U nas zapłacisz kartą
Egzema na łokciach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Egzema: simptomai, eiga ir gydymas
Jeigu jūsų oda yra sausa, paraudusi ir kankina niežulys, gali būti, kad esate paveikti egzemos. Nors dažnai yra manoma, kad odos egzema yra kūdikių ir vaikų liga, iš tiesų, egzema yra viena iš dažniausių odos ligų, paliečianti maždaug trečdalį pasaulio gyventojų. Egzema gali būti įvairių formų ir kilti dėl skirtingų veiksnių, tokių kaip alergija, dirginimas ar genetika. Egzema gali pasireikšti bet kurioje kūno dalyje ir bet kokio amžiaus asmenims. Tai nėra pavojinga ar užkrečiama liga, tačiau ji gali labai pabloginti gyvenimo kokybę ir netgi sukelti psichologinių problemų.
Šiame straipsnyje, kartu su „Drops Clinic“ gydytojais specialistais, apžvelgsime šią mįslingą odos ligą, daugiau sužinosime apie egzemos priežastis, simptomus ir apžvelgsime, kaip galime išgydyti egzemą.
Objawy egzemy
Z czasem zmienia się zarówno wygląd zmian skórnych jak i obszar ich występowania. Początkowo ogranicza się on do miejsca bezpośredniego kontaktu z substancjami alergizującymi występującymi głównie w kremach, farbach do włosów, kolczykach i innej biżuterii. Niestety bez odpowiedniej terapii obszar ten się powiększa. Najczęściej ma to miejsce w przypadku wyprysku "zawodowego". Ciągły kontakt czynnika wywołującego podrażnienie ze skórą powoduje rozszerzanie się i pogłębianie zmian zapalnych. Osoba z takim problemem musi zostać poddana odpowiedniemu leczeniu i najczęściej konieczna jest również zmiana stanowiska lub miejsca pracy.
Po kilku godzinach bądź kilku dniach od zadziałania czynników drażniących na skórę na jej powierzchni można zaobserwować następujące objawy egzemy postępujące po sobie:
- obrzęk skóry i jej zaczerwienienie
- na powierzchni skóry pojawiają się pęcherzyki oraz grudki różnej wielkości,
- skóra jest mocno podrażniona, a kiedy pęcherzyki z płynem pękają tworzą się bolesne strupki i nadżerki,
Z czasem rumień przygasa, ale ogniska zapalne na powierzchni skóry stają się grubsze, a powstała blaszka zaczyna się łuszczyć. Skóra w tych obszarach wygląda staro. Dochodzi wtedy do zjawiska jej lichenizacji.
Zapalenie na powierzchni skóry związane jest z bólem, któremu towarzyszy świąd. Drapanie suchej i piekącej skóry, która łatwo ulega uszkodzeniu, prowadzi do nadkażeń bakteryjnych. Wtedy jeszcze trudniej jest leczyć egzemę.
Skóra objęta stanem zapalnym wygląda mało estetycznie. Jest zaczerwieniona, obrzęknięta, przesuszona, a pod palcami wyczuwalne są liczne grudki. Nic dziwnego, że jest to ogromny problem, kiedy egzema dotyka twarzy lub innych odsłoniętych części ciała. U osób z atopowym zapaleniem skóry charakterystyczne ogniska zapalne umiejscowione są w zgięciach pod kolanami, na łokciach oraz nadgarstkach.
