Czy Czekolada Powoduje Powstawanie Pryszczy? Mit czy Fakty?
Pryszcze na plecach – leczenie
W przypadku występowania intensywnych zmian skórnych konieczna jest wizyta u lekarza dermatologa. Należy się do niego udać także, gdy stosowanie odpowiednich kosmetyków oraz dostępnych bez recepty preparatów nie przynosi poprawy. Pryszcze na plecach leczymy zwykle miejscowo, a w przypadku braku skuteczności terapii sięgamy po leczenie ogólnoustrojowe. Dermatolodzy najczęściej zalecają stosowanie maści, kremów lub płynów do użytku zewnętrznego. Gdy te nie przynoszą pożądanych efektów, stosuje się antybiotyki lub retinoidy. W przypadku kobiet skuteczna można okazać się doustna antykoncepcja, lecz decyzję o jej włączeniu warto podjąć w porozumieniu z ginekologiem. Leczenie trwa zwykle długi okres czasu, dlatego nie należy zniechęcać się w przypadku braku natychmiastowych efektów [1, 2].
W przypadku często powracającego problemu pryszczy na plecach należy szczególną uwagę zwrócić na odzież – powinna być przewiewna i wykonana z dobrej jakości naturalnych materiałów.
Zmian trądzikowych nie powinno się opalać, ponieważ grozi to pogorszeniem stanu skóry. Bezwzględnie zakazane jest wyciskanie pryszczy, które powoduje rozsiew bakterii na większą powierzchnię skóry. Całkowite wyleczenie trądziku jest możliwe pod warunkiem utrzymywania prawidłowej higieny i włączenia odpowiedniej terapii [1].
Wyciskanie pryszczy – konsekwencje
Czym w takim razie grozi samodzielne wyciskanie pryszczy? Dermatolodzy od lat alarmują, że ten nieprzyjemny nawyk może mieć bardzo znaczące konsekwencje dla stanu naszej skóry, a nawet zdrowia.
“ Samodzielne wyciskanie pryszczy to nic innego jak uszkodzenie bariery skórno-naskórkowej. Nie jest to korzystne nawet dla zdrowej skóry, a co dopiero dla objętej stanem chorobowym jakim jest trądzik. To samo dotyczy mechanicznych peelingów, których zbyt częste lub intensywne stosowanie osłabia naszą skórę. Doprowadzamy w ten sposób do zaostrzenia zmian zapalnych i nadkażeń bakteryjnych, czego konsekwencją są przebarwienia. Warto podkreślić, że dużym skupiskiem bakterii są akcesoria do makijażu, dlatego konieczna jest ich codzienna dezynfekcja. “
magister chemii o specjalności chemia środków bioaktywnych i kosmetyków
Dermokonsultantka
La Roche-Posay
Katarzyna Szymczyk
Wyciskanie pryszczy na brodzie, czole czy nosie zawsze powoduje, że na naszej twarzy pojawia się więcej niedoskonałości. Dzieje się tak, ponieważ wyciskając uszkadzamy ściany między innymi gruczołu łojowego i treść ropna, która się w nim znajduje, rozlewa się na okoliczne tkanki. Ponadto dotykając zmian palcami, sprawiamy, że po twarzy roznosi się bardzo duża ilość bakterii. Oprócz tego np. wyciskanie pryszczy na czole może spowodować, że nadkazimy je bakteryjnie. Kiedy wyciskamy niedoskonałość, tworzymy otwartą ranę, do wnętrza której z łatwością mogą dostać się obecne na naszej skórze bakterie i drobnoustroje.
Znaczna liczba osób, które decydują się na pozbycie się pryszcza poprzez wyciśnięcie go, robi to, ponieważ w ich przekonaniu w ten sposób pryszcz stanie się mniej widoczny. Niestety jest to błędne myślenie i z pewnością przekonała się o tym każda osoba, która kiedykolwiek sama wyciskała pryszcze. Dotykając swojej skóry i ściskając ją, sprawiamy, że staje się ona zaczerwieniona i lekko opuchnięta, przez co usuwana przez nas zmiana może się bardziej zaognić i stać jeszcze bardziej widoczną.
Jak powstają pryszcze na plecach?
Pryszcze na plecach powstają najczęściej na skutek nadmiernej produkcji łoju przez gruczoły łojowe. Wydzielina gruczołów, czyli łój, odpowiada za prawidłowe nawilżenie skóry oraz zapobiega nadmiernej utracie wody i przesuszaniu się skóry. Jest to bardzo istotne szczególnie w okresach letnich, gdy temperatura powietrza jest wysoka. Nadmierna produkcja łoju może jednak spowodować powstawanie czopów, a co za tym idzie – zablokowanie ujścia gruczołu. Dodatkowo w takich zblokowanych mieszkach włosowych znacznie zwiększa się ryzyko namnażania drobnoustrojów, głównie bakterii. Odpowiadają one za powstawanie stanu zapalnego objawiającego się najczęściej zaczerwienieniem [1].
