U nas zapłacisz kartą
Egzema w zgięciu łokcia - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Postaci egzemy
Egzema dzielona jest na dwa typy w zależności od przyczyny jaka wywołuje zapalenie skóry:
- egzema endogenna - związana jest z upośledzeniem działania układu odpornościowego, jest to choroba dziedziczna,
- egzema egzogenna (wyprysk kontaktowy) - stan zapalny na skórze pojawiają się na skutek kontaktu z drażniącymi substancjami alergizującymi.
Jak najszybsze określenie typu choroby pozwala wprowadzić właściwe leczenie egzemy oraz przewidzieć jej przebieg i czynniki wywołujące jej zaostrzenie. Nie jest to jednak łatwe ponieważ często zdarza się, że pacjenci cierpiący na wyprysk kontaktowy borykają się również z różnego rodzaju dysfunkcjami układu odpornościowego. Co znacznie utrudnia zarówno diagnostykę jak i leczenie egzemy.
Osoby dorosłe najczęściej cierpią na miejscowy wyprysk kontaktowy. Odczyn zapalny na skórze powstaje najczęściej na twarzy i dłoniach. Najbardziej popularny jest właśnie wyprysk kontaktowy na dłoniach. Objawia się on powstawaniem rumienia i pęcherzyków, suchością skóry oraz świądem. Specyficzną postacią egzemy na dłoniach oraz stopach jest natomiast wyprysk potnicowy, który może być mylony ze zmianami grzybiczymi, a towarzyszy mu mocny świąd i czerwone krostki.
Egzemos simptomai
Egzemos simptomai gali skirtis priklausomai nuo egzemos tipo ir pažeistos odos vietos, tačiau yra keletas bendrų požymių, kurie gali padėti atpažinti egzemą:
- Sausa, sutrūkinėjusi oda, pleiskanojimas. Ligos paveikta oda netenka drėgmės ir elastingumo, tampa jautresnė.
- Niežulys. Tai pagrindinis ligos simptomas. Egzemos sukeltas niežulys kartais gali būti ir labai intensyvus, trukdyti miegoti ar kelti stresą.
- Paraudimas ir patinimas ant odos. Dažniausiai atsiranda dėl padidėjusios kraujo tėkmės smulkiuose kapiliaruose, egzemos sukelto uždegimo.
- Mazgeliai, pūslelės, opos arba šašai ant odos. Tai yra odos reakcija į uždegimą arba infekciją.
- Šlapiavimas, vandeningos pūslės. Atsiranda ne visada, ligai progresuojant. Šie simptomai gali sukelti infekcijos riziką ir padidinti niežulį.
- Odos sustorėjimas, įbrėžimai. Dažniausiai atsiranda dėl kasymosi, nes besikasant oda yra pažeidžiama ir sužeidžiama.
- Pigmentacijos pokyčiai. Odos spalvos pokyčiai gali atsirasti tiek dėl uždegimo, tiek dėl gydymo. Oda gali patamsėti arba pašviesėti.
Egzema rąk – leki na egzemę dłoni
Leczenie egzemy dłoni zależy od przyczyny i może wymagać unikania kontaktu z alergenami lub drażniącymi substancjami. W przypadku egzemy zawodowej, kluczowe jest wyeliminowanie czynnika wywołującego z otoczenia pracy.
Terapia może obejmować stosowanie maści i kremów z glikokortykosteroidami, które dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym, skutecznie redukują zaczerwienienie i obrzęk skóry, pomagając przywrócić jej zdrowy wygląd.
Leczenie sterydami pomaga zmniejszyć świąd i łagodzić stany zapalne, jednak wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, takich jak zanik skóry, zmiany barwnikowe czy stany zapalne.
Ze względu na ryzyko wchłaniania glikokortykosteroidów przez skórę do krwiobiegu, zaleca się ograniczenie czasu leczenia do minimum i stosowanie najmniejszych efektywnych dawek.
Z kolei leki przeciwhistaminowe zmniejszają uczucie swędzenia, które dokucza osobom dotkniętym egzemą dłoni. Wspomagająco w leczeniu egzemy stosowana jest również fototerapia (terapia światłem UV lub leczenie światłem ultrafioletowym). Naświetlanie skóry pomaga ograniczyć stan zapalny oraz łagodzić objawy egzemy, takie jak świąd i zaczerwienienie skóry dłoni.