Egzema – przyczyny
Jaki są przyczyny egzemy? W przypadku tej dermatozy nie istnieje niestety jedna przyczyna, która odpowiadałaby za pojawianie się stanu zapalnego oraz pozostałych objawów. Podobnie jak w przypadku AZS, na występowanie choroby składają się zarówno czynniki genetyczne, immunologiczne oraz środowiskowe. Należy mieć na uwadze, że na pojawienie się tej choroby szczególnie narażone są osoby, których skóra ma na co dzień kontakt z różnego rodzaju substancjami chemicznymi, jak rozpuszczalniki, farby, detergenty, proszki, tworzywa sztuczne czy metale. Równie duży wpływ na pojawienie się egzemy ma spożywana przez nas żywność. To właśnie ze względu na złożone przyczyny egzemę na skórze możemy podzielić na:
- endogenną – wywołują ją czynniki wewnętrzne, jak nieprawidłowa odpowiedź układu immunologicznego, zaburzenia gospodarki hormonalnej czy predyspozycje genetyczne,
- egzogenną – wywołuje ją czynnik zewnętrzny, na który wrażliwa jest dana osoba.Niektóre badania wykazują, że u osób, które cierpią na egzemę, występuje mutacja genu, który odpowiada za wytwarzanie filagryny. Filagryna jest rodzajem aminokwasu, który pomaga skórze w wytwarzaniu odpowiedniej warstwy ochronnej na skórze. Jeśli tego białka jest za mało, skóra zaczyna tracić wilgoć, czego efektem jest z kolei duża suchość skóry i większa podatność na infekcje.
Egzema – jak wygląda? Rodzaje egzemy
Jak już wspomniano, egzema sama w sobie nie jest jednostką chorobową, a zespołem objawów, które nie zawsze wyglądają w ten sam sposób, a oprócz tego mogą różnić się rozmieszczeniem na ciele. W przypadku rodzajów egzemy możemy wyróżnić:
- wyprysk kontaktowy – najczęściej spotykana forma egzemy. Ze względu na to, że egzema kontaktowa powstaje w wyniku działania na skórę substancji drażniących lub uczulających, dzieli się ją na alergiczną i niealergiczną (z podrażnienia),
- wyprysk zawodowy – wywołują go substancje alergizujące lub drażniące, z którymi chora osoba ma kontakt na co dzień w swojej pracy. Zmiany pojawiają się przede wszystkim na kończynach górnych,
- wyprysk łojotokowy – to przewlekła choroba, która wiąże się z nadmiernym wydzielaniem sebum przez gruczoły łojowe. Może występować zarówno u osób dorosłych i niemowląt,
- wyprysk podudzi – dotyczy głównie starszych osób. Zmiany najczęściej są zlokalizowane w okolicy podudzi i wraz z nimi mogą występować owrzodzenia. Podstawą do jego występowania jest przewlekła niewydolność krążeniowa. Przyczyną mogą być niewielkie urazy, zakażenia bakteryjne lub czynniki drażniące,
- wyprysk pieniążkowaty – odmiana wyprysku kontaktowego. Jego powodem występowania jest nadwrażliwość organizmu na alergeny bakteryjne, przede wszystkim paciorkowce, choć główna przyczyna w dalszym ciągu nie została poznana,
- wyprysk potnicowy – dotyczy głównie dłoni i stóp, jej cechą charakterystyczną są pęcherzyki, które przy wtórnym zakażeniu wypełnione są ropną treścią, mogą pojawiać się bolesne nadżerki, a przebieg choroby jest przewlekły,
- wyprysk fotoalergiczny – występuje na odkrytych częściach ciała, które są wystawione na działanie promieni słonecznych. Po kontakcie z nimi na skórze występuje wysypka, pęcherzyki i rumień,
- wyprysk modzelowaty – podobnie jak w przypadku wyprysku potnicowego, wykwity są umiejscowione na dłoniach i stopach. Ten rodzaj egzemy może mieć związek z zaburzeniami hormonalnymi, alergią kontaktową lub częstymi urazami mechanicznymi,
- wyprysk dziecięcy – pojawia się w okolicy skóry głowy, na której widoczny jest rumień, łojotok, a często także zmiany o charakterze wysiękowym.