Problem pryszczów na plecach może mieć zróżnicowane podłoże. Najczęstszą jego przyczyną jest nieodpowiednia higiena miejsc dotkniętych zmianami. Miejsca te sprzyjają rozwojowi drobnoustrojów, dlatego wymagają wyjątkowej higieny i mycia odpowiednimi środkami.
Obok nieprawidłowej higieny do przyczyn powstawania pryszczy należą:
- predyspozycje genetyczne,
- czynniki hormonalne,
- przewlekły stres,
- nadmierna potliwość,
- stosowanie niektórych leków,
- nieprawidłowa dieta,
- palenie papierosów [1, 2].
Kobiety mogą zauważać nasilenie objawów na kilka dni przed miesiączką.
Niedostateczne regulacje prawne
Niestety, efekt zażycia już jednej tabletki może być tak spektakularny, że u wielu pacjentów pojawia się pokusa sięgnięcia po dodatkowe dawki, które w piorunującym tempie rosną – bo mechanizm uzależniający xanaxu jest wyjątkowo silny. Prawda jest taka, że cały proceder może odbywać się bez jakiejkolwiek kontroli systemowej. Co prawda xanax jest lekiem na receptę, ale tę zdobyć nietrudno. W Polsce może ją wystawić każdy lekarz, również internista, a nawet… weterynarz.
Lekarz nie zawsze zna dokładną historię leczenia pacjenta, bywa, że wierzy mu na słowo i wypisuje leki celem kontynuacji leczenia wprowadzonego przez innego specjalistę. Osoba już uzależniona takich lekarzy może odwiedzić nawet kilka razy dziennie. W ten sposób potrafi zgromadzić zapasy xanaxu niemal dla pułku wojska. System informatyczny nie informuje lekarza, jakie recepty w ostatnim czasie otrzymał pacjent na przykład od innego specjalisty. Zero kontroli – jedynie słowa pacjenta, który, jeśli już jest silnie uzależniony, prawdy na temat przyjmowanych dawek raczej nie wyjawi. A bywa ona wstrząsająca. Rekordziści potrafią przyjmować już nawet nie kilka, a kilkadziesiąt tabletek dziennie.
Wykonaj pierwszy krok
Jeśli chcesz odstawić xanax, potrzebujesz na początek szczerej rozmowy z psychiatrą. Tylko specjalista, który będzie znał pełną prawdę o tym, ile tabletek dziennie i od jak dawna przyjmujesz, może opracować bezpieczny sposób stopniowej redukcji dawek aż do całkowitego odstawienia. Zwykle lekarzy przyjmują jedną z dwóch strategii odstawienia leku: 1) redukcja dawki obejmująca 25% co 7–14 dni, 2) redukcja dawki na podstawie występowania objawów abstynencyjnych. W tym drugim przypadku redukujemy dawkę o 25% i jeśli nie występują objawy pogorszenia, redukujemy ją ponownie po 7–14 dniach. Jeżeli pojawiają się objawy odstawienne, lekarz zaleca powrót do poprzedniej dawki i po pewnym czasie próbuje po raz kolejny zmniejszyć dawkę.
Benzodiazepiny, w tym xanax, można bezpiecznie odstawić i uwolnić się od konieczności ich zażywania. Ale fizyczne oczyszczenie organizmu z substancji to konieczny, ale dopiero pierwszy krok w drodze do wolności. Prócz uzależnienia fizycznego xanax silnie uzależnia psychicznie. Emocjonalnej potrzeby sięgania po tabletki nie zniweluje ani detoks, ani „silna wola”. Jedyną drogą do wolności jest terapia uzależnień. Bez wykonania pracy terapeutycznej ryzyko powrotu do nałogu nawet po najlepiej przeprowadzonym detoksie i całkowitym odstawieniu xanaxu jest ogromne. To nie jest ryzyko, które warto podejmować.
Jeśli jesteś uzależniony od xanaxu i chcesz odzyskać wolność, skontaktuj się z nami: 531 432 011. Nasi terapeuci pomogli już setkom osób w takiej sytuacji jak Twoja. Tu nie ma czasu do stracenia – dobre, trzeźwe życie to najpilniejsza sprawa, jaką masz teraz do załatwienia. Zadzwoń do nas. Zrobimy wszystko, by Ci pomóc.
U nas zapłacisz kartą