U nas zapłacisz kartą
Radująca Piękno - Rozwiązania na Czerwony Trądzik na Policzkach
Plamki na policzkach u dzieci
Plamki na policzkach u dzieci najczęściej są związane z reakcją alergiczną na jakieś produkty. U niemowląt często występują na skutek skazy białkowej, alergii pokarmowej na jaja, ryby, pomidory i inne produkty spożywcze. Mamy karmiące piersią powinny uważnie obserwować niemowlęta i sprawdzać, jakie produkty wyzwalają reakcję zapalną. Należy je odstawić, by organizm się oczyścił, a po jakimś czasie spróbować wprowadzić ponownie, by przekonać się, czy reakcja zapalna minęła. Małym dzieciom z reguły nie wykonuje się testów alergicznych, tylko zaleca zrezygnowanie z nabiału i produktów wysoko uczulających.
U starszych dzieci plamki na policzkach mogą być objawem atopowego zapalenia skóry. W takiej sytuacji skóra często przesusza się także na łokciach i kolanach, pojawia się świąd lub pieczenie. Maluch może być niespokojny, drapać się po głowie. AZS należy skonsultować z pediatrą, który podpowie, jakich kosmetyków używać do ciała dziecka i ewentualnie przepisze leki antyhistaminowe, gdy zmian jest dużo. Rodzice powinni zwracać uwagę na to, by maluch nosił przewiewne ubrania wykonane z naturalnych materiałów i by w domu panowała odpowiednia temperatura. Warto dbać o nawilżanie pomieszczeń, często spacerować, pić dużo wody. Nie należy również używać do kąpieli drażniących środków, a wybierać dermokosmetyki, które złagodzą zmiany skórne i wzmocnią barierę ochronną skóry.
Trądzik na policzkach - przyczyny
Mimo szerokiego występowania, etiopatogeneza tej dermatozy do dziś nie została w pełni poznana. Uważa się, że jest to choroba wieloczynnikowa. Wśród nich wymienia się głównie:
- zmiany hormonalne, głównie w okresie dojrzewania,
- genetyczne,
- dieta bogata w produkty o wysokim indeksie glikemicznym
- nietolerancje pokarmowe,
- brak higieny,
- niektóre leki np. sterydy.
- źle dobrane dermokosmetyki.
Istnieje szereg czynników mogących powodować zaostrzenie już występującego trądziku. Zaliczamy do nich:
- promieniowanie UV,
- palenie papierosów,
- alkohol,
- nadmierny stres,
- zaburzenia hormonalne związane z cyklem menstruacyjnym,
- stosowanie niewłaściwej pielęgnacji skóry.
Trądzik na policzkach – jak się pozbyć dolegliwości?
Pozbycie się trądziku na policzkach może być wyzwaniem, ale istnieje wiele sposobów, które mogą pomóc zminimalizować objawy i poprawić wygląd skóry. Duże znaczenie ma właściwa pielęgnacja, ale w przypadku poważnych zmian konieczne jest specjalistyczne leczenie dolegliwości.
Trądzik na policzkach – leki bez recepty
Na rynku dostępne są różnego rodzaju maści, żele i kremy na trądzik na policzkach. Dostępne bez recepty preparaty miejscowe zawierają składniki, takie jak: kwas salicylowy, nadtlenek benzoilu czy kwas azelainowy, które pomagają zwalczać bakterie, zmniejszać stan zapalny i przyspieszać regenerację skóry.
Trądzik na policzkach – leki na receptę
Rozległe i dokuczliwe zmiany na policzkach wymagają konsultacji z lekarzem, który zdecyduje o najwłaściwszych metodach postępowania. Dorośli pacjenci mogą zostać skierowani na dodatkowe badania w celu ustalenia przyczyny dolegliwości. Jeśli za zmiany nie odpowiadają wahania hormonalne, może istnieć potrzeba przeprowadzenia testów na alergie pokarmowe.
W przypadku poważnych zmian skórnych leczenie obejmuje zazwyczaj preparaty miejscowe, takie jak retinoidy (np. Izotziaja, Isotrex), antybiotyki (np. Dalacin T, Klindacin T) oraz wpływające na produkcję sebum (np. Acnatac, Duac).
W niektórych przypadkach konieczne może być zastosowanie leków o działaniu ogólnym. Najczęściej stosuje się antybiotyki (przy zakażeniu skóry, np. Dalacin C, Clindamycin MIP), retinoidy (np. Izotec, Axotret, Curacne) lub leki hormonalne (np. Cyprodiol, Syndi-35).
Zabiegi dermatologiczne na trądzik na policzkach i żuchwie
Niektóre osoby z trądzikiem na policzkach mogą skorzystać z zabiegów dermatologicznych, takich jak mikrodermabrazja, terapia światłem czy terapia laserowa. Zabiegi pomagają zmniejszyć stan zapalny, przyspieszyć odnawianie skóry i zredukować blizny po trądziku.
Czym jest trądzik?
Potocznie trądzik jest utożsamiany z trądzikiem pospolitym (zwyczajnym), należącym do grupy chorób łojotokowych. To bardzo częsta, przewlekła choroba zapalna skóry, dotykająca przede wszystkim osób w okresie dorastania (wg różnych szacunków nawet 60-100% osób w drugiej i trzeciej dekadzie życia). W tej grupie wiekowej występuje głównie u mężczyzn. W populacji powyżej 25 r.ż. trądzik dotyka częściej kobiet.
Na pojawienie się zmian trądzikowych najbardziej narażone są osoby młode – szczyt zapadalności przypada między 15. a 19. rokiem życia. Mimo to choroba coraz częściej dotyczy również dorosłych, którzy okres dojrzewania mają już za sobą.
Charakterystyka trądziku pospolitego - jak wygląda?
U podłoża choroby leżą cztery równoległe procesy chorobotwórcze:
- Nadprodukcja łoju (łojotok).
- Nadmierne rogowacenie ujść mieszków włosowych.
- Kolonizacja gruczołów łojowych przez bakterie Cutibacterium acnes.
- Stan zapalny.
Wykwitem pierwotnym w trądziku zwyczajnym jest mikrozaskórnik, który przekształca się w zaskórniki otwarte oraz zamknięte. Te drugie mogą stanowić podłoże dla rozwoju stanu zapalnego. Występują także grudki, krostki oraz guzki. Obraz zmian trądzikowych jest na tyle charakterystyczny, że diagnozę można postawić bez potrzeby wykonywania jakichkolwiek badań.
Zmiany trądzikowe lokalizują się zwykle w obrębie tzw. rynny łojotokowej (skóra pleców wzdłuż kręgosłupa oraz klatka piersiowa) oraz strefy T (skóra twarzy - głównie czoło, nos, broda). Mogą być także obecne w innych miejscach na ciele np. pośladkach.
W zależności od obrazu klinicznego trądziku pospolitego wyróżnia się kilka jego rodzajów:
