U nas zapłacisz kartą
Jak prawidłowo przygotować się do golenia pachwiny przed zabiegiem?
Rehabilitacja poooperacyjna
Wskazane jest jak najwcześniejsze rozpoczęcie ćwiczeń przeciwzakrzepowych w łóżku: napinanie mięśni łydek, ud, pośladków, unoszenie pośladków w łóżku. Ćwiczenia te kontynuujemy przez cały okres pobytu w szpitalu i dalej w domu do osiągnięcia pełnej aktywności (Ryc.1).
Ryc. 1 – Ćwiczenia przeciwzakrzepowe (ćwiczymy zawsze obie kończyny)
Wczesne uruchomienie i pionizacja pacjenta ma zasadnicze znaczenie w uniknięciu powikłań. Czas jego rozpoczęcia zależy od indywidualnej reakcji pacjenta na znieczulenie, podawane leki i tolerancję bólu. Pacjent rozpoczynając chodzenie może zwykle w pełni obciążać kończynę operowaną. Kule czy balkonik służą jedynie poprawie poczucia równowagi i bezpieczeństwa pacjenta. Jeśli pacjent odczuwa ból przy pełnym obciążaniu jest zachęcany do obciążania kończyny operowanej w stopniu niepowodującym dolegliwości.
Rehabilitacja pooperacyjna składa się z programu nauki chodzenia i programu ćwiczeń rozciągających i wzmacniających mięśnie. Nauka poprawnego chodu jest tutaj najważniejsza. Pacjent jest uczony chodu według schematu „pięta-palce”. Jest to prawidłowy schemat chodu i ma on zasadnicze znaczenie w przywróceniu normalnej funkcji mięśniowej (Ryc.2). Pacjenci z chorobą zwyrodnieniową stawu biodrowego mają zwykle nieprawidłowy chód. Chodzą zwykle na sztywnej kończynie i płaskiej stopie.
Ryc.2 – Rehabilitant demonstruje chód „pięta-palce” z kulą w ręce po przeciwnej stronie do operowanego biodra. Po lewej – Faza wykroku z dostawieniem pięty. Po prawej – Faza zakroczna kończąca się na palcach
Program ćwiczeń rozciągających i wzmacniających mięśnie kładzie nacisk na wzmocnienie mięśni odwodzących staw biodrowy (Ryc.3). Rycina pokazuje test siły tych mięśni ale też sposób ćwiczeń wzmacniających.
Czy operacja przepukliny boli?
. w trakcie prawidłowego znieczulenia NIE boli
Przed operacją w znieczuleniu miejscowym i "do kręgosłupa" chory dostaje lek premedykujący - przygotowujący. Działa on relaksująco (zmniejsza napięcie nerwowe) oraz lekko nasennie. Bywa, że po premedykacji chory w czasie zabiegu miło chrapie, co wszystkich upewnia, że operacja jest w warunkach komfortowych. Najczęściej używany lek Dormicum powoduje również niepamięć wsteczną, tak że operowani nie pamiętają zwykle samej operacji i wszystkich odczuć z nią związanych. Znieczulenie miejscowe nie wyłącza jednak wszystkich odczuć. Można czuć pociąganie własnego ciała, dotyk w okolicy operowanej ale nie ból. Dla wielu chorych zaskoczeniem jest jak szybko działa miejscowe znieczulenie i jak jest ono skuteczne. Przy znieczuleniu "do kręgosłupa" chory praktycznie nic nie czuje - dolna połowa ciała w zakresie czucia "nie istnieje".
Jakie znieczulenie podczas operacji?
Znieczulenie może być: miejscowe, przewodowe (podpajęczynówkowe, lędźwiowe) lub ogólne
Przepuklina pachwiny może być operowana w dowolnym znieczuleniu - miejscowym, połowy ciała (wstrzyknięcie znieczulenia do kręgosłupa - znieczulenie podpajęczynówkowym lub nadoponowym) oraz w znieczuleniu ogólnym (w całkowitym uśpieniu).
Dla przepuklin pachwinowych pierwotnych (dotychczas nieoperowanych) zalecane jest znieczulenie miejscowe. Dokonuje jego chirurg w czasie operacji. Ostrzykuje lekiem ze strzykawki operowane pole. W trakcie, jak posuwa się w głąb powłok ciała, podaje lek znieczulający do kolejnych warstw. Zaletą tego znieczulenia jest działanie na wybrany region ciała, mały wpływ na cały organizm i możliwość tzw. szybkiego pooperacyjnego uruchomienia. W praktyce oznacza to, że po operacji można samodzielnie wstać ze stołu operacyjnego i. zostać zawiezionym do domu. Wykorzystuje się trwające jeszcze 2-4 godziny po operacji działanie środków miejscowo-znieczulających. Z mojego doświadczenia wynika, że operowani w tym czasie zupełnie wygodnie mogą trafić do domu, nawet gdy wymaga to kilkugodzinnej podróży samochodem (trasa 100-300 km).
Znieczulenie miejscowe można zastosować do niewielkich nawrotowych przepuklin pachwinowych. Są to przepukliny, które pojawiły się ponownie pomimo przebycia operacji. Zwykle nawrót następuje w ciągu 1- 3 lat, ale zdarzają się nawroty bezpośrednio po zabiegu jeszcze na oddziale. Jest to oczywiście rzadkość - ale skrajnie rozczarowująca. Gdy te niepowodzenie zostanie uchwycone wcześnie - gdy przepuklina jest niewielka - powtórna operacja nie musi być wielkim zabiegiem.
Przebieg operacji przepukliny pachwinowej
Operacja może być wykonana techniką klasyczną - rozcina się wtedy powłoki brzuszne, umieszcza wysunięty fragment jelita na swoim miejscu i zabezpiecza osłabiony obszar powłok jamy brzusznej specjalnie przyciętą siatką. Możliwe jest również wykonanie operacji techniką laparoskopową.Wtedy w pachwinie umieszcza się specjalne prowadnice, przez które są wprowadzane narzędzia chirurgiczne, którymi dokonuje się operacji i wszycia siatki zabezpieczającej.
