U nas zapłacisz kartą
Czy trądzik można złapać od innej osoby
Jak wygląda jęczmień na oku – identyfikacja i wizualne charakterystyki
Poznanie jak wygląda jęczmień na oku jest kluczowe dla jego prawidłowej identyfikacji. Jęczmień to mała, czerwona, bolesna grudka na brzegu powieki, często z żółtym środkiem, który jest wypełniony ropy. Wielkość jęczmienia może się różnić, ale zazwyczaj jest on podobny do wielkości ziarna grochu.
- Jęczmień często powoduje zaczerwienienie i obrzęk powieki.
- Może pojawić się uczucie pieczenia lub swędzenie w okolicach powieki.
- W niektórych przypadkach, może towarzyszyć mu łzawienie oka.
- W skrajnych przypadkach, jęczmień może powodować nieostre widzenie.
Nie zaleca się wyciskania jęczmienia . Wyciskanie go może prowadzić do poważniejszych infekcji, a nawet do zapalenia opon mózgowych. W przypadku wystąpienia jęczmienia, warto skonsultować się z lekarzem, który przepisze odpowiednie leki, często dostępne bez recepty, które pomogą w leczeniu infekcji.
Zalecenia dotyczące higieny okolic oka, aby uniknąć rozprzestrzeniania infekcji
Podstawą prewencji zakażeń oka jest przestrzeganie podstawowych zasad higieny. Regularne mycie rąk zapobiega przenoszeniu bakterii na powierzchnię oka. Warto również unikać dotykania twarzy nieumytymi rękoma.
Osoby noszące soczewki kontaktowe powinny szczególnie dbać o czystość rąk i soczewek. Soczewki powinny być regularnie czyszczone i zawsze przechowywane w czystym płynie. Nie należy również używać soczewek kontaktowych dłużej, niż zaleca producent.
Ważne jest również, aby unikać dzielenia się kosmetykami do oczu, takimi jak tusz do rzęs czy eyeliner. Używanie cudzych kosmetyków może prowadzić do rozprzestrzeniania się infekcji.
Regularne zmienianie ręczników i poszewek na poduszki to kolejny krok w zapobieganiu infekcjom oczu. Bakterie mogą gromadzić się na tkaninach , dlatego ważne jest, aby utrzymywać je w czystości.
Wreszcie, jeśli pojawią się objawy infekcji oka, takie jak zaczerwienienie, swędzenie czy pieczenie, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Nie lekceważ żadnych objawów , które mogą świadczyć o infekcji oka.
Trądzik różowaty - higiena i pielęgnacja skóry
Skóra z trądzikiem różowatym jest bardzo wrażliwa, podatna na podrażnienia i wymaga specjalnej pielęgnacji, która pomaga odbudować uszkodzoną warstwę ochronną. Przy pielęgnacji skóry należy unikać tarcia, ucisku, a także stosowania kosmetyków bogatych w substancje aktywne, które zamiast wpływać dobroczynnie na skórę, wywołują podrażnienie lub uczulają. Do codziennej pielęgnacji i mycia twarzy zaleca się dermokosmetyki do skóry wrażliwej, zawierające substancje nawilżające i zmiękczające, takie które nie niszczą ochronnej warstwy lipidowej. W pielęgnacji skóry z trądzikiem różowatym należy unikać mydeł lub detergentów syntetycznych, ponieważ działają drażniąco i wysuszająco, niszcząc warstwę ochronną naskórka. Nie zaleca się również kosmetyków i leków miejscowych, które zawierają substancje drażniące oraz kosmetyków zawierających środki zapachowe, gdyż mogą podrażnić skórę.
Ważnym elementem wspomagającym leczenie trądziku różowatego jest odpowiednio skomponowana dieta. Należy w niej unikać produktów wysokoprzetworzonych oraz żywności typu fast-food. Z diety należy wyeliminować także cukier i produkty o dużej zawartości cukru oraz produkty charakteryzujące się wysokim indeksem glikemicznym.
- alkohol (w szczególności czerwone wino, ale zalecana jest także eliminacja mocnych alkoholi)
- nadmierne ilości kawy i herbaty
- pikantne oraz gorące potrawy.
Niektóre publikacje wskazują na konieczność ograniczania w diecie produktów bogatych w histaminę, są to przede wszystkim sery pleśniowe. Niewskazane jest spożywanie potraw zawierających siarczany, azotany oraz glutaminian sodu, czyli związki charakterystyczne dla przetworzonego mięsa oraz kuchni chińskiej.
Co to jest trądzik różowaty?
Trądzik różowaty, błędnie określany też jako „trądzik różyczkowaty”, to przewlekła dermatoza, która pojawia się głównie na policzkach, czole, podbródku oraz nosie. Warto zaznaczyć, że trądzik różowaty dotyczy tylko dorosłych osób, chociaż pierwsze jego symptomy mogą pojawić się już w okresie dojrzewania. Nasilenie choroby i pierwsze prawdziwe objawy pojawiają się po ukończeniu 35. roku życia. Leczenie trądziku różowatego to długotrwały proces, na który składają się farmakoterapia i domowe sposoby.
Można wyróżnić cztery okresy (postaci) trądziku różowatego. Każdy z nich cechuje się innymi objawami.
- okres rumieniowo-naczyniowy – na twarzy pojawia się rumień, do tego dochodzi pieczenie, palenie, uczucie ściągnięcia skóry, widoczne stają się rozszerzone naczynka,
- okres grudkowo-krostkowy – pojawiają się w nim wykwity grudkowo-krostkowe, które lekko się złuszczają, w środkowej części twarzy zauważalny jest również rumień,
- okres z dominacją zmian przerostowych – można je zauważyć niemal wyłącznie u mężczyzn między 40. a 60. rokiem życia, skóra staje się wówczas zgrubiała i ma nieregularną powierzchnię ze zmianami guzowatymi i blaszkami, z tendencją do zlewania się, czasem następuje też przerost i włóknienie gruczołów łojowych, zmiany występują na czole, policzkach, brodzie, uszach, a w ich obrębie często stwierdza się zapalenie mieszków włosowych,
- okres związany z powikłaniami ocznymi – jest to odmiana choroby, którą relatywnie ciężko jest rozpoznać, dochodzi w niej do zapalenia spojówek, brzegów powiek, a czasem też rogówki oraz tęczówki, doprowadza to do łzawienia, pieczenia, kłucia, swędzenia i przekrwienia oczu, światłowstrętu i uczucia istnienia ciała obcego w oku.
