U nas zapłacisz kartą
Czy egzema jest zaraźliwa? Mit czy prawda
Porównanie egzemy do innych zaraźliwych chorób skóry
Rozróżnienie między egzemą a innymi zaraźliwymi chorobami skóry jest kluczowe dla właściwej diagnozy i leczenia. Egzema, w szczególności atopowe zapalenie skóry, jest stanem zapalnym, który nie jest zaraźliwy, w przeciwieństwie do niektórych innych chorób skóry, które mogą być przenoszone z osoby na osobę.
- Grzybica skóry to przykład zaraźliwej choroby skóry, spowodowanej przez patogenne grzyby. Objawia się zazwyczaj swędzącymi, łuszczącymi się plamami na skórze, które mogą być mylone z egzemą. Jednakże, grzybica jest zaraźliwa i może być przenoszona przez bezpośredni kontakt lub przez współdzielone przedmioty, takie jak ręczniki czy obuwie.
- Ospa wietrzna i płonica są przykładami chorób zakaźnych, które objawiają się wysypką i mogą być początkowo mylone z egzemą. Jednakże, te choroby są wywoływane przez wirusy i bakterie, odpowiednio, i są bardzo zaraźliwe.
- Pediculosis (wszawica) jest kolejnym przykładem zaraźliwej choroby skóry, spowodowanej przez pasożyty - wszy. Objawy, takie jak swędzenie skóry głowy, mogą przypominać egzemę w tej okolicy, ale przyczyny i metody leczenia znacząco się różnią.
Czy egzema jest zaraźliwa? Pomimo podobieństw w objawach, egzema (w tym atopowe zapalenie skóry) nie jest zaraźliwa i nie rozprzestrzenia się przez kontakt z osobą chorą. Jest to ważne do zrozumienia, aby uniknąć niepotrzebnego unikania osób z egzemą i stygmatyzacji.
Leczenie egzemy
By właściwie leczyć egzemę należy przede wszystkim ustalić przyczynę występowania wykwitów skórnych. Można spróbować powiązać nowe zmiany wypryskowe z konkretnymi czynnościami, pokarmami lub przedmiotami, z którymi miało się wcześniej styczność. Przydatne mogą okazać się także testy płatkowe - testy skórne, w których obserwuje się reakcję po kontakcie z nasączonym daną substancją płatkiem. Po identyfikacji czynnika sprawczego należy wyeliminować go, a jeśli to niemożliwe ograniczyć jego obecność w najbliższym otoczeniu. Lekarz alergolog może także zdecydować o konieczności odczulania.
Nie jest możliwe wyleczenie egzemy, nie istnieje terapia zapewniająca trwałą skuteczność. Podstawą leczenia i wydłużania okresów remisji jest odpowiednia pielęgnacja skóry i dbanie o ciągłość bariery naskórkowej. W trakcie zaostrzenia choroby stosuje się wyłącznie leczenie objawowe.
Jeśli zmiany skórne mają niewielkie lub umiarkowane nasilenie najczęściej stosuje się leczenie miejscowe za pomocą maści i kremów zawierających leki sterydowe lub takrolimus (inhibitor kalcyneuryny, hamujący aktywność komórek układu odpornościowego i odbudowujący barierę naskórkową). By złagodzić dolegliwości należy równocześnie stosować maści łagodzące i nawilżające.
Przy bardziej nasilonym wyprysku konieczne może być dodatkowe przyjmowanie doustnych leków przeciwalergicznych (przeciwhistaminowych), sterydów lub innych leków immunosupresyjnych (wyciszających funkcjonowanie układu odpornościowego).
Jeśli dojdzie do nadkażenia bakteryjnego wykwitów skórnych zaleca się stosowanie środków antyseptycznych oraz antybiotyków w postaci miejscowej lub doustnej.
Nowoczesna medycyna w leczeniu zmian wypryskowych proponuje także fototerapię za pomocą lasera ekscimerowego emitującego promieniowanie UVB. Promieniowanie aktywuje fibroblasty (komórki produkujace włókna kolagenowe i elastynowe w skórze) skutkujac poprawą elastyczności i napięcia skóry, pobudza także podziały komórkowe i tym samym szybszą regenerację uszkodzonego naskórka.
Czy egzema jest zaraźliwa? Rozwiewamy wątpliwości
Wiele osób zastanawia się, czy egzemą można się zarazić. Zmiany skórne przy tym schorzeniu pojawiają się zwłaszcza na dłoniach, twarzy i głowie, które są silnie eksponowane w kontaktach z ludźmi i dlatego mogą budzić w nich obawy.
