U nas zapłacisz kartą
Czerwony ślad po oparzeniu - jak sobie z nim poradzić?
Etapy gojenia oparzenia - jak powstaje blizna?
Blizna oznacza, że uraz skóry był na tyle duży, iż konieczne jest wytworzenie nowej tkanki (tkanki włóknistej) aby wypełnić ubytek i sprawić aby brzegi rany się ze sobą zrosły. Źródłem takiego uszkodzenia może być oparzenie, wywołane np. nadmierną ekspozycję skóry na słońce, kontakt z środkami chemicznymi, wrzątkiem czy innym płynem (np. gorącym olejem), gorącą powierzchnią.
To czy blizna po oparzeniu się utworzy, zależy od kilku czynników, a przede wszystkim od stopnia oparzenia, jego rozległości i postępowania po oparzeniu.
W zależności od głębokości oparzenia, wyróżniamy 4 stopnie uszkodzenia skóry:
Przy pierwszym stopniu oparzenia, gdzie uszkodzeniu ulega tylko naskórek najczęściej udaje się uniknąć blizny, ponieważ wiąże się ono zwykle z pojawieniem się jedynie zaczerwienienia, obrzęku oraz pieczeniem oparzonej powierzchni. Po kilku dniach wspomniane objawy mijają, a miejsce oparzenia wygląda jak przed wypadkiem.
Częściej dochodzi do powstania blizny po oparzeniu 2. stopnia, wówczas uszkodzeniu ulega naskórek i powierzchowne warstwy skóry właściwej (powierzchowne oparzenie drugiego stopnia) lub naskórek i głębokie warstwy skóry właściwej (głębokie oparzenie drugiego stopnia). Powstaje nie tylko rumień i obrzęk, ale także pęcherze wypełnione płynem wysiękowym. W tym przypadku skóra potrzebuje od 2 – 5tygodni na pełną regenerację. Gojenie rany jest złożonym, ale uporządkowanym procesem naprawczym, na który składa się regeneracja nabłonka oraz tworzenie łącznotkankowej blizny.
Blizna powstaje w momencie, gdy uszkodzenie jest na tyle duże, że procesy włóknienia przeważają nad procesami regeneracji komórek, by zapewnić odpowiednie wypełnienie ubytku tkanek. Początkowo dochodzi do reakcji zapalnej, w której to komórki zapalne „oczyszczają” miejsce urazu z uszkodzonych tkanek i wysięku. Następnie dochodzi do tworzenia tzw. ziarniny, czyli gromadzenia substancji pozakomórkowej i odkładania włókien kolagenu wypełniającego ubytek powstały po oparzeniu. Ciąg tych ważnych procesów naprawczych prowadzi do wytworzenia blizny.
Jakie uszkodzenia skóry wywołuje oparzenie 3 stopnia?
Oparzenie 3 stopnia to rodzaj oparzenia głębokiego z widocznymi bliznami. Obejmuje nie tylko grubość skóry, ale dotyka także nerwów, podskórnej tkanki tłuszczowej i naczyń krwionośnych. Proces leczenia jest długotrwały i w niektórych przypadkach wymaga przeszczepu.
- Oparzenia podzielone są na 4 stopnie w zależności od objawów i dolegliwości. Oparzenie 3 stopnia najczęściej są skutkiem otwartego ognia, gorącego oleju czy dłuższym działaniem wrzątku na skórę.
- Uszkodzeniu ulega nie tylko skóra, ale także tkanki głębokie i zakończenia nerwowe. Martwicza część skóry mocno wysycha, w następstwie czego tworzą się żółte lub białoszare strupy.
- Skutki tego typu oparzenia wymagają często leczenia operacyjnego i przeszczepu skóry. Pozostawiają ślady w postaci blizn, które w ciężkich postaciach mogą być usunięte tylko poprzez operacje lub przy zastosowaniu lasera.
- Co to jest oparzenie 3 stopnia?
- Oparzenie słoneczne 3 stopnia
- Objawy oparzenia 3 stopnia
- Leczenie oparzenia 3 stopnia
- Oparzenie 3 stopnia u dziecka
- Blizny po oparzeniu 3 stopnia
Zeszła skóra po oparzeniu – czy zostanie blizna?
To czy po oparzeniu zostaje blizna zależy m.in. od konkretnego przypadku, o czym była mowa wcześniej. Ma to też związek z tym jak szybko po oparzeniu zostanie włączone odpowiednie postępowanie oraz z długością i przebiegiem procesu leczenia.
Jak już zostało to opisane powyżej w przypadku oparzenia niezbędne jest odpowiednie postępowanie. Przede wszystkim należy schłodzić obszar ciała, który uległ poparzeniu, następnie odkazić ranę, potem zastosować żel hydrokoloidowy i – jeśli jest to konieczne – nałożyć właściwy opatrunek w postaci plastra lub bandażu.
Dzięki systematycznemu aplikowaniu odpowiedniego preparatu ślad po oparzeniu pierwszego oraz powierzchownego drugiego stopnia ma szansę wchłonąć się całkowicie. Środki na oparzenia stanowią remedium w przypadku gdy zeszła skóra po oparzeniu słonecznym, ale też po innych oparzeniach nie wykraczających poza IIA stopień oparzenia.
Blizna po oparzeniu 2 stopnia
Oparzenia klasyfikowane są wg. 3-stopniowej skali i różnią się pod względem charakteru obrażeń, a także sposobu bliznowacenia ran.
- Oparzenie 1 stopnia. Jest powierzchowne, uszkodzony naskórek regeneruje się w szybkim tempie, uraz nie pozostawia żadnych blizn.
- Oparzenie stopnia 2a. Uszkodzona zostaje tzw. błona podstawna naskórka, a także warstwy powierzchniowe skóry. W procesie gojenia nie pojawia się tkanka ziarninowa, w związku z czym trwały ślad po oparzeniu jest stosunkowo mało widoczny – jest nim blizna nieprzerostowa.
- Oparzenie stopnia 2b. Znacznie poważniejsze, prowadzące do uszkodzenia głębokich warstw ciała. Jeśli skóra zeszła po oparzeniu, w czasie gojenia wytwarza się tkanka ziarninowa. Głównie od skuteczności leczenia i pielęgnacji zależy, jak bardzo widoczny ślad pozostanie po urazie. Przy właściwie prowadzonej terapii efektem może być jedynie niewielka blizna nieprzerostowa. Jeśli jednak leczenie jest nieefektywne, wytwarza się nieprawidłowy przebieg włókien kolagenowych, a powstała blizna ma charakter przerostowy.
- Oparzenia stopnia 3. To pełne uszkodzenie wszystkich warstw skóry. W leczeniu niezbędne jest chirurgiczne wycinanie martwych tkanek oraz dokonywanie miejscowych przeszczepów skóry. Pozostałością zawsze są widoczne blizny przerostowe.
W praktyce najczęściej dochodzi do oparzeń 2. stopnia. Są one efektem takich zdarzeń losowych, jak oblanie się wrzątkiem, gorącym mlekiem lub żrącą substancją, czy dotknięcie żelazka. Trwałość i charakter blizny w tym przypadku w ogromnej mierze determinowane są sposobem postępowania, zarówno bezpośrednio po oparzeniu, jak też w późniejszej terapii. Im lepiej będzie prowadzone leczenie, tym większa szansa, że blizny będą nieprzerostowe, a z czasem zaczną zanikać.
