U nas zapłacisz kartą
"Gładkość bez granic - Depilacja worka mosznowego"
Przepuklina mosznowa – powstawanie
Przepuklina mosznowa to stan, w którym do worka mosznowego dostają się przez kanał pachwinowy elementy narządów jamy brzusznej. Przepuklina przemieszcza się w stronę jądra wzdłuż powrózka nasiennego i stopniowo rozciągając otrzewną i ściany kanału, może osiągać znaczne rozmiary. W worku przepuklinowym znajduje się najczęściej fragment pętli jelita cienkiego lub grubego. Przepuklina mosznowa rzadko jest schorzeniem pierwotnym. Pojawia się jako efekt tępego urazu okolicy pachwiny, podczas próby podniesienia dużego ciężaru itp. Z tego typu przepukliną można też spotkać się u noworodków i niemowląt. Najczęściej przepuklina mosznowa jest powikłaniem nieleczonej przepukliny pachwinowej. Ciśnienie wewnątrz jamy brzusznej powoduje, że zawartość przepukliny rozpycha coraz bardziej ściany kanału pachwinowego i przedostaje się do moszny.
Polecamy: Przepuklina pachwinowa – objawy i leczenie operacyjne
Przepuklina mosznowa wymaga leczenia operacyjnego w trybie planowym, co czasami może oznaczać długi okres oczekiwania na przyjęcie do szpitala. Do czasu zabiegu chory z przepukliną mosznową powinien uważnie obserwować i reagować na zmiany swojego stanu. Codzienną czynnością (szczególnie u małych dzieci) są próby odprowadzenia przepukliny – przemieszczenia jej zawartości z powrotem do jamy brzusznej. Manewr ten wykonuje się u osoby w pozycji leżącej, w spoczynku, mięśnie brzucha nie mogą być napięte (przez podnoszenie głowy, u dziecka – płacz). Delikatnie uciskając palcami przepuklinę, należy przemieścić ją w górę, a jeśli cofa się do kanału pachwinowego – trzeba wmasować ją do jamy brzusznej. Jeśli zabieg się uda, jest to tzw. przepuklina odprowadzalna. Jeśli przepuklina nie daje się wmasować do brzucha, mówi się o przepuklinie nieodprowadzalnej. Częściej bywa ona przyczyną dolegliwości, ponieważ worek przepukliny jest już zrośnięty z tkankami moszny, a pociąganie tkanek wywołuje ból lub uczucie dyskomfortu.
Kłykciny kończyste
Kłykciny kończyste to nienowotworowe zmiany skórne spowodowane obecnością wirusem brodawczaka ludzkiego. Do zakażenia tym wirusem dochodzi podczas kontaktów seksualnych z osobą zakażoną brodawczakiem. Objawy u mężczyzn widoczne są na skórze okolic płciowych. Wirus atakuje komórki nabłonka, powodując ich namnażanie się, w efekcie czego powstają zmiany skórne przypominające niewielkie, kalafiorowate narośla. Mają barwę zbliżoną do koloru skóry lub przybierają odcień różowy, brązowy czy czerwony. Poza moszną, także na prąciu czy w okolicy odbytu mogą pojawić się kłykciny kończyste. Objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu kilku miesięcy od zakażenia brodawczakiem ludzkim.
Leczenie farmakologiczne kłykcin kończystych polega na zastosowaniu miejscowo preparatów zawierających podofilotoksynę lub sinokatechinę. Bardzo skuteczne okazuje się być leczenie zabiegowe z wykorzystaniem krioterapii, laseroterapii lub elektrokoagulacji.
Żylaki powrózka nasiennego
Do powstania żylaków powrózka nasiennego dochodzi wówczas, gdy żyły splotu wiciowatego ulegają skręceniu. Te naczynia krwionośne mają swój początek w mosznie. Do skrętu może dojść w efekcie uszkodzenia zastawek żył jądrowych, co ma miejsce podczas podwyższenia temperatury w mosznie i zastoju krwi. Czynnikami ryzyka są także: nowotwory nerek, zakrzepica żylna oraz wrodzone choroby tkanki łącznej. Żylaki powrózka nasiennego zazwyczaj występują jednostronnie, najczęściej po lewej stronie i diagnozowane są przede wszystkim w okresie dojrzewania płciowego.
Objawy żylaków powrózka nasiennego to ból jąder, promieniujący do pachwiny, a także ból podczas wzwodu. Inne symptomy mogące sugerować obecność żylaków powrózka nasiennego to obrzęk i zaczerwienienie moszny. Potwierdzenie diagnozy można uzyskać dzięki badaniu palpacyjnemu moszny, niekiedy konieczne może być także wykonanie badania USG. Leczenie polega na wykonaniu zabiegu embolizacji lub sklerotyzacji, czyli zamknięcia światła żyły na drodze dożylnego podania specjalnego środka obkurczającego. W niektórych przypadkach konieczne jest jednak leczenie operacyjne, polegające na podwiązaniu i przecinaniu żył nasiennych.