Egzemos rūšys:
Egzema yra bendras terminas, apimantis kelias tos pačios rūšies odos ligas, kurios pasireiškia niežuliu ir uždegiminiais odos pažeidimais. Egzemos rūšys gali skirtis pagal ligos atsiradimo priežastis, simptomus, jų intensyvumą ir gydymo būdus.
Dažniausios egzemos rūšys yra atopinis dermatitas, kontaktinė egzema, seborėjinė egzema ir dishidrozinė egzema. Kiekviena iš jų turi savo charakteristikas ir reikalauja individualaus požiūrio į gydymą.
Atopinis dermatitas
Atopinis dermatitas, dar įvardijamas kaip tikroji egzema, yra lėtinė odos liga, dažniausiai prasidedanti vaikystėje. Dažniausi yra susijusi su alergine reakcija į tam tikrus alergenus arba aplinkos veiksnius, tokius kaip dulkių erkutės, gyvūnų plaukai, žiedadulkės arba maistas.
Atopinė odos egzema dermatitas pasireiškia sausa, niežtinčia ir paraudusia oda ant rankų, kojų, veido arba kaklo. Kartais atsiranda pūslelių arba šašų, kurie gali šlapiuoti ir infekuotis. Atopinės egzemos gydymas apima drėkinančius kremus ir vaistus alergijai gydyti — antihistamininius vaistus ir kortikosteroidus, kurie mažina uždegimą ir niežulį.
Kontaktinė egzema
Kontaktinė egzema yra odos uždegimas, atsirandantis dėl tiesioginio kontakto su dirgikliu. Kontaktinė egzema gali būti alerginė arba iritacinė. Alerginė kontaktinė egzema atsiranda dėl imuninio atsako į alergeną. Iritacinė kontaktinė egzema atsiranda dėl stipraus arba ilgalaikio dirginimo. Jos atsiradimui įtakos gali turėti įvairios cheminės medžiagos, valymo priemonės, muilas, dušo prausikliai, putos, klijai.
Kontaktinė egzema pasireiškia niežuliu, paraudimu ir pūslelėmis ant pažeistos odos vietos. Kontaktinei egzemai gydyti reikia vengti dirgiklio ir naudoti tepalus arba kremus, kurie ramina ir gydo odą.
Seborėjinė egzema
Seborėjinė egzema yra odos liga, paveikianti odos sritis, kuriose daug riebalinių liaukų. Seborėjinę egzemą gali sukelti padidėjusi riebalų gamyba, hormoniniai pokyčiai arba tam tikrų grybelių augimas. Šie grybeliai maitinasi riebalais ir sukelia uždegimą ir pleiskanojimą.
Łuszczyca
Wiadomo, że osoby z łuszczycą mają nadaktywny układ odpornościowy, który również powoduje stan zapalny w organizmie. Kiedy komórki skóry rosną i odpadają, zwykle zajmuje to miesiąc.
U osób z łuszczycą komórki skóry rosną w ciągu trzech do czterech dni, powodując gromadzenie się komórek na powierzchni skóry. Niektóre objawy łuszczycy obejmują łuszczące się i swędzące plamy na skórze.
Na łokciach łuszczyca może objawiać się łuszczycą plackowatą, która ma wypukłe plamy z białymi i srebrzystymi łuskami.
Innym typem, który może wpływać na łokcie, jest łuszczyca kropelkowata. Tylko 8% osób z tym schorzeniem doświadcza tego typu łuszczycy. Objawy obejmują okrągłe, małe plamki, które pojawiają się na łokciach z powodu stanu zapalnego.
Leczenie
Leczenie łuszczycy zależy od stopnia zaawansowania. Opcje zabiegów obejmują:
- Sterydy miejscowe
- Niesteroidowe maści i kremy
- Światłolecznictwo
Fototerapia to zabieg wykonywany pod nadzorem lekarza. Regularnie wystawia dotkniętą skórę na działanie światła ultrafioletowego.
Inne metody leczenia obejmują leki na receptę i/lub zastrzyki.