U nas zapłacisz kartą
Dlaczego niektórzy mężczyźni nie mają włosów na nogach?
Wypadanie włosów u mężczyzn – przyczyny i metody leczenia
Bujna fryzura najczęściej postrzegana jest jako atrybut kobiecości, ale także panowie chcą cieszyć się zdrowymi i gęstymi włosami. Niestety – z wielu względów są oni bardziej narażeni na nadmierna utratę włosów niż kobiety. Jakie są przyczyny wypadania włosów u mężczyzn? Co można zrobić, aby móc cieszyć się bujnymi włosami przez długie lata?
Niemal 70 – 80% przypadków wypadania włosów u mężczyzn spowodowanych jest predyspozycjami genetycznymi, a ściślej – nadwrażliwością mieszków włosowych na działanie pochodnej testosteronu – dihydrotestosteronu DHT. Wtedy nawet przy prawidłowym poziomie testosteronu i DHT w organizmie dojdzie do utraty włosów. Najczęściej dziedziczne łysienie androgenowe ujawnia się już około 20. roku życia i rozpoczyna się od powstania zakoli w okolicy skroniowej. Wraz z postępem łysienia włosy wypadają także na czubku głowy. Łysienie androgenowe może być ponadto spowodowane zażywaniem suplementów anabolicznych w celu rozbudowy masy mięśniowej. DHT powoduje osłabienie mieszków włosowych, na skutek czego włosy rosną słabsze i cieńsze, a ostatecznie wypadają.
Kolejną częstą przyczyną łysienia, ale u nieco starszych mężczyzn, jest łysienie pospolite. Jest ono naturalną konsekwencją upływającego czasu.
Do nasilenia łysienia pospolitego przyczynić może się:
- stosowanie używek: alkoholu i papierosów
- niewłaściwa dieta
- stres
- stosowanie niektórych leków
- choroby osłabiające mieszki włosowe
Tego typu utrata włosów ma charakter postępujący i trwały – brak jest możliwości leczenia.
Mężczyźni borykać mogą się także z łysieniem plackowatym, u podstaw którego leżą stany zapalne mieszków włosowych. Niektóre infekcje, choroby autoimmunologiczne czy stres powodować mogą utratę włosów na obszarach wielkości monety. Rozmieszczenie i ilość takich obszarów może być różna. Najczęściej wraz z ustąpieniem procesu zapalnego łysienie ustępuje i włosy zaczynają odrastać.
ŁYSIENIE u mężczyzn - przyczyny i leczenie wypadania włosów
Dla wielu panów gęsta czupryna to atrybut witalności, urody i męskości. Trudno im zaakceptować postępujące wypadanie włosów. Eksperymentują więc z różnymi metodami, aby tylko odzyskać włosy. Które metody leczenia łysienia warto polecić?
Spis treści
Nadmierne wypadanie włosów może być skutkiem złej diety, długotrwałego silnego stresu, nawet choroby gorączkowej. To również częsta reakcja na chemioterapię i leki przeciwdepresyjne. Zdarza się też po operacji związanej z dużą utratą krwi. Najczęstszą postacią łysienia jest jednak łysienie typu męskiego (androgenowe). Dotyczy ono ok. 60 proc. mężczyzn powyżej 50. roku życia. Ten typ łysienia nierzadko rozpoczyna się w wieku 16–20 lat i występuje rodzinnie. Postępujące z wiekiem wypadanie włosów jest naturalnym procesem fizjologicznym związanym z obecnością męskich hormonów płciowych. To, czy mężczyzna będzie łysieć, zależy głównie od pochodnej męskiego hormonu płciowego testosteronu, zwanej dihydrotestosteronem (DHT). DHT działa na mieszki włosowe – sprawia, że zamiast mocnych i długich włosów zaczynają one produkować krótkie i cieńsze. W końcu wytwarzają tylko delikatny meszek, taki sam, jaki porasta nos czy czoło.
Szczotkuj włosy - najlepiej rano i wieczorem, prowadząc szczotkę z włosem i pod włos. Dzięki temu zostanie usunięta część powłoczki tłuszczowej, a skóra oczyści się ze złuszczonych komórek i łupieżu.
Na zdrowej głowie 10 proc. włosów znajduje się w fizjologicznej fazie spoczynku, a wypadanie około 100 włosów dziennie jest naturalne. Każdy włos rośnie średnio o 1 cm na miesiąc przez 2–6 lat. Skracanie okresu wzrostu włosa, a wydłużenie się okresu spoczynku mieszka włosowego prowadzi do miniaturyzacji mieszków i łysienia. Warto wiedzieć, że większość łysiejących mężczyzn nie gubi włosów szybciej niż inni. Jednak w miejsce wypadających włosów nie rosną im nowe albo się nie regenerują.
