U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Rozpoznawanie Guzków na Twarzy - Przegląd ze Zdjęciami
Jak się pozbyć grudek perlistych?
Białe grudki na penisie stanowią defekt kosmetyczny, który można z łatwością usunąć. Dostępne są różne metody leczenia grudek perlistych. Zastosowanie mają zabiegi chirurgicznie, ale w ostatnim czasie na popularności zyskuje znacznie mniej inwazyjna metoda leczenia laserem CO2. Jest to bezpieczny i bezbolesny zabieg wykonywany bez znieczulenia. Skutki uboczne obejmują wyłącznie przejściowy obrzęk, który utrzymuje się przez 1–2 tygodnie i niewielkie strupki, które znikają zazwyczaj po 10 dniach. W tym czasie trzeba szczególnie dbać o higienę intymną i zrezygnować z masturbacji oraz kontaktów seksualnych. Grudki na penisie można usunąć, wykonując elektrodesykację, czyli wypalanie elektryczne, lub krioterapię będącą formą zimnolecznictwa z zastosowaniem temperatur poniżej 0°C. Krioterapia polega na zamrażaniu zmian chorobowych płynnym azotem. Czasami zmiany te bledną i znikają samoistnie.
Reakcje uczuleniowe to jedne z częstszych przyczyn pojawienia się grudek na twarzy. W większości przypadków wywołane są przez wyprysk kontaktowy alergiczny określany też jako kontaktowe zapalenie skóry. Innymi chorobami, dla których typowe jest pojawienie się grudek w okolicy twarzy, są m.in.:
- liszaj płaski – przewlekła choroba zapalna skóry i błon śluzowych, której etiopatogeneza pozostaje niewyjaśniona, dotyczy przeważnie dorosłych kobiet, ale może wystąpić także u dzieci, charakterystycznym objawem są płasko-wyniosłe sinoczerwone lub sinobrunatne grudki, którym towarzyszy uczucie swędzenia,
- ospa wietrzna – choroba zakaźna wywołana pierwotnym zakażeniem wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV), wysypka początkowo przybiera formę grudek ulegających przemianie w pęcherzyki i krostki, które zasychają w strupy,
- prosaki – występują u 50% noworodków, białe, twarde grudki, niekiedy zlokalizowane także na tułowiu, kończynach, narządach płciowych czy w jamie ustnej, ustępują bez leczenia w okresie od kilku tygodni do kilku miesięcy,
- trądzik grudkow y – jedna z postaci trądziku młodzieńczego, grudki są bolesne, a skóra wokół nich jest zaczerwieniona, w większości przypadków wraz z grudkami istnieją krosty (trądzik grudkowy-krostkowy) i zaskórniki (trądzik grudkowo-zaskórnikowy), odpowiada za niego nadmierna praca gruczołów łojowych, łój zatyka pory skóry i stanowi pożywienie dla bakterii, w konsekwencji czego rozwija się stan zapalny.
Grudki – rodzaj pierwotnych wykwitów skórnych
Grudki określane są w nomenklaturze medycznej jako papula. Są to wykwity wyniosłe ponad poziom skóry, widoczne i wyczuwalne dotykiem. Są dość wyraźnie odgraniczone od otaczającej je skóry i osiągają maksymalnie 5 mm (powyżej tej wielkości mówi się o blaszce). Ustępują zazwyczaj bez pozostawiania blizn. Stan, w którym występuje wiele grudek, określa się jako grudkowatość (z łac. papulosis).
- naskórkowe – dotyczą naskórka, najczęściej występują brodawki zwykłe,
- skórno-naskórkowe – zmiany dotyczą zarówno naskórka, jak i skóry właściwej, mogą się pojawić w łuszczycy i liszaju płaskim,
- skórne – zmiany rozwijają się w obrębie skóry właściwej, a naskórek pozostaje niezmieniony, wśród nich wymienia się grudki naciekowe (typowe dla kiły) i obrzękowe (występują w rumieniu wielopostaciowym).
Leczenie kaszaków u dermatologa
Gdy kaszaki rozrastają się, długo nie znikają, występuje wokół nich zaczerwienienie skóry lub ból, trzeba udać się na konsultację do dermatologa.
Usuwanie kaszaków w gabinecie dermatologicznym przeprowadza się kilkoma metodami, w zależności od ich lokalizacji i stanu.
Kaszaki nadkażone, ze stanem zapalnym
Najpierw przez kilka tygodni podaje się glikokortykosteroidy, sterydy lub antybiotyki. Gdy stan zapalny ustąpi, można usunąć kaszak chirurgicznie.
Kaszaki we wrażliwych miejscach
Gdy zmiana występuje w miejscu, w którym skóra jest szczególnie wrażliwa, lekarz może zastosować wypalanie laserem z dwutlenkiem węgla. W ten sposób usuwa się na przykład kaszak pod okiem lub na mosznie.
