U nas zapłacisz kartą
Przykre doświadczenie - Bolący pryszcz pod pachą i jak sobie z nim poradzić
Pryszcze podskórne: czym są?
To różnej wielkości podskórne ropne zmiany znajdujące się w głębokiej warstwie skóry, niemożliwe do wyciśnięcia, ponieważ ich ujście zasłonięte jest przez skórę. Czasem są rozsiane po twarzy i drobne. Częściej jednak mają formę cyst lub nawet twardych guzków. Guzki znajdują się głębiej niż cysty i są twarde. Cysty są nieco bardziej miękkie i czasem widocznie nabrzmiałe ropą, ponieważ znajdują płycej niż ropne guzki. Zmiany mogą mieć lekko siny lub czerwonawy odcień, czasem jedynie czerwoną obwódkę. Zarówno cysty, jak i guzki charakteryzują się tym, że przy dotknięciu bolą, chociaż przy mniejszych pryszczach ból może nie być wyczuwalny, szczególnie u odpornych osób. Nie należy ich wyciskać, ponieważ zostawiają trwałe, ciemne blizny. Przyjmuje się, że najczęściej podskórne pryszcze tworzą się w strefie T (czoło, nos, broda), podobnie jak inne zaskórniki. Nie jest to prawda. W rzeczywistości mogą wystąpić w bardzo wielu miejscach na ciele, przede wszystkim na policzkach i na czole tuż przy włosach, na skroniach, na szyi, w okolicach uszu, na plecach oraz na dekolcie. Kiedy pryszcz podskórny się pojawi, warto dać mu czas. Niektóre same wchłaniają się już po kilku dniach, a te mniejsze okazują się być zwykłymi pryszczami, które wychodzą na wierzch, przez co stają się o niebo prostsze do usunięcia. Jeśli jednak podskórne cysty i guzki nie znikają lub pojawiają się regularnie, należy się temu przyjrzeć. Czytaj też: Trądzik: objawy i skuteczne leczenie Trądzik zaskórnikowy: jak go wyleczyć? Pryszcze na pośladkach: jak powstają i jak się ich pozbyć?
- używanie kosmetyków zapychających pory, zbyt tłustych kremów
- skłonności genetyczne
- choroby, np. cukrzyca oraz inne choroby metaboliczne
- długotrwały stres (szczególnie, kiedy pryszcze występują w okolicy szyi i uszu)
Rodzajem pryszczy podskórnych można też nazwać łagodne czyraki, czyli ropne zmiany skórne wynikające z zapalenia mieszków włosowych. Są bardziej bolesne i większe od zwyczajnych pryszczy. Bolą bez dotykania, kiedy już urosną. Częste występowanie czyraków może świadczyć o chorobach nerek i wątroby, cukrzycy, osłabionej odporności organizmu, zarażeniu wirusem HIV. Jeśli zdiagnozujesz u siebie czyraka, koniecznie udaj się do lekarza dermatologa.
Anatomia pachy i ramienia
Obszar pachy i barku obejmuje złożoną strukturę anatomiczną ze skórą, mięśniami, nerwami, naczyniami krwionośnymi i węzłami chłonnymi. Główne zaangażowane mięśnie obejmują mięsień piersiowy większy, naramienny i mięśnie stożka rotatorów (nadgrzebieniowy, podgrzebieniowy, obły mniejszy i podłopatkowy). Głównymi nerwami są nerwy pachowe, promieniowe i łokciowe, a główne naczynia krwionośne obejmują tętnicę pachową i żyłę.
1. Schorzenia układu mięśniowo-szkieletowego
Uraz stożka rotatorów: Jest to częsta przyczyna bólu barku. Stożek rotatorów to grupa mięśni i ścięgien otaczających staw barkowy, zapewniających mu stabilność i ruch. Urazy mogą wahać się od drobnych nadwyrężeń do całkowitych łez. Ból jest spowodowany stanem zapalnym lub uszkodzeniem tych struktur.
Diagnoza: Lekarze przeprowadzą badanie kliniczne i przegląd historii pacjenta. Można zastosować specyficzne testy, takie jak testy Neera i Hawkinsa-Kennedy’ego. Potwierdzenie jest zwykle dokonywane za pomocą badań obrazowych, takich jak USG lub MRI.
