U nas zapłacisz kartą
Czy Czekolada Powoduje Powstawanie Pryszczy? Mit czy Fakty?
Jakie są przyczyny powstawania pryszczy? Skąd się biorą pryszcze?
Pryszcz to mała krostka lub grudka, która pojawiając się na naszej twarzy lub innej części ciała, powoduje pogorszenie humoru i panikę, jak to ukryć czy zagoić. Pryszcze rozwijają się, gdy gruczoły łojowe lub tłuszczowe ulegają zatkaniu i zakażeniu. Prowadzi to do obrzęku, zaczerwienienia i często zmian wypełnionych ropą.
Pryszcze i trądzik właściwie kojarzą nam się z tym samym. Najczęściej występują w okresie dojrzewania, ale tak naprawdę to mogą się pojawić u osoby w każdym wieku. W okresie dojrzewania bardzo zmienia się nasz układ hormonalny. Może to powodować nadmierną aktywność gruczołów łojowych znajdujących się u podstaw mieszków włosowych. Łatwo się domyślić, że pryszcze występują u kobiet najczęściej w wieku młodzieńczym i w okresie menstruacji, kiedy zachodzą zmiany w ilości wydzielanych hormonów. Pryszcze najczęściej pojawiają się na twarzy, plecach, klatce piersiowej i ramionach. Wynika to z faktu, że w tych obszarach znajduje się najwięcej gruczołów łojowych. Trądzik pospolity, główna przyczyny powstawania pryszczy, dotyka ponad 80% nastolatków. Po 25 roku życia trochę się to zmienia - według statystyk dotyczy 3% mężczyzn i 12% kobiet.
Czynniki ryzyka
Wciąż nie jest jasne, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a niektóre prawie wcale. Oczywiście sporą rolę odgrywają hormony oraz czynniki genetyczne. Są jednak i inne czynniki.
Dobre i złe bakterie
Delikatne mycie skóry może pomóc w zapobieganiu infekcji, ale z kolei nadmierne szorowanie może pogorszyć stan zainfekowanej skóry. Podobnie, jak w jelitach, tak i na skórze mamy "dobre" bakterie, które nas chronią przed chorobami, oraz te "złe", które mogą wywołać choroby i różne dolegliwości.
Naukowcy z Washington University School of Medicine zidentyfikowali dwa unikalne szczepy bakterii P. acnes w skórze u 20% osób zmagających się z pryszczami. Osoby ze zdrową skórą nie miały tych szczepów. Inny szczep z kolei występował u osób ze zdrową skórą, a brakowało go osobom z pryszczami. Może to wskazywać, że poszczególne rodzaje bakterii determinują nasilenie i częstotliwość wyprysków. Naukowcy sugerują, że bakterie te mogą również oddziaływać z różnymi innymi czynnikami, takimi jak poziom hormonów i sebum. Kwestie te jednak wymagają szerszych badań.
Zakażenia drożdżakowe
Wypryski mogą być także powiązane z infekcjami drożdżakowymi Pityrosporum (inaczej malassezia lub folliculutis). Gdy dostaną się one do mieszków włosowych i zaczną rozmnażać, wówczas mogą się pojawić drobne, ale za to dość swędzące małe, okrągłe krostki. Najczęściej występują one w górnej części klatki piersiowej, ramionach, górnej części pleców, czasami także na twarzy.
Większość ludzi posiada te drożdże na swojej skórze i nic się nie dzieje. Krostki powstają, kiedy drożdży robi się za dużo. Może to się zdarzyć zarówno kobietom, jak i mężczyznom, w różnym wieku. Stan skóry pogarsza noszenie przepoconych ubrań z włókien syntetycznych.
Co ważne, wypryski spowodowane drożdżakami są podobne do trądziku, a leczenie ich tymi samymi metodami co trądzik, m.in. antybiotykiem, może pogorszyć stan skóry. Antybiotyk będzie zwalczać bakterie, które mogłyby kontrolować drożdże i ich rozmnażanie. W przypadku malassezia konieczne jest leczenie przeciwgrzybiczne.
Xanax – skutki uboczne
Na to pytanie odpowiedź jest w zasadzie krótka – uzależnienie. To właśnie najgorszy z możliwych skutków ubocznych zażywania xanaxu. Ten lek uzależnia fizycznie w piorunująco szybkim czasie, w niektórych przypadkach można się uzależnić po przyjęciu kilku-kilkunastu dawek leku. Stosowanie alprazolamu może prowadzić do rozwinięcia się tolerancji na lek, co oznacza, że do uzyskania tego samego efektu konieczna jest stale coraz większa dawka.
Długoterminowe skutki uboczne xanaxu mogą obejmować:
- Napady padaczkowe – intensywne zaburzenia pracy mózgu, które powodują skurcze organizmu. Powtarzające się napady lub ich występowanie przez dłuższy czas mogą powodować uszkodzenie mózgu, a nawet śmierć.
