U nas zapłacisz kartą
Czy trądzik można złapać od innej osoby
Czy jęczmień jest zaraźliwy? – rozwianie mitów i przedstawienie faktów
Pierwszym i najważniejszym pytaniem, które często pojawia się w kontekście jęczmienia, jest "Czy jęczmień jest zaraźliwy?" . Na to pytanie odpowiedź jest negatywna. Jęczmień na oku nie jest chorobą zakaźną i nie można go przenosić na innych ludzi. Powstaje on w wyniku zakażenia bakteryjnego, które najczęściej dotyka gruczoły łojowe przy brzegu powiek.
Wielu ludzi mylnie wierzy, że jęczmień może być przenoszony poprzez bezpośredni kontakt, tak jak to ma miejsce w przypadku różnych typów infekcji oczu. To jest jednak mit. Jęczmień powstaje w wyniku zakażenia bakteryjnego, które do organizmu dostaje się z zewnątrz, np. przez brudne ręce, ale nie jest przenoszony z osoby na osobę.
Mimo że jęczmień na oku nie jest zaraźliwy, to warto zwracać uwagę na higienę oczu, szczególnie jeśli mamy skłonność do częstych infekcji oczu. Regularne mycie rąk, unikanie tarzania oczu oraz używanie osobistych ręczników i kosmetyków do oczu mogą zdecydowanie pomóc w zapobieganiu wystąpienia jęczmienia.
Co to jest trądzik różowaty?
Trądzik różowaty, błędnie określany też jako „trądzik różyczkowaty”, to przewlekła dermatoza, która pojawia się głównie na policzkach, czole, podbródku oraz nosie. Warto zaznaczyć, że trądzik różowaty dotyczy tylko dorosłych osób, chociaż pierwsze jego symptomy mogą pojawić się już w okresie dojrzewania. Nasilenie choroby i pierwsze prawdziwe objawy pojawiają się po ukończeniu 35. roku życia. Leczenie trądziku różowatego to długotrwały proces, na który składają się farmakoterapia i domowe sposoby.
Można wyróżnić cztery okresy (postaci) trądziku różowatego. Każdy z nich cechuje się innymi objawami.
- okres rumieniowo-naczyniowy – na twarzy pojawia się rumień, do tego dochodzi pieczenie, palenie, uczucie ściągnięcia skóry, widoczne stają się rozszerzone naczynka,
- okres grudkowo-krostkowy – pojawiają się w nim wykwity grudkowo-krostkowe, które lekko się złuszczają, w środkowej części twarzy zauważalny jest również rumień,
- okres z dominacją zmian przerostowych – można je zauważyć niemal wyłącznie u mężczyzn między 40. a 60. rokiem życia, skóra staje się wówczas zgrubiała i ma nieregularną powierzchnię ze zmianami guzowatymi i blaszkami, z tendencją do zlewania się, czasem następuje też przerost i włóknienie gruczołów łojowych, zmiany występują na czole, policzkach, brodzie, uszach, a w ich obrębie często stwierdza się zapalenie mieszków włosowych,
- okres związany z powikłaniami ocznymi – jest to odmiana choroby, którą relatywnie ciężko jest rozpoznać, dochodzi w niej do zapalenia spojówek, brzegów powiek, a czasem też rogówki oraz tęczówki, doprowadza to do łzawienia, pieczenia, kłucia, swędzenia i przekrwienia oczu, światłowstrętu i uczucia istnienia ciała obcego w oku.
Trądzik różowaty – czy jest zaraźliwy?
Wiele osób zastanawia się, czy trądzik różowaty jest zaraźliwy. Jak się okazuje: nie, nie jest. Oznacza to, że nie należy obawiać się kontaktu z chorą osobą. Pacjent z trądzikiem powinien jednak dbać o to, aby na dłoniach było możliwie jak najmniej bakterii, aby nie przenosić ich na twarz.
