U nas zapłacisz kartą
Czy chory na raka może bezpiecznie przebywać na słońcu?
Czy zielona karta przysługuje poza NFZ
Nie jestem zapisana do żadnego lekarza rodzinnego, ponieważ mam wykupiony abonament. Ostatnio odkryłam mały guzek w piersi. Czy mój lekarz w placówce abonamentowej będzie mógł wystawić mi zieloną kartę?
Do wydawania tego dokumentu są upoważnieni tylko lekarze ubezpieczenia zdrowotnego, tzn. tacy, którzy działają w ramach systemu NFZ (mają umowę z funduszem lub są zatrudnieni przez placówkę medyczną, która posiada taki kontrakt). To oznacza, że na szybką ścieżkę onkologiczną nie skieruje pacjenta specjalista zatrudniony w placówce abonamentowej. Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku osób, które leczą się odpłatnie. Lekarz nie może wystawić zielonej karty w swoim prywatnym gabinecie. Posiadacze abonamentu i osoby leczące się komercyjnie muszą więc zapisać się do lekarza rodzinnego, aby zyskać prawo szybkiej diagnostyki i leczenia onkologicznego.
Art. 32a ust. 1 ustawy z 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1138).
Przeczytałem w dokumentach, że w sprawie mojego leczenia odbyło się konsylium składające się z kilku specjalistów. W rzeczywistości konsultował mój przypadek tylko onkolog. Gdy go o to zapytałem, powiedział, że narada zespołu odbyła się bez mojego udziału. Czy konsylium może obradować zaocznie?
Par. 1 rozporządzenia ministra zdrowia z 20 października 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (Dz.U. poz. 1441).
Sposoby ochrony przed słońcem dla osób z nowotworami
Ryzyko związane z ekspozycją na promieniowanie UV nie oznacza, że osoby zmagające się z nowotworami powinny całkowicie unikać słońca. Wręcz przeciwnie, słoneczne dni mogą przynieść wiele korzyści, w tym poprawę nastroju i produkcję witaminy D, która jest kluczowa dla zdrowia kości. Kluczem jest umiar i odpowiednie środki ochronne.
Zabezpieczanie skóry przed szkodliwym promieniowaniem UV powinno stać się codzienną rutyną, szczególnie dla osób zmagających się z chorobą nowotworową. Aplikowanie kremu z filtrem przeciwsłonecznym o wysokim SPF (30 lub więcej) co dwie godziny, a także po pływaniu lub intensywnym poceniu się, to podstawowa zasada ochrony skóry. Pamiętajmy, że krem powinien być nakładany na wszystkie odsłonięte części ciała, włączając uszy, szyję, ramiona i nogi.
Zabezpieczenie ciała przed słońcem nie kończy się na kremie z filtrem. Ubieranie się w odzież chroniącą przed słońcem, taką jak długie spodnie, koszulki z długim rękawem, a także kapelusze z szerokim rondem, może zapewnić dodatkową barierę ochronną dla skóry. Warto też zainwestować w okulary przeciwsłoneczne z filtrami UV, które będą chronić oczy.
Ostatnim, ale nie mniej ważnym elementem strategii ochrony przed słońcem jest planowanie aktywności na zewnątrz tak, aby unikać najintensywniejszego promieniowania UV. Zwykle największe nasłonecznienie występuje między godziną 10:00 a 16:00. W tych godzinach lepiej jest pozostać w cieniu lub w pomieszczeniach.
Dbanie o bezpieczeństwo skóry w słońcu jest kluczowe dla wszystkich, ale szczególnie dla osób zmagających się z nowotworami. Pamiętajmy, że najważniejsza jest konsekwencja i umiejętność dostosowania się do nowych nawyków. Każda ochrona, nawet najmniejsza, może mieć duże znaczenie w długim okresie.
