U nas zapłacisz kartą
Chrosty na łokciach - przyczyny, objawy i skuteczne metody leczenia
Swędzące krostki na dłoniach i na stopach
Swędzące krostki na dłoniach i na stopach są typowym objawem łuszczycy krostkowej ograniczonej. Jest to przewlekła choroba, obejmująca skórę dystalnych części zarówno kończyn górnych jak i dolnych. Powodowanie jest ona nadmiernym i przyspieszonym rogowaceniem komórek naskórka, przy jednoczesnym występowaniu silnego stanu zapalnego.
Wyróżnia się dwie jej podstawowe postaci:
- łuszczyca krostkowa dłoni i podeszw (Palmoplantar pustular psoriasis),
- krostkowe zapalenie skóry palców (Acrodermatitis continua Hallopeau).
Częściej występującą jest ta pierwsza. W jej przebiegu dłonie i stopy zostają pokryte krostami wypełnionymi jałową treścią, które wyrastają na zmienionym chorobowo podłożu (rumień, złuszczanie się). Możliwe są też wykwity grudkowe.
Zrogowaciała skóra ma tendencję do pękania, powodując silną bolesność. Łuszczyca krostkowa dłoni i podeszw zazwyczaj dotyka kobiety w wieku 50+. Druga z postaci choroby, czyli krostkowe zapalenie skóry palców, występuje zdecydowanie rzadziej. Wyróżnia się umiejscowieniem zmian, które lokalizują się na opuszkach palców, wałach paznokciowych i płytkach paznokci.
Swędzące krostki przy odbycie
Swędzące krostki przy odbycie i na całej powierzchni pośladków oraz w kroczu, są typowym objawem schorzenia znanego jako ropne zapalenie gruczołów łojowych. Choroba ta obejmuje tzw. gruczoły apokrynowe, ulokowane głównie w okolicach annusa, pachwin oraz pach. W jej przebiegu na powierzchni ciała pojawiają się bolesne krosty na pośladkach, guzki i wrzody.
Etiopatogeneza schorzenia nie jest znana, podejrzewa się jednak, że jej przyczyną może być niedrożność przewodów mieszków włosowych lub zakażenia bakteryjne.
Inne potencjalne powody występowania krost wokół odbytu to między innymi:
- zapalenie mieszków włosowych,
- łuszczyca odwrócona,
- trądzik skupiony,
- grzybica odbytu,
- opryszczka spowodowana wirusem HSV,
- rzeżączkowe zapalenie odbytu i odbytnicy,
- guzki krwawnicze (hemoroidy),
- zaniedbania higieniczne.
Plamy starcze i wątrobowe. Czym są przebarwienia na skórze dłoni?
Naturalny koloryt skóry jest uwarunkowany genetycznie, jednak w ciągu życia może wielokrotnie ulegać zmianom pod wpływem wielu czynników, takich jak:
- aktywność komórek barwnikowych skóry (melanocytów),
- poziom dotlenienia tkanek,
- stężenie związków pigmentacyjnych,
- grubość naskórka.
O plamach mówimy, gdy występują obszary ciemniejsze lub jaśniejsze od kolorytu naszej skóry. Część osób ma genetycznie uwarunkowane zaburzenia funkcji melanocytów, w związku z tym proces syntezy melaniny, odpowiadającej za ciemne zabarwienie skóry, przebiega nieprawidłowo, przez co skóra traci równomierne zabarwienie. Wiele zmian skóry zachodzi również wraz z wiekiem i jest elementem procesu starzenia się skóry. Miejscowe skupiska melaniny są widoczne jako ciemniejsze plamy, które ze względu na głębokość występowania dzieli się na plamy:
- naskórkowe – tworzą się w zewnętrznej warstwie skóry w wyniku nagromadzenia komórek barwnikowych lub nadprodukcji melaniny,
- skórne – powstają w warstwie brodawkowej skóry właściwej w wyniku punktowego nagromadzenia melaniny,
- mieszane – powstają przez nagromadzenie się melaniny w wierzchniej, jak i głębszej warstwie skóry.
Jako najczęściej spotykane plamy na dłoniach wymienia się te wynikające z zaburzeń funkcji melanocytów. Na skutek nierównomiernie rozłożonej melaniny mogą powstawać żółte, pomarańczowe, brązowe, beżowe lub nawet brunatne plamy na dłoniach.
Częstym problemem estetycznym są plamy soczewicowate. Określa się je również jako starcze lub wątrobowe. Kluczowy wpływ na ich powstawanie ma częstotliwość ekspozycji na słońce, dlatego występują także u osób w młodym wieku. Ten rodzaj plam nie ma też nic wspólnego z chorobami wątroby – nazwa nawiązuje tylko do ciemnej barwy tego narządu.
Brązowe plamy na dłoniach najczęściej mają postać drobnych zmian, niekiedy rozsianych po całym ciele. Występują w różnych odcieniach brązu. Zmiany powstałe po ekspozycji na słońce mogą stopniowo zaniknąć, jednak te powstałe w starszym wieku zwykle mają charakter stały.
Wysypka na łokciach u dzieci
Na skórze dzieci często pojawiają zmiany. Jedne świadczą o alergii, inne mogą mieć podłoże w różnych chorobach. To, jak groźne są takie zmiany zależy głównie od ich przyczyny.
U dziecka wysypka na łokciach może zniknąć bardzo szybko i nie jest wtedy powodem do większego niepokoju (warto jednak zawsze skonsultować się z lekarzem), może także utrzymywać się przez dłuższy czas wraz z niepokojącymi objawami, a to już bezwzględnie wymaga pomocy lekarskiej.
Najczęściej wysypka na łokciach i kolanach u dzieci wskazuje na reakcję alergiczną. Układ odpornościowy dziecka w taki sposób reaguje na kontakt z alergenem.
Najczęściej uczulają produkty, używane do codziennej pielęgnacji, jak kosmetyki czy proszki do prania. Drugą przyczyną zmian na skórze maluchów jest alergia pokarmowa. Miejsca w zgięciach łokci lub pod kolanami są dość mocno narażone na przesuszenie, a skóra w tym miejscu wyjątkowo się łuszczy i swędzi.
U dzieci zmiany na skórze mogą także pojawiać się przy opryszczkowatym zapaleniu skóry, przyjmując postać grudek, rumieni czy pokrzywkowatych wykwitów.
Wysypka, która ogranicza się tylko do łokci i kolan nazywana jest odmianą Cottiniego. U dzieci dodatkowo pojawiają się objawy złego wchłaniania, które są przyczyną niedoborów pokarmowych i witamin.
U niemowlaka uczulenie na łokciach może być oznaką AZS (atopowego zapalenia skóry). Początkowo są to niewielkie plamki na zgięciach łokci, które z czasem przechodzą w większa wysypkę.
Rodzice niekiedy mylą AZS z potówkami lub objawem alergii. Jeśli objawy utrzymują się dłużej konieczna jest wizyta u lekarza.
Atopowe zapalenie skóry to bardzo uciążliwa choroba. Skóra jest sucha i wrażliwa na zewnętrzne czynniki, a dziecko odczuwa silne swędzenie. W mocno rozwiniętej postaci skóra może się nawet łuszczyć i pękać.
