U nas zapłacisz kartą
Czy osoby z rude włosy mają rude włosy łonowe?
Judasz miał rude włosy
Skojarzenie rudości z Żydami i z występnym, zdradzieckim charakterem sprawiło, że już od średniowiecza z taką czupryną malowano biblijnego Judasza. W przypisywaniu mu ognistej czupryny celowali zwłaszcza Niemcy. Obdarzali go także piegami, które dzięki niemu zaczęto określać jako Judasdreck (co oznacza dosłownie: „judaszowe gówno”).
Późniejsze losy tego przekonania są równie ciekawe. Bo skoro Judasz otrzymał rude włosy, to skąd pewność, że nie został wampirem? Harvey w książce Rudzi. Wybrańcy czy przeklęci wyjaśnia, że taka tradycja rzeczywiście istniała. Według niej, „Judasz stał się wampirem i przemierzał świat jako jeden z nieumarłych”.
„To doskonały przykład tego, jak folklor narasta, warstwa po warstwie” – komentuje badaczka. Czekamy więc na przyszłe opowieści, w których Judasz okaże się potomkiem Traków. Albo czarownicą.
Na tropie poszlak
Powodem, dla którego jesteśmy tak mało zróżnicowani w porównaniu do tak wielu gatunków fauny i flory, jest to, że liczba genetycznie unikatowych osobników na początku procesu była oszałamiająco niska. Jedynym pewnikiem na temat rudych włosów jest to, że aby urodziło się rudowłose dziecko, oboje rodzice muszą nieść gen, a co więcej, muszą przekazać ten specyficzny, recesywny gen w spermie i komórce jajowej.
Jeśli więc gen rudych włosów był obecny w populacji wczesnych ludzi w tym samym procencie, w którym znajdujemy go dzisiaj, przy tak niewielkiej liczbie ludzi, którzy rozpowszechnili go na tak wielkim terenie, to mógł istnieć niezauważony, niepodejrzewany i nieujawniony przez wiele pokoleń, jeśli nie zaistniały warunki do tak sprzyjającego spotkania.
Musimy także pamiętać, że w dyskusji o naszych przodkach sprzed tysiącleci niczego nie można uznać za niepodważalny fakt. Istnieje pół tuzina równoważnych teorii dotyczących każdego najmniejszego fragmentu śladu starożytności. (…)
Jaskinie El Sidrón leżą w północnej Hiszpanii, w głębi lądu, patrząc od Zatoki Biskajskiej. Najbliższym dużym miastem jest Oviedo. W czasie hiszpańskiej wojny domowej republikańscy bojownicy wykorzystywali te jaskinie jako schronienie.
Rude włosy – komu pasują i jak je stylizować?
Rude włosy od zawsze budziły zainteresowanie i fascynację w różnych kulturach. Kojarzone z wyjątkowością, pewnością siebie i niezależnością, stają się wyborem wielu kobiet pragnących podkreślić swój charakter. Ale czy każdej kobiecie pasują rude włosy? Jak dobrze wybrać odcień i jak go odpowiednio pielęgnować i stylizować? W artykule postaram się przybliżyć odpowiedzi na te pytania.
Rude włosy kojarzą się przede wszystkim z jasną karnacją i piegami, ale czy oznacza to, że tylko takie osoby mogą sobie pozwolić na taką zmianę? Odpowiedź brzmi: niekoniecznie.
Większość specjalistów dzieli typy urody na cztery główne kategorie, opierając się na kombinacji koloru skóry, oczu i włosów. Do typów urody zaliczamy:
Osoby o typie jesień i wiosna najczęściej mają naturalnie rude włosy, co sprawia, że ten kolor jest dla nich najbardziej naturalny.
Choć kobiety o typie jesień i wiosna najczęściej mają naturalnie rude włosy, to nie oznacza, że inne typy urody nie mogą eksperymentować z tym odcieniem. Ważne jest jednak, aby dobrać odpowiedni odcień rudego, który będzie komplementował kolor skóry i oczu. Na przykład, osoby o typie lato powinny wybierać chłodniejsze odcienie rudego, takie jak miedź czy burgund.
Przesądy o rudych włosach. Od tysiącleci budziły strach i obrzydzenie
Tylko jedna na pięćdziesiąt osób ma naturalnie rude włosy. Do niedawna nikt nie był w stanie naukowo wyjaśnić, skąd bierze się ten nietypowy kolor. Próby rozwikłania zagadki doprowadziły do śmierci tysięcy nieszczęśników.
„Przez całe 50 tysięcy lat istnienia na tej planecie w każdej społeczności, w której się pojawiły, rude włosy były traktowane jako niezrozumiała tajemnica” – opowiada w wydanej właśnie książce Rudzi. Wybrańcy czy przeklęci Jacky Colliss Harvey.
Recesywny gen „rudości” zidentyfikowano dopiero w 1995 roku. Wcześniej pojawienie się płomiennowłosego członka rodziny budziło zdumienie, a często wręcz przestrach. Nie rozumiano też, jak to możliwe, że matka-blondynka i ojciec-szatyn mogą mieć rude potomstwo.
Nie znaczy to jednak, że nie szukano rozwiązań. Ludzie tłumaczyli sobie rudość od najdawniejszych czasów. Były to wyjaśnienia jednocześnie absurdalne, nieprawdopodobne i wprost niebezpieczne.
