U nas zapłacisz kartą
Troska o Bolący Pryszcz na Szyi - Przyczyny, Leczenie i Porady
Jakie są przyczyny bólu węzłów chłonnych na szyi?
Jeśli bolą węzły chłonne na szyi, a do tego są powiększone to może oznaczać stan zapalny, który toczy się w ich pobliżu. Stanami zapalnymi, które powodują ból i powiększenie węzłów chłonnych na szyi mogą być:
- zapalenie gardła,
- stan zapalny lub ropień zęba, zatok,
- zakażenie górnych dróg oddechowych.
Jednak może zwiastować poważniejsze dolegliwości jak:
- choroby autoimmunizacyjne,
- schorzenia tkanki łącznej,
- sarkoidoza,
- nadczynność tarczycy,
- nowotwory pierwotne oraz przerzuty.
Ze względu na liczne niebezpieczne schorzenia, które wywołują powiększenie węzłów chłonnych nie należy lekceważyć tych dolegliwości.
Powyższe przyczyny pożna pogrupowaćteż w następujący sposób:
- stany zapalne,
- zaburzenia immunologiczne,
- nootwory i ich przerzuty,
- choroby endokrynologiczne.
Stany zapalne prowadzące do limfadenopatii szyjnej to na przykład: zapalenie gardła, migdałków, krtani, języka, podniebienia, przełyku, zębów, dziąseł, nosa, zatok przynosowych i uszu. W przebiegu tego typu zakażeń węzły chłonne mają kształt guza, który jest bolesny i wrażliwy na dotyk. Nie jest on wówczas przesuwalny wobec podłoża.
Zaburzenia immunologiczne stanowią także istotną grupę przyczyn powiększania się węzłów chłonnych. Są to najczęściej choroby z autoagresji czyli takie w których przebiegu organizm sam wytwarza przeciwciała skierowane przeciwko swoim komórkom. W tej grupie znajdują się: reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, zespół Sjorgena, choroby tkanki łącznej oraz choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi.
Powiększone węzły chłonne są także oznaką przerzutów złośliwych chorób nowotworowych oraz nowotworów, które wywodzą się z tkanki limfatycznej. Należy tu przede wszystkim zwrócić uwagę na ziarnicę złośliwą (Hodgkina), ostrą białaczkę limfoblastyczną, przewlekłą białaczkę limfocytową czy szpiczaka mnogiego. Jeśli chodzi o przerzuty to powiększenie węzłów chłonnych pojawia się szczególnie w trakcie rozprzestrzeniania się raka gardła czy krtani.
Choroby endokrynologiczne dotyczące głównie tarczycy także będą niekiedy wywoływały powiększenie węzłów chłonnych. W szczególności chodzi tutaj o nadczynność i zapalenie tarczycy. Dodatkowo wymienia się w tej grupie choroby nadnerczy.
Co oznaczają krosty na szyi z tyłu?
Trądzik pospolity atakuje głównie twarz, plecy i ramiona, rzadziej natomiast szyję i dekolt. Jednakże u niektórych pacjentów zmiany skórne występują tylko na plecach, karku czy za uszami.
Pryszcze na karku i plecach przybierające postać guzów i ropnych torbieli są typową oznaką tzw. trądziku ropowiczego, więc rzadkiej odmiany trądziku pospolitego.
Co więcej, krosty na szyi z tyłu z czasem mogą zacząć się zlewać w większe wykwity, a nawet tworzyć owrzodzenia z głębokimi naciekami zapalnymi. Wówczas diagnozuje się u chorego tzw. trądzik skupiony - jest to rzadka odmiana dermatozy, która atakuje głównie młodych mężczyzn.
W bardzo skrajnych przypadkach rozwija się tzw. trądzik piorunujący, który charakteryzuje się występowaniem na skórze rozpadających się guzów i krwotocznych owrzodzeń, które z czasem przekształcają się martwicze strupy.
Charakterystyczne dla tej najcięższej postaci trądziku jest to, że poza wykwitami skórnymi pojawiają się też objawy ogólnoustrojowe, takie jak:
- gorączka,
- osłabienie,
- utrata masy ciała,
- bóle mięśni i stawów,
- powiększenie wątroby i śledziony.
Leki przeciwzapalne, antybiotyki i leczenie specjalistyczne
W rzadszych przypadkach, ból szyi i kręgosłupa wymaga wdrożenia specjalistycznej terapii. Choroby neurologiczne nie mogą być leczone farmakologicznie. Ulga będzie doraźna, ale po zaprzestaniu terapii, ból powróci.
- W takim przypadku, konieczne jest leczenie szpitalne, a konkretnie – operacyjne, którego zakres dobierany jest do specyfiki schorzenia. Operacja może być też wymagana w przypadku poważnych urazów mechanicznych, w tym – uszkodzenia dysku. W takim przypadku, w okresie rekonwalescencji zwykle zakładany jest ortopedyczny kołnierz na szyję.
- Dla niektórych przypadków, ból karku jest rezultatem zakażenia bakteryjnego w obszarze kręgosłupa. W takiej sytuacji, podstawową metodą leczenia jest antybiotykoterapia.
- W przypadku zaawansowanych schorzeń krążka międzykręgowego i poważnych stanów zapalnych, istotną ulgę mogą przynieść steroidowe leki na rozluźnienie mięśni szyjnych. Zastrzyk z kortykosteroidów wykazuje długotrwałe działanie.
- Wśród metod niefarmakologicznych, na wyróżnienie zasługują prądy TENS. Nerwy są poddawane działaniu prądu impulsowego, generowanego przez specjalny aparat, co doprowadza do znacznego zmniejszenia dolegliwości bólowych.
Pryszcze podskórne: leczenie
Po pierwsze, pryszczy podskórnych nie można wyciskać! Zmiany te są osadzone na tyle głęboko, że pryszcz może rozlać się pod skórą. Wyjątkowo łatwo też o rozdrapanie pryszcza do krwi podczas naciskania go z każdej strony. Najprostszym sposobem na pryszcze podskórne jest maść ichtiolowa, czyli niedroga maść apteczna dostępna bez recepty, która wyciąga ropę z głęboko osadzonego pryszcza na zewnątrz. Należy ją stosować ostrożnie, ponieważ bardzo brudzi. Maść nakłada się na cystę i wokół niej i zmywa po około trzydziestu minutach. Dermatolodzy przepisują ją w połączeniu z antybiotykiem, jeśli pojawi się taka potrzeba.
Innym sprawdzonym sposobem na trądzik grudkowo-cystowy jest domowa kuracja retinoidami lub seria zabiegów kwasami w salonie kosmetycznym. Niektórym osobom pomaga również zmiana diety, ograniczenie słodkich napojów, słodyczy oraz tłustych potraw i mięsa. Niestety, na pryszcze powstałe ze stresu ciężko zaradzić inaczej jak zwiększoną dawką relaksu.
Niektóre pryszcze w newralgicznych miejscach łatwo pomylić z innymi zmianami skórnymi. Mogą to być:
- tłuszczaki, czyli łagodne nowotwory w postaci twardych guzków, które w przeciwieństwie do pryszczy nie mają zabarwienia i występują przede wszystkim na plecach oraz na barkach,
- włókniaki, czyli niegroźne twarde guzki lub zwisające zmiany skórne przypominające brodawki,
- kaszaki, czyli torbiele zastoinowe to zaczopowane ujścia gruczołów łojowych, które zwykle są mniejsze niż pryszcze podskórne, mają żółte zabarwienie i niewielką ciemną kropkę we wnętrzu.
