U nas zapłacisz kartą
Czy trądzik można złapać od innej osoby
Trądzik różowaty – czy jest zaraźliwy?
Wiele osób zastanawia się, czy trądzik różowaty jest zaraźliwy. Jak się okazuje: nie, nie jest. Oznacza to, że nie należy obawiać się kontaktu z chorą osobą. Pacjent z trądzikiem powinien jednak dbać o to, aby na dłoniach było możliwie jak najmniej bakterii, aby nie przenosić ich na twarz.
Zdarza się, że trądzik różowaty swędzi. Czasami można odczuwać też szczypanie, pieczenie i uczucie ściągania skóry. Najczęściej wszystkie te objawy dotyczą policzków, jednak nie pojawiają się jakoś regularnie. Zwykle występują one w okresie rumieniowo-naczyniowym choroby, który zwiastuje początek trądziku. Wówczas na twarzy mogą też pojawić się pajączki, czyli dobrze widoczne naczynia krwionośne. Uporczywe swędzenie może też wystąpić w okresie grudkowo-krostkowym choroby, kiedy na twarzy zaczynają widoczne zaczynają być pryszcze i grudki.
Przyczyny powstawania jęczmienia – jak dochodzi do infekcji
Jęczmień na oku jest najczęściej spowodowany infekcją bakteryjną. Bakterie, które naturalnie występują na skórze, mogą dostać się do gruczołu łojowego przez małe rany lub skaleczenia na powiece. Czasami do infekcji dochodzi, gdy osoba dotyka powieki brudnymi rękami. Ponadto, osoby z chorobami skóry, takimi jak trądzik czy różowaty, są bardziej narażone na rozwój jęczmienia.
Czy jęczmień jest zaraźliwy? Tak, zwłaszcza jeśli osoba zarażona dotyka swojego oka, a następnie dotyka innych osób lub przedmiotów. Dlatego ważne jest, aby unikać dotykania oczu, szczególnie jeśli są one zainfekowane, oraz regularne mycie rąk.
Wyciskanie jęczmienia na oku jest zdecydowanie odradzane. Może to prowadzić do rozprzestrzenienia infekcji i poważnych powikłań. Zamiast tego, zaleca się stosowanie ciepłych okładów kilka razy dziennie, które pomagają złagodzić objawy i przyspieszyć gojenie. W przypadku silnego bólu, dużego obrzęku lub jeśli jęczmień nie ustępuje po kilku dniach, warto skonsultować się z lekarzem. Może on zalecić stosowanie maści lub kropli do oczu z antybiotykiem, które są dostępne bez recepty, lub w przypadku cięższych infekcji - leczenie antybiotykami doustnymi.
Trądzik odwrócony – leczenie
Leczeniem trądziku odwróconego zajmują się dermatolodzy we współpracy z chirurgami plastycznymi, gdyż możliwie wczesne leczenie operacyjne, niezależnie od stopnia zaawansowania zmian, uznaje się współcześnie za jedyną skuteczną formę terapii trądziku odwróconego. Niekiedy, ze względu na rozległość zmian, konieczne jest wykonanie kilku zabiegów operacyjnych. Wybór tej metody wynika z faktu, że jedynie chirurgiczny zabieg umożliwia usunięcie przetok, których obecność, ze względu na częste nadkażenia bakteryjne, jest przyczyną przewlekłego i nawrotowego charakteru choroby. Zabieg chirurgiczny polega na radykalnym usunięciu zmienionych chorobowo tkanek z marginesem zdrowej tkanki i zastosowaniu różnorodnych metod zamknięcia powstałych ubytków, poprzez:
- samowygojenie – proces ten trwa długo, średnio 6-12 tygodni i jest obarczony ryzykiem zakażenia rany. Wielu pacjentów preferuje jednak tę formę, ponieważ nie wymaga ona unieruchomienia i nie wiąże się z dodatkowymi dolegliwościami bólowymi, które wynikałyby z pobrania fragmentu skóry niezbędnego do przeszczepu,
- wykorzystanie metod chirurgicznych, np. przeszczepienie w miejsce ubytków płatów skóry pobranych z innych okolic. Techniki te skracają czas gojenia rany oraz zapewniają lepsze efekty estetyczne.
Wybór metody zamknięcia rany pooperacyjnej u konkretnego pacjenta zależy od lokalizacji i rozległości rany oraz od preferencji i doświadczenia operatora. Zabieg chirurgiczny jest metodą skuteczną- średnia częstość nawrotów szacowana jest na 2,5%, ale jest to ściśle uzależnione od pierwotnej lokalizacji zmian. Przykładowo, w przypadku zmian w okolicy podpiersiowej, częstość nawrotów wynosi aż około 50%, a przy zmianach okołoodbytniczych – niemal 40%.
