U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Rozpoznawanie Guzków na Twarzy - Przegląd ze Zdjęciami
Guzki dnawe – charakterystyka i leczenie. Jak je usunąć?
Guzki dnawe rozwijają się w wyniku przewlekłych zmian zapalnych, w przebiegu dny moczanowej. Powstają jako konsekwencja odkładania się złogów kryształów moczanu sodu w tkankach, stawach i narządach.
Dna moczanowa jest stosunkowo częstym schorzeniem, które powoduje istotne deformacje stawów i zaburzenia troficzne. Celem leczenia guzków dnawych jest zmniejszenie wysokiego poziomu kwasu moczowego w surowicy krwi i zatrzymanie postępującej destrukcji stawów, która powoduje zmiany znacznie utrudniające poruszanie się. Niektóre guzki mogą przebijać się na zewnątrz z wysypywaniem się ich treści. Stanowią także nierzadko czynnik sprawczy uszkodzenia stawów i kości.
Co robić w razie wystąpienia objawów?
Pojawienie się guzów powiek powinno skłonić pacjenta do wizyty w gabinecie okulistycznym w celu ustalenia diagnozy i podjęcia odpowiedniego postępowania. W przypadku zmian łagodnych wczesne leczenie pozwala na osiągnięcie bardzo dobrego rezultatu kosmetycznego i zapobiega oszpecającemu zniekształceniu powiek i twarzy.
W ustaleniu rozpoznania pomocne jest badanie w mikroskopie okulistycznym (lampie szczelinowej, zob. Badanie w lampie szczelinowej [biomikroskopia]), jednak niejednokrotnie badanie kliniczne nie pozwala na postawienie ostatecznej diagnozy. Często bowiem zmiany skórne mają podobny wygląd makroskopowy mimo różnej budowy histopatologicznej. Z tego względu wykonuje się biopsję zmiany.
Biopsja z wycięciem zmiany daje odpowiedź na pytanie o charakter guza i jednocześnie powoduje całkowite wyleczenie. Typowo kwalifikują się do niej małe zmiany umiejscowione daleko od punktu łzowego, kąta bocznego, nieobejmujące brzegu powiek lub położone w jego centrum. Jednak niejednokrotnie chirurdzy, chcąc oszczędzić pacjentowi dodatkowego zabiegu oraz związanych z nim stresów i niedogodności, podejmują się wycięcia za jednym razem także bardziej skomplikowanych guzów.
Biopsja diagnostyczna polega na pobraniu jedynie fragmentu guza. Należy ją pobierać z reprezentatywnego obszaru nowotworu. Musi ona zawierać zdrowe brzegi, być wystarczająco duża, aby możliwe było badanie histopatologiczne, nie może prowadzić do zmiażdżenia lub innego uszkodzenia pobieranych tkanek.
Bibliografia
- A. Gierlotka i wsp., Przypadek olbrzymiego tłuszczaka szyi , „Forum Medycyny Rodzinnej” 2014, t. 8, nr 2, s. 84–87.
- T.S. Gaździk, T. Bielecki, Ortopedia i traumatologia , t. 2, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008.
- T.F. Mroczkowski, Choroby przenoszone drogą płciową: dla studentów i lekarzy , Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1998.
Oceń artykuł
Co to są grudki? Objawy, przyczyny i leczenie wybranych rodzajów grudek
Grudki to wykwity skórne towarzyszące wielu chorobom. Mogą powstawać w wyniku przerostu tkanki lub przez naciek komórkowy. Wyróżnia się 3 rodzaje grudek: naskórkowe, skórno-naskórkowe i skórne. Ich leczenie zależy od choroby, która za nie odpowiada.
Grudki to zmiany, które charakteryzują się odmienną niż otaczająca je tkanka spoistością. Mają rozmaite podłoże. Mogą być wywołane przez czynniki alergiczne i wirusowe, jak w przypadku wirusa ospy czy brodawczaka ludzkiego. Stanowią typowy objaw łuszczycy i trądziku pospolitego. Często spotykaną przypadłością są także grudki perliste prącia.
Tłuszczaki
Tłuszczak to łagodny nowotwór zbudowany z tkanki tłuszczowej. Uważa się go za najczęściej występujący niezłośliwy nowotwór skóry, narządów wewnętrznych, tkanki podskórnej. Zmiana rozwija się powoli. Jest wyraźnie odgraniczona od otaczających ją tkanek, łatwo przesuwa się pod palcami, pokrywa ją niezmieniona skóra. Większość tłuszczaków jest mała, jednak w piśmiennictwie można spotkać się z przypadkami zmian, które osiągnęły po kilka, a nawet po kilkanaście, centymetrów średnicy. Tłuszczaki najczęściej obserwuje się wśród osób w wieku 40–60 lat, zwłaszcza z nadmierną masą ciała. W 5% przypadków występują w formie mnogiej.
Tłuszczaki to twarde guzy pod skórą, które mogą rozwinąć się w każdej części ciała. Najczęściej jednak obserwuje się je w obrębie kończyn, głowy i szyi oraz na tułowiu. Tłuszczaki nie stanowią niebezpieczeństwa onkologicznego, bardzo rzadko dochodzi do ich transformacji w zmiany złośliwe. Jak dotąd określono, że za powstawanie tłuszczaków odpowiadać mogą predyspozycje genetyczne lub zaburzenia ze strony układu immunologicznego, polegające na rozroście adipocytów, czyli komórek tłuszczowych.
