U nas zapłacisz kartą
"Przyczyny Występowania Egzemy - Pogłębione Zrozumienie"
Jak leczyć egzemę?
Co na egzemę sprawdzi się najlepiej? Jak już wspomniano, nie istnieje jeden lek na ten rodzaj dermatozy, a samo leczenie, w zależności od nasilenia objawów, może mieć charakter miejscowy lub ogólny. W leczeniu miejscowym przede wszystkim wykorzystuje się maści na egzemę lub kremy zawierające steroidy. Jeśli wraz z wypryskiem pojawiają się bakterie, zaleca się stosowanie leków antyseptycznych.
Jeśli miejscowe leczenie egzemy nie przynosi żadnej poprawy, wprowadza się leczenie ogólne. Bardzo często wykorzystuje się leki antyhistaminowe, immunosupresyjne lub antybiotyki. Ze względu na ich silne działanie nie należy przekraczać zalecanej dawki i nie stosować jej dłużej niż to konieczne. W leczeniu ogólnym często wykorzystuje się także leki przeciwalergiczne, korzystnie wpływa zażywanie wapnia i kwasu askorbinowego.
Rodzaje egzemy. Egzema a atopowe zapalenie skóry
Atopowe zapalenie skóry (AZS) i egzema nie są ze sobą tożsame, choć nazw tych bardzo często używa się zamiennie – również w literaturze medycznej. AZS to rodzaj egzemy – jej podtyp atopowy. A więc każde AZS jest egzemą, lecz nie każda egzema oznacza AZS.
Istnieje również wiele rodzajów egzemy nieatopowej. Szacuje się, że w 10–45% zapalenie skóry ma charakter nieatopowy (częściej u kobiet niż u mężczyzn) [4]. Egzema atopowa i nieatopowa różnią się poziomem całkowitej immunoglobuliny E (IgE) w surowicy, reakcją na alergeny w punktowych testach skórnych oraz wykrywalnością swoistych przeciwciał IgE [4]. Dla podtypu atopowego charakterystyczne są m.in. cięższy przebieg i uszkodzenie bariery naskórkowej [4].
W podziale przedstawionym przez Amercian Academy of Dermatology wyróżnionych zostało siedem typów egzemy [1,2].
Atopowe zapalenie skóry
Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest najczęstszym rodzajem egzemy, dotykającym ok. 4,4% dorosłych oraz 18,6% dzieci i młodzieży w Europie [1,5]. Przy czym 20% wszystkich przypadków to postacie umiarkowane lub ciężkie [5]. Roczne koszty, jakie AZS generuje w krajach europejskich, sięgają rzędu 30 mld euro [5].
AZS jest chorobą przewlekłą, której objawy mogą pojawiać się okresowo i znikać przez całe życie. Rozpoczyna się zwykle w pierwszych sześciu miesiącach życia dziecka. Niekiedy nakłada się na inne rodzaje egzemy [1]. W powstawaniu AZS podkreślana jest rola filagryny [1].
Choroba ta może znacząco wpływać na fizyczną, emocjonalną i społeczną jakość życia. Szczególnie wyniszczające jest błędne koło swędzenia i drapania, które powoduje trudności ze snem [5]. W przebiegu AZS wysypka może wystąpić na całym ciele. Sączy się i krwawi po zadrapaniu, a następnie wysycha i ulega odbarwieniu. Powtarzające się drapanie może powodować grubienie i twardnienie skóry. Jest to proces zwany lichenizacją [1].
Egzema na dłoniach – przyczyny, leczenie i domowe sposoby
Egzema dłoni pojawia się u osób w różnym wieku. Jest dość często diagnozowana zarówno u małych dzieci, jak i osób dorosłych. Egzema rąk zaliczana jest do grupy najczęstszych chorób alergicznych skóry, jednak może mieć również podłoże niealergiczne np. egzemę wywołuje nasilony łojotok. Zdarza się, że egzema na dłoniach jest skutkiem kontaktu z różnymi mikrobami np. grzybami pleśniowymi – do powodującego stan zapalny kontaktu z patogenami może dochodzić m.in. podczas wykonywanej pracy. Egzemę na dłoniach może również wywołać nadwrażliwość np. na promieniowanie słoneczne, substancje obecne w detergentach lub materiały, z których wykonane są różne przedmioty. Niekiedy egzema jest skutkiem reakcji fototoksycznej.
