U nas zapłacisz kartą
Egzema pod kolanami - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Najczęstsze przyczyny egzemy
Do czynników egzogennych jakie mogą wywołać wyprysk kontaktowy zalicza się niemal 4000 substancji chemicznych. Odczyn zapalny nie zawsze wystąpi przy jednorazowym kontakcie z alergenem. Dla przykładu egzema na dłoniach pojawia się najczęściej u osób, które na co dzień mają styczność z substancjami chemicznymi zawartymi w proszkach, detergentach i środkach czyszczących, kosmetykach oraz rozpuszczalnikach. Do silnych alergenów zaliczają się również tworzywa sztuczne oraz metale (nikiel - dodawany do biżuterii, kobalt - składnik m.in. cieni do powiek).
Egzema kontaktowa to forma zapalenia skóry najczęściej występująca u niemowląt. Może przybierać formę wyprysku łojotokowego lub wysypki od pieluszek, ale także wysypki bądź suchych i zaczerwienionych plam powstałych na skutek kontaktu ze związkami chemicznymi obecnymi w proszkach do prania, preparatach do pielęgnacji niemowląt, ale także w żywności. Zmiany skórne powodują świąd co również wpływa na zachowanie malucha, który bywa bardziej płaczliwy i rozdrażniony.
U starszych dzieci kontakt z alergenem, który często bywa składnikiem pożywienia wywołuje suche zmiany atopowe niemal na całej powierzchni skóry. Takie atopowe zapalenie skóry wymaga odpowiedniej pielęgnacji oraz unikania w przyszłości czynnika alergizującego. U dzieci uaktywnia się też najczęściej egzema endogenna. Wiąże się ona z nadmierną suchością oraz świądem skóry, które występują bez wyraźnej przyczyny.
Jak leczyć egzemę?
Aby właściwie leczyć egzemę należy poznać przyczyny jakie wywołują tego typu choroby skóry. Dlatego zawsze w przypadku niepojących i bolesnych zmian skórnych należy udać się do dermatologa. Jest to ważne chociażby ze względu na to, że egzema ma charakter postępujący a leczyć powinno się ją indywidualnie.
Wyprysk kontaktowy może być wywołany przez różne czynniki. Dlatego ważnym narzędziem diagnostycznym są testy płatkowe. Pozwalają one na wyłapanie konkretnego czynnika wywołującego egzemę. Oczywiście ustalenie przyczyny choroby w przypadku egzemy endogennej jest znacznie trudniejsze, tym bardziej że może mieć ona charakter mieszany. Lekarz dermatolog lub alergolog zajmujący się egzemą zawsze przeprowadza z pacjentem szczegółowy wywiad na temat innych objawów alergii oraz czy w rodzinie występowały choroby o podobnym przebiegu.
Kiedy znany jest czynnik alergizujący wtedy najłatwiej jest walczyć z egzemą. Leczyć ją można łącząc środki doustne (leki przeciwalergiczne), działające miejscowo (kortykosteroidy bądź leki immunosupresyjne - takrolimus) oraz unikanie kontaktu z alergenem. Bardzo ważne jest również odpowiednie codzienne postępowanie pielęgnacyjne pozwalająca zwiększać odporność skóry na działanie środków drażniących.
Niestety egzema w większości przypadków jest trudna do wyleczenia. Nie ma kuracji zapewniającej trwałe rezultaty. Odpowiednia współpraca lekarza i pacjenta ma jedynie na celu ograniczenie częstotliwości nawrotów choroby.
Jak objawia się egzema?
Skąd wiadomo, że konkretne „uczulenie” na skórze to egzema? Objawy tej przypadłości pojawiają się początkowo na niewielkim obszarze, np. na fragmencie skóry, z którą miał kontakt alergen lub w dowolnym, pojedynczym miejscu w przypadku egzemy endogennej.
Potem jednak nierzadko dochodzi do rozprzestrzenienia się stanu zapalnego na inne części ciała. Obszary, które najczęściej zajmuje ta choroba skórna, to egzema rąk (a także konkretnie palców), egzema na stopach, na łokciach, pod kolanami, na twarzy, czy plecach.
Jak wygląda egzema? W pierwszej fazie ma postać zaczerwienienia oraz obrzęku skórnego, by w kolejnym etapie przeistoczyć się w plamy rumieniowe z tendencją do łuszczenia, a także mogą im towarzyszyć zgrubienia na skórze i pęcherze wypełnione płynem surowiczym. Osoby cierpiące na egzemę mogą odczuwać swędzenie, suchość, pieczenie oraz ból podrażnionych fragmentów skóry. Jeśli trudno jest opanować drapanie się chorych części skóry, dodatkowo może dojść do pojawienia się przeczosów, które są bardzo kłopotliwe do wyeliminowania.
