U nas zapłacisz kartą
Czy trądzik można złapać od innej osoby
Przyczyny trądziku różowatego
W zależności od charakteru i umiejscowienia zmian skórnych, wyróżnia się różne rodzaje trądziku:
- trądzik młodzieńczy,
- trądzik hormonalny,
- trądzik zaskórnikowy,
- trądzik grudkowy,
Ich genezą są zaburzenia gospodarki hormonalnej, która wpływa na wzmożoną pracę gruczołów łojowych. Szczególną odmianą choroby skóry jest trądzik różowaty. Przyczyny jego pojawienia się nie zostały do końca poznane. Na rozwój wpływ mają czynniki:
- genetyczne,
- immunologiczne,
- hormonalne.
Bez wątpienia przyczyniają się do tej choroby również:
- niektóre leki,
- używki,
- długotrwały stres,
- nieodpowiednia dieta,
- zła pielęgnacja.
Predyspozycje do zachorowania na trądzik różowaty mają osoby, które przeszły ciężką postać trądziku młodzieńczego oraz zmagają się z:
- cerą naczynkową,
- nadciśnieniem tętniczym,
- zaburzeniami układu pokarmowego.
Dolegliwości pojawiają się pod wpływem działania czynników zaostrzających, do których należą:
- nieodpowiednie pokarmy (ostre przyprawy, czekolada, mocna kawa, alkohol),
- ekspozycja na słońce,
- chlorowana woda.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie trądziku różowatego?
Trudno jest osiągnąć całkowite wyleczenie zmian skórnych w przebiegu trądziku różowatego, choć za pomocą odpowiedniego leczenia można uzyskać długotrwałą remisję. Stosując odpowiednie leczenie preparatami miejscowymi, lekami doustnymi, zabiegi chirurgiczne (rhinophyma) lub laserowe można zminimalizować postęp choroby. Trądzik różowaty należy leczyć, ale nie ma preparatów, które raz na zawsze zwalczą chorobę. Celem terapii jest zmniejszenie i/lub usunięcie istniejących objawów, a następnie zapobieganie pojawieniu się nowych zmian.
U pacjentów z trądzikiem różowatym przeciwwskazane są takie zabiegi, jak: złuszczanie z użyciem kwasów owocowych, kwasu trójchlorooctowego, kwasu salicylowego. Powodują one przekrwienie skóry, co nasila i utrwala rumień, a także intensywne płatowe złuszczanie, któremu towarzyszy niemiłe uczucie pieczenia i palenia skóry. Niewskazane są także zabiegi rozgrzewające. Przy pielęgnacji skóry należy unikać tarcia, ucisku, a także stosowania kosmetyków bogatych w substancje aktywne, które zamiast wpływać dobroczynnie na skórę, wywołują podrażnienie lub uczulają.
Leczenie trądziku różowatego
Jak leczyć trądzik różowaty? Cóż, terapia ma w tym przypadku indywidualny charakter i zależy od nasilenia objawów oraz stadium choroby. To długotrwały proces, który wymaga cierpliwości, zaangażowania i sumienności. Leczenie obejmuje stosowanie środków farmakologicznych, pielęgnację oraz zmianę stylu życia i pewnych nawyków na zdrowsze. Skuteczny lek na trądzik to antybiotyk, najczęściej taki, jak:
- tetracyklina,
- klindamycyna,
- erytromycyna,
- metronidazol.
Leki te należy stosować miejscowo, bezpośrednio na skórę twarzy lub doustnie. Tabletki na trądzik współdziałają z maściami i żelami.
Maść na trądzik różowaty powinna zawierać:
- nadtlenek benzoilu,
- sulfacetamid,
- siarkę,
- kwas azelainowy.
Efekty terapii widoczne są po kilku miesiącach regularnego stosowania. Jeżeli mimo leczenia antybiotykami zmiany skórne nadal się utrzymują, lekarz może zaproponować leczenie izotretynoiną – pochodną witaminy A. Jest to wysoce skuteczny lek, jednak ma liczne skutki uboczne.
Osoby, które borykają się z uciążliwymi i dużymi zmianami, mogą zdecydować się na laserowe usuwanie trądziku różowatego. Wiązka światła obkurcza, zamyka i uszczelnia naczynka, dzięki czemu znika zaczerwienienie twarzy. Kliniki medycyny estetycznej mają w ofercie kilka typów laserów, które różnią się działaniem, jednak każdy z nich jest bezpieczny dla zdrowia, nie powoduje uszkodzenia zdrowych tkanek. Stosowanie kwasów na trądzik różowaty nie jest zalecane, aby dodatkowo nie podrażnić skóry.
Zobacz także
Kaszak – czym jest, czym grozi i jak się go leczy?
