U nas zapłacisz kartą
Dlaczego niektórzy mężczyźni nie mają włosów na nogach?
Owłosienie u mężczyzn – gdzie należy się golić?
Gdy do mnie piszecie, możecie liczyć na dyskrecję, a publikując tematy naszych rozmów, pytam o zgodę i zmieniam imiona dla Waszego poczucia bezpieczeństwa. Tym razem gościa naszego artykułu nazwijmy Robertem, który odezwał się do mnie, aby porozmawiać na męskie tematy.
Moim zdaniem my mężczyźni mamy prawo czuć się przytłoczeni oraz zdezorientowani. Nie wiadomo co jest dziś męskie, a co wulgarne lub brutalne. Natura nadała ludziom określone zachowania, abyśmy radzili sobie w różnych sytuacjach. Mężczyźni naturalnie skupiają się na innych kwestiach i problemach, niż kobiety. Dlatego niektóre sytuacje uważamy za błahostki lub poświęcamy im mniejszą uwagę, gdy inne wzbudzają w nas emocje lub wymagają innego spojrzenia na problem.
Przykładowo niektóre kobiety potrzebują pocieszenia, gdy mężczyzna zastanawia się jak rozwiązać problem technicznie. Dla nas płacz jest stratą czasu, gdy można w tym momencie szukać rozwiązania. Gdy kobiety drażnią rozrzucone skarpetki po pokoju, nas dziwi oburzenie na twarzy partnerki.
Etapy męskiego łysienia
Tabela ze skalą Norwood-Hamiltona (NW) - pisuje fazy łysienia androgenowego u mężczyzn.
- Początkowo tworzą się zakola (zatoki), czyli niewielkie ubytki owłosienia w przednich częściach głowy.
- Z czasem pierwotna linia włosów przerzedza się i ulega podwyższeniu – tworzy się „wysokie czoło” – tradycyjna oznaka męskiego łysienia.
- Jeśli proces nadmiernego wypadania nie zostanie zatrzymany, a włosy są odpowiednio wrażliwe na DHT (dihydrotestosteron), stopniowo przerzedzają się one na środkowej części głowy i koronie.
- W zaawansowanych stadiach łysienia miniaturyzacja obejmuje włosy na prawie całej głowie.
- Ostatnie stadium to już całkowita łysina. Najdłużej trzymają się zwykle włosy na potylicy i skroniach (różnią się genetycznie od tych w zakolach i na czubku). Te, które pozostają na głowie, są odporne na DHT.
Łysienie - winne są geny
Niektórzy mężczyźni są nosicielami tzw. genu łysienia, odziedziczonego najczęściej po ojcu. Łysienie rodzinne stwierdza się w 2/3 przypadków. Zaczyna się ono zwykle od okolic skroniowo-czołowych, gdzie tworzą się zakola. Włosy mogą też przerzedzać się nad czołem i na szczycie głowy, podczas gdy na obwodzie ich ilość zmniejsza się nieznacznie. U jednych ten proces przebiega gwałtowniej, u innych wolniej. W postaci ciężkiej łysienie zaczyna się w wieku 16–18 lat i szybko postępuje, w postaci lekkiej – ok. 40. roku życia. Rozpoznanie łysienia typu męskiego nie stanowi dla lekarza problemu, w przypadkach wątpliwych zaleca się wykonanie badania korzenia włosa – trichogram.
U większości mężczyzn łysieniu towarzyszy nadmierne wydzielanie łoju, za co też odpowiedzialne są męskie hormony płciowe. Zauważalne przerzedzanie się włosów poprzedza tłusty łupież (żółtawe wilgotne łuski), któremu może towarzyszyć łojotokowe zapalenie skóry (czerwonawe złuszczające się plamy na skórze głowy). Te dolegliwości mogą doprowadzić do nasilenia wypadania włosów.
Udział w powstaniu obu schorzeń ma nadmierny rozwój drobnoustrojów z rodziny grzybów drożdżopodobnych – Pityrosporum ovale. Dlatego w przypadku tłustego łupieżu i łojotokowego zapalenia skóry dermatolodzy polecają środki hamujące rozwój drobnoustrojów, m.in. lecznicze szampony o działaniu antydrożdżakowym i antyłojotokowym, najlepiej zawierające pochodne imidazolowe, siarczan selenu, pirytion cynku (do kupienia w aptece bez recepty).
Niekorzystne procesy zachodzące w organizmie zarówno mężczyzny, jak i kobiety mogą sprawić, że otoczka kolagenowa wokół korzenia włosa ulega zwłóknieniu. Uciskany korzeń jest gorzej odżywiony oraz słabiej przytwierdzony w skórze głowy. Wytwarzany przez niego włos staje się coraz cieńszy, wypada, a po pewnym czasie przestaje odrastać. Rozpoczyna się proces łysienia. Aby temu zapobiegać, należy działać podwójnie: przytwierdzić korzeń włosa w skórze głowy oraz pobudzić jego odbudowę, dostarczając składniki odżywcze.