Leczenie: W zależności od ciężkości leczenie obejmuje fizjoterapię, leki przeciwzapalne, zastrzyki z kortykosteroidów, aw poważnych przypadkach operację.
2. Zamrożone ramię (adhesive capsulitis)
Ten stan charakteryzuje się sztywnością i bólem stawu barkowego, zwykle rozwijającym się stopniowo. Proces ten jest spowodowany stanem zapalnym i zwłóknieniem torebki stawu barkowego, powodując „zamrożenie” barku.
Diagnoza: Lekarze zwykle wykonują badanie kliniczne, aby sprawdzić, czy pacjent wykazuje zmniejszone czynne i bierne ruchy ramion. Testy obrazowania, takie jak MRI, mogą wykluczyć inne warunki.
Leczenie: Fizjoterapia, leczenie bólu niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, zastrzyki z kortykosteroidów, aw ciężkich przypadkach operacja (manipulacja w znieczuleniu lub artroskopowe uwolnienie torebki).
Czy guz pod pachą to rak? O czym świadczy taka zmiana?
Pojawienie się pod pachą wyczuwalnego zgrubienia może mieć kilka przyczyn. Tego typu zgrubienie może świadczyć o rozwoju nowotworu, jednak zwykle źródła tego problemu są dość proste do wyeliminowania.
Do najczęstszych przyczyn występowania guzka pod pachą należy zapalenie mieszka włosowego. To bardzo częsta przyczyna pojawienia się pod pachami guzków. I jednocześnie dość łatwa do zniwelowania. Podczas higieny dołów pachowych często dochodzi do niewłaściwych działań. Jeśli włoski pod pachami goli się zbyt często, używa się tępych maszynek, to można łatwo doprowadzić do infekcji. Właśnie wtedy pojawia się bolący guzek pod pachą. Może dojść do tego, że zapalenie rozprzestrzeni się na okoliczne mieszki włosowe, a przez to guzek pod pachą znacznie się powiększy. Dlatego tak ważne jest zwrócenie się z prośbą o pomoc do lekarza.
Leczenie zapalenia mieszków włosowych polega na zażywaniu antybiotyków lub maści z mupirocyną, kwasem fusydowym, neomycyną. Podczas ich stosowania warto zaprzestać depilacji, aby nie podrażniać bolącego miejsca. Równie ważne jest przestrzeganie zasad higieny, czyli odkażanie zainfekowanego miejsca.
Guzek od pachą może oznaczać choroby przebiegające z powiększeniem węzłów chłonnych
Powiększenie węzłów chłonnych może towarzyszyć wielu chorobom. Objaw ten występuje w przebiegu np. mononukleozy zakaźnej, niektórych chorób autoimmunologicznych i chorób spichrzeniowych.
Przyczyną powiększenia węzłów chłonnych pod pachą może również być nowotwór. Wyczuwalne guzki pod skórą, które są twarde, niebolesne i nieruchome, powinny skłonić do konsultacji lekarskiej. Powiększenie węzłów chłonnych pod pachą może być związane m.in. z rakiem piersi, rakiem płuc oraz innymi nowotworami złośliwymi. Często obserwowane jest w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej. Wyczuwalny guzek pod skórą w dole pachowym to objaw związany z nowotworami pierwotnymi w obrębie klatki piersiowej, a także przerzutami z innych narządów i układów.
Podejrzenie nowotworu wymaga wykonania badań, które pozwolą potwierdzić lub wykluczyć zmiany o podłożu nowotworowym. Na etapie diagnostyki wykonywane jest m.in. USG węzłów chłonnych. Jeżeli badanie USG ujawni niepokojące zmiany, to wykonuje się biopsję węzła chłonnego, której wyniki pozwalają zaplanować dalsze postępowanie terapeutyczne.
- K. Kuliczkowski: „Diagnostyka różnicowa powiększonych węzłów chłonnych w praktyce lekarza rodzinnego”. Family Medicine & Primary Care Review 2013, 15, 2: 231–232
- S. Jabłońska, T. Chorzelski: „Choroby skóry. Dla studentów medycyny i lekarzy. Wydanie V zmienione i uaktualnione”, Wydawnictwo Lekarskie PZWL Warszawa 2002
Informacje zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej, a stosowanie ich w praktyce powinno za każdym razem być konsultowane na indywidualnej wizycie lekarskiej z lekarzem specjalistą. Udostępnij Skomentuj