Egzema na dłoniach stanowi dość częsty problem dermatologiczny, dlatego warto dowiedzieć się więcej na temat tej dolegliwości, co pozwoli nie tylko odróżnić egzemę od innych zmian skórnych, ale także wyeliminować często wywołujące wyprysk czynniki zewnętrzne i czynniki wewnętrzne.
Egzema na dłoniach przyczyny
Egzema na dłoniach może być tzw. chorobą zawodową. Szczególnie narażone są na nią osoby obcujące na co dzień z substancjami podrażniającymi skórę, a więc osoby sprzątające lub zmywające naczynia, a także te zajmujące się cateringiem, fryzjerzy, pracownicy opieki medycznej, mechanicy samochodowi itd. Egzema może być reakcją alergiczną organizmu na substancje zawarte w proszku do prania, kosmetykach, rozpuszczalnikach oraz tworzywach sztucznych w ubraniach. Wypryski na skórze mogą być także wywołane przez metale, z których wykonywana jest biżuteria, np. nikiel. Poza tym egzemę mogą wywoływać składniki pożywienia. Polecamy: Reakcja alergiczna – po jakim czasie występuje? Jakie daje objawy? Egzema predyspozycje genetyczne Predyspozycje genetyczne również mogą bezpośrednio wpływać na egzemę. Jeżeli w rodzinie obserwowano wcześniej przypadki tej choroby, prawdopodobieństwo zachorowania na nią przez daną osobę jest wyższe. Egzema może też być spowodowana zaburzeniami układu odpornościowego, stres i brak odpowiedniej higieny osobistej.
- wyprysk kontaktowy– jeżeli jest to spowodowane kontaktem z substancjami drażniącymi zawartymi w przedmiotach codziennego użytku lub materiałach używanych w pracy, np. oleju, cemencie lub szamponie, może to też być alergiczny wyprysk kontaktowy,
- atopowe zapalenie skóry – najczęściej występująca postać tego schorzenia, spowodowana czynnikami wewnętrznymi, takimi jak alergiczna skłonność do choroby, obok niej mogą występować dodatkowe objawy alergii, takie jak katar sienny, suchy kaszel, świszczący oddech lub duszności.
Zobacz film i dowiedz się wszystkiego o skórze:
Zobacz film: Budowa i funkcje skóry. Źródło: 36,6.
Objawy egzemy
Newsletter Medovita - przydatne informacje, dostęp do nowych e-booków przed premierą.Obraz kliniczny egzemy jest taki sam niezależnie od czynnika przyczynowego i patomechanizmu leżącego u podstaw reakcji zapalnej. Wykwitem pierwotnym, czyli pierwszą pojawiającą się w przebiegu choroby zmianą skórną jest grudka wysiękowa (wykwit wyniosły ponad powierzchnię skóry) na podłożu rumieniowym (otoczona zaczerwienionym obszarem skóry). Na skutek gromadzenia się płynu w naskórku, grudka wysiękowa przekształca się w pęcherzyk, który pęka, wytwarzając drobną nadżerkę, czyli powierzchowny ubytek naskórka. Zasychająca na powierzchni nadżerek wydzielina tworzy strupy. Jeżeli działanie czynnika prowokującego występowanie zmian skórnych jest długotrwałe, wówczas stan zapalny staje się mniej nasilony, a skóra w danym obszarze zaczyna przejawiać cechy lichenizacji, czyli staje się pogrubiała, szorstka, z pogłębionymi fałdami skórnymi. Ogniska egzemy stają się nieostro odgraniczone od otoczenia. Cechą charakterystyczną egzemy jest to, że zmiany skórne ustępują bez pozostawiania po sobie blizn. Szczególnie często zmiany skórne o typie wyprysku kontaktowego powstają na dłoniach, co wynika z faktu, że ta część naszego ciała ma największy kontakt ze środowiskiem zewnętrznym i jest potencjalnie najbardziej narażona na działanie czynników drażniących. Objawem, na który najbardziej skarżą się pacjenci z egzemą jest bardzo nasilony świąd w obszarze zmian chorobowych. Przy nasilonym stanie zapalnym, obejmującym większą powierzchnię skóry może pojawić się także bolesność zmian.
Przebieg choroby ma charakter przewlekły i nawrotowy. Pod względem klinicznym egzemę dzieli się na:
- ostrą – obecne są zmiany skórne, z których sączy się wydzielina,
- podostrą – faza pośrednia,
- przewlekłą – przewaga procesów złuszczania i lichenizacji.