Zioła w leczeniu egzemy
Niezwykle pomocne w leczeniu egzemy są zioła. Według księdza Klimuszki skuteczny jest napar z mieszanki kory kaliny koralowej, kory wierzby, ziela fiołka trójbarwnego, korzenia mniszka pospolitego, korzenia kozłka, liścia brzozy, ziela nostrzyka, kłącza tataraku i ziela drapacza lekarskiego. Wszystkie te składniki wymieszać należy w równych proporcjach (po 50 gramów), łyżkę mieszanki zalać gorącą wodą i odstawić na trzy godziny. Ksiądz Klimuszko zalecał pić taki napar trzy razy dziennie przed posiłkami.
Przy egzemie uszu skutkuje smarowanie wnętrza ucha i skóry wokół niego oliwą dziurawcową (1 łyżkę stołową oliwy z oliwek gotujemy na łaźni wodnej aż dobrze się ogrzeje i dodajemy 1 łyżeczkę soku z dziurawca, całość dokładnie mieszamy).
Przy egzemie pomocna może okazać się zmiana jadłospisu na jakiś czas (a czasem na całe życie). Konieczne jest odstawienie mleka krowiego, nabiału, ograniczenie cukru, ostrych potraw, kawy, herbaty, alkoholu. Zaleca się picie naparu z koniczyny i pokrzywy, odwaru z korzenia łopianu lub mieszanki tych ziół. Pamiętajmy jednak, że zioła te należy pić nie dłużej niż trzy tygodnie. Co za dużo to niezdrowo. Pomóc mogą również okłady z chłodnego naparu fiołka trójbarwnego lub koniczyny łąkowej. Aby przyspieszyć gojenie, chore miejsca można smarować maścią nagietkową lub żywokostową. Najbardziej uciążliwą dolegliwością w przypadkach egzemy jest swędzenie. Skutecznie złagodzić je może stosowanie kompresów i kąpieli. Przez 10–15 minut przykładać można na przykład kompres z wody mineralnej. W przypadku, kiedy egzemą mamy zaatakowaną całą skórę, zaleca się stosować piętnastominutowe ciepłe kąpiele z dodatkiem nadmanganianu potasu lub z 2 łyżeczkami sody oczyszczonej.
Jeżeli poza swędzeniem nie mamy żadnych innych objawów, nie musimy od razu kontaktować się z dermatologiem. Swędzeniu można zapobiec prostym sposobem. Wystarczy nacierać skórę pokrojonymi na plasterki ziemniakami, bądź też stosować na te miejsca okłady z tartego ziemniaka. Pamiętać należy jednak, że ta metoda skuteczna jest jedynie w przypadku, kiedy na skórze nie pojawiły się wykwity bądź wysypka. W przeciwnym przypadku konieczna jest konsultacja ze specjalistą.
Czym jest egzema
Egzema, inaczej określana jako wyprysk atopowy, to dość ogólne określenie powierzchniowych zmian skórnych o charakterze zapalnym. Co ważne stan zapalny występujący w przebiegu egzemy nie ma charakteru infekcyjnego. Zmiany skórne mogą przybierać różne formy od nadmiernej suchości i podrażnienia aż do miejscowo występujących pęknięć i ran. Zazwyczaj egzema ma charakter przewlekły, jednak schorzenie to nasila się w różnych okresach życia pacjenta. Egzema nie jest chorobą zakaźną, więc nie można się nią zarazić. Jest natomiast schorzeniem dziedzicznym. Jej leczenie sprowadza się do maksymalnego wydłużenia okresów remisji poprzez odpowiednią pielęgnację skóry oraz unikanie kontaktu z substancjami i czynnikami wywołującymi zaostrzenie egzemy.
Choroba znacznie obniżą komfort życia pacjenta. Nie tylko przez dokuczliwe objawy stanu zapalnego występujące na powierzchni skóry, jak świąd, pieczenie, zaczerwienienie i obrzęk skóry, ale również ze względu na mało estetycznie wyglądające zmiany, które często umiejscowione są na twarzy czy dłoniach. Bywa, że pacjenci z ostrą egzemą unikają kontaktów towarzyskich, a nawet wyjścia do pracy.