Owłosienie u mężczyzn w miejscach intymnych
Mężczyźni często nie zwracają uwagi na higienę. Czytając w Internecie, co powinni robić, a czego nie, łapiemy się za głowę! – Golić jądra? Dbać o cerę? Używać szamponu do włosów i żelu pod prysznic? Przecież to bzdury wymyślone przez marketing, aby sprzedawać więcej plastiku idiotom! – tak najczęściej myślimy, czytają artykuły o oczekiwaniach kobiet.
Temat higieny ciągną się za mną, odkąd byłem nastolatkiem. Gdy dojrzewałem, bardziej się pociłem, a włosy przetłuszczały mi się nawet po kąpieli. Dziś też potrzebuje częściej się kąpać, nawet jeśli mam mniej aktywności fizycznych. Można byłoby założyć, że jeden potrzebuje dbać o higienę częściej, a ktoś inny rzadziej.
Tak czy inaczej, higiena osobista jest ważna nawet z medycznego punktu widzenia. Okolice jąder się pocą, pod pachami się pocimy, częściej od kobiet wykonujemy prace fizyczne, dodatkowo się pocąc i brudząc. W pracy częściej mamy kontakt ze środkami chemicznymi, pyłem i kurzem. Oczywiste jest, że zmęczeni możemy nie chcieć wskoczyć pod prysznic, a nawet przyzwyczajeni do warunków, nie czuć na sobie brudu. Niemniej jednak, dla własnego zdrowia powinniśmy dbać o higienę ciała.
Jest teoria, która zakłada, że częstsze mycie szkodzi, ponieważ mamy mniejszy kontakt z bakteriami i wirusami, co zmniejsza naszą naturalną odporność. Często myta skóra nie przyzwyczaja się do warunków, a włosy osłabiają od chemii. Rzadziej myte włosy podobno są silniejsze. Znam też teorię, która twierdzi, że mężczyźni mają bardziej odporną skórę od kobiet. Podobno wynika to z tego, że mamy więcej gruczołów łojowych, przez co skóra mnie się przetłuszcza. To też może wynikać z tego, że rzadziej czujemy się brudni.
Jaka jest prawda? Mamy dostęp do różnych teorii oraz badań, ale jak to często powtarzam – wszystko w granicach normy. Zatem nie myj się codziennie jeśli nie potrzebujesz, ale też nie za rzadko (czyt. co 2 dni będzie okey).
Wypadanie włosów u mężczyzn – przyczyny i metody leczenia
Bujna fryzura najczęściej postrzegana jest jako atrybut kobiecości, ale także panowie chcą cieszyć się zdrowymi i gęstymi włosami. Niestety – z wielu względów są oni bardziej narażeni na nadmierna utratę włosów niż kobiety. Jakie są przyczyny wypadania włosów u mężczyzn? Co można zrobić, aby móc cieszyć się bujnymi włosami przez długie lata?
Niemal 70 – 80% przypadków wypadania włosów u mężczyzn spowodowanych jest predyspozycjami genetycznymi, a ściślej – nadwrażliwością mieszków włosowych na działanie pochodnej testosteronu – dihydrotestosteronu DHT. Wtedy nawet przy prawidłowym poziomie testosteronu i DHT w organizmie dojdzie do utraty włosów. Najczęściej dziedziczne łysienie androgenowe ujawnia się już około 20. roku życia i rozpoczyna się od powstania zakoli w okolicy skroniowej. Wraz z postępem łysienia włosy wypadają także na czubku głowy. Łysienie androgenowe może być ponadto spowodowane zażywaniem suplementów anabolicznych w celu rozbudowy masy mięśniowej. DHT powoduje osłabienie mieszków włosowych, na skutek czego włosy rosną słabsze i cieńsze, a ostatecznie wypadają.
Kolejną częstą przyczyną łysienia, ale u nieco starszych mężczyzn, jest łysienie pospolite. Jest ono naturalną konsekwencją upływającego czasu.
Do nasilenia łysienia pospolitego przyczynić może się:
- stosowanie używek: alkoholu i papierosów
- niewłaściwa dieta
- stres
- stosowanie niektórych leków
- choroby osłabiające mieszki włosowe
Tego typu utrata włosów ma charakter postępujący i trwały – brak jest możliwości leczenia.
Mężczyźni borykać mogą się także z łysieniem plackowatym, u podstaw którego leżą stany zapalne mieszków włosowych. Niektóre infekcje, choroby autoimmunologiczne czy stres powodować mogą utratę włosów na obszarach wielkości monety. Rozmieszczenie i ilość takich obszarów może być różna. Najczęściej wraz z ustąpieniem procesu zapalnego łysienie ustępuje i włosy zaczynają odrastać.
