U nas zapłacisz kartą
Czy Czekolada Powoduje Powstawanie Pryszczy? Mit czy Fakty?
Dlaczego nie wolno wyciskać pryszczy?
Choć w sieci bez problemu znajdziemy wiele artykułów czy nawet tutoriali, które pokazują, jak pozbyć się pryszczy samodzielnie, dermatolodzy zdecydowanie odradzają przeprowadzanie tej czynności. Dlaczego nie można wyciskać pryszczy?
Znaczna część osób z pewnością znalazła się w podobnej sytuacji: zauważyliśmy na swojej twarzy pryszcz, uznając, że jego wyciśnięcie to najlepszy sposób na jego pozbycie się. Niewiele się zastanawiając, dotknęliśmy zmiany skórnej palcami, ścisnęliśmy opuszkami skórę i w przekonaniu, że skutecznie pozbyliśmy się pryszcza, wróciliśmy do swoich obowiązków. Niestety, postępując w ten sposób, jedynie narażamy swoją skórę na pogorszenie jej wyglądu.
Trądzik i wyciskanie pryszczy są ze sobą mocno powiązane. Czy kiedykolwiek jakiś czas po wyciśnięciu pryszcza zauważyłaś, że na Twojej skórze zaczęło pojawiać się więcej niedoskonałości? To właśnie jeden z efektów wyciskania pryszczy. Dlaczego tak się dzieje? Przede wszystkim jest to spowodowane tym, że dotykamy palcami swojej skóry, które nie zawsze są sterylnie czyste. Nawet jeśli wydaje się nam, że nasze dłonie nie są brudne, w kontakcie z innymi przedmiotami przenoszą się na nie ogromne ilości bakterii i drobnoustrojów, które w zetknięciu ze skórą mogą wpływać na jej stan.
Xanax – odstawienie i skutki uboczne długotrwałego zażywania
Niektórzy nazywają go „lekiem na całe zło”. I faktem jest, że za działanie xanax pokochać nietrudno. Uspokaja, pomaga zasnąć, przywraca radość, wycisza lęk i – działa natychmiast. Tyle tylko, że to bardzo toksyczna miłość. W tym samym tempie bowiem uzależnia, a jego odstawienie z dnia na dzień jest bardzo niebezpieczne. Jak wygląda odstawienie xanaxu oraz jego skutki uboczne?
Apteki w Polsce sprzedają rocznie ok. 350 tys. opakowań xanaxu, a przecież to tylko jeden z 30 możliwych leków o podobnym działaniu. „Z życia na xanaxie wyrywa Cię dopiero komornik”, „Historia xanaxu to historia przejmowania rządu dusz przez przemysł farmaceutyczny”, „Recepta na nałóg” – takie przykładowe nagłówki wyrzuca wyszukiwarka, gdy wpiszemy w nią hasło „xanax uzależnienie”. Masowo nadużywamy leków z grupy benzodiazepin, do których należy xanax, a skutki mogą być naprawdę opłakane.
Sam w sobie xanax (alprazolam) jest lekiem skutecznym i potrzebnym. Ma silne działanie przeciwlękowe, które odczuwa się niemal natychmiast poza życiu tabletki. Lekarze przepisują go pacjentom zmagającym się z bezsennością i problemami psychicznymi. Jest to m.in. nadmierne zamartwianie się, ataki paniki i zespół stresu pourazowego (PTSD). Są takie życiowe sytuacje i okoliczności, w których bez leku tego typu nie sposób się obejść. Dopóki jest stosowany doraźnie i zgodnie z zaleceniami lekarza oraz pod jego stałą kontrolą – jest lekiem bezpiecznym. Nie jest to jednak lek przeznaczony do długotrwałego stosowania. A już na pewno jego przeznaczeniem nie jest rekreacja czy przyjmowanie chroniczne dla efektu relaksu i rozluźnienia.
Czym są pryszcze?
Potocznie nazywane pryszcze to niedoskonałości skórne, które towarzyszą znacznej części osób w okresie dojrzewania, a także w wieku dorosłym. To główny objaw trądziku pospolitego (młodzieńczego), który jest przewlekłą i zapalną chorobą skóry. Ze względu na to, że są łatwe do zauważenia (mają formę czerwonych grudek lub krost wypełnionych treścią ropną), ich obecność na twarzy w znaczący sposób wpływa na samopoczucie osoby, która zmaga się z tym problemem. Pryszcze mogą być przyczyną problemów z samoakceptacją, a także negatywnie wpływać na naszą psychikę oraz kontakty z innymi ludźmi. Stąd tak duża liczba osób decyduje się na ich wyciskanie.
Przyczyny powstawania pryszczy na twarzy są bardzo zróżnicowane. Okazuje się bowiem, że wpływ na ich powstawanie mogą mieć różne czynniki. Zaliczamy do nich między innymi:
- uwarunkowania genetyczne – jeśli jedno lub oboje rodziców w młodości zmagało się z trądzikiem, jest bardzo prawdopodobne, że choroba ta wystąpi również u dziecka,
- przerost gruczołów łojowych, co bezpośrednio przekłada się na nadmierne wytwarzanie łoju (sebum),
- zaburzenia hormonalne – stąd wypryski są tak powszechne wśród nastolatków, jednak zaburzenia hormonalne, które mogą warunkować powstawanie trądziku hormonalnego , występują także u dorosłych,
- zaburzenia w procesie rogowacenia ujść mieszków włosowych,
- stres,
- różnego rodzaju zanieczyszczenia,
- promieniowanie uv,
- infekcje skórne,
- niewłaściwa dieta – przede wszystkim spożywanie w nadmiernych ilościach produktów przetworzonych, zawierających duże ilości cukrów prostych, tłuszczów trans i soli,
- nieodpowiednia pielęgnacja – korzystanie z produktów, które nadmiernie wysuszają skórę, przez co jej gruczoły zaczynają produkować jeszcze więcej sebum,
- niektóre składniki zawarte w kosmetykach do pielęgnacji i makijażu, które posiadają właściwości komedogenne
Xanax – skutki uboczne
Na to pytanie odpowiedź jest w zasadzie krótka – uzależnienie. To właśnie najgorszy z możliwych skutków ubocznych zażywania xanaxu. Ten lek uzależnia fizycznie w piorunująco szybkim czasie, w niektórych przypadkach można się uzależnić po przyjęciu kilku-kilkunastu dawek leku. Stosowanie alprazolamu może prowadzić do rozwinięcia się tolerancji na lek, co oznacza, że do uzyskania tego samego efektu konieczna jest stale coraz większa dawka.
Długoterminowe skutki uboczne xanaxu mogą obejmować:
- Napady padaczkowe – intensywne zaburzenia pracy mózgu, które powodują skurcze organizmu. Powtarzające się napady lub ich występowanie przez dłuższy czas mogą powodować uszkodzenie mózgu, a nawet śmierć.
- Przedawkowanie – zbyt duża ilość Xanaxu w krótkim czasie może spowodować przedawkowanie, które może prowadzić do śmierci. Xanax jest magazynowany w tkance tłuszczowej organizmu i kumuluje się przez dłuższy czas, nawet jeśli jest przyjmowany w małych ilościach. Kumulacja ta może również prowadzić do przedawkowania.
- Upośledzenie funkcji poznawczych – u osób przewlekle nadużywających xanaxu może wystąpić upośledzenie pamięci długotrwałej i choroba Alzheimera, która charakteryzuje się słabą pamięcią i niemożnością myślenia.
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.
