U nas zapłacisz kartą
Czarna maść na raka - Mit czy Medycyna? Odkrywamy Prawdę
Maści na łuszczycę - działanie
Maści na łuszczycę mają za zadanie przede wszystkim nawilżenie i natłuszczenie naskórka, zapobiegając jego przesuszeniu. Hamują również powstawanie nowych zmian skórnych i zmniejszają aktywne stany zapalne, redukując zaczerwienienia i uczucie pieczenia. Dobre maści na łuszczycę nie tylko niwelują uciążliwe zmiany, ale także wydłużają remisję choroby i zapobiegają jej nawrotom.
W leczeniu łuszczycy wykorzystuje się kilka rodzajów maści:
Maści steroidowe: zawierają kortykosteroidy, które są silnymi substancjami przeciwzapalnymi. Działają na skórę, zmniejszając stany zapalne i łagodząc objawy łuszczycy, takie jak zaczerwienienia i swędzenie. Jednak ich długotrwałe stosowanie może prowadzić do skutków ubocznych, takich jak pojawienie się rozstępów lub zaników skóry.
Maści na bazie witaminy D: zawierają aktywną postać witaminy D, która pomaga w regulacji procesów wzrostu komórek skóry. Ten rodzaj maści działa na spowolnienie nadmiernego namnażania się komórek skóry, które jest charakterystyczne dla łuszczycy.
Maści na bazie węgla leczniczego: mają działanie przeciwzapalne i mogą pomóc w złagodzeniu objawów łuszczycy, takich jak swędzenie i zaczerwienienia.
Maści z substancjami zmiękczającymi skórę: niektóre maści zawierają substancje zmiękczające skórę, takie jak mocznik lub kwas salicylowy. Pomagają złuszczyć martwe komórki naskórka, co poprawia wygląd i teksturę skóry.
Maść na rany z antybiotykiem
Na rany głębokie, a także rany z dużym ryzykiem zakażenia, najlepiej użyć maści z antybiotykiem. To środek pomocny także przy oparzeniach, otarciach oraz owrzodzeniach. Doskonale zwalcza zapalenie i zmniejsza ryzyko nadkażenia bakteryjnego. Do antybiotyków, które są używane w maściach na tego typu rany należą polimyksyna B, neomycyna oraz bacytracyna. Polimyksyna, a dokładniej siarczan polimyksyny B, niszczy bakterie Gram-ujemne. Neomycyna także usuwa bakterie Gram-ujemne, a poza tym – gronkowce. Z tego względu może być stosowana na ropiejące rany. Natomiast bacytracyna cynkowa niszczy bakterie Gram-dodatnie.
Te trzy antybiotyki niekiedy znajdują się w jednym środku. Dzięki temu jego działanie jest bardziej kompleksowe. Powoduje to także mniejsze ryzyko pojawiania się szczepów antybiotykoopornych. Preparaty zawierające neomycynę, polimykynę B oraz bacytracynę mają szerokie spektrum działania, neutralizując wpływ wielu bakterii powodujących zakażenia. Maść z antybiotykiem nakłada się na oczyszczoną skórę. Następnie dobrze jest przykryć ranę opatrunkiem z gazy. Preparat można stosować od 2 nawet do 5 razy na dobę. Nie wolno jednak używać go przez długi czas, gdyż może to prowadzić do nadkażenia drożdżakami. Inną konsekwencją długotrwałego stosowania maści z antybiotykiem jest możliwość przeniknięcia substancji czynnych do krwi. Należy pamiętać, że tego typu środków nie wolno nakładać na błony śluzowe. Nie mogą dostać się do oczu. Są przeznaczone dla osób powyżej 12. roku życia.
Jak można sobie radzić z problemami skóry?
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek dokuczliwych problemów skórnych zawsze warto skonsultować się z dermatologiem. Specjalistyczna diagnoza jest kluczowa w podjęciu skutecznego leczenia.
Poza wizytą u specjalisty niezmiernie ważne jest regularne pielęgnowanie skóry, a szczególnie jej nawilżanie. Do tego celu najlepiej wybierać preparaty dopasowane do konkretnego typu skóry i z naturalnymi składnikami. Bardzo ważne jest nawadnianie organizmu oraz spożywanie zdrowych, pełnowartościowych posiłków, a także regularna aktywność fizyczna.
