U nas zapłacisz kartą
Kropki na dłoniach - Tajemnicze Ślady na Mapie Naszego Losu
Plamy starcze i wątrobowe. Czym są przebarwienia na skórze dłoni?
Naturalny koloryt skóry jest uwarunkowany genetycznie, jednak w ciągu życia może wielokrotnie ulegać zmianom pod wpływem wielu czynników, takich jak:
- aktywność komórek barwnikowych skóry (melanocytów),
- poziom dotlenienia tkanek,
- stężenie związków pigmentacyjnych,
- grubość naskórka.
O plamach mówimy, gdy występują obszary ciemniejsze lub jaśniejsze od kolorytu naszej skóry. Część osób ma genetycznie uwarunkowane zaburzenia funkcji melanocytów, w związku z tym proces syntezy melaniny, odpowiadającej za ciemne zabarwienie skóry, przebiega nieprawidłowo, przez co skóra traci równomierne zabarwienie. Wiele zmian skóry zachodzi również wraz z wiekiem i jest elementem procesu starzenia się skóry. Miejscowe skupiska melaniny są widoczne jako ciemniejsze plamy, które ze względu na głębokość występowania dzieli się na plamy:
- naskórkowe – tworzą się w zewnętrznej warstwie skóry w wyniku nagromadzenia komórek barwnikowych lub nadprodukcji melaniny,
- skórne – powstają w warstwie brodawkowej skóry właściwej w wyniku punktowego nagromadzenia melaniny,
- mieszane – powstają przez nagromadzenie się melaniny w wierzchniej, jak i głębszej warstwie skóry.
Jako najczęściej spotykane plamy na dłoniach wymienia się te wynikające z zaburzeń funkcji melanocytów. Na skutek nierównomiernie rozłożonej melaniny mogą powstawać żółte, pomarańczowe, brązowe, beżowe lub nawet brunatne plamy na dłoniach.
Częstym problemem estetycznym są plamy soczewicowate. Określa się je również jako starcze lub wątrobowe. Kluczowy wpływ na ich powstawanie ma częstotliwość ekspozycji na słońce, dlatego występują także u osób w młodym wieku. Ten rodzaj plam nie ma też nic wspólnego z chorobami wątroby – nazwa nawiązuje tylko do ciemnej barwy tego narządu.
Brązowe plamy na dłoniach najczęściej mają postać drobnych zmian, niekiedy rozsianych po całym ciele. Występują w różnych odcieniach brązu. Zmiany powstałe po ekspozycji na słońce mogą stopniowo zaniknąć, jednak te powstałe w starszym wieku zwykle mają charakter stały.
Przebarwienia na dłoniach – jak je wybielać
Najmniej niebezpieczne jest wybielanie piegów na rękach. Można to robić domowymi sposobami albo stosując specjalne środki z apteki. Do starych sposobów radzenia sobie z plamkami na dłoniach należy sok z cytryny. Można nałożyć trochę soku bezpośrednio na skórę. Jeżeli masz bardzo wrażliwą skórę, to możesz zmieszać sok z kremem. Inną domową metodą pozbywania się przebarwień na dłoniach jest maseczka z jogurtu naturalnego z miodem. Poza tym w każdej aptece i sklepie drogeryjnym dostaniemy odpowiedni krem.
Zanim te same metody zastosujemy do plam starczych, warto sprawdzić, jak reaguje skóra. Jest to zawsze dodatkowe obciążenie naskórka i nie wszystkie sposoby można stosować bez konsekwencji. Z likwidacją brązowych plam wątrobowych może nam pomóc kosmetyczka. Specjalne peelingi chemiczne czy zabiegi laserowe mogą znacząco poprawić wygląd skóry.
W przypadku chorób powodujących plamy na rękach trzeba rozpocząć leczenie właściwe dla danej choroby. Jeśli szukasz więcej porad, sprawdź także ten artykuł o rodzajach plam na ciele.
Leczenie przebarwień na rękach
Czerwone plamy na dłoniach, które są objawami stanów zapalnych skóry, leczymy łagodząc objawy. Niezbędne jest skonsultowanie z dermatologiem właściwej terapii. Łuszczycę i atopowe zapalenie skóry najczęściej leczy się objawowo, stosując maści i kremy steroidowe oraz środki delikatnie natłuszczające (olejki).
Zaburzenia hormonalne, objawiające się plamami i plamkami na dłoniach leczy się odpowiednią terapią hormonalną. Dodatkowo lekarz może doradzić jakie kosmetyki stosować wspomagająco.
Po pojawieniu się przebarwień i anomalii nowotworowych leczenie przebiega adekwatnie do schorzenia. Terapię – w zależności od stopnia zaawansowania i rodzaju nowotworu – powinien dobrać specjalista. Jednak zmiany tego typu zdarzają się bardzo rzadko.
W każdym przypadku trzeba też pamiętać o zapobieganiu. Z piegami na rękach najczęściej poradzi sobie krem z odpowiednio silnym filtrem UV. Można też unikać wystawiania skóry na słońce. Ponieważ trochę słońca potrzebujemy do wytworzenia witaminy D, można omijać wychodzenie w pewnych godzinach. Między 10 a 15, zwłaszcza latem, słońce operuje najmocniej w naszej strefie klimatycznej.
O ochronie przed promieniami słonecznymi powinni pamiętać właściwie wszyscy, którzy mają kłopoty tego typu. Poza wyjątkowymi przypadkami promienie słoneczne są szkodliwe dla nadwrażliwej, chorej czy osłabionej skóry.