U nas zapłacisz kartą
Przyczyny bólu skóry głowy i wypadania włosów - Jak im przeciwdziałać?
Alergia kontaktowa
Swędzenie skóry głowy to często pierwszy objaw alergii na farbę do włosów (a dokładniej składnik barwnika: parafenylenodiaminę, PPD). Alergia kontaktowa, zwana też wypryskiem kontaktowym, może być reakcją na kosmetyki - szampon, odżywkę, lub nakrycie głowy (na materiał z którego jest wykonane). Pojawiają się wówczas oprócz świądu wysypka, zaczerwienienie (stan zapalny), może rozwinąć się obrzęk.
Aby wyleczyć swędzenie głowy, trzeba przede wszystkim usunąć czynnik powodujący uczulenie. Ponadto zastosowanie mają glikokortykosteroidy do stosowania na skórę głowy (na receptę) oraz doustne leki przeciwhistaminowe. Należy unikać drapania skóry, ponieważ może dojść do nadkażenia bakteryjnego, a w takich przypadkach konieczne jest przyjmowanie antybiotyku.
Łojotokowe zapalenie skóry
Swędzenie skóry głowy bardzo często wynika z łojotokowego zapalenia skóry. Szacuje się, że problem dotyczy nawet 16% ludzi. Inne objawy, oprócz świądu, to:
- pieczenie skóry,
- ból,
- uczucie kłucia lub ucisku skóry,
- zmniejszenie swędzenia po umyciu głowy szamponem.
Objawy łojotokowego zapalenia skóry mogą być mylące i przypominać inne schorzenia, np. łuszczycę, dlatego konieczne jest wykonanie trichoskopii. Jest to badanie skóry głowy i włosa, które pozwala obejrzeć zmiany w bardzo dużym powiększeniu.
W leczeniu swędzenia głowy i pozostałych symptomów stosuje się łagodne kosmetyki zawierające selen lub pyrytionian cynku oraz środki keratolityczne (usuwające martwy naskórek), zaś w poważniejszych przypadkach przepisane przez dermatologa preparaty przeciwgrzybicze (np. ketokonazol, cyklopiroksolamina ) i przeciwzapalne .
Ból skóry głowy przy dotyku
Gdy skóra głowy boli przy dotyku i nie ma to związku z bezpośrednim urazem w ostatnim czasie, należy pacjenta zdiagnozować pod kątem przeczulicy. Hiperestezja jest zaburzeniem neurologicznym, którego istotą jest nadwrażliwość określonych zmysłów.
W tym przypadku wzmożoną pobudliwością wykazują się receptory czuciowe zlokalizowane na owłosionej skórze głowy (ale problem ten może dotyczyć każdego innego miejsca ciała). W efekcie doznanie intensywnego bólu pojawia się w odpowiedzi na delikatne nawet bodźce sensoryczne, które dla innych osób byłyby całkowicie obojętne i niezauważalne.
Przyczyny przeczulicy są zróżnicowane. Niekiedy występuje ona jako samoistne niegroźne zaburzenie lub anomalia, ale często ma związek z innymi schorzeniami, takimi jak między innymi:
- cukrzyca,
- neuropatia obwodowa (uszkodzenie nerwów),
- stwardnienie rozsiane,
W leczeniu hiperestezji kluczowa zatem jest terapia schorzeń podstawowych, często wymagająca stosowania zaawansowanych środków farmakologicznych.
Wszy i świerzb
Przyczyną swędzenia głowy bywają choroby pasożytnicze: wszawica oraz świerzb.
Świąd głowy jest głównym objawem wszawicy, czyli zakażenia skóry spowodowanego działaniem wszy głowowej. Wszy rozmnażają się na owłosionej skórze głowy, a do włosów przymocowując swoje jaja.
Jaja wszy (gnidy), fot. Adobe Stock
Po ukłuciach owadów (wszy żywią się krwią) na skórze pojawiają się rumieniowe swędzące grudki. Najczęściej wszy i gnidy można znaleźć za małżowinami usznymi. Leczenie polega na zastosowaniu preparatów z:
- permetryną (szampon) - niszczy wszy i gnidy, preparat pozostawia się głowie na 10 minut, kurację należy powtórzyć po kilku dniach.
- dimetykonem - preparat zwalcza wszy i gnidy, należy pozostawić go na włosach przez 1 godzinę, a po kilku dniach kurację powtórzyć.
Świąd skóry głowy to również główny objaw świerzbu - zakaźnej choroby wywołanej świerzbowcem ludzkim. Oprócz swędzenia głowy (głównie nocą i wieczorem) występują zmiany skórne: grudki z charakterystyczną zmianą w postaci tunelu łączącego grudki. Świerzb może być rozpoznany tylko w badaniu mikroskopowym. Leczenie świądu głowy w tym przypadku polega na stosowaniu:
- permetryny (szampon),
- leków przeciwhistaminowych,
- emolientów.
Warto dodać, że o ile wszawica dotyczy przede wszystkim dzieci uczęszczających do żłobków, przedszkoli, mieszkających w domach dziecka, o tyle świerzb rozwija się głównie u osób nie zachowujących higieny (np. bezdomnych).