Czy wiesz że: z badań wynika, że czas odwlekania wizyty u lekarza przy zmianach o typie trądziku odwróconego w okolicach intymnych to średnio aż 7 lat?
Trądzik różowaty- czy jest zaraźliwy i po jakie kosmetyki należy sięgnąć?
Wiedząc już, czym jest trądzik różowaty, czy jest zaraźliwy oraz w jaki sposób dochodzi do jego pojawienia się na skórze, z całą pewnością o wiele łatwiej jest dobrać odpowiednie kosmetyki do pielęgnacji takiej skóry. Przede wszystkim powinny to być dermokosmetyki najwyższej jakości. Powinny zawierać jak najwięcej substancji aktywnych o pochodzeniu naturalnym. Nie tylko powinny to być preparaty służące do oczyszczania skóry, ale także odpowiednie kremy na dzień i na noc. Idealnym przykładem na całościową pielęgnację skóry jest zestaw Acnerose.
Warto zwrócić szczególną uwagę na skład. Na pewno powinny znaleźć się tam składniki, takie jak lanolina, olejek z mięty zielonej, olejek drzewa różanego. Wszystkie te składniki mają wyjątkowo pozytywny wpływ na skórę. Lanolina posiada właściwości silnie nawilżające i regenerujące, co przyczynia się do utrzymania odpowiedniego nawodnienia skóry. Olejek z mięty zielonej delikatnie oczyszcza skórę i odkaża ją. Olejek z drzewa różanego ma podobne działanie, a do tego przywraca skórze miękkość.
Wiele osób zastanawia się nad tym, dlaczego na skórze pojawia się nagle trądzik różowaty, czy jest zaraźliwy i w jaki sposób można pielęgnować problematyczną skórę. Wdrążając odpowiednie kosmetyki o naturalnym składzie, z całą pewnością można odpowiednio zadbać o swoją skórę i dodatkowo przywrócić jej zdrowy wygląd.
Bibliografia
1. Powell F.C., Rosacea and the pilosebaceous follicle, 2014
2. Holmes A.D., Potential role of microorganisms in the pathogenesis of rosacea, 2013
3. Ribeiro L.B., Ramos-e-Silva M., Rosacea fulminans, 2013
4. Samochocki Z, Bacz-Malinowska M, Zabielski S., Dwa przypadki trądziku różowatego, jako powikłanie po niekontrolowanym zewnętrznym stosowaniu sterydów, 1994
Trądzik odwrócony – przyczyny
Gdy po raz pierwszy opisano tę jednostkę chorobową, uważano, że trądzik odwrócony jest schorzeniem gruczołów potowych apokrynowych, ponieważ zmiany skórne lokalizują się w obszarach skóry o dużej liczbie tych gruczołów. Ostatnie badania wykazały jednak, że trądzik odwrócony jest schorzeniem, które dotyczy głównie mieszków włosowych, w obrębie których dochodzi do hiperkeratozy (nadmiernego rogowacenia naskórka), powodując zniszczenie mieszków włosowych. Zajęcie gruczołów apokrynowych i rozwój stanu zapalnego są zjawiskami wtórnymi do zniszczenia mieszków włosowych.
Etiologia trądziku odwróconego jest niejasna, a precyzyjne ustalenie czynników mogących wywoływać to schorzenie wymaga dalszych badań. W jego powstawaniu postuluje się udział następujących czynników:
- genetycznych – potwierdzono rodzinne występowanie tej choroby, ale wzór dziedziczenia nie jest poznany i wymaga dalszych badań,
- palenie papierosów – wykazano, że ponad 90% chorych ze zdiagnozowanym trądzikiem odwróconym paliło w przeszłości ponad 20 papierosów dziennie. Uważa się, że nikotyna nasila hiperkeratozę w mieszkach włosowych, co sprzyja ich okluzji (zatykaniu) i w następstwie tego powstawaniu stanu zapalnego w otoczeniu mieszków włosowych,
- zmieniona mikroflora skóry – zmieniony skład gatunkowy mikroorganizmów bytujących na skórze,
- nadwaga i otyłość – ocena związku przyczynowo- skutkowego pomiędzy nadmiarem tkanki tłuszczowej a rozwojem trądziku odwróconego jest niejasna. Prawdopodobnie nadwaga sprzyja ocieraniu się fałdów skóry, gdzie dochodzi do nasilenia rogowacenia w obrębie mieszków włosowych. Sprzyja to ich okluzji i powstawaniu zmian zapalnych,
- czynniki hormonalne – jak dotąd nie wykazano, jakie konkretnie zaburzenia hormonalne mogłyby sprzyjać rozwojowi trądziku odwróconego. Na wpływ hormonów wskazuje fakt, że schorzenie to rozpoczyna się dopiero po okresie dojrzewania, a po menopauzie całkowicie lub częściowo ustępuje.