Trądzik odwrócony – leczenie
Leczeniem trądziku odwróconego zajmują się dermatolodzy we współpracy z chirurgami plastycznymi, gdyż możliwie wczesne leczenie operacyjne, niezależnie od stopnia zaawansowania zmian, uznaje się współcześnie za jedyną skuteczną formę terapii trądziku odwróconego. Niekiedy, ze względu na rozległość zmian, konieczne jest wykonanie kilku zabiegów operacyjnych. Wybór tej metody wynika z faktu, że jedynie chirurgiczny zabieg umożliwia usunięcie przetok, których obecność, ze względu na częste nadkażenia bakteryjne, jest przyczyną przewlekłego i nawrotowego charakteru choroby. Zabieg chirurgiczny polega na radykalnym usunięciu zmienionych chorobowo tkanek z marginesem zdrowej tkanki i zastosowaniu różnorodnych metod zamknięcia powstałych ubytków, poprzez:
- samowygojenie – proces ten trwa długo, średnio 6-12 tygodni i jest obarczony ryzykiem zakażenia rany. Wielu pacjentów preferuje jednak tę formę, ponieważ nie wymaga ona unieruchomienia i nie wiąże się z dodatkowymi dolegliwościami bólowymi, które wynikałyby z pobrania fragmentu skóry niezbędnego do przeszczepu,
- wykorzystanie metod chirurgicznych, np. przeszczepienie w miejsce ubytków płatów skóry pobranych z innych okolic. Techniki te skracają czas gojenia rany oraz zapewniają lepsze efekty estetyczne.
Wybór metody zamknięcia rany pooperacyjnej u konkretnego pacjenta zależy od lokalizacji i rozległości rany oraz od preferencji i doświadczenia operatora. Zabieg chirurgiczny jest metodą skuteczną- średnia częstość nawrotów szacowana jest na 2,5%, ale jest to ściśle uzależnione od pierwotnej lokalizacji zmian. Przykładowo, w przypadku zmian w okolicy podpiersiowej, częstość nawrotów wynosi aż około 50%, a przy zmianach okołoodbytniczych – niemal 40%.
Czy wiesz że: z badań wynika, że czas odwlekania wizyty u lekarza przy zmianach o typie trądziku odwróconego w okolicach intymnych to średnio aż 7 lat?
Trądzik odwrócony – objawy
Newsletter Medovita - przydatne informacje, dostęp do nowych e-booków przed premierą.Pierwotne zmiany skórne w trądziku odwróconym mają charakter bolesnych, zaczerwienionych guzków podskórnych. Występują one w otoczeniu mieszków włosowych, w okolicach o dużym zagęszczeniu gruczołów potowych apokrynowych, czyli:
- pod pachami,
- w okolicy pachwin,
- w sąsiedztwie narządów płciowych,
- w okolicy okołoodbytniczej,
- u kobiet w okolicy podpiersiowej.
Obszary te w terminologii medycznej nazywane są okolicami wyprzeniowymi, czyli miejscami, gdzie na skutek pocierania o siebie fałdów skórnych występuje większa tendencja do powstawania stanów zapalnych.
Początkowo choroba zajmuje mieszki włosowe- dochodzi w nich do hiperkeratozy (nadmiernego złuszczania się naskórka), co prowadzi do niedrożności, zastoju i namnażania bakterii. Następnie mieszki włosowe rozszerzają się i mają tendencję do pękania, co sprzyja formowaniu się podskórnych guzków zapalnych. Guzki te również mogą pękać, co nasila stan zapalny i powoduje tworzenie się bolesnych, głębokich ropni, czyli ograniczonych ognisk ropy w obrębie skóry i tkanki podskórnej. Tworzą się także przetoki, z których wydobywa się ropna treść. Bardzo często może ona ulegać nadkażeniom bakteryjnym, które są odpowiedzialne za nieprzyjemny zapach wydzieliny. Po wygojeniu ostrego stanu zapalnego, w zmienionej chorobowo okolicy powstają bardzo rozległe obszary mostkowatych blizn, które są szpecące i mogą prowadzić do zaciągnięć skóry.
Zapamiętaj: Etiologia trądziku odwróconego jest niejasna, a precyzyjne ustalenie czynników mogących wywoływać to schorzenie wymaga dalszych badań.
Zmiany zapalne są dla pacjenta bardzo bolesne, nierzadko uniemożliwiając mu podstawowe codziennie czynności, takie jak chodzenie czy pracę w pozycji siedzącej. Trądzik odwrócony nie jest dla chorego jedynie problemem dermatologicznym, lecz schorzenie to wpływa na wiele aspektów jego życia. Pacjent staje się wycofany i lękliwy, wstydzi się przykrych zmian ze względu na ich nietypową lokalizację i przykry zapach, który może im towarzyszyć. Spotyka się z niezrozumieniem i stygmatyzacją przez otoczenie, a czasem nawet posądzany jest o zaniedbania higieniczne. Wszystkie te czynniki sprawiają, że jest on szczególnie podatny na rozwój zaburzeń depresyjnych i lękowych, a jego jakość życia jest znacznie obniżona.