Dla zachowania zdrowia skóry zawsze należy stosować ochronę przeciwsłoneczną w postaci kremów czy balsamów z wysokimi filtrami SPF. Aby cieszyć się piękną skórą jak najdłużej, dobrze jest się wysypiać, unikać stresu, palenia tytoniu i spożywania nadmiernej ilości alkoholu.
W przypadku niektórych problemów skórnych, takich jak trądzik, łuszczyca lub egzema, konieczne może być stosowanie leków przepisanych przez dermatologa. Wówczas należy przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i czasu trwania leczenia.
Maść na rany ropne
Na rany ropne, trudno gojące się, poza maścią z antybiotykiem, należy nakładać środki, które przyspieszają proces ich oczyszczania. W ten sposób działa wyciąg z kłącza pięciornika, a także maść ichtiolowa, która dodatkowo lekko ściąga skórę. Ułatwia to odciąganie ropy. Preparat ma działanie przeciwzapalne. Tego typu środki stosuje się także na owrzodzenia i czyraki. Maść można nakładać 2-3 razy dziennie. Warto wiedzieć, że może ona wywołać podrażnienie skóry, które samoistnie zniknie po pewnym czasie. Na rany ropne skuteczne są też preparaty zawierające takie substancje, jak tlenek cynku, tetraboran sodu oraz sulfobituminian amonu.
Maść na gojenie ran bez recepty powinna zawierać składniki odżywiające naskórek od zewnątrz i nawilżające go. Są to bezpieczne środki przeznaczone do stosowania także u dzieci. Mają w swoim składzie witaminy (najczęściej grupy A lub E), dekspantenol oraz alantoinę.
Budowa skóry
Nasza skóra jest największym narządem, pokrywającym całe ciało. Oddziela i chroni narządy wewnętrzne przed środowiskiem zewnętrznym, dzięki swojej skomplikowanej budowie i funkcjach, jakie pełni. Powierzchnia skóry dorosłego człowieka wynosi nawet ok. 2 m², a grubość od 0,5 mm do 4 mm. Najcieńsza jest skóra na powiekach, natomiast najgrubsza warstwa skóry (rogowa) występuje na podeszwach stóp. Grubość skóry uzależniona jest od płci i cech indywidualnych. Mężczyźni zwykle mają grubszą skórę w porównaniu do kobiet. Skóra dorosłego człowieka może ważyć ok. 6% masy ciała, czyli od 4 do nawet 5,5 kg. Skóra składa się z trzech głównych warstw.
Naskórek (łac.epidermis) – to górna warstwa, która stanowi bezpośrednią granicę pomiędzy organizmem a środowiskiem zewnętrznym. Głównym typem komórek w naskórku są keratynocyty, które produkują keratynę - białko nadające skórze jej wytrzymałości. Naskórek nie posiada naczyń krwionośnych, dlatego rogowacieje, czyli obumiera, i systematycznie się złuszcza. Posiada barwnik – melaninę, nadającą włosom i skórze koloru i składa się z 5 warstw: rogowej, jasnej, ziarnistej, kolczystej, podstawnej.
Skóra właściwa (łac. dermis) – to warstwa środkowa, zawierająca receptory, naczynia krwionośne, nerwy oraz gruczoły łojowe i potowe, a także korzenie włosów. Jest zbudowana z tkanki łącznej, która nadaje skórze wytrzymałości, elastyczności i sprężystości. Głównym składnikiem tej części skóry jest kolagen. Włókna kolagenowe są powiązane elastycznymi włóknami zbudowanymi z elastyny. W skórze właściwej wyróżnia się warstwy:
Brodawkową, która jest silnie pofalowana i zawiera tkankę łączną, a także dostarcza skórze tlen i składniki odżywcze.
Siateczkowatą, zawierającą włókna kolagenowe i elastynowe odpowiedzialne za jędrność, sprężystość i wytrzymałość skóry. W tej warstwie znajdują się również gruczoły, naczynia krwionośne i limfatyczne oraz receptory czuciowe.
