U nas zapłacisz kartą
Hydrokortyzon w leczeniu alergii - Skuteczność, Bezpieczeństwo i Wskazówki
Co na uczulenie skórne? Leczenie alergii skórnej
Leczenie alergii skórnej przeprowadzane jest przez dermatologa i opiera się przede wszystkim na skutecznym rozpoznaniu przyczyn dolegliwości. W procesie diagnozowania alergii skórnej wykorzystuje się różnorodne metody, w tym testy skórne punktowe, testy płatkowe oraz ocenę poziomu immunoglobulin E (IgE). Testy płatkowe są niezwykle pomocne, szczególnie w rozpoznawaniu kontaktowego zapalenia skóry.
W terapii alergii stosuje się leki przeciwhistaminowe, które dzielą się na dwie główne kategorie: leki przeciwhistaminowe I i II generacji. Leki pierwszej generacji, takie jak klemastyna czy hydroksyzyna, choć skuteczne w blokowaniu receptorów H1 histaminy, wykazują działanie nieselektywne, oddziałując również na inne receptory. Może to prowadzić do niepożądanych efektów ubocznych, w tym senności czy suchości w ustach. Z tego powodu, zaleca się obecnie stosowanie nowszych preparatów jak leki przeciwhistaminowe II generacji, które koncentrują się na blokowaniu receptorów H1, minimalizując przy tym ryzyko działań niepożądanych. Do tej grupy należą między innymi cetyryzyna, loratydyna czy feksofenadyna. Wybierając lek antyhistaminowy, należy uwzględnić indywidualne cechy pacjenta oraz potencjalne różnice w przenikaniu substancji czynnych do ośrodkowego układu nerwowego.
W objawowym leczeniu alergii skórnej często stosuje się preparaty miejscowe w formie maści lub żeli, które mogą zawierać składniki łagodzące świąd. W sytuacjach, gdy leczenie objawowe nie przynosi ulgi, dermatolog może zalecić krótkotrwałe stosowanie maści z glikokortykosteroidami. Nowoczesną alternatywą dla miejscowych glikokortykosteroidów są inhibitory kalcyneuryny, takie jak pimekrolimus czy takrolimus, które nie uszkadzają bariery naskórkowej i mogą być stosowane na delikatne partie skóry, na przykład na twarz czy dłonie. Są one obecnie często wybierane w leczeniu atopowego zapalenia skóry.
Hytdrokortyzon u dzieci i młodzieży
Należy ostrożnie stosować hydrokortyzon u dzieci. Dzieci posiadają większy niż dorośli stosunek powierzchni ciała do masy ciała. Powoduje to, że nawet wchłanianie kortykosteroidu przez skórę może spowodować zahamowanie działania osi podwzgórze - przysadka - nadnercza. Mogą występować charakterystyczne objawy niepożądane jak i zaburzenia wzrostu i rozwoju. Leczenie dzieci powinno być pod ścisłą kontrolą specjalisty.
Hydrokortyzon może powodować efekty uboczne, których rodzaj zależy m.in. od sposobu podania leku.Efekty uboczne po miejscowym stosowaniu hydrokortyzonu:
- zaburzenia skóry i tkanki podskórnej takie jak zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, alergia kontaktowa, zapalenia około oczne, nadmierne owłosienie, opóźnienie gojenia ran lub owrzodzeń, wybroczyny, rozstępy, plamica posteroidowa, trądzik posteroidowy, dermatitis perioralis, pieczenie, zaczerwienienie, nadmierna suchość
- zakażenia i zarażenia pasożytnicze obejmujące pochodzenie wirusowe, bakteryjne i grzybicze
- powierzchniowe rozszerzenie naczyń krwionośnych oraz wybroczyny
- jaskra lub zaćma.
Efekty uboczne po ogólnoustrojowym stosowaniu hydrokortyzonu:
- zakażenia i zarażenia pasożytnicze w tym maskowanie objawów takowego lub jego nasilenie
- zaburzenia krwi i układu chłonnego takie jak : leukocytoza, trombocytopenia, limfopenia
- reakcje anafilaktyczne
- zaburzenia endokrynologiczne takie jak : zaburzenia miesiączkowania, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie tolerancji węglowodanów, wspomniane wcześniej zahamowanie osi podwzgórze- przysadka- kora nadnerczy, wzrost zapotrzebowania na insulinę , ujawnienie się cukrzycy lub pogłębienie jej dotychczasowych objawów
- zwiększony katabolizm białek
- zaburzenia psychiczne o których powinni być poinformowani pacjenci szczególnie posiadający w wywiadzie zaburzenia maniakalno-depresyjne , objawy obejmują bóle głowy, zawroty, omamy, psychozy, euforie, zmiany nastroju
- napady drgawkowe
- zapalenie nerwów
- zaburzenia wzroku, jaskra, nieostre widzenie, wzrost ciśnienia śródgałkowego
- zaburzenia ze strony serca takie jak arytmie, zmiany EKG, omdlenia, nasilenie nadciśnienia tętniczego szczególnie u pacjentów z już występującym wysokim ciśnieniem, kardiomiopatia przerostowa u wcześniaków
- zakrzepy z zatorami, zatory tłuszczowe, hipercholesterolemia, miażdżyca naczyń, zakrzepowe zapalenie żył, martwicze zapalenie naczyń
- nudności, wymioty, podrażnienie żołądka, zapalenie przełyku, owrzodzenia, perforacja wrzodów i krwawienia.
