U nas zapłacisz kartą
Zrozumienie i Zarządzanie Egzemą na Skórze - Praktyczne Porady i Rozwiązania
Egzema - pielęgnacja skóry i odpowiednia dieta
Odpowiednia pielęgnacja skóry skłonnej do egzemy to połowa sukcesu w wydłużaniu okresów remisji choroby. Bez wątpienia o wrażliwą skórę twarzy i całego ciała należy odpowiednio dbać, oto kilka cennych wskazówek:
- nie narażaj naskórka na zbyt niską ani zbyt wysoką temperaturę,
- nie narażaj skóry na nadmierne działanie promieni słonecznych oraz mróz i wiatr,
- zakładaj luźne ubrania z naturalnych materiałów,
- używaj jedynie hipoalergicznych środków piorących,
- unikaj długich kąpieli (do 10 minut), a jeśli lubisz posiedzieć w wannie zadbaj o to by woda była letnia,
- po umyciu osuszaj skórę bardzo delikatnie nie pocierając jej ręcznikiem, a jedynie go przykładając,
- stosuj preparaty nawilżające jeszcze na lekko mokry naskórek,
- nie używaj mydła do mycia, a jedynie odpowiednich preparatów o obojętnym lub lekko kwaśnym pH o działaniu nawilżająco - zmiękczającym.
Egzema związana jest z trwałym uszkodzeniem naturalnej warstwy ochronne skóry jaką stanowi płaszcz lipidowy. Warstwa lipidowa wytworzona jest przez tłuszcze produkowane w gruczołach łojowych oraz cholesterol, trójglicerydy, kwasy tłuszczowe i woski. Dzięki niej skóra chroniona jest przed szkodliwym działaniem czynników środowiskowych, wnikaniem bakterii, wirusów i grzybów oraz przed utratą wody. Dlatego wybierając kosmetyki do codziennego użytku pacjenci powinni wybierać takie, które pozwolą zapewnić skórze taką naturalną barierę i uniknąć tym samym zapalenia wywołanego przez czynniki drażniące. Są to popularne szczególnie do pielęgnacji dzieci i niemowląt emolienty. Oprócz tego warto zwrócić uwagę, aby konkretne preparaty były dermokosmetykami, w których stężenie aktywnie działających substancji jest znacznie wyższe niż w klasycznych kosmetykach oraz aby były one hipoalergiczne. Najlepiej po prostu szukać na opakowaniu napisu "egzema".
W tego typu dermokosmetykach występuje wiele składników. Czego należy w nich szukać?
Czy egzema jest zaraźliwa?
Egzema, podobnie jak atopowe zapalenie skóry i łuszczyca, nie jest chorobą zakaźną. Oznacza to, że nie można się nią zarazić poprzez kontakt z osobą chorą. To ważna informacja, która ma ogromny wpływ na życie osób dotkniętych egzemą. Chorzy często są odtrącani przez innych i wykluczani z obawy przed zarażeniem chorobą.
Pojawienie się wyprysku można podzielić na trzy fazy:
- faza ostra - silny rumień pojawia się po kilku godzinach od kontaktu z alergenem, widoczne są ropiejące pęcherzyki,
- faza podostra - charakteryzuje się umiarkowanym złuszczaniem się skóry oraz strupkami na powstałym rumieniu,
- faza przewlekła - dochodzi do niej w wyniku długotrwałego stanu zapalnego, co prowadzi do przerostu naskórka i nasilonego złuszczania.
Objawy choroby mogą się różnić w zależności od typu wyprysku, a jest ich całkiem sporo. Wyprysk kontaktowy to najczęściej spotykana forma egzemy. Pojawia się w wyniku kontaktu substancji drażniącej ze skórą. Może mieć charakter niealergiczny (skóra jest podrażniona) lub alergiczny. Zmiany skórne zwykle widoczne są w miejscu, w którym skóra miała kontakt z drażniącą substancją. Najpierw pojawia się rumień z czerwonymi grudkami, które z biegiem czasu przekształcają się w pęcherzyki. Po ich pęknięciu pojawia się nadżerka, która wkrótce pokrywa się strupem.
Nadmierne wydzielanie łoju przez skórę może prowadzić do wyprysku łojotokowego. Charakteryzuje się on łuszczącymi się, żółto-brązowymi plamami oraz zaczerwienieniem. Zmiany pojawiają się głównie na twarzy i owłosionej skórze głowy.
Często spotykaną odmianą egzemy jest tzw. egzema dłoni, którą traktuje się jako chorobę zawodową (tzw. wyprysk zawodowy). Narażone na nią są te osoby, które mają częsty kontakt z różnymi drażniącymi substancjami. Do grupy ryzyka należą kosmetyczki i fryzjerzy, osoby sprzątające i zmywające naczynia, pracownicy opieki medycznej.
Leczenie egzemy
Podstawą w leczeniu egzemy jest rozpoznanie rodzaju zmian skórnych oraz przyczyny jej powstania. Jeśli uda się zidentyfikować czynnik wywołujący wyprysk, należy bezwzględnie go unikać. Do zwalczania zmian chorobowych stosuje się szeroką gamę leków o działaniu przeciwzapalnym, wspierających organizm w walce ze schorzeniami. W przypadku egzemy obejmującej skórę głowy zalecane są płyny i roztwory na skórę, natomiast zmiany na nieowłosionej skórze głowy są leczone za pomocą maści i kremów. Główną grupę preparatów farmakologicznych stanowią stosowane miejscowo kortykosteroidy. Ze względu na moc działania są one podzielone na:
- słabe np. hydrokortyzon,
- średnio silne np. betametazon,
- silne np. mometazon,
- bardzo silne np. klobetazol.
W przypadku stwierdzenia towarzyszącego nadkażenia bakteryjnego lekarz może zalecić stosowanie prepartów mających w swoim składzie zarówno antybiotyki, jak i sterydy. Wyprysk łojotokowy wymaga włączenia dodatkowej terapii przeciwgrzybiczej. W zależności od nasilenia zmian chorobowych zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od silnego preparatu sterydowego, a następnie zastępuje się go słabszym lekiem. Za bezpieczny czas stosowania sterydów o średniej mocy uznaje się u dorosłych – 12 tygodni, a u dzieci, ze względu na dużo delikatniejszą skórę – 4 tygodnie. Szczególną ostrożność należy zachować, aplikując kortykosterydy na skórę twarzy. Wówczas zalecane jest stosowanie słabych sterydów przez maksymalnie 7 dni. W przeciwnym razie skutki uboczne, takie jak: ścieńczenie skóry, rozszerzenie naczynek lub rumień mogą być trwałe. Szczególnie niebezpieczne może okazać się stosowanie sterydów na okolice oczu. Grozi to rozwojem jaskry i zaćmy. Pod żadnym pozorem nie można stosować ich do robienia opatrunków. Należy zachować ostrożność, aplikując je w fałdy skórne np. pod pachami. Do innych działań niepożądanych zalicza się: rozstępy, posterydowe zapalenie skóry, trądzik posterydowy oraz zwiększenie skłonności do nadkażeń bakteryjnych. Dlatego te substancje powinny być zawsze używane zgodnie z zaleceniami lekarza. Alternatywą dla sterydów jest takrolimus – inhibitor kalcyneuryny o działaniu przeciwzapalnym, dostępny na rynku w postaci maści. Nie wykazuje powikłań miejscowych, jest bezpieczny i powszechnie stosowany.