U nas zapłacisz kartą
Czy egzema jest zaraźliwa? Mit czy prawda
Pielęgnacja skóry
Naturalna bariera naskórkowa zbudowana z tłuszczy ma chronić skórę przed działaniem czynników drażniących, wnikaniem drobnoustrojów oraz utratą wody. U osób cierpiących na egzemę ta bariera uległa uszkodzeniu, w codziennej pielęgnacji konieczne jest więc jej odbudowywanie. Najskuteczniej w tym zakresie działają emolienty - preparaty zawierające substancje okluzyjne i humektanty, uzupełniające lipidy naskórka, zmiękczające i regenerujące skórę. Emolienty można kupić w aptekach w postaci emulsji do kąpieli, kremów czy szamponów. Najpopularniejszym emolientem jest masło shea .
Należy zrezygnować z wszystkich kosmetyków intensywnie pachnących, kolorowych i intensywnie pieniących się. Ważne by preparaty, po które sięgamy były hipoalergiczne i miały status dermokosmetyków . Są to produkty dedykowane do skóry problemowej, zawierające dużo wyższe stężenia substancji czynnych m.in. olejów roślinnych, pantenolu o właściwościach łagodzących, witaminy E działającej regenerująco czy gliceryny zdolnej zatrzymywać wodę w głębokich warstwach skóry.
Ważne by nie narażać skóry na dodatkowe uszkodzenia mechaniczne, termiczne i chemiczne. W przypadku, kiedy zauważymy nadkażenie bakteryjne lub grzybicze, dobrze jest pryskać zmienione miejsca Octeniseptem. Podczas kontaktu z detergentami lub przy pracy w wodzie należy używać rękawiczek . Zaleca się krótkie kąpiele w letniej wodzie, po umyciu należy delikatnie osuszyć mokrą skórę, nie pocierać ręcznikiem. Powinno się unikać ekspozycji na bardzo niskie i bardzo wysokie temperatury. Zakładać luźne ubrania z naturalnych materiałów, które nie ocierają i nie drażnią skóry.
Objawy egzemy
Egzema objawia się poprzez powstawanie na skórze czerwonych grudek lub plam. Na ich powierzchni z czasem zaczynają się pojawiać pękające pęcherzyki wypełnione ropą. W późniejszej fazie choroby na skórze pozostają strupy po zaschniętej wydzielinie. Bez względu na rodzaj egzemy kolejnymi objawami mogą być obrzęk, świąd, zliszajowacenie lub utrata sprężystości skóry. Nie należy rozdrapywać ran, gdyż może to doprowadzić do powstawania blizn, odbarwień lub przebarwień na skórze oraz pogrubienia i stwardnienia naskórka.
Sposobem na zmniejszenie objawów egzemy we własnym zakresie jest wyeliminowanie składników alergennych z diety. Można wykonać testy alergiczne w celu określenia czynnika, który należy wyeliminować, lub w przypadku mniej nasilonych objawów, poprzez próby prowokacyjne wyeliminować składniki diety alergizujące. Poza tym należy unikać używek – kawy, herbaty, alkoholu itd., które mogą zaostrzać objawy. W miejsce tych napojów warto dodać napary z koniczyny i pokrzywy, odwary z korzenia łopianu lub jakiekolwiek mieszanki tych ziół. Aby załagodzić swędzenie skóry, można zastosować okłady z soku z aloesu, który działa łagodząco i kojąco.
Zobacz film: Egzema. Źródło: 36,6.
Pielęgnacja skóry dotkniętej egzemą
Skuteczny w leczeniu egzemy jest także miód manuka ze względu na swoje właściwości przeciwbakteryjne, przeciwzapalne i odkażające. Ważne są także aspekty codziennego postępowania – należy zrezygnować z bielizny, która jest szorstka, przez co drażni skórę, unikać nagłych zmian temperatury, ograniczyć kontakt ze zwierzętami, unikać słońca (szczególnie wiosną i latem), zimą ubierać się ciepło i nosić rękawiczki (ograniczą kontakt skóry z otoczeniem), stosować kosmetyki nawilżające, ograniczyć kontakt zmienionych miejsc z gorącą wodą i szorstkim ręcznikiem oraz pić dużo wody, co odpowiednio nawilża skórę. Można także wspomagać domowe leczenie egzemy ogólnoustrojowymi lekami bez recepty – przeciwświądowymi, przeciwhistaminowymi oraz przeciwbólowymi.