To niekoniecznie przez upał. Nadmierne pragnienie może sygnalizować cukrzycę
Cukrzyca to choroba, która zazwyczaj trwa całe życie. Jak podaje Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), choruje na nią około 422 milionów ludzi na całym świecie. W Polsce liczba chorych wciąż rośnie – obecnie przekroczyła już 3 miliony, a do 2030 roku może ich być ponad 4 miliony. Wiele osób jest nie świadomych, że są diabetykami. Dokładna przyczyna cukrzycy typu 1 pozostaje nieznana. Cukrzyca typu 2, która jest dużo bardziej rozpowszechniona, często jest związana z czynnikami takimi jak otyłość i brak aktywności fizycznej. Może być też dziedziczna.
Szybkie rozpoznanie objawów jest bardzo ważne – dzięki temu możliwe jest rozpoczęcie leczenia i kontroli medycznej. Choć na cukrzycę nie ma lekarstwa, to istnieją metody, które łagodzą objawy choroby. Dlatego też warto znać symptomy zwiastujące cukrzycę. Jeden z nich łatwo możesz pomylić z efektem upalnej pogody.
Chodzi o nadmierne pragnienie. Stan, który może się wydawać normalny w gorące dni, w rzeczywistości może zwiastować cukrzycę. Objaw ten wynika z nagromadzenia dodatkowej glukozy we krwi.
– Gdy nerki nie nadążają, dodatkowy cukier trafia do moczu. To z kolei zabiera płyny z tkanek organizmu. Powoduje to odwodnienie, które zwykle prowadzi do uczucia pragnienia. Picie większej ilości płynów w celu zaspokojenia pragnienia prowadzi do częstszego oddawania moczu – podaje Mayo Clinic.
Wysoki poziom cukru w moczu spowodowany cukrzycą może również skutkować słodkim lub owocowym zapachem moczu.
Czy wskazany jest wysiłek fizyczny typu rower, spływ kajakiem?
Ćwiczenia fizyczne i ruch są wskazane, oczywiście w zakresie rekreacyjnym, a nie wyczynowym. Kobiety poddane radio lub chemioterapii same ograniczają wysiłek fizyczny
z powodu odczuwanego zmęczenia, wynikającego z zastosowanych metod leczenia jak i samej choroby.
Jeśli chodzi o osoby, które miały operację w obrębie jamy brzusznej, to muszą z wysiłkiem fizycznym bardzo uważać. Większość kobiet lekceważy te wskazówki. Do 6 tygodni po operacji ginekologicznej nie możemy podnosić nic oprócz przysłowiowej szklanki wody. Większy ciężar grozi przepukliną, co skutkuje kolejną operacją. Możemy więc zapomnieć o robieniu zakupów czy sprzątaniu. Konsekwencją, oprócz przepukliny, może być również nietrzymanie moczu. Szczególnie dotyczy to kobiet, które mają usuniętą macicę.
Po 6 tygodniach możemy podnosić po pół kilograma na jedną rękę. Po ok. 10 tygodniach po operacji możemy zwiększyć obciążenie do 2 kg. Pół roku od zabiegu operacyjnego możemy zwiększyć ciężar do maksymalnie 5 kilogramów. Te 6 miesięcy to jest minimum, żeby wrócić do równowagi fizycznej. Nigdy jednak już nie będziemy mogły dźwigać ciężarów i pracować fizycznie, np. w sklepie, gdzie często trzeba nosić paczki z towarem lub pchać ciężki wózek.
Spotkałam się już z przypadkami, że nawet po 3 latach od operacji kobieta szarpnęła jakiś ciężki przedmiot i okazało się, że następstwem była przepuklina pępkowa. Oczywiście u kobiet młodych gojenie się i wracanie do sprawności fizycznej przebiega szybciej niż np. u pań po 50-tce.
Pamiętajmy, że obciążenie to także plecak czy walizka na kółkach. Dlatego nie planujmy wycieczek objazdowych, na których będziemy się przemieszczać z bagażem. Wiąże się to również z dużym wysiłkiem fizycznym przy kilkukrotnym pakowaniu i rozpakowywaniu się.
