U nas zapłacisz kartą
"Depilacja laserowa kontra rogowacenie okołomieszkowe - Walka o gładkość i zdrowie skóry"
Rogowacenie okołomieszkowe - jak dobrać odpowiednią metodę depilacji?
W przypadku osób dotkniętych tym schorzeniem istotne jest, aby wybrać metodę depilacji, która nie tylko usunie owłosienie, ale również minimalizuje podrażnienia skóry oraz ryzyko pogorszenia stanu skóry. Jednym z rozwiązań, które zyskuje na popularności w kontekście rogowacenia okołomieszkowego, jest depilacja laserowa.
Depilacja laserowa wykorzystuje skoncentrowane światło laserowe, które dociera do mieszka włosowego i niszczy cebulkę włosa. Ta metoda jest bardziej precyzyjna niż wiele innych technik depilacji, co oznacza, że minimalizuje ryzyko podrażnień skóry i mikrouszkodzeń, które mogą prowadzić do nasilenia rogowacenia okołomieszkowego. Warto także wspomnieć, iż depilacja laserowa jest skuteczna, trwała i może pomóc w redukcji wzrostu owłosienia w obszarach problematycznych.
Jednak przed rozpoczęciem depilacji laserowej zawsze zaleca się konsultację ze specjalistą. Ekspert oceni stan skóry pacjenta oraz dostosuje parametry zabiegu, aby zapewnić bezpieczne i skuteczne usuwanie owłosienia. Warto również pamiętać, że efekty depilacji laserowej są zazwyczaj widoczne po serii zabiegów, a niektóre osoby mogą wymagać okresowych sesji przypominających (np. raz do roku po zakończeniu całościowej terapii). Uwaga! Wstępne wizyty konsultacyjne w salonach Depilacja.pl odbywają się zupełnie za darmo i wcale nie zobowiązują do skorzystania z oferty gabinetów.
Rogowacenie okołomieszkowe – leczenie i pielęgnacja
W leczeniu skóry z rogowaceniem okołomieszkowym najważniejsza jest odpowiednia pielęgnacja. Jej głównym celem powinno być zapobieganie przesuszeniu . Chorzy nie powinni zbyt często i długo moczyć skóry, zatem od kąpieli w wannie lepsze będą szybkie i krótkie prysznice z zastosowaniem łagodnych emolientów . Kluczowe jest także głębokie i regularne nawilżanie produktami z substancjami okluzyjnymi (oleje, wazelina, parafina), lipidowymi (m.in. ceramidy, które uszczelniają barierę naskórkową) i humektantami (mocznik, gliceryna).
W terapii rogowacenia okołomieszkowego dobrze sprawdzi się także złuszczanie . W tym celu można zastosować miejscową kurację kwasami mlekowym i salicylowym , które pomagają wyrównać koloryt skóry i zmniejszyć wrażenie jej szorstkości. Lekarz może zalecić również retinoidy, które działają keratolitycznie i przeciwzapalnie. Wykazują one jednak wiele działań niepożądanych – podrażnienie, pieczenie, rumień, suchość i złuszczanie skóry.
Stosunkowo nowym sposobem leczenia rogowacenia okołomieszkowego jest stosowanie laseroterapii . Rodzaj zabiegu i jego intensywność jest dostosowywana indywidualnie przez specjalistę. Laseroterapia może pomóc w różnych problemach związanych z rogowaceniem okołomieszkowym, np . zniwelowaniu rogowych czopów i poprawie kolorytu skóry poprzez ujednolicenie jej pigmentacji. Laser może także stymulować produkcję kolagenu w skórze właściwej, co z kolei poprawia jej strukturę.
Rogowacenie okołomieszkowe – przyczyny
Rogowacenie okołomieszkowe w głównej mierze jest schorzeniem genetycznym , a zatem jest przenoszone z rodzica na dziecko.
Rogowacenie okołomieszkowe nabyte ma związek przede wszystkim z nadmiernym przesuszeniem skóry, które zaburza prawidłowe procesy rogowacenia naskórka . W tym przypadku dochodzi do charakterystycznego mechanizmu, w którym obumarłe komórki nie są naturalnie usuwane poprzez ich złuszczenie , tylko pozostają na naskórku. Wskutek tego zalegają na skórze i przyczyniają się do powstawania zaczerwienionych rogowych krostek na ciele i twarzy – najczęściej na owłosionych powierzchniach brwi i policzków, ale także ud, pośladków i przedramion.
Dokładne przyczyny rogowacenia okołomieszkowego nie zostały jak dotąd poznane. Do najbardziej prawdopodobnych zalicza się:
- nieprawidłową keratynizację mieszków włosowych ,
- brak gruczołów łojowych w miejscach zmian skórnych – badania pokazują, że w obszarach, gdzie pojawiają się objawy rogowacenia okołomieszkowego, następuje większa przepuszczalność bariery naskórkowej i zwiększona przeznaskórkowa utrata wody,
- zaburzenia funkcjonowania lejka mieszka włosowegolubłodygi włosów – według tej teorii skręcone włosy przyczyniają się do pęknięcia mieszków włosowych i zaburzeń keratyznizacji [2].