Łysienie - winne są geny
Niektórzy mężczyźni są nosicielami tzw. genu łysienia, odziedziczonego najczęściej po ojcu. Łysienie rodzinne stwierdza się w 2/3 przypadków. Zaczyna się ono zwykle od okolic skroniowo-czołowych, gdzie tworzą się zakola. Włosy mogą też przerzedzać się nad czołem i na szczycie głowy, podczas gdy na obwodzie ich ilość zmniejsza się nieznacznie. U jednych ten proces przebiega gwałtowniej, u innych wolniej. W postaci ciężkiej łysienie zaczyna się w wieku 16–18 lat i szybko postępuje, w postaci lekkiej – ok. 40. roku życia. Rozpoznanie łysienia typu męskiego nie stanowi dla lekarza problemu, w przypadkach wątpliwych zaleca się wykonanie badania korzenia włosa – trichogram.
U większości mężczyzn łysieniu towarzyszy nadmierne wydzielanie łoju, za co też odpowiedzialne są męskie hormony płciowe. Zauważalne przerzedzanie się włosów poprzedza tłusty łupież (żółtawe wilgotne łuski), któremu może towarzyszyć łojotokowe zapalenie skóry (czerwonawe złuszczające się plamy na skórze głowy). Te dolegliwości mogą doprowadzić do nasilenia wypadania włosów.
Udział w powstaniu obu schorzeń ma nadmierny rozwój drobnoustrojów z rodziny grzybów drożdżopodobnych – Pityrosporum ovale. Dlatego w przypadku tłustego łupieżu i łojotokowego zapalenia skóry dermatolodzy polecają środki hamujące rozwój drobnoustrojów, m.in. lecznicze szampony o działaniu antydrożdżakowym i antyłojotokowym, najlepiej zawierające pochodne imidazolowe, siarczan selenu, pirytion cynku (do kupienia w aptece bez recepty).
Niekorzystne procesy zachodzące w organizmie zarówno mężczyzny, jak i kobiety mogą sprawić, że otoczka kolagenowa wokół korzenia włosa ulega zwłóknieniu. Uciskany korzeń jest gorzej odżywiony oraz słabiej przytwierdzony w skórze głowy. Wytwarzany przez niego włos staje się coraz cieńszy, wypada, a po pewnym czasie przestaje odrastać. Rozpoczyna się proces łysienia. Aby temu zapobiegać, należy działać podwójnie: przytwierdzić korzeń włosa w skórze głowy oraz pobudzić jego odbudowę, dostarczając składniki odżywcze.
Co zrobić, gdy obserwujemy u siebie nadmierne wypadanie włosów?
Gdy zaobserwujemy u siebie nadmierne wypadanie włosów, to pierwszym krokiem powinna być wizyta u lekarza zajmującego się problemami z włosami, czyli trychologa. Lekarz po przeprowadzeniu dokładnych badań oceni kondycję włosów i dokładnie zidentyfikuje przyczynę problemu, zalecając odpowiedni sposób leczenia.
W zależności od szczegółowego rozpoznania problemu trycholog może zastosować proste zabiegi stymulujące porost włosów. Zaliczamy do nich:
- specjalne masaże poprawiające ukrwienie skóry głowy , które pozwolą odbudować strukturę włosów i zwiększyć ich gęstość,
- mezoterapię igłową, czyli jeden z najskuteczniejszych zabiegów odżywiających skórę głowy polegający na iniekcji indywidualnie dobranych substancji odżywczych, które regenerują, pobudzają oraz wzmacniają włosy,
- laseroterapię skóry głowy , czyli zabieg polegający na naświetlaniu miejsc dotkniętych nadmiernym wypadaniem włosów światłem lasera o niskiej mocy, prowadzi to do poprawy mikrokrążenia, utlenienia i odżywienia mieszków włosowych,
- terapię opartą na iniekcji podskórnej komórek macierzystych pozyskanych z własnej tkanki tłuszczowej, pozwala to na pobudzenie regeneracji skóry, polepszenie jej ukrwienia i stymulację mieszków włosowych.
Dodatkowo trycholog w zależności od wyników badań oraz przyczyny wypadania włosów może zarekomendować inne metody leczenia oraz wprowadzić szereg istotnych zaleceń, od których realizacji w dużej mierze zależeć będzie efektywność leczenia. Najczęściej obejmują one:
- zmianę trybu życia – najczęściej poprzez próbę eliminacji czynników stresogennych, gdyż nadmierny stres przyczynia się do intensywnego wypadania włosów,
- odpowiednią dietę – bogatą w witaminy i minerały niezbędne do odpowiedniego odżywiania mieszków włosowych,
- dodatkową suplementację – w wypadku znacznego niedoboru witamin i minerałów,
- stosowanie dobrze dobranych preparatów stymulujących porost włosów, czyli szamponów, odżywek, wcierek czy ampułek,
- zastosowanie leczenia farmakologicznegolub chirurgicznego prowadzonego pod ścisłym nadzorem lekarza.
