Depilacja laserowa Tarnowo Podgórne: Skuteczne Metody i Najlepsze Porady

Jak działają lasery naczyniowe?

Celem dla lasera naczyniowego jest barwnik. W przypadku naczynek laser celuje w oksyhemoglobinę, czyli barwnik zawarty w krwinkach czerwonych. Podczas zabiegu energia lasera jest pochłaniana przez krwinki, zamieniana w ciepło, które następnie przenoszone jest na ścianę naczyń, co doprowadza do ich koagulacji i zamknięcia. Po czasie uszkodzona ściana naczyń jest pochłaniana przez organizm i usuwana.

Celem dla laserów naczyniowych jest także barwnik w skórze, czyli melanina. Stąd też nie wykonujemy zabiegów na opalonej skórze, gdyż istnieje ryzyko poparzenia, z drugiej strony, wykorzystujemy te właściwości laserów naczyniowych do usuwania przebarwień. Energia lasera jest pochłaniana przez ciemny barwnik w przebarwieniu, prowadząc do jego zniszczenia i złuszczenia przebarwienia.

W ten oto sposób, poza redukcją rumienia, system Dye VL jest wykorzystywany do fotoodmładzania skóry. Po zabiegu uzyskujemy zmniejszenie rumienia, likwidujemy przebarwienia i dodatkowo laser stymuluje skórę do odnowy.

Laserowe usuwanie zmian skórnych

Do usuwania zmian skórnych stosowany jest laser CO2. Jest to laser chirurgiczny używany w takich dziedzinach jak chirurgia, stomatologia, laryngologia, ginekologia czy dermatologia. Emituje on wiązkę światła o długości 10 600 nm, która pochłaniana jest przez cząsteczki wody znajdujące się w tkankach. Absorbowana energia lasera przekształcana jest następnie w ciepło, które powoduje podgrzanie wody powyżej 100ºC, co w konsekwencji powoduje odparowanie uwodnionej tkanki. Otaczające cząsteczki białka, ulegają denaturacji tworząc tak zwaną strefę koagulacji i zapobiegają krwawieniu podczas zabiegu.

Laserem CO2 można usunąć zmiany i defekty skóry, takie jak:

brodawki wirusowe (tzw. kurzajki dłoni i stóp)
kłykciny kończyste (brodawki okolic narządów płciowych, HPV)
brodawki łojotokowe
włókniaki miekkie
włókniaki twarde
znamiona naskórkowe
kępki żółte

Zabiegi laserem CO2 wykonywane są najczęściej w znieczuleniu miejscowym roztworem lignokainy techniką nasiękową. Niekiedy przy licznych, powierzchownych zmianach (np. drobne włókniaki) stosuje się bardzo krótkie impulsy, więc zabieg jest niebolesny i nie ma wówczas potrzeby dodatkowego znieczulenia.

Po zabiegu, w domu należy myć daną okolicę wodą z mydłem i 2-3 razy zdezynfekować preparatem odkażającym. W niektórych przypadkach zaleca się noszenie opatrunku, aby zapobiec zanieczyszczenia rany. Po kilku dniach ranka pokrywa się strupem, nie należy go „zdrapywać” , ale czekać aż sam odpadnie. Okres gojenia zależy od umiejscowienia i wielkości poddanej zabiegowi okolicy i może wynieść od 2 do 4 tygodni. W tym okresie świeżą ranę należy chronić przed promieniowaniem UV, aby zapobiec przebarwieniom.

Zaletami stosowania lasera CO2 są:

Jak wyglądają zabiegi?

Przed zabiegiem skóra zostaje pokryta warstwą żelu, a pacjent otrzymuje okulary ochronne. Przy leczeniu rumienia czy przebarwień przykłada się głowicę Dye VL do skóry, następnie oddawany jest strzał lasera, odczuwany przez pacjenta jak uderzenie z „gumki recepturki”. W ten sposób lekarz przesuwa głowicę po całej leczonej okolicy, raz przy razie. Głowica lasera ma bardzo silny system chłodzenia, co daje efekt znieczulenia, a po zakończeniu zabiegu pacjent dodatkowo chłodzi skórę zimnymi okładami.

W przypadku Nd:Yag końcówka lasera także jest wyposażona w bardzo silny system chłodzenia, co sprawia, że zabieg jest komfortowy. W odróżnieniu od Dye VL, tutaj urządzenie jest przykładane osobno do każdego naczynka, czyli nie poddajemy działaniu lasera całej okolicy, ale pojedyncze zmiany.

Laseroterapia

W ostatnich latach obserwuje się znaczny wzrost zastosowania laserów w medycynie. Laseroterapia jest obecnie uważana za metodę z wyboru w leczeniu wielu chorób.

Nazwa LASER jest akronimem utworzonym z pierwszych liter angielskiej nazwy: light amplification by stimulated emission of radiation, co oznacza: wzmocnienie światła poprzez stymulowanie emisji promieniowania. Historia laserów sięga 1917 roku, kiedy to Einstein dając początki teorii kwantowej, wysunął koncepcję stymulowanej emisji promieniowania. Teoria ta znalazła praktyczne zastosowanie w latach 50-tych podczas produkcji urządzeń wzmacniających i przetwarzających energię świetlną na drodze wymuszonej emisji. Pierwszy laser (rubinowy) został zbudowany 1960 roku.

Lasery znajdują zastosowanie w dermatologii, ponieważ energia świetlna emitowana przez laser jest pochłaniana przez chromofory skóry. Chromofory stanowią grupę atomów nadających barwę określonej substancji pochłaniającej falę świetlną o określonej długości. Głównymi chromoforami skóry są hemoglobina, melanina, woda i porfiryny. Energia świetlna absorbowana przez nie powoduje wytworzenie dużych ilości ciepła, co powoduje zniszczenie tkanek absorbujących światło. To specyficzne zniszczenie docelowych tkanek nazywa się selektywną fototermolizą. Twórcami teorii selektywnej fototermolizy są Anderson i Parish. Teoria zakłada, że selektywna absorpcja światła laserowego przez tkanki powoduje ich wybiórcze zniszczenie, oszczędzając jednocześnie otaczające tkanki. Zatem zmiany skórne mogą być leczone laserem emitującym fale o długości najlepiej pochłanianej przez docelową tkankę.

Długość fali emitowanej przez laser zależy od jego ośrodka czynnego. Dlatego też, lasery różniące się między sobą długością fali, mają różne zastosowania.