Przyczyny i Rozpoznawanie Guzków na Twarzy - Przegląd ze Zdjęciami
Kaszaki
Kaszak nazywany bywa torbielą zastoinową lub tłuszczową. Rozwija się w obrębie gruczołów łojowych i mieszków włosowych. Te twarde guzki pojawiają się głównie na twarzy, głowie, tułowiu, w okolicy narządów płciowych. Kaszaki mogą być pojedyncze lub mnogie. Są koloru cielistego z lekko żółtym zabarwieniem. Mają gładką powierzchnię i są przesuwalne wobec podłoża. Rosną powoli. Osiągają średnicę od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Na powierzchni twardego guza widoczny jest ciemny punkt, który wskazuje na zaczopowanie. Zazwyczaj kaszaki występują u osób między 30. a 40. rokiem życia. Do ich powstawania dochodzi wówczas, gdy złuszczające się komórki naskórka zablokują kanalik wyprowadzający gruczołu łojowego. W konsekwencji sebum i zrogowaciały naskórek gromadzą się wewnątrz gruczołu i powodują powstanie torbieli. Zmianę wypełnia płynna lub półpłynna masa o nieprzyjemnym zapachu. Kaszak łatwo ulega nadkażeniu bakteryjnemu, co prowadzi do rozwoju stanu zapalnego otaczających go tkanek.
Wyróżnia się dwa główne rodzaje włókniaków – twarde i miękkie. Do pierwszych zalicza się: włókniaki stwardniałe (twardniejące), dermatofibromy, łagodne włókniste histiocytomy, histiocytomy. Guzki te są z reguły płaskowyniosłe i mają czerwone lub brązowe zabarwienie. Włókniaki pojawiają się pojedynczo. Zazwyczaj są niewielkie, o średnicy do 1 cm. Rozwijają się najczęściej u osób powyżej 40 lat. Nierzadką sytuacją jest powstanie włókniaka twardego w miejscu po ukąszeniu, urazie czy zapaleniu mieszka włosowego. Włókniaki twarde lokalizują się zazwyczaj na nogach i tułowiu. Zmiany o bardzo dużych rozmiarach – o średnicy przekraczającej nawet 20 cm – zdarzają się u osób z upośledzoną odpornością.
Drugim rodzajem są włókniaki miękkie, do których zalicza się m.in.: włókniaki starcze, polipy włóknistonabłonkowe, acrochordony. Zwykle są to guzki mnogie, w kolorze skóry lub w różnych odcieniach brązu. Włókniaki miękkie mogą osiągnąć od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Najczęściej obserwowane są u osób z nadmierną masą ciała, zmagających się z zaburzeniami endokrynologicznymi czy u diabetyków. Umiejscawiają się zazwyczaj na szyi, pod pachami, w pachwinach czy w okolicy sutków.
Jak usunąć guzki dnawe?
Usuwanie guzków dnawych uważane jest za ostateczną formę leczenia. Zabiegi chirurgiczne stanowią niekiedy jedyną szansę na poprawę funkcjonowania układu ruchu i odzyskanie sprawności poruszania się przez chorych z dużymi zniekształceniami. Operacji wymagają zwłaszcza twarde guzki zlokalizowane w stawach i ścięgnach oraz te z miejsc bardzo widocznych – na rękach lub na twarzy.
W większości przypadków przy usuwaniu guzków dnawych stosuje się tzw. chirurgię jednego dnia. Bardziej problematyczne są duże zmiany, których likwidacja może wymagać krótkotrwałego pobytu w szpitalu. Miękkie guzki dnawe można nakłuć i usunąć pod ciśnieniem. Z kolei usuwanie tych twardych i dużych może pozostawić po sobie trudno gojące się rany i blizny.
Polecamy wam zapoznać się z prostymi zasadami wstawania z łóżka. Dzięki nim pozbędziecie się bólu kręgosłupa:
Gruczolakowłókniak
Gruczolakowłókniaki to łagodne guzy piersi, jakie obserwowane są z reguły u kobiet przed 30. rokiem życia. Rozwijają się w wyniku wysokiego poziomu estrogenów, rozrostu tkanki łącznej włóknistej i nabłonka gruczołu mlekowego. Szybszemu wzrostowi guza sprzyjają ciąża, hormonalne preparaty antykoncepcyjne czy hormonalna terapia zastępcza. Zdarzają się zmiany mnogie, które stanowią do 20% przypadków. Gruczolakowłókniak może ulec zezłośliwieniu, lecz są to rzadkie sytuacje. Guzki występują najczęściej w górnej części piersi. Są bezbolesne, łatwo można je przesunąć palcami, ich średnica nie przekracza z reguły 3 cm, ale sporadycznie zdarzają się znacznie większe. Po przekwitaniu guzy ulegają procesowi regresji i zwapnieniu.
Ganglion określany bywa również torbielą galaretowatą. To pseudotorbiel łącznotkankowa, która rozwija się w okolicach ścięgien i torebek stawowych. Ściany tej zmiany wysłane są tkanką łączną, a w jej wnętrzu znajduje się galaretowata substancja lub płyn. Twardy guzek zazwyczaj umiejscawia się w okolicy stopy i nadgarstka. Ganglion nie przekracza zwykle wielkości ziarna grochu, lecz gdy rozwinie się w nim stan zapalny, może osiągnąć rozmiar orzecha włoskiego. Nie określono dokładnie przyczyny powstania tego twardego guzka pod skórą. Uważa się, że mogą do niego predysponować przewlekłe urazy. Gangliony rozwijają się zazwyczaj w populacji pediatrycznej i u dorosłych w młodszym wieku. Jeśli torbiel zawiera tkankę litą, może się ona przekształcić w nowotwór złośliwy.
Kaszaki - czym są?
Kaszaki występują na tych samych częściach ciała, co prosaki, choć najczęstsze są kaszaki na twarzy oraz kaszaki pod oczami. Kształtują się przy mieszkach włosowych lub przy ujściu gruczołu łojowego. To torbiele o średnicy większej niż prosaki. Są gładkie, bywają twarde lub miękkie, niekiedy widać też ciemną kropkę - ujście zatkanego gruczołu łojowego. Czasami kaszaki rozrastają się, osiągając nawet średnicę kilku centymetrów. Początkowo nie sprawiają bólu, jednak wewnątrz torbieli może dojść do nadkażenia. Występuje wtedy zaczerwienienie oraz ból. Kaszaki, w przeciwieństwie do prosaków, bardzo rzadko tworzą się u małych dzieci.
Większe lub małe kaszaki na twarzy zawsze bezpośrednio świadczą o zatkaniu ujścia gruczołu łojowego. Gdy występują w okresie dojrzewania, mogą też świadczyć o zmianach w gospodarce hormonalnej - pojedyncze kaszaki w tym wieku zwykle znikają samoistnie i nie trzeba konsultować ich z lekarzem. Dopiero duże, rozrastające się i pojawiające często powinny zaniepokoić, ponieważ towarzyszą często zespołowi Gardnera - rzadkiej chorobie genetycznej podwyższającej ryzyko nowotworów skóry.
Kaszaki na twarzy mogą też występować w przebiegu zakażenia wirusem HPV, choć same w sobie nie są chorobą i na pewno nie są zaraźliwe. Zaniedbane kaszaki rozrastają się czasem do bardzo dużych rozmiarów. Zatkany gruczoł łojowy może też zostać objęty stanem zapalnym, powodującym zaczerwienienie i ból, a po usunięciu - blizny.
U nas zapłacisz kartą