U nas zapłacisz kartą
Czy guz rakowy zawsze powoduje ból? Rozważmy faktory i perspektywy
Czy rak nerki jest wyleczalny? Rokowania
Rokowania w przypadku raka nerki zależą przede wszystkim od tego, czy doszło do przerzutów. Podjęcie leczenia zanim dojdzie do rozprzestrzenienia się nowotworu daje pacjentowi znacznie większe szanse na całkowite wyleczenie.
Biorąc pod uwagę dane z USA z lat 2011-2016 badacze ocenili prawdopodobieństwo pięcioletniego przeżycia u pacjentów po rozpoznaniu raka nerki. W całej analizowanej populacji było ono równe 75 proc. Znacznie niższy odsetek – 13 proc. – dotyczył chorych, u których podczas pierwszej diagnozy zaobserwowano przerzuty do odległych partii ciała (m.in. kręgosłupa, mózgu, płuc). W przypadku braku oznak rozprzestrzeniania się procesu nowotworowego poza nerki szanse na przeżycie pięciu lat po rozpoznaniu choroby nowotworowej wynosiły natomiast 93 proc.
Leczenie raka nerki
Rekomendowany sposób leczenia raka nerki jest zależny od stadium choroby oraz rozmiaru i lokalizacji guza nowotworowego. Możliwe opcje terapii to:
- operacja usunięcia części nerki lub całego narządu,
- ablacja – niszczenie komórek nowotworowych przez oddziaływanie na nie wysoką lub niską temperaturą,
- terapia biologiczna – podawanie leków, które mają zapobiegać rozprzestrzenianiu się raka,
- embolizacja – zabieg mający na celu odcięcie dopływu krwi do guza nowotworowego,
- radioterapia.
Ablacja – co to jest, na czym polega. Jak wygląda rekonwalescencja po ablacji?
Nowotwory miejscowo złośliwe - czym są?
Choć po przeczytaniu informacji o nowotworach złośliwych, tytuł tego akapitu może nas nieco dziwić, to warto mieć świadomość, że w onkologii wyróżnia się także nowotwory miejscowo złośliwe.
Czym się charakteryzują? Nowotwory te tak, jak nowotwory złośliwe mają zdolność do naciekania okolicznych tkanek, ale nie dają przerzutów, co odróżnia je od typowych nowotworów złośliwych. Znanym przykładem nowotworu miejscowo złośliwego jest rak podstawnokomórkowy. Mimo, że określamy go mianem raka, to typowo nie daje on przerzutów odległych, ale może naciekać otaczające go tkanki.
Rak podstawnokomórkowy wywodzi się z komórek warstwy podstawnej naskórka (a dokładniej z nierogowaciejących komórek tej warstwy). Jest to najczęstszy nowotwór, dotykający skóry. Może pojawić się w każdym miejscu na naszym ciele, ale najczęściej lokalizuje się na głowie (typowo na twarzy) i szyi. Rak podstawnokomórkowy ma najczęściej postać guzka, który otoczony jest charakterystycznym, wałowatym brzegiem.
Z czasem guzek ten może ulegać owrzodzeniu i powiększać się. Leczenie raka podstawnokomórkowego typowo polega na wycięciu zmiany z niewielkim marginesem zdrowej skóry.
Rak podstawnokomórkowy charakteryzuje się bardzo dobrym rokowaniem co do przeżycia, co na pewno odróżnia go od typowo złośliwych nowotworów takich, jak na przykład rak płuca.
Jak wygląda rak odbytu? Rodzaje i stopnie zaawansowania
Rak odbytu to nowotwór złośliwy końcowej części jelita grubego, który jest umiejscowiony w jednym z dwóch miejsc jako:
- rak brzegu odbytu, czyli na skórze wokół odbytu, to rak odbytu na zewnątrz,
- rak kanału odbytu, a więc w przestrzeni między ujściem odbytu a krawędzią górną zwieracza.
