U nas zapłacisz kartą
"Gładkość bez granic - Depilacja worka mosznowego"
Przepuklina mosznowa – powstawanie
Przepuklina mosznowa to stan, w którym do worka mosznowego dostają się przez kanał pachwinowy elementy narządów jamy brzusznej. Przepuklina przemieszcza się w stronę jądra wzdłuż powrózka nasiennego i stopniowo rozciągając otrzewną i ściany kanału, może osiągać znaczne rozmiary. W worku przepuklinowym znajduje się najczęściej fragment pętli jelita cienkiego lub grubego. Przepuklina mosznowa rzadko jest schorzeniem pierwotnym. Pojawia się jako efekt tępego urazu okolicy pachwiny, podczas próby podniesienia dużego ciężaru itp. Z tego typu przepukliną można też spotkać się u noworodków i niemowląt. Najczęściej przepuklina mosznowa jest powikłaniem nieleczonej przepukliny pachwinowej. Ciśnienie wewnątrz jamy brzusznej powoduje, że zawartość przepukliny rozpycha coraz bardziej ściany kanału pachwinowego i przedostaje się do moszny.
Polecamy: Przepuklina pachwinowa – objawy i leczenie operacyjne
Przepuklina mosznowa wymaga leczenia operacyjnego w trybie planowym, co czasami może oznaczać długi okres oczekiwania na przyjęcie do szpitala. Do czasu zabiegu chory z przepukliną mosznową powinien uważnie obserwować i reagować na zmiany swojego stanu. Codzienną czynnością (szczególnie u małych dzieci) są próby odprowadzenia przepukliny – przemieszczenia jej zawartości z powrotem do jamy brzusznej. Manewr ten wykonuje się u osoby w pozycji leżącej, w spoczynku, mięśnie brzucha nie mogą być napięte (przez podnoszenie głowy, u dziecka – płacz). Delikatnie uciskając palcami przepuklinę, należy przemieścić ją w górę, a jeśli cofa się do kanału pachwinowego – trzeba wmasować ją do jamy brzusznej. Jeśli zabieg się uda, jest to tzw. przepuklina odprowadzalna. Jeśli przepuklina nie daje się wmasować do brzucha, mówi się o przepuklinie nieodprowadzalnej. Częściej bywa ona przyczyną dolegliwości, ponieważ worek przepukliny jest już zrośnięty z tkankami moszny, a pociąganie tkanek wywołuje ból lub uczucie dyskomfortu.
Moszna i jej funkcje
Podstawową funkcją moszny jest ochrona jąder, najądrzy oraz powrózków nasiennych, które zlokalizowane są wewnątrz worka mosznowego. Niezwykle istotną funkcją moszny jest utrzymywanie właściwej temperatury jąder. Plemniki powinny przebywać w temperaturze niższej o 2,4 – 4 stopnie niż temperatura panująca w jamie brzusznej. Podniesienie temperatury moszny zaledwie o 1-2 stopnie może zakłócać procesy spermatogenezy, czyli powstawania plemników. Przegrzewaniu moszny sprzyja noszenie obcisłej bielizny i odzieży, siedzący tryb życia, korzystanie z gorących kąpieli i sauny, a także częste przebywanie w podwyższonych temperaturach otoczenia.
W obrębie moszny oraz umieszczonych w niej jąder, najądrzy oraz powrózka nasiennego może dojść do rozwoju licznych schorzeń. Zmiany skórne występujące na mosznie obejmują kaszaki, kłykciny kończyste, a także świąd skóry. Swędzenie skóry może towarzyszyć infekcjom skórnym o podłożu bakteryjnym lub grzybiczym. Grzybica penisa i moszny przebiega nie tylko ze świądem skóry – zaobserwować można także jej zaczerwienienie oraz biały nalot na skórze. Zakażeniom bakteryjnym skóry moszny towarzyszyć może natomiast wysypka skórna lub zmiany ropne.
Najczęściej diagnozowane choroby moszny to:
- przepuklina jądra
- wnętrostwo
- skręt jądra
- żylaki powrózka nasiennego
- rak jądra
- zapalenie jąder lub najądrzy
- wodniak jądra
- torbiele lub cysty
- ropień jądra
W przebiegu takich schorzeń jak skręt jądra, zapalenie jąder lub najądrza, wodniak jądra, urazy jąder może dojść do rozwoju zespołu ostrej moszny. Występują wówczas takie objawy jak zaczerwienienie i obrzęk moszny, a także ból jądra. Dodatkowo mogą pojawić się wymioty i nudności, gorączka oraz nieprawidłowa wydzielina z cewki moczowej.
Jak rozpoznać przepuklinę mosznową? Jakie są jej objawy i metody leczenia?
Depilacja laserowa bikini – jak przygotować się do zabiegu?
