"Gładkość bez granic - Depilacja worka mosznowego"
Kłykciny kończyste
Kłykciny kończyste to nienowotworowe zmiany skórne spowodowane obecnością wirusem brodawczaka ludzkiego. Do zakażenia tym wirusem dochodzi podczas kontaktów seksualnych z osobą zakażoną brodawczakiem. Objawy u mężczyzn widoczne są na skórze okolic płciowych. Wirus atakuje komórki nabłonka, powodując ich namnażanie się, w efekcie czego powstają zmiany skórne przypominające niewielkie, kalafiorowate narośla. Mają barwę zbliżoną do koloru skóry lub przybierają odcień różowy, brązowy czy czerwony. Poza moszną, także na prąciu czy w okolicy odbytu mogą pojawić się kłykciny kończyste. Objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu kilku miesięcy od zakażenia brodawczakiem ludzkim.
Leczenie farmakologiczne kłykcin kończystych polega na zastosowaniu miejscowo preparatów zawierających podofilotoksynę lub sinokatechinę. Bardzo skuteczne okazuje się być leczenie zabiegowe z wykorzystaniem krioterapii, laseroterapii lub elektrokoagulacji.
Żylaki powrózka nasiennego
Do powstania żylaków powrózka nasiennego dochodzi wówczas, gdy żyły splotu wiciowatego ulegają skręceniu. Te naczynia krwionośne mają swój początek w mosznie. Do skrętu może dojść w efekcie uszkodzenia zastawek żył jądrowych, co ma miejsce podczas podwyższenia temperatury w mosznie i zastoju krwi. Czynnikami ryzyka są także: nowotwory nerek, zakrzepica żylna oraz wrodzone choroby tkanki łącznej. Żylaki powrózka nasiennego zazwyczaj występują jednostronnie, najczęściej po lewej stronie i diagnozowane są przede wszystkim w okresie dojrzewania płciowego.
Objawy żylaków powrózka nasiennego to ból jąder, promieniujący do pachwiny, a także ból podczas wzwodu. Inne symptomy mogące sugerować obecność żylaków powrózka nasiennego to obrzęk i zaczerwienienie moszny. Potwierdzenie diagnozy można uzyskać dzięki badaniu palpacyjnemu moszny, niekiedy konieczne może być także wykonanie badania USG. Leczenie polega na wykonaniu zabiegu embolizacji lub sklerotyzacji, czyli zamknięcia światła żyły na drodze dożylnego podania specjalnego środka obkurczającego. W niektórych przypadkach konieczne jest jednak leczenie operacyjne, polegające na podwiązaniu i przecinaniu żył nasiennych.
Co to jest świerzb?
Świerzb to choroba zakaźna, którą wywołuje świerzbowiec ludzki – zagnieżdża się w naskórku i tworzy kanaliki, w których samice świerzbowca składają jaja. Dostrzeżenie świerzbowca gołym okiem jest niemożliwe – jego rozmiary są bardzo małe. Gdy mija trochę czasu, dochodzi do wylęgania się kolejnych pasożytów. Jak może dojść do zakażenia świerzbem? Zazwyczaj następuje to po bezpośrednim kontakcie z osobą chorą, np. podczas stosunku seksualnego, jednak może wystarczyć spanie w jednym łóżku. Do zarażenia się dochodzi głównie u osób pracujących w dużych skupiskach ludzi. Zachorowania często dotyczą także dzieci w wieku szkolnym lub przedszkolnym.
Świerzbowi towarzyszy silne, bardzo uciążliwe swędzenie. Dodatkowo pojawiają się także wykwity skórne. Warto wiedzieć, iż najlepsze środowisko do rozwoju świerzbowca to miejsca ciepłe. Dlatego do rozwoju choroby dochodzi głównie w pępku czy miejscach intymnych.
Depilacja laserowa bikini – jak dbać o skórę po zabiegu?
