U nas zapłacisz kartą
Czy Czekolada Powoduje Powstawanie Pryszczy? Mit czy Fakty?
Jak powstają pryszcze na plecach?
Pryszcze na plecach powstają najczęściej na skutek nadmiernej produkcji łoju przez gruczoły łojowe. Wydzielina gruczołów, czyli łój, odpowiada za prawidłowe nawilżenie skóry oraz zapobiega nadmiernej utracie wody i przesuszaniu się skóry. Jest to bardzo istotne szczególnie w okresach letnich, gdy temperatura powietrza jest wysoka. Nadmierna produkcja łoju może jednak spowodować powstawanie czopów, a co za tym idzie – zablokowanie ujścia gruczołu. Dodatkowo w takich zblokowanych mieszkach włosowych znacznie zwiększa się ryzyko namnażania drobnoustrojów, głównie bakterii. Odpowiadają one za powstawanie stanu zapalnego objawiającego się najczęściej zaczerwienieniem [1].
Problem pryszczów na plecach może mieć zróżnicowane podłoże. Najczęstszą jego przyczyną jest nieodpowiednia higiena miejsc dotkniętych zmianami. Miejsca te sprzyjają rozwojowi drobnoustrojów, dlatego wymagają wyjątkowej higieny i mycia odpowiednimi środkami.
Obok nieprawidłowej higieny do przyczyn powstawania pryszczy należą:
- predyspozycje genetyczne,
- czynniki hormonalne,
- przewlekły stres,
- nadmierna potliwość,
- stosowanie niektórych leków,
- nieprawidłowa dieta,
- palenie papierosów [1, 2].
Kobiety mogą zauważać nasilenie objawów na kilka dni przed miesiączką.
Pryszcze na plecach – leczenie
W przypadku występowania intensywnych zmian skórnych konieczna jest wizyta u lekarza dermatologa. Należy się do niego udać także, gdy stosowanie odpowiednich kosmetyków oraz dostępnych bez recepty preparatów nie przynosi poprawy. Pryszcze na plecach leczymy zwykle miejscowo, a w przypadku braku skuteczności terapii sięgamy po leczenie ogólnoustrojowe. Dermatolodzy najczęściej zalecają stosowanie maści, kremów lub płynów do użytku zewnętrznego. Gdy te nie przynoszą pożądanych efektów, stosuje się antybiotyki lub retinoidy. W przypadku kobiet skuteczna można okazać się doustna antykoncepcja, lecz decyzję o jej włączeniu warto podjąć w porozumieniu z ginekologiem. Leczenie trwa zwykle długi okres czasu, dlatego nie należy zniechęcać się w przypadku braku natychmiastowych efektów [1, 2].
W przypadku często powracającego problemu pryszczy na plecach należy szczególną uwagę zwrócić na odzież – powinna być przewiewna i wykonana z dobrej jakości naturalnych materiałów.
Zmian trądzikowych nie powinno się opalać, ponieważ grozi to pogorszeniem stanu skóry. Bezwzględnie zakazane jest wyciskanie pryszczy, które powoduje rozsiew bakterii na większą powierzchnię skóry. Całkowite wyleczenie trądziku jest możliwe pod warunkiem utrzymywania prawidłowej higieny i włączenia odpowiedniej terapii [1].
Xanax – odstawienie i skutki uboczne długotrwałego zażywania
Niektórzy nazywają go „lekiem na całe zło”. I faktem jest, że za działanie xanax pokochać nietrudno. Uspokaja, pomaga zasnąć, przywraca radość, wycisza lęk i – działa natychmiast. Tyle tylko, że to bardzo toksyczna miłość. W tym samym tempie bowiem uzależnia, a jego odstawienie z dnia na dzień jest bardzo niebezpieczne. Jak wygląda odstawienie xanaxu oraz jego skutki uboczne?
Apteki w Polsce sprzedają rocznie ok. 350 tys. opakowań xanaxu, a przecież to tylko jeden z 30 możliwych leków o podobnym działaniu. „Z życia na xanaxie wyrywa Cię dopiero komornik”, „Historia xanaxu to historia przejmowania rządu dusz przez przemysł farmaceutyczny”, „Recepta na nałóg” – takie przykładowe nagłówki wyrzuca wyszukiwarka, gdy wpiszemy w nią hasło „xanax uzależnienie”. Masowo nadużywamy leków z grupy benzodiazepin, do których należy xanax, a skutki mogą być naprawdę opłakane.