Metoda depilacji laserowej jest bezpiecznym zabiegiem, należy się jednak odpowiednio wcześniej do niego przygotować. Pół roku przed planowaną procedurą zakończ doustną terapię retinoidami. Na miesiąc przed zaprzestań wyrywania owłosienia depilatorem i woskiem – dozwolona jest jedynie depilacja maszynką lub golarką [6]. Na trzy tygodnie wcześniej odstaw maści z pochodnymi retinoidów i środki złuszczające, nie wykonuj peelingu chemicznego [4]. Odczekaj minimum 2 tygodnie po zakończeniu stosowania preparatów fotouczulających, m.in. niektórych leków przeciwzapalnych, przeciwgrzybiczych, przeciwalergicznych, antybiotyków, ziół (np. wyciąg z dziurawca lub nagietka) [6]. 2 tygodnie to również czas, jaki musi upłynąć od zmiany leków (o działaniu fotouczulającym) na choroby psychiczne i neurologiczne na takie, które nie wykazują takiego działania.
Preparatów przyjmowanych na stałe nie odstawiaj samodzielnie, jedynie po konsultacji z lekarzem.
Na minimum miesiąc przed planowaną depilacją zrezygnuj z opalania i stosowania samoopalacza. Na dzień przed depilacją laserem nie stosuj żadnych kremów nawilżających. Ogól się na gładko, lecz nie depiluj ani nie wyrywaj włosków. W przeddzień zabiegu nie spożywaj alkoholu. W dniu zabiegu nie stosuj żadnych kremów, balsamów, perfum czy dezodorantów w miejscu poddawanym depilacji laserowej [2].
Depilacja laserowa bikini – jak wygląda zabieg?
Na początku przeprowadzany jest wywiad , w którym omawia się wszystkie kwestie mające wpływ na kwalifikację do zabiegu. Ocenia się kondycję zdrowotną, a także stan skóry i włosów. Ustala się też typ i zakres wykonywanej depilacji. W przypadku niskiej tolerancji na ból istnieje możliwość użycia kremu znieczulającego z lidokainą i prylokainą na 60 minut przed zabiegiem [3]. Po pozytywnym zakwalifikowaniu do procedury, osoba wykonująca depilację prosi o ściągnięcie ubrań od pasa w dół i założenie jednorazowej bielizny. Następnie zakłada się ochronne okulary na oczy, aby chronić wzrok [4]. Przed rozpoczęciem zabiegu ustawiane jest odpowiednie natężenie lasera, którego głowica następnie jest kierowana do miejsca docelowego. Wiązka światła jest wypuszczana seriami przypominającymi „strzały” [3]. W zależności od rodzaju depilacji, zabieg trwa od 5 do 25 minut [4].
Depilacja laserowa bikini jest bardzo efektywnym zabiegiem, jeśli chcesz całkowicie pozbyć się niechcianych włosów. Skuteczność sięga nawet 95% – oznacza to, że ponownie pojawi się jedynie około 5% pierwotnego owłosienia. Będzie ono jednak zdecydowanie jaśniejsze i delikatniejsze, więc może być prawie całkowicie niezauważalne. Nawet już po pierwszym zabiegu obserwuje się zdecydowaną redukcję ilości włosków. Jednak jedna sesja depilacji to za mało, aby uzyskać trwałą utratę zbędnego owłosienia . Jest to spowodowane tym, że laser w trakcie zabiegu działa jedynie na te włoski, które są w fazie wzrostu. Te, które są w fazie uśpienia nie ulegną zniszczeniu, w związku z czym mogą odrosnąć w późniejszym czasie. Zalecane jest odbycie całego cyklu zabiegów, tzn. około 5 depilacji w odstępie 4-6 tygodni. Ostateczna ilość sesji laserem zależy od czynników indywidualnych, tzn. od typu karnacji, rodzaju włosa, a także jego cyklu wzrostu. Po upływie 1-2 lat rekomendowany jest zabieg „przypominający”, aby pozbyć się ewentualnych odrastających włosków [4].
Żylaki powrózka nasiennego
Do powstania żylaków powrózka nasiennego dochodzi wówczas, gdy żyły splotu wiciowatego ulegają skręceniu. Te naczynia krwionośne mają swój początek w mosznie. Do skrętu może dojść w efekcie uszkodzenia zastawek żył jądrowych, co ma miejsce podczas podwyższenia temperatury w mosznie i zastoju krwi. Czynnikami ryzyka są także: nowotwory nerek, zakrzepica żylna oraz wrodzone choroby tkanki łącznej. Żylaki powrózka nasiennego zazwyczaj występują jednostronnie, najczęściej po lewej stronie i diagnozowane są przede wszystkim w okresie dojrzewania płciowego.
Objawy żylaków powrózka nasiennego to ból jąder, promieniujący do pachwiny, a także ból podczas wzwodu. Inne symptomy mogące sugerować obecność żylaków powrózka nasiennego to obrzęk i zaczerwienienie moszny. Potwierdzenie diagnozy można uzyskać dzięki badaniu palpacyjnemu moszny, niekiedy konieczne może być także wykonanie badania USG. Leczenie polega na wykonaniu zabiegu embolizacji lub sklerotyzacji, czyli zamknięcia światła żyły na drodze dożylnego podania specjalnego środka obkurczającego. W niektórych przypadkach konieczne jest jednak leczenie operacyjne, polegające na podwiązaniu i przecinaniu żył nasiennych.