Częstym objawem po zabiegu depilacji laserowej bikini jest lekki obrzęk i zaczerwienienie się skóry. Stan ten trwa od kilku godzin do kilku dni po zabiegu. W tym czasie szczególnie zadbaj o skórę i bezwzględnie stosuj się do zaleceń osoby przeprowadzającej zabieg [3]. Możesz zastosować kremy i maści o właściwościach kojących i chłodzących , aby zredukować nieprzyjemne uczucie. Parę dni po depilacji unikaj gorących kąpieli i sauny, a także kąpieli w basenie. Nie aplikuj kosmetyków i preparatów zawierających alkohol. Przez tydzień po zabiegu nie stosuj również peelingu, natomiast do 2 tygodni unikaj opalania i stosowania samoopalacza [2].
Chociaż zabieg depilacji laserowej jest bezpieczną procedurą, istnieją pewne przeciwwskazania do wykonania jej. Wyróżnia się przeciwwskazania bezwzględne oraz względne [4]. Do bezwzględnych należą:
- choroby nowotworowe,
- trwająca chemioterapia,
- ciąża i karmienie piersią,
- tatuaż w miejscu zabiegu,
- obecność metalowych implantów w ciele,
- nadwrażliwość na światło,
- świeżo przebyte zabiegi chirurgiczne,
- nieustabilizowana cukrzyca,
- łuszczyca,
- świeża opalenizna,
- skłonność do przebarwień,
- aktywne wirusowe, grzybicze lub bakteryjne infekcje skóry,
- trwająca antybiotykoterapia,
- padaczka,
- przyjmowanie na stałe leków fotouczulających,
- bielactwo,
- atopowe zapalenie skóry,
- posiadanie włosów koloru rudego, siwego i bardzo jasnego blondu – włosy takie nie mają dostatecznej ilości melaniny, co wyklucza prawidłowe wykonanie zabiegu.
Przeciwwskazania względne to:
- niektóre schorzenia hormonalne (szczególnie nadczynność i niedoczynność tarczycy) – przed zabiegiem depilacji należy skonsultować się z lekarzem,
- arytmia, niewydolność krążenia (decyduje lekarz prowadzący) [4, 6].
Moszna – co to jest?
Moszna to worek skórno-mięśniowy, w którym zlokalizowane są jądra. To uwypuklenie przedniej ściany jamy brzusznej zlokalizowane jest między prąciem a odbytem i stanowi odpowiednik warg sromowych większych u kobiet. Do rozwoju worka mosznowego dochodzi w życiu płodowym, gdy połączy się lewy i prawy wał płciowy. W tym procesie udział bierze męski hormon płciowy – testosteron.
Moszna zbudowana jest z trzech warstw. Najbardziej zewnętrzną warstwą jest skóra, błona kurczliwa oraz powięź nasienna zewnętrzna, stanowiące powłokę skórną. W skórze znajdują się gruczoły łojowe, potowe oraz włosy. Błona kurczliwa otacza całą mosznę, a powięź zewnętrzna obejmuje jądro i najądrze. Warstwa środkowa, czyli osłona mięśniowo-powięziowa zbudowana jest z powięzi dźwigacza jądra, mięśnia dźwigacza jądra oraz powięzi nasiennej wewnętrznej. Powięź dźwigacza jądra pokrywa mięsień odpowiedzialny za odpowiednie położenie jądra w zależności od temperatury otoczenia. Plemniki powinny przebywać w temperaturze niższej niż temperatura ciała. Gdy temperatura otoczenia jest wysoka, wówczas dźwigacz jądra odpowiada za obniżenie jąder i zwiększenia powierzchni moszny, przez którą ciepło oddawane jest na zewnątrz. Z kolei obniżeniu temperatury otoczenia towarzyszy podniesienie moszny i jąder w celu zbliżenia ich doi ciała i ochrony przed nadmierną utratą ciepła. Najbardziej wewnętrzna warstwa to osłonka pochwowa jądra. Ta surowicza osłona wytworzona jest przez otrzewną i bezpośrednio przylega do najądrza i jądra.
Moszna cechuje się bogatym unaczynieniem i unerwieniem, odchodzą od niej takie naczynia krwionośne jak tętnica nasieniowodu, tętnica jądrowa oraz tętnica dźwigacza jądra. Krew odprowadzana jest żyłą sromową wewnętrzną oraz żyłą odpiszczelową.
Zespół Klinefeltera. Jak wyglądają objawy? Jaka jest przyczyna zaburzeń?
U nas zapłacisz kartą