U nas zapłacisz kartą
Dlaczego niektórzy mężczyźni nie mają włosów na nogach?
Owłosienie u mężczyzn – gdzie należy się golić?
Gdy do mnie piszecie, możecie liczyć na dyskrecję, a publikując tematy naszych rozmów, pytam o zgodę i zmieniam imiona dla Waszego poczucia bezpieczeństwa. Tym razem gościa naszego artykułu nazwijmy Robertem, który odezwał się do mnie, aby porozmawiać na męskie tematy.
Moim zdaniem my mężczyźni mamy prawo czuć się przytłoczeni oraz zdezorientowani. Nie wiadomo co jest dziś męskie, a co wulgarne lub brutalne. Natura nadała ludziom określone zachowania, abyśmy radzili sobie w różnych sytuacjach. Mężczyźni naturalnie skupiają się na innych kwestiach i problemach, niż kobiety. Dlatego niektóre sytuacje uważamy za błahostki lub poświęcamy im mniejszą uwagę, gdy inne wzbudzają w nas emocje lub wymagają innego spojrzenia na problem.
Przykładowo niektóre kobiety potrzebują pocieszenia, gdy mężczyzna zastanawia się jak rozwiązać problem technicznie. Dla nas płacz jest stratą czasu, gdy można w tym momencie szukać rozwiązania. Gdy kobiety drażnią rozrzucone skarpetki po pokoju, nas dziwi oburzenie na twarzy partnerki.
Łysienie - winne są geny
Niektórzy mężczyźni są nosicielami tzw. genu łysienia, odziedziczonego najczęściej po ojcu. Łysienie rodzinne stwierdza się w 2/3 przypadków. Zaczyna się ono zwykle od okolic skroniowo-czołowych, gdzie tworzą się zakola. Włosy mogą też przerzedzać się nad czołem i na szczycie głowy, podczas gdy na obwodzie ich ilość zmniejsza się nieznacznie. U jednych ten proces przebiega gwałtowniej, u innych wolniej. W postaci ciężkiej łysienie zaczyna się w wieku 16–18 lat i szybko postępuje, w postaci lekkiej – ok. 40. roku życia. Rozpoznanie łysienia typu męskiego nie stanowi dla lekarza problemu, w przypadkach wątpliwych zaleca się wykonanie badania korzenia włosa – trichogram.
U większości mężczyzn łysieniu towarzyszy nadmierne wydzielanie łoju, za co też odpowiedzialne są męskie hormony płciowe. Zauważalne przerzedzanie się włosów poprzedza tłusty łupież (żółtawe wilgotne łuski), któremu może towarzyszyć łojotokowe zapalenie skóry (czerwonawe złuszczające się plamy na skórze głowy). Te dolegliwości mogą doprowadzić do nasilenia wypadania włosów.
Udział w powstaniu obu schorzeń ma nadmierny rozwój drobnoustrojów z rodziny grzybów drożdżopodobnych – Pityrosporum ovale. Dlatego w przypadku tłustego łupieżu i łojotokowego zapalenia skóry dermatolodzy polecają środki hamujące rozwój drobnoustrojów, m.in. lecznicze szampony o działaniu antydrożdżakowym i antyłojotokowym, najlepiej zawierające pochodne imidazolowe, siarczan selenu, pirytion cynku (do kupienia w aptece bez recepty).
Niekorzystne procesy zachodzące w organizmie zarówno mężczyzny, jak i kobiety mogą sprawić, że otoczka kolagenowa wokół korzenia włosa ulega zwłóknieniu. Uciskany korzeń jest gorzej odżywiony oraz słabiej przytwierdzony w skórze głowy. Wytwarzany przez niego włos staje się coraz cieńszy, wypada, a po pewnym czasie przestaje odrastać. Rozpoczyna się proces łysienia. Aby temu zapobiegać, należy działać podwójnie: przytwierdzić korzeń włosa w skórze głowy oraz pobudzić jego odbudowę, dostarczając składniki odżywcze.
Co zrobić, gdy obserwujemy u siebie nadmierne wypadanie włosów?
Gdy zaobserwujemy u siebie nadmierne wypadanie włosów, to pierwszym krokiem powinna być wizyta u lekarza zajmującego się problemami z włosami, czyli trychologa. Lekarz po przeprowadzeniu dokładnych badań oceni kondycję włosów i dokładnie zidentyfikuje przyczynę problemu, zalecając odpowiedni sposób leczenia.
W zależności od szczegółowego rozpoznania problemu trycholog może zastosować proste zabiegi stymulujące porost włosów. Zaliczamy do nich:
- specjalne masaże poprawiające ukrwienie skóry głowy , które pozwolą odbudować strukturę włosów i zwiększyć ich gęstość,
- mezoterapię igłową, czyli jeden z najskuteczniejszych zabiegów odżywiających skórę głowy polegający na iniekcji indywidualnie dobranych substancji odżywczych, które regenerują, pobudzają oraz wzmacniają włosy,
- laseroterapię skóry głowy , czyli zabieg polegający na naświetlaniu miejsc dotkniętych nadmiernym wypadaniem włosów światłem lasera o niskiej mocy, prowadzi to do poprawy mikrokrążenia, utlenienia i odżywienia mieszków włosowych,
- terapię opartą na iniekcji podskórnej komórek macierzystych pozyskanych z własnej tkanki tłuszczowej, pozwala to na pobudzenie regeneracji skóry, polepszenie jej ukrwienia i stymulację mieszków włosowych.
Dodatkowo trycholog w zależności od wyników badań oraz przyczyny wypadania włosów może zarekomendować inne metody leczenia oraz wprowadzić szereg istotnych zaleceń, od których realizacji w dużej mierze zależeć będzie efektywność leczenia. Najczęściej obejmują one:
- zmianę trybu życia – najczęściej poprzez próbę eliminacji czynników stresogennych, gdyż nadmierny stres przyczynia się do intensywnego wypadania włosów,
- odpowiednią dietę – bogatą w witaminy i minerały niezbędne do odpowiedniego odżywiania mieszków włosowych,
- dodatkową suplementację – w wypadku znacznego niedoboru witamin i minerałów,
- stosowanie dobrze dobranych preparatów stymulujących porost włosów, czyli szamponów, odżywek, wcierek czy ampułek,
- zastosowanie leczenia farmakologicznegolub chirurgicznego prowadzonego pod ścisłym nadzorem lekarza.