Metody chirurgiczne
Rozległe kaszaki można także usunąć metodą chirurgiczną, co zapobiega nawrotom. Blizna po takim zabiegu (wykonanym w znieczuleniu miejscowym) jest widoczna, choć zwykle nie bardzo duża.
Nakłucie i usunięcie zawartości
Bardzo często stosuje się metodę polegającą na nakłuciu kaszaka i usunięciu zawartości. Takie nakłucie trzeba wykonać w odpowiednim miejscu i w sterylnych warunkach - nigdy w domu!
Krioterapia kaszaków
Niekiedy lekarze polecają też krioterapię, czyli kilkukrotne zamrażanie i odmrażanie kaszaka, które niszczy jego komórki.
Najlepszą profilaktykę kaszaków stanowi regularne oczyszczanie twarzy, złuszczanie martwego naskórka oraz unikanie ciężkich, zapychających gruczoły łojowe kosmetyków.
Guzki dnawe – leczenie
Rozpoznanie guzków dnawych opiera się na stwierdzeniu obecności kryształów w płynie stawowym i materiale histopatologicznym pobranym ze zmiany. Mogą być mylnie uznane za raka podstawnokomórkowego lub inny nowotwór (szczególnie gdy nie są zlokalizowane w stawie). Leczenie guzków dnawych opiera się w pierwszej kolejności na leczeniu dny moczanowej, która odpowiada za ich powstanie, a także towarzyszących jej często innych przypadłości, zwłaszcza cukrzycy i nadciśnienia tętniczego.
W terapii początkowo zastosowanie ma farmakoterapia opierająca się na lekach hamujących produkcję kwasu moczowego. Najczęściej używanym preparatem jest inhibitor oksydazy ksantynowej — allopurinol, stosowany w dawce dobowej do 300––400 mg/dobę. Dawkę leku należy dopasować do funkcji nerek i stężenia kwasu moczowego w surowicy. Lekiem nowej generacji, który zyskuje na popularności, jest febuksostat. Guzki dnawe mogą zostać dzięki niemu nawet całkowicie wchłonięte.
Pozytywne efekty przynosi rehabilitacja. Chorym zaleca się oszczędzanie miejsc dotkniętych guzkiem. Pomocna jest krioterapia i domowe ochładzanie bolących miejsc. Bardzo dobre efekty lecznicze przynosi kuracja cytrynowa. Kwas cytrynowy, wiążąc się z wapniem, tworzy sól, która po rozpuszczeniu pełni funkcję regulującą tkankę kostną i wpływa na przemianę materii.
Chorym zaleca się stosowanie diety ubogopurynowej oraz unikanie czynników ryzyka, w tym zwłaszcza alkoholu i niektórych leków moczopędnych. Dieta ta polega na ograniczeniu spożycia mięsa, podrobów, ryb, roślin strączkowych i używek. Dozwolone produkty to: mleko, masło, sery, ryż, kasze, owoce, cukier i miód. Nie należy też przygotowywać potraw smażonych, pieczonych i duszonych, a spożywać wyłącznie gotowane. Trzeba pamiętać o dużej podaży płynów, wynoszącej co najmniej 1,5 l dziennie, która zwiększa wytwarzanie moczu i wydalanie kwasu moczowego.
Gruczolakowłókniak
Gruczolakowłókniaki to łagodne guzy piersi, jakie obserwowane są z reguły u kobiet przed 30. rokiem życia. Rozwijają się w wyniku wysokiego poziomu estrogenów, rozrostu tkanki łącznej włóknistej i nabłonka gruczołu mlekowego. Szybszemu wzrostowi guza sprzyjają ciąża, hormonalne preparaty antykoncepcyjne czy hormonalna terapia zastępcza. Zdarzają się zmiany mnogie, które stanowią do 20% przypadków. Gruczolakowłókniak może ulec zezłośliwieniu, lecz są to rzadkie sytuacje. Guzki występują najczęściej w górnej części piersi. Są bezbolesne, łatwo można je przesunąć palcami, ich średnica nie przekracza z reguły 3 cm, ale sporadycznie zdarzają się znacznie większe. Po przekwitaniu guzy ulegają procesowi regresji i zwapnieniu.
Ganglion określany bywa również torbielą galaretowatą. To pseudotorbiel łącznotkankowa, która rozwija się w okolicach ścięgien i torebek stawowych. Ściany tej zmiany wysłane są tkanką łączną, a w jej wnętrzu znajduje się galaretowata substancja lub płyn. Twardy guzek zazwyczaj umiejscawia się w okolicy stopy i nadgarstka. Ganglion nie przekracza zwykle wielkości ziarna grochu, lecz gdy rozwinie się w nim stan zapalny, może osiągnąć rozmiar orzecha włoskiego. Nie określono dokładnie przyczyny powstania tego twardego guzka pod skórą. Uważa się, że mogą do niego predysponować przewlekłe urazy. Gangliony rozwijają się zazwyczaj w populacji pediatrycznej i u dorosłych w młodszym wieku. Jeśli torbiel zawiera tkankę litą, może się ona przekształcić w nowotwór złośliwy.