JAK PŘÍPRAVEK HYDROCORTISON LÉČIVA UCHOVÁVAT
Co přípravek Hydrocortison Léčiva obsahuje
Léčivou látkou je hydrocortisoni acetas 100 mg (1%) v 10 g masti.
Pomocnými látkami jsou tekutý parafin, tvrdý parafin, cetylstearylalkohol, kyselina stearová, bílý vosk, monoacylglyceroly nasycených vyšších mastných kyselin, ethoxylované alkoholy C12-C16, propylenglykol, trolamin, ethylparaben, čištěná voda
Jak přípravek Hydrocortison Léčiva vypadá a co obsahuje toto balení
Popis přípravku: Mast barvy bílé až slabě nažloutlé, konzistence krému.
Velikost balení: 10 g masti
Tento příbalový leták byl naposledy schválen: 29.9.2010
Upozornění: Výše uvedené údaje mají pouze informační charakter. Kompletní a aktuální informace o léčivých přípravcích naleznete na webových stránkách Státního ústavu pro kontrolu léčiv www.sukl.cz.
O správném dávkování nebo nežádoucích účincích se poraďte se svým lékařem nebo lékárníkem.
Przeciwwskazania do stosowania hydrokortyzonu
Przeciwwskazania do stosowania hydrokortyzonu są różne i zależą m.in. od formy leku.
Przeciwwskazania do stosowania hydrokortyzonu w formie wstrzyknięć i tabletek:
- nadwrażliwość na hydrokortyzon
- układowe zakażenie grzybicze.
Przeciwwskazania do miejscowego stosowania hydrokortyzonu to:
- nadwrażliwość na hydrokortyzon lub inne składniki kremu
- zakażenia bakteryjne, wirusowe, grzybicze
- trądzik zwykły, różowaty
- atrofia skóry
- nowotwory i stany przednowotworowe skóry
- dermatitis perioralis
- zmiany gruźlicze skóry
- stosowanie na rany otwarte i uszkodzoną skórę
- współistniejąca grzybica układowa.
Objawy alergii skórnej
Najczęściej występujące objawy alergii skórnej to wysypka, która może przybierać zróżnicowaną formę w zależności od konkretnego typu schorzenia alergicznego dotykającego skórę. W przypadku alergicznego kontaktowego zapalenia skóry obserwujemy pojawienie się czerwonych grudek, które mogą wydzielać płyn. Te zmiany skórne pojawiają się w miejscu, gdzie doszło do kontaktu z alergenem i często towarzyszy im silny świąd. Zjawisko to jest powszechne wśród osób dorosłych.
Innym przykładem jest pokrzywka alergiczna, która charakteryzuje się występowaniem bąbli pokrzywkowych otoczonych zaczerwienieniem, przypominających reakcję na oparzenie pokrzywą. Bąble te mogą powodować swędzenie i uczucie pieczenia skóry, jednak zwykle znikają bez pozostawiania śladów. Często wyzwalane są przez alergeny pokarmowe lub te pochodzące od zwierząt.
Odczyn fotoalergiczny to kolejny rodzaj reakcji alergicznej, który objawia się rumieniem, grudkami lub pęcherzykami. Jest on wywołany przez reakcję na substancje takie jak kosmetyki, niektóre leki stosowane miejscowo lub doustnie, w połączeniu z ekspozycją na światło słoneczne. Objawy skórne mogą pojawić się zarówno natychmiast, jak i z opóźnieniem – od 24 do 48 godzin po ekspozycji.
Atopowe zapalenie skóry to stan, który często prowadzi do alergii skórnej, manifestującej się zmianami na twarzy, w zgięciach łokciowych i kolanowych, a także na dłoniach. Warto jednak zaznaczyć, że nie każda zmiana skórna, tak jak krostki, świąd czy zapalne grudki, musi być wynikiem alergii. Mogą one również sygnalizować inne schorzenia, w tym infekcje wirusowe czy bakteryjne, a także stany zapalne.
Podsumowując, wśród objawów związanych z występowaniem stanów chorobowych skóry wymienić należy przede wszystkim:
- intensywny świąd,
- pieczenie skóry,
- pojawienie się niebolesnych bąbli,
- czerwone plamy,
- krostki i grudki o barwie od białej do czerwonej,
- zaczerwienienie skóry,
- suchość i szorstkość naskórka,
- łuszczenie się skóry.
