U nas zapłacisz kartą
Bólący pryszcz na udzie - Przyczyny, leczenie i sposoby łagodzenia dyskomfortu
Pryszcz — co to jest i skąd się bierze?
Powstawanie pryszczy zależy od kilku czynników. Zaliczamy do nich m.in. gromadzenie się bakterii na powierzchni ucha, zapalanie mieszków włosowych lub zbyt dużą pracę gruczołów łojowych, brak odpowiedniej higieny, przyjmowanie leków oraz inne czynniki środowiskowe. Pryszcz w uchu praktycznie niczym nie różni się od krostek, które pojawiają się w innych częściach ciała. Bakterie Staphylococcus aureus odpowiedzialne za powstawanie pryszczy bardzo szybko się rozwijają i mogą doprowadzić do powstania jednej, a nawet kilku bolesnych krostek, które zamienić się mogą w ropne zgrubienia. Organizm chcąc chronić się przed nimi, uruchamia procesy immunologiczne, których wynikiem jest stworzenie stanu zapalnego.
Za najczęstszą przyczynę powstawania pryszczy w uchu uznaje się nagromadzenie woskowiny w uchu. Woskowina w przewodzie słuchowym, zamiast czyścić kanał, nie odprowadza zanieczyszczeń i zatyka pory, co powoduje powstanie małych i bolących krostek.
Rumień na nodze – przyczyny
Czerwony rumień na nodze jest konsekwencją rozszerzenia powierzchniowych naczyń krwionośnych. Nie jest to więc choroba, lecz objaw nieprawidłowości w funkcjonowaniu organizmu. Zaczerwienienie ma zwykle postać nieregularnych plam, wyraźnie odcinających się na tle skóry nieobjętej zmianami. Niekiedy ma intensywnie czerwony kolor, łudząco przypominający poparzenie, ale bywa też umiarkowanie zaróżowiony.
Przyczyn powstawania rumieńca na nodze jest bardzo dużo. Jedne z nich są niegroźne, inne natomiast stanowią duże zagrożenie dla zdrowia. Wymienić wśród nich należy m.in.:
- alergię,
- reakcje niepożądane na stosowane leku,
- łuszczycowe zapalenie skóry,
- atopowe zapalenie skóry,
- boreliozę,
- łagodną dermatozę u noworodków (tzw. rumień noworodkowy),
- stan zapalny rozwijający się w tkance podskórnej (tzw. rumień guzowaty).
O tym, czy nieregularny bądź okrągły rumień na nodze stanowi łagodną dermatozę, reakcję alergiczną czy objaw poważnej choroby, świadczą objawy towarzyszące zaczerwienieniu. Nie ryzykuj jednak samodzielnego ich rozpoznania – zawsze sięgaj po pomoc specjalisty, by uniknąć poważnych konsekwencji zdrowotnych.
Jak należy leczyć rumień na nodze?
W zależności od przyczyny powstania rumienia na nodze konieczne będzie wdrożenie innej metody leczenia dolegliwości, która wywołała zaczerwienienia. Jeśli nie znasz jeszcze przyczyny wystąpienia zaczerwienienia, udaj się do lekarza pierwszego kontaktu, który zleci diagnostykę i skieruje Cię do poradni specjalistycznych, jeśli tego będzie wymagał Twój przypadek.
Zaczerwienienia związane z zaostrzeniem atopowego zapalenia skóry czy łuszczycowego zapalenia skóry pomoże załagodzić dermatolog. Dokuczliwymi reakcjami alergicznymi zajmuje się alergolog. Jeśli natomiast martwi Cię rumień na nodze u dziecka – odwiedź pediatrę, do którego nie potrzebujesz skierowania.
Niekiedy w łagodzeniu zaczerwienienia skóry wystarczy zastosowanie miejscowo glikokortykosteroidów, których zadaniem jest łagodzenie stanów zapalnych i osłabienie reakcji uczuleniowej. W przypadku wystąpienia rumienia na nodze i gorączki, charakterystycznych dla boreliozy, konieczne okaże się wdrożenie farmakoterapii z wykorzystaniem amoksycyliny, doksycykliny, lub cefuroksymu. Jeśli rumień na nodze wywołuje pieczenie, możesz łagodzić dyskomfort zimnymi okładami. Ulgę przyniosą też kosmetyki kojące i łagodzące stany zapalne. Wybieraj jednak takie, które są hipoalergiczne. Dzięki temu zmniejszysz ryzyko dodatkowych podrażnień, wywołanych przez substancje zawarte w preparacie.
- M. Potempa-Jeziorowska, K. Sedlaczek, Rumień guzowaty – kręta droga do rozpoznania przyczyny, „Varia Medica” 2019, t. 3, nr 2, s. 131–136.
- A. Maciejczyk, B. Graboń-Syrzistie, Zespół Stevensa i Johnsona i zespół Lyella, „Biuletyn Bezpieczeństwa Produktów Leczniczych” 2019, t. 14, nr 1, s. 15–23.
- Ż. Smoleńska, A. Matyjasek, Borelioza – najnowsze rekomendacje w diagnostyce i leczeniu, „Forum Reumatologiczne” 2016, t. 2, nr 2, s. 58–64.
- D. Chomiczewska-Skóra, M. Kieć-Świerczyńska, Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, „Alergia” 2014, nr 1, s. 19–24.
- M. Czarnecka-Operacz, A. Sadowska-Przytocka, Klasyczne zmiany skórne u noworodków jako trudny problem w codziennej praktyce klinicznej, https://podyplomie.pl/pediatria/25560,klasyczne-zmiany-skorne-u-noworodkow-jako-trudny-problem-w-codziennej-praktyce-klinicznej, dostęp: 6.02.2022 r.