U nas zapłacisz kartą
Depilacja laserowa a antykoncepcja hormonalna - Wpływ na zdrowie i skuteczność
Depilacja laserowa – przebieg
Depilacja laserowa nie jest pojedynczym zabiegiem . Składa się średnio z 6-9 wizyt , w zależności od koloru i grubości włosa, a także indywidualnych predyspozycji. Na pierwszej wizycie kosmetolog przeprowadza dokładny wywiad, a następnie dobiera parametry depilacji i wykonuje próbę laserową (najczęściej w niewidocznym miejscu). Próba laserowa służy ocenie reakcji skóry na wiązkę laserową, a także wystąpieniu ewentualnych działań niepożądanych.
Na kolejnym spotkaniu przeprowadza się właściwą depilację. Polega to na wykonaniu serii „strzałów” laserem w miejscu, z którego chcemy pozbyć się owłosienia. Sam zabieg jest dość krótki. W zależności od indywidualnych odczuć może być nieco bolesny, skóra po nim może być lekko podrażniona, zaczerwieniona i rozgrzana . Po zabiegu może również pojawić się bolesność i tkliwość miejsca poddanego zabiegowi. Bardzo rzadko dochodzi do poparzeń czy wystąpienia pęcherzy. Wszystkie opisane wyżej łagodne reakcje po zabiegu znikają w przeciągu 1-3 dni.
Depilacja laserowa a antybiotyki
Na liście przeciwwskazań do depilacji laserowej znajdują się także niektóre antybiotyki, głównie te zawierające w swoim składzie azytromycynę, metronidazol, kotrimoksazol oraz tetracyklinę. Jeżeli przyjmujesz takowe, a chcesz skorzystać z depilacji laserowej, to musisz odstawić je na około 2 tygodnie przed zabiegiem.
Przed laseroterapią nie można przyjmować też preparatów homeopatycznych, steroidowych, tiazydowych, niektórych leków przeciwnadciśnieniowych, na serce, moczopędnych, sulfonamidów, niesteroidowych środków przeciwreumatycznych, leków przeciwbakteryjnych, przeciwdepresyjnych, przeciwwymiotnych czy pochodnych retinoidów, w tym szczepionej, m.in. przeciwko grypie.
Rodzaje nadmiernego owłosienia u kobiet
Podejrzewasz, że masz problem z hormonami? Objawy to często gęste i ciemne włoski, które pojawiają się w nietypowych miejscach na ciele kobiety, np. na plecach, brzuchu czy w postaci wąsika na twarzy. Nadmierne owłosienie to najczęściej efekt zaburzeń hormonalnych, np. nadprodukcji testosteronu, czyli hormonu charakterystycznego dla mężczyzn.
Jakie rodzaje nadmiernego owłosienia u kobiet wyróżniamy?
- Hipertrichoza – nadmierne owłosienie występujące właściwie na całej powierzchni ciała. Dolegliwości te mają podłoże przede wszystkim w problemach endokrynologicznych.
- Wysoki poziom prolaktyny – prolaktyna to hormon wydzielany przez przysadkę mózgową. Jego wysoki poziom również może doprowadzić do pojawienia się nadmiernego owłosienia. Inne dolegliwości związane z tą przypadłością to także niepłodność czy intensywny trądzik.
- Hirsutyzm – objawem jest pojawienie się grubych i ciemnych włosów w miejscach charakterystycznych dla owłosienia u mężczyzn: brzuch, klatka piersiowa, górna warga. Gdy taka przypadłość dotyka kobiety, to najprawdopodobniej występuje u nich podwyższone stężenie androgenów. To z kolei może być wynikiem PCOS, czyli zespołu policystycznych jajników.
Osoby, które zauważą u siebie pojedyncze włoski w nietypowych miejscach, nie mają jeszcze powodów do paniki. Jeżeli owłosienie rośnie szybko, jest grube oraz ciemne – warto skonsultować to z endokrynologiem. Specjalista na podstawie wykonanych badań oceni, co jest przyczyną niepożądanego owłosienia.