U nas zapłacisz kartą
Jak prawidłowo przygotować się do golenia pachwiny przed zabiegiem?
Przepuklina pachwinowa: operacja. Jak przebiega operacja przepukliny pachwinowej?
Operacja przepukliny pachwinowej to jeden z najczęściej wykonywanych zabiegów chirurgicznych. Całkowicie usuwa dolegliwości związane z przepukliną, wzmacnia powłoki brzuszne i zabezpiecza przed nawrotem choroby. Jak przebiega operacja przepukliny pachwunowej?
Operacja jest jedyną metodą wyleczenia przepukliny pachwinowej. Im wcześniej jest wykonana tym mniej jest uciążliwa i obarczona ryzykiem powikłań. O ostatecznym przebiegu operacji przepukliny pachwinowej decyduje lekarz wspólnie z pacjentem.
Przygotowanie do rozległych operacji
Gdy w planie jest duża operacja, przy np. wielkiej przepuklinie brzusznej przygotowanie do zabiegu może zająć wiele miesięcy i wymagać wiele determinacji od pacjenta. Przy nadwadze konieczna może być odchudzenie. Stosowane wówczas metody to dieta (najlepiej pod nadzorem dietetyka), założenie balonu żołądkowego (na 6 miesięcy, tutaj opisane są szczegóły) lub też nawet operacja bariatryczna (odchudzająca - tutaj strona o regulowanej opasce żołądkowej). Pacjent zwykle musi znacznie poprawić swoją wydolność fizyczną, usprawnić mięśnie oddechowe, nauczyć się efektywnego kaszlu, itd.
Gdy omawiam z pacjentami konieczność takiego przygotowania reagują sceptycznie i po ich oczach widzę, że są rozczarowani. Liczyli na to, że "uznany specjalista" ma swoje genialne sposoby a samo leczenie będzie szybkie, bezbolesne i z wspaniałym efektem. Tymczasem sekret (o ile jest tu jakiś sekret) dobrych wyników leczenia polega na odpowiednim przygotowaniu pacjenta do zabiegu. 80% sukcesu leczenia jest po stronie pacjenta. Zoperowanie osoby otyłej, która ledwie wchodzi na pierwsze piętro, ma przy tym zadyszkę a rana operacyjna jeszcze
przed 3 miesiącami ropiała - musi zakończyć się niepowodzeniem. Operacja u pacjenta sprawnego, ze zdrowymi, sprawnymi płucami, zdolnego wejść na schodach na 4 piętro, z dobrze wyregulowaną cukrzycą - daje szanse na całkowite wyleczenie.
Jak najlepiej pomóc sobie, gdy czekamy na operacja przepukliny?
Trzeba wyćwiczyć organizm! Przywrócić sprawność organizmu! Cofnąć zegar biologiczny o 10 lat.
Czy to możliwe? Ależ oczywiście TAK.
1 dzień przed przyjęciem do szpitala
Dieta powinna być lekkostrawna. Szczególną uwagę proszę zwrócić na właściwą pracę jelit i pełne wypróżnienie. W razie potrzeby można się wspomóc lekami przeczyszczającymi. Paznokcie obciąć krótko, zmyć lakier z paznokci.
Należy wziąć dokładny prysznic. Nie należy golić włosów okolicy miejsca operowanego. Należy spać w świeżo upranej piżamie lub koszuli i w świeżo upranej pościeli.
- Skierowanie do szpitala
- Wymagane zaświadczenia od stomatologa, lekarza rodzinnego i leczących specjalistów (kardiolog, chirurg naczyniowy itp.) Zaświadczenia o szczepieniu p/żółtaczce. (wypełniona Karta Przygotowania Medycznego do Zabiegu Endoprotezoplastyki)
- Dokumentację medyczną z poprzednich pobytów szpitalnych
- Przyjmowane leki i ich dokładny spis ze sposobem dawkowania
- Posiadane wyniki badań. Wynik grupy krwi. Zdjęcia Rtg. Usg naczyniowe itp.
- 2 kule, pończochy przeciwżylakowe, skarpetki przeciwpoślizgowe, wygodne obuwie, wygodny dres
Nie należy zabierać biżuterii.
Rehabilitacja poooperacyjna
Wskazane jest jak najwcześniejsze rozpoczęcie ćwiczeń przeciwzakrzepowych w łóżku: napinanie mięśni łydek, ud, pośladków, unoszenie pośladków w łóżku. Ćwiczenia te kontynuujemy przez cały okres pobytu w szpitalu i dalej w domu do osiągnięcia pełnej aktywności (Ryc.1).
Ryc. 1 – Ćwiczenia przeciwzakrzepowe (ćwiczymy zawsze obie kończyny)
Wczesne uruchomienie i pionizacja pacjenta ma zasadnicze znaczenie w uniknięciu powikłań. Czas jego rozpoczęcia zależy od indywidualnej reakcji pacjenta na znieczulenie, podawane leki i tolerancję bólu. Pacjent rozpoczynając chodzenie może zwykle w pełni obciążać kończynę operowaną. Kule czy balkonik służą jedynie poprawie poczucia równowagi i bezpieczeństwa pacjenta. Jeśli pacjent odczuwa ból przy pełnym obciążaniu jest zachęcany do obciążania kończyny operowanej w stopniu niepowodującym dolegliwości.
Rehabilitacja pooperacyjna składa się z programu nauki chodzenia i programu ćwiczeń rozciągających i wzmacniających mięśnie. Nauka poprawnego chodu jest tutaj najważniejsza. Pacjent jest uczony chodu według schematu „pięta-palce”. Jest to prawidłowy schemat chodu i ma on zasadnicze znaczenie w przywróceniu normalnej funkcji mięśniowej (Ryc.2). Pacjenci z chorobą zwyrodnieniową stawu biodrowego mają zwykle nieprawidłowy chód. Chodzą zwykle na sztywnej kończynie i płaskiej stopie.
Ryc.2 – Rehabilitant demonstruje chód „pięta-palce” z kulą w ręce po przeciwnej stronie do operowanego biodra. Po lewej – Faza wykroku z dostawieniem pięty. Po prawej – Faza zakroczna kończąca się na palcach
Program ćwiczeń rozciągających i wzmacniających mięśnie kładzie nacisk na wzmocnienie mięśni odwodzących staw biodrowy (Ryc.3). Rycina pokazuje test siły tych mięśni ale też sposób ćwiczeń wzmacniających.
