U nas zapłacisz kartą
Czy trądzik można złapać od innej osoby
Co to jest trądzik odwrócony? Objawy, przyczyny i sposoby leczenia
Większość osób zetknęła się z pewnością kiedykolwiek z pojęciem trądziku, a część populacji dotkliwie doświadczyła go dosłownie “na własnej skórze”. Mowa o trądziku pospolitym, który w okresie dojrzewania z różnym nasileniem może dotyczyć nawet 80% populacji. Mało kto zdaje sobie jednak sprawę z istnienia schorzenia o podobnej nazwie, lecz całkowicie odmiennym przebiegu klinicznym, jakim jest trądzik odwrócony. Czym różni się trądzik odwrócony od trądziku pospolitego oraz czy jest on zaraźliwy? Jak leczy się trądzik odwrócony?
Trądzik odwrócony, określany także mianem ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych jest to przewlekła, zapalna i nawrotowa choroba skóry oraz tkanki podskórnej. Pojawia się ona po okresie pokwitania i polega na występowaniu bardzo bolesnych, głęboko umiejscowionych zmian zapalnych (guzów skórno-podskórnych) w okolicach skóry o dużej liczbie gruczołów potowych apokrynowych. Średni wiek pojawienia się objawów choroby to 20-30 rok życia, a szczególnie predysponowane do jej rozwoju są osoby ze znaczną nadwagą oraz palące tytoń. Trądzik odwrócony nieco częściej dotyczy mężczyzn. Częstość występowania schorzenia szacuje się na około 1-4% populacji.
*gruczoły apokrynowe – gruczoły potowe uchodzące do mieszków włosowych, występujące obficie w okolicy dołów pachowych, pachwin, narządów płciowych oraz odbytu. Wydzielina tych gruczołów jest bezwonna, a dopiero po kontakcie z bytującymi na skórze bakteriami nabiera charakterystycznego zapachu. Uaktywniają się one dopiero w okresie pokwitania, dlatego też trądzik odwrócony nie występuje przed okresem dojrzewania.
Czy trądzik odwrócony jest zaraźliwy?
Należy jednoznacznie podkreślić, że trądzik odwrócony nie jest schorzeniem zakaźnym- nie można się nim zarazić poprzez kontakt z osobą mającą zmiany skórne o typowej dla trądziku odwróconego lokalizacji. Trądzik odwrócony nie jest spowodowany przez zakażenie bakteryjne, a jeżeli występują nadkażenia bakteryjne, to są one wtórne do toczącego się w skórze procesu zapalnego. Pomimo niekiedy przykrego zapachu wydzieliny związanej z ropniami i przetokami, trądzik odwrócony nie wynika także z niedostatecznej higieny jak się niekiedy sądzi, a wydawanie takich osądów jest bardzo krzywdzące dla osób chorych. Nie należy się od takich pacjentów izolować, a wręcz przeciwnie- okazać im wsparcie, gdyż osoby cierpiące na trądzik odwrócony niejednokrotnie bardzo wstydzą się swojej choroby i obawiają się niezrozumienia i odtrącenia przez społeczeństwo. Mają oni obniżone poczucie własnej wartości oraz cierpią na zaburzenia seksualne, ponieważ ze względu na zmiany skórne w okolicach intymnych obawiają się odtrącenia przez potencjalnego partnera. Choroba bywa także częstą przyczyną czasowej niezdolności do pracy oraz korzystania ze zwolnień lekarskich, ponieważ zmiany skórne mogą być bardzo rozległe i bolesne, utrudniając funkcjonowanie i poprzez swoją lokalizację dłuższe przebywanie w jednej pozycji np. siedzenie przy biurku.
