U nas zapłacisz kartą
Chrosty na stopach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Swędzące krostki na twarzy
Swędzące krostki na twarzy z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazywać mogą na rozwój trądziku w postaci krostkowej lub grudkowo-krostkowej. Są to odmiany trądziku pospolitego (młodzieńczego), typowego dla osób w wieku dojrzewania (zwłaszcza chłopców), ale też późnego, występującego u pacjentów po 25 roku życia (przede wszystkim kobiet).
Pojawiające się w przebiegu choroby krosty są wypełnione ropną treścią. Skóra wokół objęta jest procesem zapalnym. Wykwity te są niezwykle trwałe, z trudem poddają się leczeniu, a zanikając często pozostawiają po sobie głębokie, szpecące blizny.
Podstawowe lokalizacje dla trądziku młodzieńczego krostkowego, to czoło i broda. Natomiast u osób starszych, wykwity pojawiają się na brodzie, linii żuchwy oraz szyi.
W przypadku zmian grudkowo-krostkowych, na twarzy występuje też drugi rodzaj wyprysków – są to twarde, zbite guzki, wypełnione łojem, co wprost związane jest z nadprodukcją sebum. Przyczyny wykwitania swędzących krost na twarzy są zróżnicowane.
Do głównych czynników sprawczych zaliczane są:
- predyspozycje genetyczne – skłonność do dziedziczenia choroby,
- zaburzenia hormonalne – wzmożona synteza androgenów i estrogenów,
- nadaktywność gruczołów łojowych.
Uwaga – trądzik najczęściej występuje na twarzy, ale nie tylko. Pojawić mogą się także swędzące krostki na plecach, klatce piersiowej, ramionach, rzadziej – w innych miejscach ciała.
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Krostki na stopach: jakie mogą być przyczyny?
Wysypka może pojawić się na różnych częściach ciała. Krostki lub plamy występujące na stopach u dzieci mogą być wynikiem reakcji alergicznej. Możliwe, że maluch miał kontakt z jakimś detergentem lub inną substancją, na którą ma uczulenie. Wysypkę mógł zatem spowodować nowy płyn do kąpieli lub krem. Podrażnienie delikatnej skóry dziecka mógł spowodować także proszek do prania lub do płukania, w którym wyprane zostały np. buty czy skarpetki.
Istnieje również prawdopodobieństwo, że drobne krostki na stopach dziecka będą świadczyć o rozwijającym się zakażeniu grzybiczym lub bakteryjnym. Może też być symptomem rosnącej w tym miejscu kurzajki.
Wysypka na stopach u dzieci jest czasami objawem różnego rodzaju zakażeń wirusowych prowadzących do chorób zakaźnych. Schorzeniom takie jak m.in. różyczka, ospa wietrzna czy odra towarzyszy wysyp małych czerwonych krostek. Zazwyczaj pojawiają się one najpierw na tułowiu oraz na głowie i twarzy, ale jeśli odnajdziemy je na stopach nie można tych chorób całkowicie wykluczyć. Diagnozę wystawia dopiero lekarz po przeprowadzeniu dokładnego badania.
Zmiany skórne na stopach mogą oznaczać także problemy dermatologiczne. Jednym z nich może być np. wyprysk potnicowy. Wysypka w tym przypadku przyjmuje formę pęcherzyków i towarzyszy jej świąd, obejmuje głównie podeszwy stóp oraz powierzchnię.
Jeśli wysypka długo nie znika, wygląda wyjątkowo niepokojąco, towarzyszy jej nieprzyjemne swędzenie lub ból, bezwzględnie trzeba udać się z dzieckiem na wizytę do lekarza. Konsultacja jest tym bardziej konieczna, gdy oprócz wysypki pojawią się także inne objawy, np. gorączka lub osłabienie.
6 chorób, które widać na stopach
Masz te zmiany na stopach? To może oznaczać, że w twoim organizmie zachodzą różne procesy - często związane z chorobami. Wbrew pozorom stopy mogą dużo powiedzieć o stanie zdrowia. Zobacz, jakie choroby można rozpoznać właśnie po stopach.
Spis treści
- Choroby widoczne na stopach - stopa cukrzycowa
- Choroby widoczne na stopach - grzybica stóp
- Choroby widoczne na stopach - niedoczynność tarczycy
- Choroby widoczne na stopach - obrzęki
- Choroby widoczne na stopach - podagra
- Choroby widoczne na stopach - problemy z kręgosłupem
Stopy mogą bardzo dużo powiedzieć o stanie naszego zdrowia. Zobacz, o jakich chorobach mogą świadczyć różne zmiany na stopach. Warto wiedzieć, że stopy, jako podpora naszego ciała, są zbudowane z 26 kości, 33 stawy i ponad 100 mięśni. To właśnie tam skóra jest najgrubsza. I to właśnie tam widać pierwsze sygnały chorobowe.
O zmianach w organizmie świadczyć mogą także zmiany na ustach. Aż 80 proc. z nas je ma! Dowiedz się więcej: Zmiany na ustach (krostki, grudki, pęcherzyki). 8 najczęstszych przyczyn [ZDJĘCIA]
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
