U nas zapłacisz kartą
Odkryj Przyczyny Choroby Rumień Różowaty - Wszystko, Co Powinieneś Wiedzieć
Rumień - przyczyny, rodzaje, objawy, leczenie
Rumień (z łac. erythema), czyli lokalne zaczerwienienie powierzchni skóry, to jeden z najczęstszych objawów dermatologicznych. Zmiany rumieniowe mogą być spowodowane miejscowym podrażnieniem, a także stanowić objaw stanu zapalnego lub infekcji w obrębie skóry. W niektórych schorzeniach z rumieniem współistnieją rozmaite objawy towarzyszące - w takich przypadkach rumień może stać się "samodzielną" jednostką chorobową. Niekiedy zmiany rumieniowe ustępują samoistnie, inne natomiast wymagają odpowiednio dobranego leczenia. Dowiedz się, jakie są przyczyny powstawania rumienia, które rodzaje rumienia występują najczęściej, jak rozpoznać rumień oraz jak przebiega jego leczenie.
Spis treści
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Rumień (z łac. erythema) to miejscowe zaczerwienie skóry, które może pojawić się u każdego, w każdym wieku, a jego przyczyny mogą być bardzo różnorodne.
Trądzik różowaty – podstawowe informacje o schorzeniu
Trądzik różowaty jest zapalną chorobą skóry twarzy. Związane z nim zmiany skórne rzadko pojawiają się w obrębie owłosionej skóry głowy, a także na szyi i dekolcie. Nie należy mylić trądziku różowatego z trądzikiem pospolitym, który występuje przede wszystkim u młodzieży.
Pierwszym objawem trądziku różowatego jest rumień przelotny, który z czasem przeobraża się w rumień stały. Trądzik różowaty pojawia się pomiędzy 20. a 30. rokiem życia. Rumień zlokalizowany jest na czole, policzkach oraz w okolicy brody. Trądzik różowaty to zapalna choroba skóry twarzy, która częściej diagnozowana jest u kobiet. Trzeba jednak wiedzieć, że trądzik różowaty występuje również u mężczyzn. Badania dowiodły, że u mężczyzn często ma on cięższy przebieg.
Czynniki ryzyka, które sprzyjają rozwojowi trądziku różowatego, to przede wszystkim zaburzenia endokrynologiczne m.in. w okresie ciąży oraz menopauzy, a także choroby tarczycy. Istotny wpływ na zwiększenie się ryzyka rozwoju trądziku różowatego mają także zaburzenia emocjonalne oraz nadpobudliwość psychoruchowa.
Trądzik różowaty częściej rozwija się u osób o jasnej karnacji. Wyróżniamy kilka typów trądziku różowatego. Zmiany charakterystyczne dla trądziku różowatego mają podłoże neurologiczne i są związane zaburzeniami w obrębie naczyń krwionośnych (zaburzenia naczynioworuchowe). W przebiegu choroby na skórze pojawiają się drobne, poszerzone naczynia krwionośne. Typowe dla trądziku różowatego jest uczucie pieczenia i palenia skóry twarzy, które może utrudniać normalne funkcjonowanie.
Wyodrębniono czynniki, które nasilają objawy trądziku różowatego. To m.in. spożywanie ciężkostrawnych potraw, ostre przyprawy, kawa, alkohol, palenie papierosów oraz przewlekły stres.
Trądzik różowaty - u kogo występuje?
Zaburzenia hormonalne, głównie wzrost poziomu testosteronu, obserwowane są prawie wyłącznie po okresie pokwitania, stąd niespotykane są przypadki trądziku różowatego wśród dzieci. Hormony płciowe pobudzają czynność gruczołów łojowych i zwiększają wydzielanie sebum co umożliwia rozwój drobnoustrojów, głównie Pityrosporum ovale.
Do głównych przyczyn rozwoju trądzika różowatego należą:
- zaburzenia naczynioruchowe w obrębie drobnych naczyń skóry,
- zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie stany związane ze zmniejszonym wytwarzaniem soku żołądkowego i tym samym tzw. niedokwasotą, np. po przebytej resekcji żołądka, wagotomi (przecięciu nerwu błędnego), w przewlekłym alkoholizmie, w chorobie nowotworowej (głównie raku żołądka), w anemii z niedoboru żelaza i witaminy B12 (tu również na podłożu autoimmunologicznym, tzw. niedokrwistość złośliwa), w niedoczynności przysadki mózgowej lub nadczynności tarczycy,
- zaburzenia endokrynologiczne – głównie nadmiar hormonów płciowych (testosteronu),
- obecność bakterii Helicobacter pylori w błonie śluzowej żołądka,
- obecność Pityrosporum ovale – należy do grzybów i jest odpowiedzialny głównie za wywołanie łojotokowego zapalenia skóry oraz łupieżu pstrego, rola w patogenezie trądziku różowatego postulowana jest od niedawna,
- podatność osobnicza – nadmierna reakcja na bodźce środowiskowe.
Do najważniejszych czynników ryzyka trądzika różowatego zalicza się:
- zaburzenia naczynioruchowe,
- zaburzenia endokrynologiczne – nadmiar testosteronu, hormonów tarczycy, niedobór hormonów przysadkowych, stosowanie miejscowe silnie działających glikokotykosteroidów,
- zaburzenia czynności przewodu pokarmowego – rak żołądka, stan po resekcji żołądka, wagotomia,
- nosicielstwo Helicobacter pylori i Pityrosporum ovale,
- zaburzenia autoimmunologiczne i hematologiczne – anemia złośliwa i z niedoboru żelaza,
- przewlekły alkoholizm,
- osobnicza predyspozycja, chwiejność emocjonalna.