"Depilacja laserowa kontra rogowacenie okołomieszkowe - Walka o gładkość i zdrowie skóry"
Jak dbać o skórę z rogowaceniem okołomieszkowym?
Rogowacenie, zwane też keratynizacją, jest procesem naturalnie zachodzącym w skórze. W jego wyniku martwe komórki skóry przemieszczają się do zewnętrznych warstw, by następnie ulec złuszczeniu. Gdy proces złuszczania skóry zostanie zaburzony lub występuje nadmierna produkcja keratyny, może wystąpić rogowacenie okołomieszkowe. Jest ono obecnie tak powszechnym problemem dermatologicznym, że wiele osób uważa je za normę. Jak sobie z nim radzić i prawidłowo zadbać o skórę?
- Czym jest rogowacenie okołomieszkowe?
- Rogowacenie okołomieszkowe – przyczyny
- Rogowacenie okołomieszkowe na twarzy i ciele – jak rozpoznać?
- Rogowacenie okołomieszkowe – jak dbać o skórę?
- Co na rogowacenie okołomieszkowe?
- Rogowacenie okołomieszkowe – jak go uniknąć?
- Rogowacenie okołomieszkowe – podsumowanie
Jak wygląda rogowacenie okołomieszkowe?
Rogowacenie okołomieszkowe może mieć różny stopień nasilenia. 3 Ze względu na zróżnicowanie zmian skórnych wyróżnia się kilka odmian tego schorzenia:
- keratosis pilaris alba – szarawe grudki bez zaczerwienienia,
- keratosis pilaris rubra – charakteryzuje się wyraźnym zaczerwienieniem przy grudkach,
- keratosis pilaris rubra faciei – odmiana rogowacenia okołomieszkowego z wyraźnym zaczerwienieniem zlokalizowana na twarzy,
Rogowacenie okołomieszkowe – „krostki” na ramionach
Rogowacenie okołomieszkowe na ramionach może wyglądać tak jak przedstawione to zostało na poniższym zdjęciu.
Rogowacenie okołomieszkowe na twarzy
Rogowacenie mieszkowe na twarzy zdecydowanie częściej występuje u dzieci niż u dorosłych.
Rogowacenie okołomieszkowe na nogach
Rogowacenie okołomieszkowe na twarzy i ciele – jak rozpoznać?
Jak objawia się rogowacenie okołomieszkowe? Krostki na ramionach są chyba najbardziej charakterystycznym symptomem. Grudki przymieszkowe mogą być rozsiane i zaczerwienione. Skóra w zmienionych miejscach jest zwykle sucha i szorstka, przypominająca nieco “gęsią skórkę”, a w dotyku tarkę. Najczęściej grudkowate zmiany w kolorze żółtawym, czerwonym lub brunatnym rozsiane są na tylnej lub bocznej powierzchni kończyn. Rogowacenie okołomieszkowe na ramionach występuje najczęściej – aż u 92% chorych osób. Nieco mniej, bo 59% osób, cierpi na rogowacenie okołomieszkowe na udach. Z kolei u 30% chorych występuje rogowacenie okołomieszkowe na pośladkach.
Choć ramiona, uda i pośladki są miejscami, na których najczęściej pokazują się zmiany chorobowe, dość często pojawia się również rogowacenie okołomieszkowe na twarzy – szczególnie na bocznych częściach policzków oraz w okolicach brwi. Wówczas jednak grudkom towarzyszy rumieniowe zaczerwienienie twarzy.
Przyczyny rogowacenia okołomieszkowego
Jeśli cierpisz na rogowacenie okołomieszkowe, to musimy Cię zmartwić. Przyczyny tego schorzenia pozostają do końca nieznane. Badacze wciąż dyskutują nad tym, jakie są możliwe przyczyny powstawania zmian. Nie będziemy Ci przytaczać wszystkich hipotez, gdyż jest ich naprawdę sporo! Skupimy się na tych, które mają najlepiej wytłumaczony związek przyczynowo-skutkowy.
Zaburzenia wchłaniania witaminy A i C
Czasem nadmierna keratynizacja naskórka, która występuje w rogowaceniu okołomieszkowym, wiąże się z niedoborem witamin. Dwoma głównymi winowajcami są zazwyczaj dwie witaminy: A i C.
Witaminy A i C wpływają na komórki naskórka, produkcję białek i właściwe podziały komórkowe. Ich niedobór może spowodować nadmierne rogowacenie czy powstawanie suchych skórek. Czasem ich suplementacja jest zalecana, zanim rozpocznie się farmakologiczne leczenie. Rogowacenie okołomieszkowe może ulec znacznej poprawie w wyniku suplementacji celowanej. 5
Pamiętaj, że wszelkie działania suplementacyjne powinny być ustalane przez specjalistów. Lekarz lub dietetyk kliniczny są odpowiednimi osobami, które mogą wydawać zalecenia w takim temacie.
Czynniki genetyczne rogowacenia okołomieszkowego
Podejrzewa się, że rogowacenie okołomieszkowe ma podłoże genetyczne. Według niektórych badań nieprawidłowości związane z zaburzonym rogowaceniem naskórka są spowodowane niedoborem filagryny. Filagryna to białko strukturalne naskórka, które odgrywa kluczową rolę w łączeniu włókien keratynowych w komórkach. Odgrywa kluczową rolę w regulowaniu rogowacenia i złuszczania naskórka. 6,7
W skrócie: mutacja filagryny będzie osłabiać barierę naskórkową i prowadzić do suchości skóry. Co ciekawe, niedobór filagryny obserwuje się także w innych chorobach związanych z nieprawidłową keratynizacją naskórka, takich jak: atopowe zapalenie skóry, rybia łuska czy łuszczyca.
U nas zapłacisz kartą