanie promieni słonecznych, to najprawdopodobniej dojdzie do przebarwienia.
- Nie wyciśnięte pryszcze, znikają same po kilku dniach — prawdą jest, że zwykłe pryszcze znikają same po kilku dniach. Znikną, ale trzeba pamiętać, że nie wolno ich dotykać i stosować trzeba odpowiednią pielęgnację. Nie można dopuścić do pojawienia się stanu zapalnego, co sprawi, że problem się jeszcze bardziej nasili.
- W usuwaniu pryszczy liczy się kompleksowa pielęgnacja skóry — codzienne rytuały pielęgnacyjne to skuteczny sposób na zminimalizowanie ryzyka powstawania pryszczy. Podstawą jest odpowiednie nawilżanie skóry. Warto stosować dobrej jakości kosmetyki, które zadbają o nawodnienie skóry.