Należy jednak wiedzieć, że nie każda choroba o podłożu dermatologicznym jest zaraźliwa. Inaczej niż infekcje bakteryjne, wirusowe czy grzybicze, egzema jest zupełnie niezakaźna i nie powinna budzić żadnych objaw. Nie można zarazić się nią poprzez bezpośredni kontakt z chorą osobą (np. dotyk), przebywanie z nią w jednym pomieszczeniu czy współdzielenie z nią przedmiotów, takich jak ręczniki lub pościel. Nie ma zatem powodów, aby unikać kontaktów z osobami mierzącymi się z egzemą.
Jest to ważne, ponieważ chorzy – zamiast ze zrozumieniem i wsparciem – często spotykają się z odrzuceniem ze strony społeczeństwa. Niekiedy diagnozuje się u nich depresję, która jest spowodowana powielanymi przez lata stereotypami dotyczącymi choroby.
Przyczyny wystąpienia egzemy
Powierzchowne zapalenie skóry może pojawić się w związku z działaniem czynników drażniących na skórę lub z powodu nadwrażliwości organizmu ( reakcji alergicznej ). Wyprysk nie ma nigdy charakteru infekcyjnego tzn. nie wywołują go bakterie czy wirusy, w związku z czym nie jest możliwe zarażenie się przez kontakt z chorą osobą. W świetle ostatnich badań naukowcy odkryli jednak, że niektóre mikroorganizmy np. grzyby mogą zwiększać predyspozycję do wystąpienia egzemy.
Jakie wyróżniamy postaci egzemy?
Najczęstszą postacią egzemy (5-10% wszystkich przypadków) jest alergiczny wyprysk kontaktowy . Niektóre substancje - przede wszystkim metale, po kontakcie ze skórą nabierają właściwości immunogennych (zdolne są do aktywacji układu odpornościowego). Każdy kolejny kontakt z alergenem sprawia, że organizm broni się przed czynnikiem, który uznaje za szkodliwy i wywołuje zmiany skórne w miejscu kontaktu. Najpopularniejszymi alergenami kontaktowymi są: chrom (zawarty w barwnikach, olejach przemysłowych, proszkach do prania), nikiel (składnik armatur łazienkowych, guzików, biżuterii), kobalt oraz składniki kosmetyków (perfum, produktów do makijażu, mydła).
Wyprysk kontaktowy z podrażnienia to typ egzemy, który nie ma podłoża alergicznego, a reakcja zapalna skóry wywołana jest przez substancje drażniące (przede wszystkim detergenty, środki piorące, żrące substancje). Uszkodzenie naturalnej bariery skóry powoduje, że czynniki drażniące łatwiej wnikają wgłąb naskórka i stymulują uwalnianie czynników zapalnych z komórek, tym samym prowadząc do wystąpienia zmian skórnych. Najbardziej narażone są osoby mające długotrwały kontakt z wodą np. fryzjerki, praczki, pracownicy ochrony zdrowia wielokrotnie dezynfekujący ręce, osoby mające z natury suchą skórę, cierpiący na atopowe zapalenie skóry, rybią łuskę czy łuszczycę. Bardziej narażone są także małe dzieci korzystające z pieluszek - wyprysk pieluszkowy . Nasilenie objawów wyprysku zależy tu od czasu trwania ekspozycji na czynnik drażniący oraz jego stężenie. Dolegliwości zmniejszają się po ustaniu działania czynnika.
Czy AZS (atopowe zapalenie skóry) to to samo co egzema?
Atopowe zapalenie skóry to jedna z form wyprysku czyli powierzchownego zapalenia skóry, powstała wskutek nadmiernej skłonności do pobudzania układu odpornościowego w odpowiedzi na nieszkodliwe substancje. Substancje te mogą dostać się do organizmu drogą wziewną np. pyłki, pokarmową lub przez kontakt bezpośredni.
Ocenia się, że choroba ma także podłoże genetyczne - nieprawidłowa budowa bariery naskórkowej, środowiskowe - wzrost zanieczyszczenia środowiska, duża koncentracja alergenów, brak kontaktu z czynnikami infekcyjnymi we wczesnym dzieciństwie oraz psychologiczne. W ciągu ostatnich lat odnotowano trzykrotny wzrost częstości zachorowań na choroby atopowe, w tym AZS.
AZS jest schorzeniem przewlekłym, jego pierwsze objawy pojawiają się zazwyczaj przed 1 rokiem życia . Charakteryzuje się suchą skórą oraz grudkowatymi wykwitami, którym towarzyszy bardzo silny świąd . Nadmierne drapanie skutkuje pojawieniem się na skórze przeczosów (linijnych uszkodzeń naskórka) i postępujacą lichenifikacją (pogrubienie skóry, uwidocznienie jej bruzd). Zmiany są szczególnie nasilone w okolicy zgięć stawowych, między fałdami skóry oraz na powierzchni dłoni i stóp. Wykwitom mogą towarzyszyć zmiany w obrębie narządu wzroku .
