U nas zapłacisz kartą
"Gładkość bez granic - Depilacja worka mosznowego"
Przepuklina mosznowa – powstawanie
Przepuklina mosznowa to stan, w którym do worka mosznowego dostają się przez kanał pachwinowy elementy narządów jamy brzusznej. Przepuklina przemieszcza się w stronę jądra wzdłuż powrózka nasiennego i stopniowo rozciągając otrzewną i ściany kanału, może osiągać znaczne rozmiary. W worku przepuklinowym znajduje się najczęściej fragment pętli jelita cienkiego lub grubego. Przepuklina mosznowa rzadko jest schorzeniem pierwotnym. Pojawia się jako efekt tępego urazu okolicy pachwiny, podczas próby podniesienia dużego ciężaru itp. Z tego typu przepukliną można też spotkać się u noworodków i niemowląt. Najczęściej przepuklina mosznowa jest powikłaniem nieleczonej przepukliny pachwinowej. Ciśnienie wewnątrz jamy brzusznej powoduje, że zawartość przepukliny rozpycha coraz bardziej ściany kanału pachwinowego i przedostaje się do moszny.
Polecamy: Przepuklina pachwinowa – objawy i leczenie operacyjne
Przepuklina mosznowa wymaga leczenia operacyjnego w trybie planowym, co czasami może oznaczać długi okres oczekiwania na przyjęcie do szpitala. Do czasu zabiegu chory z przepukliną mosznową powinien uważnie obserwować i reagować na zmiany swojego stanu. Codzienną czynnością (szczególnie u małych dzieci) są próby odprowadzenia przepukliny – przemieszczenia jej zawartości z powrotem do jamy brzusznej. Manewr ten wykonuje się u osoby w pozycji leżącej, w spoczynku, mięśnie brzucha nie mogą być napięte (przez podnoszenie głowy, u dziecka – płacz). Delikatnie uciskając palcami przepuklinę, należy przemieścić ją w górę, a jeśli cofa się do kanału pachwinowego – trzeba wmasować ją do jamy brzusznej. Jeśli zabieg się uda, jest to tzw. przepuklina odprowadzalna. Jeśli przepuklina nie daje się wmasować do brzucha, mówi się o przepuklinie nieodprowadzalnej. Częściej bywa ona przyczyną dolegliwości, ponieważ worek przepukliny jest już zrośnięty z tkankami moszny, a pociąganie tkanek wywołuje ból lub uczucie dyskomfortu.
Depilacja laserowa bikini – jak dbać o skórę po zabiegu?
Częstym objawem po zabiegu depilacji laserowej bikini jest lekki obrzęk i zaczerwienienie się skóry. Stan ten trwa od kilku godzin do kilku dni po zabiegu. W tym czasie szczególnie zadbaj o skórę i bezwzględnie stosuj się do zaleceń osoby przeprowadzającej zabieg [3]. Możesz zastosować kremy i maści o właściwościach kojących i chłodzących , aby zredukować nieprzyjemne uczucie. Parę dni po depilacji unikaj gorących kąpieli i sauny, a także kąpieli w basenie. Nie aplikuj kosmetyków i preparatów zawierających alkohol. Przez tydzień po zabiegu nie stosuj również peelingu, natomiast do 2 tygodni unikaj opalania i stosowania samoopalacza [2].
Chociaż zabieg depilacji laserowej jest bezpieczną procedurą, istnieją pewne przeciwwskazania do wykonania jej. Wyróżnia się przeciwwskazania bezwzględne oraz względne [4]. Do bezwzględnych należą:
- choroby nowotworowe,
- trwająca chemioterapia,
- ciąża i karmienie piersią,
- tatuaż w miejscu zabiegu,
- obecność metalowych implantów w ciele,
- nadwrażliwość na światło,
- świeżo przebyte zabiegi chirurgiczne,
- nieustabilizowana cukrzyca,
- łuszczyca,
- świeża opalenizna,
- skłonność do przebarwień,
- aktywne wirusowe, grzybicze lub bakteryjne infekcje skóry,
- trwająca antybiotykoterapia,
- padaczka,
- przyjmowanie na stałe leków fotouczulających,
- bielactwo,
- atopowe zapalenie skóry,
- posiadanie włosów koloru rudego, siwego i bardzo jasnego blondu – włosy takie nie mają dostatecznej ilości melaniny, co wyklucza prawidłowe wykonanie zabiegu.
Przeciwwskazania względne to:
- niektóre schorzenia hormonalne (szczególnie nadczynność i niedoczynność tarczycy) – przed zabiegiem depilacji należy skonsultować się z lekarzem,
- arytmia, niewydolność krążenia (decyduje lekarz prowadzący) [4, 6].
Co to jest świerzb?
Świerzb to choroba zakaźna, którą wywołuje świerzbowiec ludzki – zagnieżdża się w naskórku i tworzy kanaliki, w których samice świerzbowca składają jaja. Dostrzeżenie świerzbowca gołym okiem jest niemożliwe – jego rozmiary są bardzo małe. Gdy mija trochę czasu, dochodzi do wylęgania się kolejnych pasożytów. Jak może dojść do zakażenia świerzbem? Zazwyczaj następuje to po bezpośrednim kontakcie z osobą chorą, np. podczas stosunku seksualnego, jednak może wystarczyć spanie w jednym łóżku. Do zarażenia się dochodzi głównie u osób pracujących w dużych skupiskach ludzi. Zachorowania często dotyczą także dzieci w wieku szkolnym lub przedszkolnym.
Świerzbowi towarzyszy silne, bardzo uciążliwe swędzenie. Dodatkowo pojawiają się także wykwity skórne. Warto wiedzieć, iż najlepsze środowisko do rozwoju świerzbowca to miejsca ciepłe. Dlatego do rozwoju choroby dochodzi głównie w pępku czy miejscach intymnych.
Świerzb na nogach i w innych partiach ciała. Jak wygląda leczenie?
To, czy leczenie zadziała i czy pacjent ma szansę wyzdrowieć, zależy nierzadko od tego, jak szybko została postawiona diagnoza i jak szybko rozpoczęło się leczenie. Jeżeli tylko zostały zauważone zmiany na skórze oraz pojawiło się swędzenie – należy jak najszybciej udać się do lekarza.Co stosuje się w leczeniu świerzbu? Są to przede wszystkim:
- krem permetrynowy (5%),
- Lindan (0,3%),
- Novoscabin,
- Crotamiton,
- maść Willkinsona,
- maść siarkowa.
Środki te koniecznie trzeba bardzo dokładnie i równomiernie rozprowadzić na skórze, głównie w miejscach, w których najpewniej pojawiają się pasożyty. Lekarze często zalecają również przyjmowanie preparatów przeciwhistaminowych. Te bardzo pomagają w łagodzeniu świądu skóry. Czy w terapii stosowane są także antybiotyki? Czasem tak. Wdraża się je przede wszystkim wtedy, gdy dochodzi do nadkażenia bakteryjnego.
