U nas zapłacisz kartą
Kropki na dłoniach - Tajemnicze Ślady na Mapie Naszego Losu
Egzema na dłoniach: zapobieganie
Pacjent, u którego wystąpiła egzema na dłoniach, powinien wdrożyć pewne działania, które zapobiegną jej ponownemu pojawieniu się.
Przede wszystkim powinien on unikać narażenia na kontakt z tymi substancjami, które ewidentnie działają negatywnie na stan jego skóry.
Wskazana jest jednak również ogólna dbałość o stan skóry:
- noszenie ubrań wykonanych z naturalnych, przewiewnych materiałów,
- korzystanie z preparatów kosmetycznych pozbawionych sztucznych barwników oraz aromatów, które są jednocześnie przeznaczone do pielęgnacji skóry wrażliwej,
- regularne nawilżanie skóry.
Czytaj też:
- Egzema czyli wyprysk - rodzaje, przyczyny, leczenie
- Egzema u dzieci - przyczyny, objawy, leczenie
- Egzema na twarzy - przyczyny, objawy, leczenie
Egzema na dłoniach: diagnostyka
Egzema na dłoniach to schorzenie, które da się leczyć. Przed przystąpieniem do leczenia konieczne jest przeprowadzenie odpowiedniej diagnostyki. W zależności od tego, jaka jest przyczyna problemu, różne mogą być przekazywane pacjentom zalecenia.
Początkowo najlepiej udać się do dermatologa, który – w dalszej kolejności – może pokierować pacjenta m.in. do alergologa.
Wstępnie w diagnostyce egzemy na dłoniach istotne jest zebranie z pacjentem wywiadu lekarskiego oraz dokonanie oceny istniejących u niego zmian skórnych.
Czasami już wtedy możliwe jest stwierdzenie przyczyny występowania egzemy na dłoniach. Może mieć to miejsce, gdy pacjent ma egzemę egzogenną wynikającą z narażenia na środki czystości podczas wykonywania zawodowych obowiązków.
W przeciwnym wypadku zlecane są dodatkowe badania, takie jak:
Wyprysk rąk musi być różnicowany z innymi jednostkami, w których przebiegu pojawiać się mogą podobne objawy. W diagnostyce różnicowej pod uwagę należy wziąć m.in.:
- łuszczycę,
- zakażenia grzybicze
- oraz świerzb.
Plamy starcze i wątrobowe. Czym są przebarwienia na skórze dłoni?
Naturalny koloryt skóry jest uwarunkowany genetycznie, jednak w ciągu życia może wielokrotnie ulegać zmianom pod wpływem wielu czynników, takich jak:
- aktywność komórek barwnikowych skóry (melanocytów),
- poziom dotlenienia tkanek,
- stężenie związków pigmentacyjnych,
- grubość naskórka.
O plamach mówimy, gdy występują obszary ciemniejsze lub jaśniejsze od kolorytu naszej skóry. Część osób ma genetycznie uwarunkowane zaburzenia funkcji melanocytów, w związku z tym proces syntezy melaniny, odpowiadającej za ciemne zabarwienie skóry, przebiega nieprawidłowo, przez co skóra traci równomierne zabarwienie. Wiele zmian skóry zachodzi również wraz z wiekiem i jest elementem procesu starzenia się skóry. Miejscowe skupiska melaniny są widoczne jako ciemniejsze plamy, które ze względu na głębokość występowania dzieli się na plamy:
- naskórkowe – tworzą się w zewnętrznej warstwie skóry w wyniku nagromadzenia komórek barwnikowych lub nadprodukcji melaniny,
- skórne – powstają w warstwie brodawkowej skóry właściwej w wyniku punktowego nagromadzenia melaniny,
- mieszane – powstają przez nagromadzenie się melaniny w wierzchniej, jak i głębszej warstwie skóry.
Jako najczęściej spotykane plamy na dłoniach wymienia się te wynikające z zaburzeń funkcji melanocytów. Na skutek nierównomiernie rozłożonej melaniny mogą powstawać żółte, pomarańczowe, brązowe, beżowe lub nawet brunatne plamy na dłoniach.
Częstym problemem estetycznym są plamy soczewicowate. Określa się je również jako starcze lub wątrobowe. Kluczowy wpływ na ich powstawanie ma częstotliwość ekspozycji na słońce, dlatego występują także u osób w młodym wieku. Ten rodzaj plam nie ma też nic wspólnego z chorobami wątroby – nazwa nawiązuje tylko do ciemnej barwy tego narządu.
Brązowe plamy na dłoniach najczęściej mają postać drobnych zmian, niekiedy rozsianych po całym ciele. Występują w różnych odcieniach brązu. Zmiany powstałe po ekspozycji na słońce mogą stopniowo zaniknąć, jednak te powstałe w starszym wieku zwykle mają charakter stały.