Jak już wspomniano we wstępie, trądziku odwróconego nie należy utożsamiać z trądzikiem pospolitym, gdyż ten drugi jest schorzeniem o wiele częstszym. Cechami odróżniającymi trądzik odwrócony od trądziku pospolitego są:
- odmienna lokalizacja – trądzik odwrócony występuje głównie w okolicach wyprzeniowych tj. pod pachami, w pachwinach, w okolicy anogenitalnej (odbytniczo-płciowej) a także pod piersiami u kobiet. Trądzik pospolity zaś typowo lokalizuje się na twarzy, plecach oraz klatce piersiowej,
- czas pojawiania się zmian – trądzik odwrócony występuje po okresie pokwitania, czyli około 20-30 roku życia, zaś trądzik pospolity typowo pojawia się podczas dojrzewania płciowego,
- trądzik odwrócony częściej dotyczy mężczyzn, a trądzik pospolity z porównywalną częstością występuje u mężczyzn i kobiet,
- nieco odmienny charakter zmian skórnych – dla trądziku pospolitego najbardziej charakterystyczne jest występowanie zaskórników, grudek oraz krost, a w trądziku odwróconym częściej występują ropnie i przetoki, które po wygojeniu pozostawiają bardzo szpecące, rozległe blizny,
- odmienny sposób leczenia – w trądziku odwróconym leczeniem z wyboru jest chirurgiczne usunięcie zmienionych chorobowo obszarów skóry, podczas gdy leczenie trądziku pospolitego jest zachowawcze i polega m.in. na miejscowym oraz doustnym stosowaniu m.in. antybiotyków oraz retinoidów (leków będących pochodnymi witaminy A).
Zalecenia dotyczące higieny okolic oka, aby uniknąć rozprzestrzeniania infekcji
Podstawą prewencji zakażeń oka jest przestrzeganie podstawowych zasad higieny. Regularne mycie rąk zapobiega przenoszeniu bakterii na powierzchnię oka. Warto również unikać dotykania twarzy nieumytymi rękoma.
Osoby noszące soczewki kontaktowe powinny szczególnie dbać o czystość rąk i soczewek. Soczewki powinny być regularnie czyszczone i zawsze przechowywane w czystym płynie. Nie należy również używać soczewek kontaktowych dłużej, niż zaleca producent.
Ważne jest również, aby unikać dzielenia się kosmetykami do oczu, takimi jak tusz do rzęs czy eyeliner. Używanie cudzych kosmetyków może prowadzić do rozprzestrzeniania się infekcji.
Regularne zmienianie ręczników i poszewek na poduszki to kolejny krok w zapobieganiu infekcjom oczu. Bakterie mogą gromadzić się na tkaninach , dlatego ważne jest, aby utrzymywać je w czystości.
Wreszcie, jeśli pojawią się objawy infekcji oka, takie jak zaczerwienienie, swędzenie czy pieczenie, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Nie lekceważ żadnych objawów , które mogą świadczyć o infekcji oka.
Leczenie trądziku różowatego
Jak leczyć trądzik różowaty? Cóż, terapia ma w tym przypadku indywidualny charakter i zależy od nasilenia objawów oraz stadium choroby. To długotrwały proces, który wymaga cierpliwości, zaangażowania i sumienności. Leczenie obejmuje stosowanie środków farmakologicznych, pielęgnację oraz zmianę stylu życia i pewnych nawyków na zdrowsze. Skuteczny lek na trądzik to antybiotyk, najczęściej taki, jak:
- tetracyklina,
- klindamycyna,
- erytromycyna,
- metronidazol.
Leki te należy stosować miejscowo, bezpośrednio na skórę twarzy lub doustnie. Tabletki na trądzik współdziałają z maściami i żelami.
Maść na trądzik różowaty powinna zawierać:
- nadtlenek benzoilu,
- sulfacetamid,
- siarkę,
- kwas azelainowy.
Efekty terapii widoczne są po kilku miesiącach regularnego stosowania. Jeżeli mimo leczenia antybiotykami zmiany skórne nadal się utrzymują, lekarz może zaproponować leczenie izotretynoiną – pochodną witaminy A. Jest to wysoce skuteczny lek, jednak ma liczne skutki uboczne.
Osoby, które borykają się z uciążliwymi i dużymi zmianami, mogą zdecydować się na laserowe usuwanie trądziku różowatego. Wiązka światła obkurcza, zamyka i uszczelnia naczynka, dzięki czemu znika zaczerwienienie twarzy. Kliniki medycyny estetycznej mają w ofercie kilka typów laserów, które różnią się działaniem, jednak każdy z nich jest bezpieczny dla zdrowia, nie powoduje uszkodzenia zdrowych tkanek. Stosowanie kwasów na trądzik różowaty nie jest zalecane, aby dodatkowo nie podrażnić skóry.
Zobacz także
Kaszak – czym jest, czym grozi i jak się go leczy?
