U nas zapłacisz kartą
Grudki na dłoniach - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Czym są piezogeniczne guzki stóp?
Piezogeniczne guzki stóp to łagodne schorzenie skóry i tkanki tłuszczowej. Występują one stosunkowo często, jednak większość przypadków to postać asymptomatyczna. Dlatego wiele osób nie zdaje sobie sprawy z ich obecności.
Piezogeniczne guzki stóp to liczne przepukliny tłuszczowe. Mają postać małych, spoistych, wypukłych grudek. Przyjmują barwę od cielistej do żółtej. Ich rozmiar waha się w granicach od 0,5 centymetra do 1,5 centymetra. Guzki piezogeniczne są najczęściej zlokalizowane wzdłuż powierzchni podeszwowej stóp. Zdarza się, że są obecne również na dłoniach – w okolicy nadgarstka i kłębu kciuka.
Guzki piezogeniczne pojawiają się w pozycji stojącej lub w czasie wymuszonego ucisku na podeszwę stopy. W pozycji horyzontalnej grudki znikają. Zmiany mogą być obecne tylko na jednej stopie lub na obu jednocześnie. Częściej obserwuje się guzki piezogeniczne na obu stopach.
Podczas stawiania rozpoznania piezogeniczne guzki stóp różnicuje się z:
- tłuszczakami,
- znamionami łącznotkankowymi,
- nerwiakowłókniakami zwojowymi.
Poznaj przyczyny przykurczu Dupuytrena
Przyczyny choroby nie są dokładnie potwierdzone. Stwierdzono, że znaczenie może mieć kilka mechanizmów:
1 Uwarunkowania genetyczne – wystąpienie choroby u członka rodziny zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania nawet o 60%. Badania potwierdzają ten czynnik
2 Powtarzalne przeciążenia – bardzo prawdopodobne, że do powstania przykurczu Dupuytrena przyczyniają się powtarzalne czynności wykonywane dłońmi. Intensywna praca fizyczna szczególnie związana z trzymaniem różnego rodzaju narzędzi wpływa na zwiększoną sztywność mięśniowo-powięziową. To powoduje skrócenie mięśni i sklejenie warstw powięzi. Dodatkowo przewlekłe przeciążenia powodują mikro urazy i małe wylewy krwi w okolicach rozcięgna, co zapoczątkowuje proces włóknienia i rozwinięcia się przykurczu. Kolejnym niekorzystnym czynnikiem jest dysbalans mięśniowy w obrębie przedramienia. U większości osób mamy silne zginacze nadgarstka w porównaniu do słabszych prostowników (jest to związane z przewagą czynności polegających na siłowym trzymaniu, ściskaniu oraz zakręcaniu, natomiast mało jest czynności wymagających siłowego otwierania dłoni).
3 Zaburzenia pracy nerwów – wielu badaczy zwraca uwagę na konsekwencje zaburzeń pracy nerwu łokciowego biegnącego poprzez łokieć, nadgarstek w kierunku dłoni.
Rzadko zdarza się, że przykurcz Dupuytrena wywołuje jednorazowy uraz ręki. Jeśli jednak do tego dojdzie to przyczyną rozwinięcia się przykurczu jest nieprawidłowe tworzenie się blizny, która rozprzestrzenia się na palce i powoduje zamknięcie ręki.
Prawdopodobne jest, że rozwinięcie choroby może mieć związek z innymi schorzeniami, tj.: cukrzyca, padaczka oraz choroba alkoholowa.
Objawy i konsekwencje przykurczu Dupuytrena
Początkowym objawem, który możesz zaobserwować są twarde guzki lub grudki na w rejonie dłoniowej strony palców i śródręcza. W miarę postępu choroby rozścięgno zaczyna się pogrubiać i być widoczne przez skórę. Z czasem zauważalne jest zgięciowe ustawienie palców (najczęściej 4 -serdecznego i 5-małego). Utrudnione lub niemożliwe stają się ruchy prostowania i oddzielania tych palców oraz funkcja chwytania. Rzadziej problem dotyczy pozostałych palców. Skutkiem choroby są niestety liczne trudności w wykonywaniu codziennych czynności takich jak mycie zębów, pranie, czesanie, sprzątanie oraz liczne prace wymagające prceyzyjnych ruchów dłoni. W zaawansowanych postaciach przykurczu duży problem stanowi wkładanie ręki do kieszeni lub rękawiczek. Bardzo niekorzystnym objawem jest brak swobodnej możliwości witania się:(
Zaobserwować można również obniżenie czucia w opuszkach palców, pogorszenie ukrwienia, zwiększoną potliwość ręki oraz parestezje (drętwienia, mrowienia). Możliwe, że przykurcz rozwinie się w obu rękach naraz, jednak rzadko intensywność objawów jest taka sama po stronie lewej i prawej. Objawy mogą się nasilać po intensywnej pracy wykonywanej dłońmi (ściskanie, trzymanie, zakręcanie).
To o czym warto wspomnieć, to różny postęp choroby. W części przypadków choroba może się rozwinąć w przeciągu kilku miesięcy, u innych osób mogą to być lata stopniowego pojawienia się objawów.
Egzema na dłoniach: leczenie
Postępowanie w przypadku wyprysku rąk uzależnione jest od przyczyny wystąpienia problemu. Wtedy, gdy u pacjenta stwierdza się egzemę egzogenną, najistotniejsze jest unikanie kontaktu z substancją drażniącą.
Przerwanie stykania się z alergenem ogranicza możliwość ponownego wystąpienia zmian skórnych. Nie wpływa jednak na te zmiany, które już wcześniej pojawiły się u chorego. Te można zredukować z wykorzystaniem odpowiednich farmaceutyków.
Preparaty o działaniu miejscowym
Leczenie egzemy na dłoniach opiera się przede wszystkim na stosowaniu preparatów o działaniu miejscowym. Bardzo ważne jest korzystanie z emolientów, czyli preparatów o działaniu natłuszczającym i zwiększającym nawilżenie skóry.
Powszechnie stosowane są również rozmaite maści, w których składzie znajdują się glikokortykosteroidy.
Leki o działaniu przeciwhistaminowym
Pacjentom, u których występuje wyjątkowo nasilony świąd skóry, zalecane bywa przyjmowanie środków o działaniu przeciwhistaminowym.
Wśród innych leków, które również znajdują zastosowanie w leczeniu egzemy na dłoniach, wymienić można m.in.:
- azatioprynę,
- cyklosporynę
- oraz metotreksat.