- Przedawkowanie – zbyt duża ilość Xanaxu w krótkim czasie może spowodować przedawkowanie, które może prowadzić do śmierci. Xanax jest magazynowany w tkance tłuszczowej organizmu i kumuluje się przez dłuższy czas, nawet jeśli jest przyjmowany w małych ilościach. Kumulacja ta może również prowadzić do przedawkowania.
- Upośledzenie funkcji poznawczych – u osób przewlekle nadużywających xanaxu może wystąpić upośledzenie pamięci długotrwałej i choroba Alzheimera, która charakteryzuje się słabą pamięcią i niemożnością myślenia.
Xanax – odstawienie i skutki uboczne długotrwałego zażywania
Niektórzy nazywają go „lekiem na całe zło”. I faktem jest, że za działanie xanax pokochać nietrudno. Uspokaja, pomaga zasnąć, przywraca radość, wycisza lęk i – działa natychmiast. Tyle tylko, że to bardzo toksyczna miłość. W tym samym tempie bowiem uzależnia, a jego odstawienie z dnia na dzień jest bardzo niebezpieczne. Jak wygląda odstawienie xanaxu oraz jego skutki uboczne?
Apteki w Polsce sprzedają rocznie ok. 350 tys. opakowań xanaxu, a przecież to tylko jeden z 30 możliwych leków o podobnym działaniu. „Z życia na xanaxie wyrywa Cię dopiero komornik”, „Historia xanaxu to historia przejmowania rządu dusz przez przemysł farmaceutyczny”, „Recepta na nałóg” – takie przykładowe nagłówki wyrzuca wyszukiwarka, gdy wpiszemy w nią hasło „xanax uzależnienie”. Masowo nadużywamy leków z grupy benzodiazepin, do których należy xanax, a skutki mogą być naprawdę opłakane.
Sam w sobie xanax (alprazolam) jest lekiem skutecznym i potrzebnym. Ma silne działanie przeciwlękowe, które odczuwa się niemal natychmiast poza życiu tabletki. Lekarze przepisują go pacjentom zmagającym się z bezsennością i problemami psychicznymi. Jest to m.in. nadmierne zamartwianie się, ataki paniki i zespół stresu pourazowego (PTSD). Są takie życiowe sytuacje i okoliczności, w których bez leku tego typu nie sposób się obejść. Dopóki jest stosowany doraźnie i zgodnie z zaleceniami lekarza oraz pod jego stałą kontrolą – jest lekiem bezpiecznym. Nie jest to jednak lek przeznaczony do długotrwałego stosowania. A już na pewno jego przeznaczeniem nie jest rekreacja czy przyjmowanie chroniczne dla efektu relaksu i rozluźnienia.
Czym są pryszcze?
Potocznie nazywane pryszcze to niedoskonałości skórne, które towarzyszą znacznej części osób w okresie dojrzewania, a także w wieku dorosłym. To główny objaw trądziku pospolitego (młodzieńczego), który jest przewlekłą i zapalną chorobą skóry. Ze względu na to, że są łatwe do zauważenia (mają formę czerwonych grudek lub krost wypełnionych treścią ropną), ich obecność na twarzy w znaczący sposób wpływa na samopoczucie osoby, która zmaga się z tym problemem. Pryszcze mogą być przyczyną problemów z samoakceptacją, a także negatywnie wpływać na naszą psychikę oraz kontakty z innymi ludźmi. Stąd tak duża liczba osób decyduje się na ich wyciskanie.
Przyczyny powstawania pryszczy na twarzy są bardzo zróżnicowane. Okazuje się bowiem, że wpływ na ich powstawanie mogą mieć różne czynniki. Zaliczamy do nich między innymi:
- uwarunkowania genetyczne – jeśli jedno lub oboje rodziców w młodości zmagało się z trądzikiem, jest bardzo prawdopodobne, że choroba ta wystąpi również u dziecka,
- przerost gruczołów łojowych, co bezpośrednio przekłada się na nadmierne wytwarzanie łoju (sebum),
- zaburzenia hormonalne – stąd wypryski są tak powszechne wśród nastolatków, jednak zaburzenia hormonalne, które mogą warunkować powstawanie trądziku hormonalnego , występują także u dorosłych,
- zaburzenia w procesie rogowacenia ujść mieszków włosowych,
- stres,
- różnego rodzaju zanieczyszczenia,
- promieniowanie uv,
- infekcje skórne,
- niewłaściwa dieta – przede wszystkim spożywanie w nadmiernych ilościach produktów przetworzonych, zawierających duże ilości cukrów prostych, tłuszczów trans i soli,
- nieodpowiednia pielęgnacja – korzystanie z produktów, które nadmiernie wysuszają skórę, przez co jej gruczoły zaczynają produkować jeszcze więcej sebum,
- niektóre składniki zawarte w kosmetykach do pielęgnacji i makijażu, które posiadają właściwości komedogenne