Zdarza się, że trądzik różowaty swędzi. Czasami można odczuwać też szczypanie, pieczenie i uczucie ściągania skóry. Najczęściej wszystkie te objawy dotyczą policzków, jednak nie pojawiają się jakoś regularnie. Zwykle występują one w okresie rumieniowo-naczyniowym choroby, który zwiastuje początek trądziku. Wówczas na twarzy mogą też pojawić się pajączki, czyli dobrze widoczne naczynia krwionośne. Uporczywe swędzenie może też wystąpić w okresie grudkowo-krostkowym choroby, kiedy na twarzy zaczynają widoczne zaczynają być pryszcze i grudki.
Trądzik odwrócony – przyczyny
Gdy po raz pierwszy opisano tę jednostkę chorobową, uważano, że trądzik odwrócony jest schorzeniem gruczołów potowych apokrynowych, ponieważ zmiany skórne lokalizują się w obszarach skóry o dużej liczbie tych gruczołów. Ostatnie badania wykazały jednak, że trądzik odwrócony jest schorzeniem, które dotyczy głównie mieszków włosowych, w obrębie których dochodzi do hiperkeratozy (nadmiernego rogowacenia naskórka), powodując zniszczenie mieszków włosowych. Zajęcie gruczołów apokrynowych i rozwój stanu zapalnego są zjawiskami wtórnymi do zniszczenia mieszków włosowych.
Etiologia trądziku odwróconego jest niejasna, a precyzyjne ustalenie czynników mogących wywoływać to schorzenie wymaga dalszych badań. W jego powstawaniu postuluje się udział następujących czynników:
- genetycznych – potwierdzono rodzinne występowanie tej choroby, ale wzór dziedziczenia nie jest poznany i wymaga dalszych badań,
- palenie papierosów – wykazano, że ponad 90% chorych ze zdiagnozowanym trądzikiem odwróconym paliło w przeszłości ponad 20 papierosów dziennie. Uważa się, że nikotyna nasila hiperkeratozę w mieszkach włosowych, co sprzyja ich okluzji (zatykaniu) i w następstwie tego powstawaniu stanu zapalnego w otoczeniu mieszków włosowych,
- zmieniona mikroflora skóry – zmieniony skład gatunkowy mikroorganizmów bytujących na skórze,
- nadwaga i otyłość – ocena związku przyczynowo- skutkowego pomiędzy nadmiarem tkanki tłuszczowej a rozwojem trądziku odwróconego jest niejasna. Prawdopodobnie nadwaga sprzyja ocieraniu się fałdów skóry, gdzie dochodzi do nasilenia rogowacenia w obrębie mieszków włosowych. Sprzyja to ich okluzji i powstawaniu zmian zapalnych,
- czynniki hormonalne – jak dotąd nie wykazano, jakie konkretnie zaburzenia hormonalne mogłyby sprzyjać rozwojowi trądziku odwróconego. Na wpływ hormonów wskazuje fakt, że schorzenie to rozpoczyna się dopiero po okresie dojrzewania, a po menopauzie całkowicie lub częściowo ustępuje.
Jak wygląda jęczmień na oku – identyfikacja i wizualne charakterystyki
Poznanie jak wygląda jęczmień na oku jest kluczowe dla jego prawidłowej identyfikacji. Jęczmień to mała, czerwona, bolesna grudka na brzegu powieki, często z żółtym środkiem, który jest wypełniony ropy. Wielkość jęczmienia może się różnić, ale zazwyczaj jest on podobny do wielkości ziarna grochu.
- Jęczmień często powoduje zaczerwienienie i obrzęk powieki.
- Może pojawić się uczucie pieczenia lub swędzenie w okolicach powieki.
- W niektórych przypadkach, może towarzyszyć mu łzawienie oka.
- W skrajnych przypadkach, jęczmień może powodować nieostre widzenie.
Nie zaleca się wyciskania jęczmienia . Wyciskanie go może prowadzić do poważniejszych infekcji, a nawet do zapalenia opon mózgowych. W przypadku wystąpienia jęczmienia, warto skonsultować się z lekarzem, który przepisze odpowiednie leki, często dostępne bez recepty, które pomogą w leczeniu infekcji.