Objawy egzemy
Z czasem zmienia się zarówno wygląd zmian skórnych jak i obszar ich występowania. Początkowo ogranicza się on do miejsca bezpośredniego kontaktu z substancjami alergizującymi występującymi głównie w kremach, farbach do włosów, kolczykach i innej biżuterii. Niestety bez odpowiedniej terapii obszar ten się powiększa. Najczęściej ma to miejsce w przypadku wyprysku "zawodowego". Ciągły kontakt czynnika wywołującego podrażnienie ze skórą powoduje rozszerzanie się i pogłębianie zmian zapalnych. Osoba z takim problemem musi zostać poddana odpowiedniemu leczeniu i najczęściej konieczna jest również zmiana stanowiska lub miejsca pracy.
Po kilku godzinach bądź kilku dniach od zadziałania czynników drażniących na skórę na jej powierzchni można zaobserwować następujące objawy egzemy postępujące po sobie:
- obrzęk skóry i jej zaczerwienienie
- na powierzchni skóry pojawiają się pęcherzyki oraz grudki różnej wielkości,
- skóra jest mocno podrażniona, a kiedy pęcherzyki z płynem pękają tworzą się bolesne strupki i nadżerki,
Z czasem rumień przygasa, ale ogniska zapalne na powierzchni skóry stają się grubsze, a powstała blaszka zaczyna się łuszczyć. Skóra w tych obszarach wygląda staro. Dochodzi wtedy do zjawiska jej lichenizacji.
Zapalenie na powierzchni skóry związane jest z bólem, któremu towarzyszy świąd. Drapanie suchej i piekącej skóry, która łatwo ulega uszkodzeniu, prowadzi do nadkażeń bakteryjnych. Wtedy jeszcze trudniej jest leczyć egzemę.
Skóra objęta stanem zapalnym wygląda mało estetycznie. Jest zaczerwieniona, obrzęknięta, przesuszona, a pod palcami wyczuwalne są liczne grudki. Nic dziwnego, że jest to ogromny problem, kiedy egzema dotyka twarzy lub innych odsłoniętych części ciała. U osób z atopowym zapaleniem skóry charakterystyczne ogniska zapalne umiejscowione są w zgięciach pod kolanami, na łokciach oraz nadgarstkach.
Jak leczyć egzemę?
Aby właściwie leczyć egzemę należy poznać przyczyny jakie wywołują tego typu choroby skóry. Dlatego zawsze w przypadku niepojących i bolesnych zmian skórnych należy udać się do dermatologa. Jest to ważne chociażby ze względu na to, że egzema ma charakter postępujący a leczyć powinno się ją indywidualnie.
Wyprysk kontaktowy może być wywołany przez różne czynniki. Dlatego ważnym narzędziem diagnostycznym są testy płatkowe. Pozwalają one na wyłapanie konkretnego czynnika wywołującego egzemę. Oczywiście ustalenie przyczyny choroby w przypadku egzemy endogennej jest znacznie trudniejsze, tym bardziej że może mieć ona charakter mieszany. Lekarz dermatolog lub alergolog zajmujący się egzemą zawsze przeprowadza z pacjentem szczegółowy wywiad na temat innych objawów alergii oraz czy w rodzinie występowały choroby o podobnym przebiegu.
Kiedy znany jest czynnik alergizujący wtedy najłatwiej jest walczyć z egzemą. Leczyć ją można łącząc środki doustne (leki przeciwalergiczne), działające miejscowo (kortykosteroidy bądź leki immunosupresyjne - takrolimus) oraz unikanie kontaktu z alergenem. Bardzo ważne jest również odpowiednie codzienne postępowanie pielęgnacyjne pozwalająca zwiększać odporność skóry na działanie środków drażniących.
Niestety egzema w większości przypadków jest trudna do wyleczenia. Nie ma kuracji zapewniającej trwałe rezultaty. Odpowiednia współpraca lekarza i pacjenta ma jedynie na celu ograniczenie częstotliwości nawrotów choroby.