Przyczyny wystąpienia egzemy
Powierzchowne zapalenie skóry może pojawić się w związku z działaniem czynników drażniących na skórę lub z powodu nadwrażliwości organizmu ( reakcji alergicznej ). Wyprysk nie ma nigdy charakteru infekcyjnego tzn. nie wywołują go bakterie czy wirusy, w związku z czym nie jest możliwe zarażenie się przez kontakt z chorą osobą. W świetle ostatnich badań naukowcy odkryli jednak, że niektóre mikroorganizmy np. grzyby mogą zwiększać predyspozycję do wystąpienia egzemy.
Jakie wyróżniamy postaci egzemy?
Najczęstszą postacią egzemy (5-10% wszystkich przypadków) jest alergiczny wyprysk kontaktowy . Niektóre substancje - przede wszystkim metale, po kontakcie ze skórą nabierają właściwości immunogennych (zdolne są do aktywacji układu odpornościowego). Każdy kolejny kontakt z alergenem sprawia, że organizm broni się przed czynnikiem, który uznaje za szkodliwy i wywołuje zmiany skórne w miejscu kontaktu. Najpopularniejszymi alergenami kontaktowymi są: chrom (zawarty w barwnikach, olejach przemysłowych, proszkach do prania), nikiel (składnik armatur łazienkowych, guzików, biżuterii), kobalt oraz składniki kosmetyków (perfum, produktów do makijażu, mydła).
Wyprysk kontaktowy z podrażnienia to typ egzemy, który nie ma podłoża alergicznego, a reakcja zapalna skóry wywołana jest przez substancje drażniące (przede wszystkim detergenty, środki piorące, żrące substancje). Uszkodzenie naturalnej bariery skóry powoduje, że czynniki drażniące łatwiej wnikają wgłąb naskórka i stymulują uwalnianie czynników zapalnych z komórek, tym samym prowadząc do wystąpienia zmian skórnych. Najbardziej narażone są osoby mające długotrwały kontakt z wodą np. fryzjerki, praczki, pracownicy ochrony zdrowia wielokrotnie dezynfekujący ręce, osoby mające z natury suchą skórę, cierpiący na atopowe zapalenie skóry, rybią łuskę czy łuszczycę. Bardziej narażone są także małe dzieci korzystające z pieluszek - wyprysk pieluszkowy . Nasilenie objawów wyprysku zależy tu od czasu trwania ekspozycji na czynnik drażniący oraz jego stężenie. Dolegliwości zmniejszają się po ustaniu działania czynnika.
Egzema (atopowe zapalenie skóry) – jakie objawy daje?
Objawy AZS, będącego jedną z postaci egzemy (łac. eczema), to przede wszystkim charakterystyczne zmiany wywołane stanem zapalnym naskórka oraz warstwy brodawkowatej skóry właściwej. Na suchej i wrażliwej skórze pojawiają się grudki. Te z czasem przekształcają się w pęcherzyki, które w wyniku pęknięcia tworzą większe wykwity. Przy wtórnym zakażeniu bakteriami ropnymi, na powierzchni zmian zbiera się wydzielina, po zaschnięciu przybierająca postać strupków.
Choremu może towarzyszyć napadowe swędzenie i pieczenie miejsc zajętych egzemą, co wzmaga chęć ich drapania. Po wygojeniu skóra staje się przebarwiona, pojawiają się na niej zgrubienia i wykazuje ona mniejszą sprężystość. Z powodu choroby pacjent może mieć problemy natury społecznej i psychicznej.
