U nas zapłacisz kartą
Bolący pryszcz na łechtaczce - Przyczyny, leczenie i porady
Pryszcze podskórne: leczenie
Po pierwsze, pryszczy podskórnych nie można wyciskać! Zmiany te są osadzone na tyle głęboko, że pryszcz może rozlać się pod skórą. Wyjątkowo łatwo też o rozdrapanie pryszcza do krwi podczas naciskania go z każdej strony. Najprostszym sposobem na pryszcze podskórne jest maść ichtiolowa, czyli niedroga maść apteczna dostępna bez recepty, która wyciąga ropę z głęboko osadzonego pryszcza na zewnątrz. Należy ją stosować ostrożnie, ponieważ bardzo brudzi. Maść nakłada się na cystę i wokół niej i zmywa po około trzydziestu minutach. Dermatolodzy przepisują ją w połączeniu z antybiotykiem, jeśli pojawi się taka potrzeba.
Innym sprawdzonym sposobem na trądzik grudkowo-cystowy jest domowa kuracja retinoidami lub seria zabiegów kwasami w salonie kosmetycznym. Niektórym osobom pomaga również zmiana diety, ograniczenie słodkich napojów, słodyczy oraz tłustych potraw i mięsa. Niestety, na pryszcze powstałe ze stresu ciężko zaradzić inaczej jak zwiększoną dawką relaksu.
Niektóre pryszcze w newralgicznych miejscach łatwo pomylić z innymi zmianami skórnymi. Mogą to być:
- tłuszczaki, czyli łagodne nowotwory w postaci twardych guzków, które w przeciwieństwie do pryszczy nie mają zabarwienia i występują przede wszystkim na plecach oraz na barkach,
- włókniaki, czyli niegroźne twarde guzki lub zwisające zmiany skórne przypominające brodawki,
- kaszaki, czyli torbiele zastoinowe to zaczopowane ujścia gruczołów łojowych, które zwykle są mniejsze niż pryszcze podskórne, mają żółte zabarwienie i niewielką ciemną kropkę we wnętrzu.
Diagnoza
Większość guzków i wyprysków na brodawce zniknie samoistnie w ciągu kilku dni. Jeśli jednak odczuwasz ból lub wydzielanie, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Prawdopodobnie spojrzą na guz i otaczającą skórę, aby sprawdzić, czy mogą zdiagnozować problem na podstawie wyglądu.
Twój lekarz może również pobrać próbkę guzka lub płynu znajdującego się w jego wnętrzu w celu zbadania pod kątem bakterii lub innych patogenów. Odbywa się to zwykle jako biopsja brodawki sutkowej. W rzadkich przypadkach możesz również potrzebować obrazowania diagnostycznego.
Powinieneś również rozważyć rozmowę z lekarzem, jeśli jakimkolwiek guzkom lub pryszczom towarzyszy:
- Wysypka
- Łuszcząca się skóra
- Palenie
- Mrowienie
- Zmiana kształtu lub kierunku brodawki (np. spłaszczenie lub odwrócenie brodawki)
Diagnostyka zapalenia gruczołu Bartholina
Diagnostyka zapalenia gruczołu Bartholina jest ważnym krokiem w ustaleniu odpowiedniego leczenia. Proces diagnostyczny może obejmować:
Lekarz przeprowadzi dokładne badanie okolic genitalnych, aby ocenić stan zapalny, obecność czopu śluzowego, a także rozmiar i lokalizację zmiany. Lekarz zapyta o objawy, historię medyczną oraz ewentualne czynniki ryzyka. W przypadku podejrzenia infekcji bakteryjnej może zostać zlecone badanie próbki wydzieliny w celu zidentyfikowania konkretnych patogenów. W rzadkich przypadkach, gdy diagnoza jest niejasna, może być zalecone wykonanie ultrasonografii lub innego badania obrazowego.
Ważne jest, aby w przypadku podejrzenia zapalenia gruczołu Bartholina nie polegać wyłącznie na samodiagnozie i zdjęciach dostępnych w internecie, takich jak te ilustrujące jak wygląda czop śluzowy . Każdy przypadek jest indywidualny i wymaga profesjonalnej oceny medycznej.
Leczenie
Większość guzków lub wyprysków na sutkach zniknie w ciągu kilku dni. Konkretne leczenie zależy od przyczyny guza i często nie jest potrzebne żadne leczenie. Jeśli jednak często pojawiają się pryszcze lub guzy na sutkach, możesz zrobić kilka rzeczy, aby zmniejszyć ryzyko ich nawrotu, takie jak:
- Jeśli spocisz się podczas ćwiczeń, oczyść piersi i zmień stanik i/lub koszulę.
- Codziennie bierz prysznic, upewniając się, że Twoje piersi i sutki są całkowicie suche, zanim się ubierzesz.
- Unikaj odzieży, która ociera lub ściera Twoje sutki i otoczkę.
- Jeśli używasz balsamu do piersi lub sutków, upewnij się, że jest delikatny dla Twojej skóry.
W zależności od przyczyny wyprysków na sutkach lekarz może również zalecić jakąś formę leczenia miejscowego. Może to być leczenie przeciwgrzybicze, jeśli masz infekcję drożdżakową. W niektórych przypadkach ropień może wymagać drenażu i/lub leczenia antybiotykami.
