U nas zapłacisz kartą
Czy można usunąć bliznę? Odpowiedzi i sposoby na redukcję blizn
Złuszczanie laserem
Jedna z metod to dermabrazja – stosowana najczęściej. Laser emituje wiązki światła o takiej średnicy i długości fali, by woda w skórze przejęła tę energię i wyparowała wraz z tkankami, których pacjent chce się pozbyć (zjawisko ablacji). Wiązki te działają jak mikroskopijne igły, nakłuwając powierzchnię skóry w równych odległościach.
Naskórek i wierzchnie warstwy skóry właściwej odparowują na dużych powierzchniach. A to doprowadza do ich złuszczenia. Metoda sprawdza się zwłaszcza przy usuwaniu blizn potrądzikowych.
Należy podkreślić, że wiązka światła jest bardzo precyzyjna. Pozbywa się bardzo cienkiej warstwy naskórka, a nie tyka głębszych warstw. Robi akurat tyle, by organizm zabrał się do pracy nad gojeniem.
Ważne: Choć używa się określenia „odparowanie", to promienie lasera frakcyjnego nie parzą, nie powodują krwawienia ani bólu. Czuje się tylko lekkie mrowienie.
Przez kilka dni po zabiegu skóra może być zaróżowiona i nadwrażliwa, jak po opalaniu. Nowy naskórek wykształca się po około siedmiu dniach, a ciało pod nim uelastycznia się i ujędrnia.
Zwykle przy stosowaniu lasera na blizny potrądzikowe wystarcza jeden zabieg. Usuwanie blizn pooperacyjnych, podobnie jak innych śladów głębszych urazów, może wymagać kilku sesji z laserem. Zabiegi te nie są inwazyjne. Stosuje się znieczulenie, lecz tylko miejscowe. Hospitalizacja nie jest potrzebna, można od razu wracać do domu i zwykłych zajęć. Oczywiście przez jakiś czas trzeba żyć z pewnymi ograniczeniami (patrz niżej).
Biostymulacja
Inna metoda usuwania blizn polega na użyciu lasera biostymulującego. Jego światło ma taką długość fali, że zwiększa przemianę materii komórek. Taka stymulacja również owocuje uruchomieniem produkcji elastyny i kolagenu. To z kolei sprzyja powstawaniu tkanki łącznej – budulca zdrowej skóry. Przyspiesza też mikrokrążenie.
Jak usunąć blizny
Jak powstają blizny i jak dbać o skórę z blizną
Często nieduże blizny powstają wskutek działań człowieka, który nie pozwala skórze zagoić się powoli i samoistnie. Dlatego też nie należy ran rozdrapywać czy też zdrapywać strupków. Nie należy wyciskać niedoskonałości skóry, szczególnie ropnych zmian trądzikowych. Wyciskanie prowadzi do rozsiewania się choroby, zaś po zagojeniu na twarzy pozostają brzydkie, małe blizny i zagłębienia w skórze.
Niekiedy rany są zbyt głębokie, aby skóra mogła się zagoić bez śladu. O takie blizny, szczególnie blizny pooperacyjne, należy szczególnie dbać. Blizny nie znikną, jednak możemy znacznie zatuszować ich widoczność. Ważne jest, aby nie naciągać skóry. Jeśli blizna tworzy się w miejscach zgięcia na łokciach czy na nogach, nie należy ćwiczyć tego miejsca zbyt intensywnie, aby nie powodować rozciągania się blizny. Po operacjach na brzuchu lub cesarskim cięciu należy dbać, aby nie doszło do nadwagi. Skóry z blizną nie należy wystawiać na promieniowanie słoneczne, nie opalać się ani nie korzystać z solarium przez co najmniej rok. Słońce pobudza odkładanie się kolagenu w bliznach, przez co blizna może stać się większa, ciemniejsza i bardziej widoczna.
Blizny pooperacyjne
Szczególnie widoczne i szpecące są blizny pooperacyjne, gdyż zbyt duży uraz nie pozwala skórze zabliźnić się bez śladu. Na estetykę skóry wpływa także czas, gdyż z upływem czasu może powstać zgrubiała, czerwona blizna. Czerwona blizna pooperacyjna powstaje w wyniku zaburzeń w czasie gojenia się i będzie się utrzymywała na ciele przez wiele lat. Dlatego też blizny po szwach należy odpowiednio pielęgnować.
Po zabiegu warto stosować specjalne plastry na blizny pooperacyjne. Po zagojeniu się rany stosujemy maści z dodatkiem witaminy C, retinoidów, kwasu glikolowego czy witaminy E. Na blizny po szwach dobrze działa również delikatny masaż.
Aby usunąć lub zamaskować blizny po szwach stosuje się nowoczesne metody medycyny estetycznej jak mezoterapia, złuszczanie chemiczne, mikrodermabrazja czy laseroterapia. Jeśli już powstała zgrubiała, czerwona blizna najlepszą metodą jest usunięcie jej chirurgicznie.
Czym jest blizna?
Blizna powstaje w wyniku naruszenia skóry właściwej oraz głębszych warstw skóry. Proces bliznowacenia to zastępowanie zniszczonej tkanki przez nową tkankę łączną. Rozpoczyna się po tym, jak ustaje stan zapalny. Wówczas komórki tkanki łącznej, czyli fibroblasty, zaczynają się namnażać, tworząc spojenie blizny i produkując świeży nabłonek. Blizna jest wtedy czerwona i podrażniona, może swędzieć i piec. W ciągu roku od uszkodzenia, przebudowuje się i blednie, zachowując ostatecznie perłowy kolor. Nowa tkanka łączna, oprócz barwnika, pozbawiona jest także gruczołów łojowych i mieszków włosowych. W zależności więc od miejsca na ciele, może być dość widoczna.
Istnieją różne rodzaje blizn, z których każda ma określone cechy:
Blizny keloidowe (bliznowce)
Blizna keloidowa zwykle jest znacznie większa niż sama rana. Jest dosyć gruba, ma ciemny kolor i może nadal rosnąć po zagojeniu rany. Blizny keloidowe mogą mieć skutki uboczne, takie jak problemy ruchowe, ból i swędzenie. Występują częściej u osób o ciemniejszej karnacji i nie ustępują ani nie blakną z czasem.
Blizny przerostowe
Podobnie jak keloidowe, blizny przerostowe są grube i czerwone. Ale występują tylko w miejscu urazu. Mogą być swędzące lub bolesne, ale często ustępują, gdy skóra całkowicie się goi, chociaż proces ten może trwać latami.
Blizny zanikowe
Zanikowa blizna pojawia się jako zagłębienie lub wgniecenie w skórze. Powstaje w wyniku uszkodzenia kolagenu i często występuje przy schorzeniach takich jak ospa wietrzna i trądzik.
Przykurcze bliznowate
Te blizny powodują, że skóra staje się napięta lub skurczona. Często są wynikiem oparzeń, dlatego są dosyć bolesne. Blizny po przykurczach mogą wpływać na mięśnie i nerwy pod skórą i mogą ograniczać ruchy.
Blizny rozległe
Znane również jako rozciągnięte blizny, są powszechne po operacji. Występują, gdy blizna po cięciu chirurgicznym rozciąga się i poszerza. Te blizny są zwykle płaskie i blade, więc wydają się być mniej widoczne niż blizny wypukłe lub wgłębienia.