Nowotwory brzegu odbytu - to według dr hab. Małgorzaty Kołodziejczak, lek. med. Anny Kosim i prof. dr hab. med. Iwony Sudoł-Szopińskiej - nowotwory skóry. To mniej agresywne odmiany choroby niż rak kanału odbytu, co wiąże się też z lepszymi rokowaniami związanymi z przeżyciem i inną formą terapii. Wśród guzów brzegu odbytu wyróżnia się:
- chorobę Bowena,
- chorobę Pageta,
- rak płaskonabłonkowy brzegu odbytu,
- rak brodawkowy.
Z kolei złośliwe nowotwory kanału odbytu to w około 60% przypadków rak płaskonabłonkowy odbytu. Z kolei ok. 7-10% to rak gruczołowy, a pozostałe typy to:
- rak drobnokomórkowy,
- czerniak odbytu,
- rzadziej - chłoniak, mięśniakomięsak.
Aby lepiej zrozumieć, że choroba może mieć różny przebieg, warto przyjrzeć się lepiej jej stopniom zaawansowania raka odbytu. Taka klasyfikacja opiera się na:
- ocenie guza pierwotnego,
- stanie węzłów chłonnych,
- przerzutach odległych.
Została ona przyjęta przez Międzynarodową Unię Walki z Rakiem. Im guz większy, a węzły chłonne bardziej zajęte tym choroba jest na wyższym stopniu zaawansowania. Można tu wskazać na:
- stopień 0 - nie stwierdza się obecności guza, nie widać naciekania na węzły chłonne, nie stwierdza się obecności przerzutów odległych,
- stopień I - pojawia się rak przedinwazyjny, brak jeszcze naciekania na węzły chłonne oraz przerzutów,
- stopień II - brak naciekania guza na węzły chłonne, nie ma jeszcze przerzutów. Na tym etapie guz ma 2-5 cm, może też nieco zwiększyć wielkość niż 5 cm,
- stopień IIIA - średnica guza przekracza już 5 cm, rozpoznaje się obecność przerzutów do węzłów okołoodbytniczych, niekiedy też do węzłów biodrowych wewnętrznych, do pachwin,
- stopień IIIB - guz może mieć dowolny rozmiar i naciekać na okoliczne narządy, np. pochwę, cewkę moczową, moczowody, obecne są również przerzuty do innych narządów,
- stopień IV - to najbardziej zaawansowana forma raka, z przerzutami do narządów odległych.
Jak się objawia rak kości?
Bardzo często, w początkowym stadium choroby, rak kości nie daje organizmowi żadnych sygnałów. Lekarze podkreślają, iż na początku jest bezobjawowy, jakby w stanie uśpienia.
Czy rak kości boli? Pierwszym mocnym sygnałem jest ból i to dość silny. Taki ból ma charakter miejscowy, czyli jest odczuwalny w konkretnym miejscu organizmu. Ale może mieć także charakter promieniujący, czyli rozchodzący na wiele narządów. Chorzy często twierdzą, iż ból, który wywołuje rak kości można określić jako wszechogarniający. I już to świadczy o jego ogromnej dokuczliwości. W początkowym stadium choroby ból pojawia się i znika. Z reguły nasila się przy wysiłku fizycznym, ale także bardzo dokucza w nocy. Niestety, taki ból nie znika, a jego symptomy z czasem się nasilają. Chory ma wrażenie, iż już żadne leki przeciwbólowe nie działają.
Jakie inne objawy pojawiają się wraz z rakiem kości?
- zgrubienia na kościach,
- opuchlizny,
- inne deformacje kości
- słaba tkanka kostna,
- częste złamania kości, nawet bez przyczyny czy dodatkowego bodźca,
- łamanie kości nawet w czasie snu, przy zmianach pozycji,
- nieoczekiwany spadek masy ciała,
- niedokrwistość,
- uczucie mocnego osłabienia organizmu,
- nawracające wysokie gorączki,
- ograniczenie ruchomości stawów, dotkniętych rakiem kości,
- wzrost stężenia wapnia we krwi.
Jeżeli pojawiają się niepokojące objawy, zawsze trzeba zdiagnozować je z lekarzem. I taka konsultacja jest bezwzględnie wskazana, aby podjąć leczenie i w miarę możliwości zahamować rozwój choroby.
Przyzwojak: objawy i leczenie. Co atakuje i czy jest groźny?