U nas zapłacisz kartą
Czarna maść na raka - Mit czy Medycyna? Odkrywamy Prawdę
Problemy skóry
Problemy skóry to różnorodne zaburzenia i schorzenia, które mogą dotyczyć różnych warstw skóry i jej struktury. Niektóre wymagają specjalistycznego leczenia, a inne odpowiedniej i regularnej pielęgnacji. Do najczęstszych dolegliwości skórnych należą:
1. Trądzik to powszechna dolegliwość, najczęściej występująca u młodych osób w wieku dojrzewania. Objawia się zaskórnikami, grudkami oraz krostkami. Trądzik może być spowodowany nadmierną produkcją sebum, zablokowaniem porów skóry, infekcją bakteryjną i zaburzeniami hormonalnymi.
2. Łuszczyca jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną, która poprzez nadmierny wzrost komórek skóry prowadzi do czerwonych, złuszczających się plam najczęściej suchych, swędzących, a także bolesnych.
3. Egzema (atopowe zapalenie skóry) to stan zapalny skóry, który powoduje swędzenie, zaczerwienienie, suchość i bolesne pękanie skóry. Egzema może występować na podłożu alergicznym lub być uwarunkowana genetycznie.
4. Starzenie się skóry jest procesem naturalnym. Jego objawy najbardziej i najszybciej widoczne są na skórze twarzy. Objawia się pojawieniem się zmarszczek, linii mimicznych, utratą elastyczności, wiotkością, przebarwieniami i zanikiem blasku.
5. Suchość skóry spowodowana jest brakiem nawilżenia i odpowiedniego poziomu wilgoci w skórze, co może powodować swędzenie, szorstkość, łuszczenie, a także w skrajnych przypadkach bolesne pękanie skóry.
Gdzie i u kogo występuje oraz jak wygląda czyrak?
Czyrak to zmiana, która może wystąpić w miejscach, gdzie dochodzi do tarcia skóry i ubrania lub 2óch spoconych powierzchni skóry (np. pod pachą, na szyi czy zewnętrznych powierzchniach ud). Jak wygląda czyrak? Ropień przybiera formę rosnącego guza, który po kilku dniach wypełnia się martwiczą, zapalną i rozpadającą się tkanką. Na powierzchni czyraka widoczne jest ropne okienko. Z czasem zmiana ta pęka samodzielnie (“dojrzewa”) i wydzielina zapalna wypływa z czyraka. Mimo, że jest to zmiana, która w dużej części przypadków znika samoistnie nie należy jej lekceważyć. Leki na czyraki łagodzą dokuczliwe objawy jak ból i obrzęk oraz ułatwiają szybszy drenaż ropnych zmian czy ograniczają rozprzestrzenianie się gronkowca w wyniku działania antyseptycznego. Gdzie na ciele występują czyraki? Wyżej wspomniane zostały okolice pachy, szyi czy ud. Szczególne znaczenie ma czyrak na twarzy i w przedsionku nosa. Umiejscowienie może sprzyjać wędrówce lub przeniesieniu bakterii do innych struktur organizmu, co może być groźne w skutkach.
Podsumowując — gdzie może wystąpić czyrak? Np.:
- na pupie (np. czyrak występujący między pośladkami), nodze, udzie i plecach,
- w uchu,
- pachwinie i w miejscu intymnym, a w przypadku kobiet czyrak na wardze sromowej,
- pod pachą, na plecach, na nodze i udzie,
- w obrębie głowy (np. w górnej części ust).
Czyraki to zmiany często pojawiające się w okresie dojrzewania (u nastolatków) i w wieku młodzieńczym. Problem czyraków dotyczy również dorosłych, w tym osób cierpiących na cukrzycę (hiperglikemia zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych nie tylko układu moczowego). Stany obniżonej odporności i/lub długotrwałe stosowanie sterydów może przyczynić się do większej wrażliwości na gronkowca złocistego. Oczywiście potencjalne przyczyny powstawania to również niewystarczająca dbałość w aspekcie higienicznym.
Maść na rany ropne
Na rany ropne, trudno gojące się, poza maścią z antybiotykiem, należy nakładać środki, które przyspieszają proces ich oczyszczania. W ten sposób działa wyciąg z kłącza pięciornika, a także maść ichtiolowa, która dodatkowo lekko ściąga skórę. Ułatwia to odciąganie ropy. Preparat ma działanie przeciwzapalne. Tego typu środki stosuje się także na owrzodzenia i czyraki. Maść można nakładać 2-3 razy dziennie. Warto wiedzieć, że może ona wywołać podrażnienie skóry, które samoistnie zniknie po pewnym czasie. Na rany ropne skuteczne są też preparaty zawierające takie substancje, jak tlenek cynku, tetraboran sodu oraz sulfobituminian amonu.