Sam w sobie xanax (alprazolam) jest lekiem skutecznym i potrzebnym. Ma silne działanie przeciwlękowe, które odczuwa się niemal natychmiast poza życiu tabletki. Lekarze przepisują go pacjentom zmagającym się z bezsennością i problemami psychicznymi. Jest to m.in. nadmierne zamartwianie się, ataki paniki i zespół stresu pourazowego (PTSD). Są takie życiowe sytuacje i okoliczności, w których bez leku tego typu nie sposób się obejść. Dopóki jest stosowany doraźnie i zgodnie z zaleceniami lekarza oraz pod jego stałą kontrolą – jest lekiem bezpiecznym. Nie jest to jednak lek przeznaczony do długotrwałego stosowania. A już na pewno jego przeznaczeniem nie jest rekreacja czy przyjmowanie chroniczne dla efektu relaksu i rozluźnienia.
Czynniki ryzyka
Wciąż nie jest jasne, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a niektóre prawie wcale. Oczywiście sporą rolę odgrywają hormony oraz czynniki genetyczne. Są jednak i inne czynniki.
Dobre i złe bakterie
Delikatne mycie skóry może pomóc w zapobieganiu infekcji, ale z kolei nadmierne szorowanie może pogorszyć stan zainfekowanej skóry. Podobnie, jak w jelitach, tak i na skórze mamy "dobre" bakterie, które nas chronią przed chorobami, oraz te "złe", które mogą wywołać choroby i różne dolegliwości.
Naukowcy z Washington University School of Medicine zidentyfikowali dwa unikalne szczepy bakterii P. acnes w skórze u 20% osób zmagających się z pryszczami. Osoby ze zdrową skórą nie miały tych szczepów. Inny szczep z kolei występował u osób ze zdrową skórą, a brakowało go osobom z pryszczami. Może to wskazywać, że poszczególne rodzaje bakterii determinują nasilenie i częstotliwość wyprysków. Naukowcy sugerują, że bakterie te mogą również oddziaływać z różnymi innymi czynnikami, takimi jak poziom hormonów i sebum. Kwestie te jednak wymagają szerszych badań.
Zakażenia drożdżakowe
Wypryski mogą być także powiązane z infekcjami drożdżakowymi Pityrosporum (inaczej malassezia lub folliculutis). Gdy dostaną się one do mieszków włosowych i zaczną rozmnażać, wówczas mogą się pojawić drobne, ale za to dość swędzące małe, okrągłe krostki. Najczęściej występują one w górnej części klatki piersiowej, ramionach, górnej części pleców, czasami także na twarzy.
Większość ludzi posiada te drożdże na swojej skórze i nic się nie dzieje. Krostki powstają, kiedy drożdży robi się za dużo. Może to się zdarzyć zarówno kobietom, jak i mężczyznom, w różnym wieku. Stan skóry pogarsza noszenie przepoconych ubrań z włókien syntetycznych.
Co ważne, wypryski spowodowane drożdżakami są podobne do trądziku, a leczenie ich tymi samymi metodami co trądzik, m.in. antybiotykiem, może pogorszyć stan skóry. Antybiotyk będzie zwalczać bakterie, które mogłyby kontrolować drożdże i ich rozmnażanie. W przypadku malassezia konieczne jest leczenie przeciwgrzybiczne.
Podsumowanie
Trądzik nie jest przyjemnym zjawiskiem i pewnie każdy, kto ma lub miał z nim styczność, powie, że jest to dość krępujące zjawisko. Przyczyn jest wiele, tak samo, jak i czynników, które mogą go powodować. Zwykle jednak istnieje kilka czynników, które są powiązane z rozwojem trądziku. Jeżeli wpływa on znacząco na pogorszenie się jakości życia, pogorszenie poczucia własnej wartości, wówczas warto wybrać się do dermatologa i rozpocząć odpowiednie leczenie.
Źródła: https://www.jidonline.org/article/S0022-202X(15)36405-8/fulltext https://www.medicalnewstoday.com/articles/276013.php https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2836431/
Treści prezentowane na naszej stronie mają charakter edukacyjny i informacyjny. Dokładamy wszelkich starań, aby były one merytorycznie poprawne. Pamiętaj jednak, że nie zastąpią one indywidualnej konsultacji ze specjalistą, która jest dostosowana do Twojej konkretnej sytuacji.
