U nas zapłacisz kartą
Grudki na dłoniach - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Rokowania w przypadku przykurczu (choroby) Dupuytrena
W przypadku przykurczu Dupuytrena bardzo ciężko mówić o precyzyjnych rokowaniach. W przypadkach wolnego postępu choroby, opóźnienie postępu przykurczu, a nawet jego korekcja może być osiągnięte poprzez rehabilitację i stosowania się do technik rozciągania, automasażu oraz profilaktyki przeciążeń. W łagodnych przypadkach rękę można dodatkowo ostrzyknąć lub zastosować Aponeurotomię igłową. W trudniejszych przypadkach kiedy choroba ma szybki postęp lub przez lata została zaniedbana można stosować rehabilitację, jednak będzie ona zazwyczaj przygotowaniem do jednego z zabiegów zaproponowanego przez lekarza po ocenie Twojego stadium choroby.
Jeśli masz pytania i wątpliwości co robić, kiedy problem dotyczy Ciebie, umów się ze mną na Konsultację Online.
Zachęcam do komentowania i zadawania pytań pod artykułem!
Przemek Jureczko
Fotografie:
1 By Frank C. Müller, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=647743
2 By Hilton1949 at English Wikipedia, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=17437650
Oceń artykuł i pomóż rozwijać portal
Średnia ocena 5 / 5. Liczba Głosów: 11
Jakoże spodobał Ci się ten artykuł.
. podziel się nim ze znajomymi na portalu społecznościowym
Jestem fizjoterapeutą i propagatorem zdrowego stylu życia. Moim celem nr 1 jest powrót pacjentów do sprawności. Pisząc i nagrywając dla Was materiały staram się wskazać właściwą drogę do zdrowia i pokazać ile zależy od Ciebie!
Prześlij komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi
Egzema na dłoniach: objawy
Początkowo skóra staje się zaczerwieniona, możliwy jest również jej obrzęk. Później dochodzi do pojawiania się coraz to kolejnych zmian, którymi mogą być:
- pęcherzyki,
- grudki
- czy nadżerki.
Nadżerki rozwijają się zazwyczaj wtedy, gdy dochodzi do pękania pęcherzyków. Mogą pojawiać się również z powodu rozdrapywania zmian skórnych przez pacjentów.
Nadżerki są nie tylko nieestetyczne, ale ich obecność może być związana z silnymi nawet dolegliwościami bólowymi.
Z biegiem czasu skóra pacjentów może stawać się przesuszona. Czasami obserwuje się jej łuszczenie czy nadmierne ściągnięcie.
Dłonie pacjenta, który ma egzemę, wyglądać mogą naprawdę niepokojąco. Warto jednak podkreślić, że nie ma żadnej konieczności unikania kontaktów z taką osobą, gdyż egzema na dłoniach nie jest zaraźliwa.
Poznaj przyczyny przykurczu Dupuytrena
Przyczyny choroby nie są dokładnie potwierdzone. Stwierdzono, że znaczenie może mieć kilka mechanizmów:
1 Uwarunkowania genetyczne – wystąpienie choroby u członka rodziny zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania nawet o 60%. Badania potwierdzają ten czynnik
2 Powtarzalne przeciążenia – bardzo prawdopodobne, że do powstania przykurczu Dupuytrena przyczyniają się powtarzalne czynności wykonywane dłońmi. Intensywna praca fizyczna szczególnie związana z trzymaniem różnego rodzaju narzędzi wpływa na zwiększoną sztywność mięśniowo-powięziową. To powoduje skrócenie mięśni i sklejenie warstw powięzi. Dodatkowo przewlekłe przeciążenia powodują mikro urazy i małe wylewy krwi w okolicach rozcięgna, co zapoczątkowuje proces włóknienia i rozwinięcia się przykurczu. Kolejnym niekorzystnym czynnikiem jest dysbalans mięśniowy w obrębie przedramienia. U większości osób mamy silne zginacze nadgarstka w porównaniu do słabszych prostowników (jest to związane z przewagą czynności polegających na siłowym trzymaniu, ściskaniu oraz zakręcaniu, natomiast mało jest czynności wymagających siłowego otwierania dłoni).