Maść na gojenie ran bez recepty powinna zawierać składniki odżywiające naskórek od zewnątrz i nawilżające go. Są to bezpieczne środki przeznaczone do stosowania także u dzieci. Mają w swoim składzie witaminy (najczęściej grupy A lub E), dekspantenol oraz alantoinę.
Jakie efekty zapewnia stosowanie maści na łuszczycę?
Stosowanie maści na łuszczycę może przynieść szereg korzyści we wsparciu leczenia tej choroby. Efekty jednak mogą różnić się w zależności od rodzaju maści, składników aktywnych i indywidualnych predyspozycji. Do najczęstszych efektów stosowania maści na łuszczycę należą:
Złagodzenie objawów łuszczycy: Jednym z głównych celów stosowania maści na łuszczycę jest złagodzenie objawów tej choroby, takich jak zaczerwienienie, łuszczenie się skóry, swędzenie i ból.
Redukcja stanu zapalnego: Maści przeciwzapalne, takie jak te zawierające kortykosteroidy, mogą pomóc w zmniejszeniu stanu zapalnego skóry, co przyczynia się do zmniejszenia obrzęków i zaczerwienień.
Spowolnienie wzrostu komórek skóry: Niektóre maści na łuszczycę, zawierające np. witaminę D, mogą pomóc w kontrolowaniu nadmiernego wzrostu komórek skóry odpowiedzialnych za powstawanie łuszczycy.
Łagodzenie swędzenia: Maści na łuszczycę pomagają w złagodzeniu uciążliwego swędzenia skóry, które często towarzyszy łuszczycy.
Zmniejszenie ryzyka infekcji: Popękana, sucha i zaczerwieniona skóra łuszczycowa jest bardziej podatna na infekcje. Leczenie maściami może pomóc w zmniejszeniu ryzyka ich wystąpienia.
Efekty stosowania maści na łuszczycę mogą być krótkotrwałe, a choroba może nawracać. Dlatego ważne jest monitorowanie stanu skóry przez dermatologa. Niektóre maści mogą również wywoływać skutki uboczne, dlatego istotne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i regularne badania kontrolne.
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?
Pacjentowi zaleca się wizyty kontrolne zgodnie z zaleceniami lekarza. Zwykle obejmują one kontrole w okresie po zabiegu operacyjnym, a następnie co 3 miesiące w ciągu pierwszego roku oraz co 6 miesięcy w ciągu kolejnych lat. Ważne jest samobadanie, czyli oglądanie samodzielnie skóry przez pacjenta i w razie zauważenia niepokojących zmian niezwłoczne zgłoszenie się do lekarza.
Ze względu na fakt, że promieniowanie słoneczne jest najważniejszym czynnikiem sprzyjającym powstawaniu raka skóry, głównym celem profilaktyki jest ograniczenie ekspozycji na UV, które powinno polegać na stosowaniu preparatów z filtrami przeciwsłonecznymi, ubrań ochronnych, ograniczeniu czasu spędzanego na wolnym powietrzu w godzinach największego nasłonecznienia i przebywanie w cieniu. W ciągu ostatnich 30 lat odkryto wiele mechanizmów mających wpływ na powstawanie różnych nowotworów skóry. Odkrycia te przyczyniły się do stworzenia środków ochronnych i chemioprewencyjnych, które zwiększają możliwości zapobiegania nowotworom.
Chemioprewencja to dziedzina powstała w wyniku oddziaływania wiedzy odnoszącej się do: kancerogenezy (powstawania komórek nowotworowych), biologii komórki, badań przesiewowych w kierunku raka lub wczesnego jego wykrywania. Na podstawie badań wiadomo, że selen chroni przed wystąpieniem raka podstawnokomórkowego, a retinoidy przed rogowaceniem słonecznym. Coraz popularniejszą formą zapobiegania nowotworom skóry jest zażywanie polifenoli (zawartych np. w zielonej herbacie), które mają właściwości antyoksydacyjne.
Najważniejszym elementem profilaktyki raka skóry jest unikanie promieniowania UV i maksymalne skrócenie czasu ekspozycji skóry na bezpośrednie promieniowanie słoneczne. Stosowanie preparatów przeciwsłonecznych jako pierwszej linii obrony przeciwnowotworowej oparte jest na wynikach kontrolowanych badań przeprowadzonych u pacjentów z dużym ryzykiem rozwoju raka, które wykazały, że codzienne używanie produktów o szerokim spektrum ochrony zmniejszyło liczbę zmian typu rogowacenia słonecznego.