3 Zaburzenia pracy nerwów – wielu badaczy zwraca uwagę na konsekwencje zaburzeń pracy nerwu łokciowego biegnącego poprzez łokieć, nadgarstek w kierunku dłoni.
Rzadko zdarza się, że przykurcz Dupuytrena wywołuje jednorazowy uraz ręki. Jeśli jednak do tego dojdzie to przyczyną rozwinięcia się przykurczu jest nieprawidłowe tworzenie się blizny, która rozprzestrzenia się na palce i powoduje zamknięcie ręki.
Prawdopodobne jest, że rozwinięcie choroby może mieć związek z innymi schorzeniami, tj.: cukrzyca, padaczka oraz choroba alkoholowa.
Egzema na dłoniach: leczenie
Postępowanie w przypadku wyprysku rąk uzależnione jest od przyczyny wystąpienia problemu. Wtedy, gdy u pacjenta stwierdza się egzemę egzogenną, najistotniejsze jest unikanie kontaktu z substancją drażniącą.
Przerwanie stykania się z alergenem ogranicza możliwość ponownego wystąpienia zmian skórnych. Nie wpływa jednak na te zmiany, które już wcześniej pojawiły się u chorego. Te można zredukować z wykorzystaniem odpowiednich farmaceutyków.
Preparaty o działaniu miejscowym
Leczenie egzemy na dłoniach opiera się przede wszystkim na stosowaniu preparatów o działaniu miejscowym. Bardzo ważne jest korzystanie z emolientów, czyli preparatów o działaniu natłuszczającym i zwiększającym nawilżenie skóry.
Powszechnie stosowane są również rozmaite maści, w których składzie znajdują się glikokortykosteroidy.
Leki o działaniu przeciwhistaminowym
Pacjentom, u których występuje wyjątkowo nasilony świąd skóry, zalecane bywa przyjmowanie środków o działaniu przeciwhistaminowym.
Wśród innych leków, które również znajdują zastosowanie w leczeniu egzemy na dłoniach, wymienić można m.in.:
- azatioprynę,
- cyklosporynę
- oraz metotreksat.
Uczulenie na rękach – objawy
Bez względu na czynnik sprawczy alergia na dłoniach ma zawsze podobny przebieg. Uczulenie na rękach ma przeważnie postać drobnych, czerwonych wyprysków, które zlewają się w większe plamy. Niekiedy mogą się pojawić pęcherze wykazujące tendencję do sączenia. Zmianom skórnym towarzyszy zazwyczaj silne swędzenie, pieczenie dłoni i ból. Skóra na rękach staje się wysuszona i pomarszczona. Uczuleniu nierzadko towarzyszy obrzęk. Swędząca wysypka wyzwala u chorych konieczność drapania, które nie łagodzi świądu. Zdarza się, że dodatkowo podrażnia skórę, prowadząc do powstania otarć, uszkodzeń lub piekących owrzodzeń. Stanowią one wrota wnikania do organizmu szkodliwych czynników chorobotwórczych, które zaostrzają stan zapalny. W późniejszym czasie skóra na dłoniach staje się grubsza, zmienia się jej koloryt – jest ciemniejsza, z możliwymi bliznami, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy. Dla niektórych chorych objawy te stanowią przyczynę dużego dyskomfortu psychicznego.
Przy ustalaniu sposobu terapii konieczne jest przeprowadzenie testów skórnych, które określą, jaki czynnik odpowiada za reakcję alergiczną. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty i substancje zapachowe. Dopiero dokładna identyfikacja alergenu stanowi podstawę do opracowania leczenia. Osoby z alergią na rękach powinny stosować leki antyhistaminowe (cetyryzyna, hydroksyzyna, feksofenadyna, loratadyna). W niektórych przypadkach niezbędne jest podanie leków immunosupresyjnych, które obniżają aktywność układu odpornościowego, a w ostateczności glikokortykosteroidów. Przy zakażeniach wtórnych konieczna jest antybiotykoterapia. Należy ograniczyć ekspozycję na czynnik wyzwalający uczulenie. Warto chronić zmiany skórne specjalistyczną odzieżą. Zastosowanie ma tutaj dermasilk, czyli bielizna i odzież lecznicza z modyfikowanej przędzy jedwabnej.
