U nas zapłacisz kartą
Hydrokortyzon w leczeniu alergii - Skuteczność, Bezpieczeństwo i Wskazówki
Alergia skórna – co to jest?
Alergia skórna stanowi zespół charakterystycznych objawów pojawiających się na skórze w następstwie kontaktu z alergenem. Za mechanizm ten odpowiada nadwrażliwość układu immunologicznego, który wykazuje tendencję do nadreaktywnej odpowiedzi na określone bodźce zewnętrzne – w normalnych warunkach niepowodujące reakcji alergicznych u zdrowych ludzi. Schorzenia rozwijające się na tle alergicznym można podzielić na kilka grup.
Atopowe zapalenie skóry (AZS)
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to jedna z najczęstszych chorób alergicznych skóry. Jest to przewlekła dolegliwość dermatologiczna o charakterze zapalnym, która charakteryzuje się przebiegiem cyklicznym – okresy ustępowania objawów przeplatają się z fazami zaostrzeń. Podstawowe znaczenie w przypadku atopowego zapalenia skóry mają czynniki genetyczne, które odgrywają kluczową rolę. Zazwyczaj pierwsze symptomy atopowego zapalenia skóry ujawniają się w ciągu pierwszego roku życia dziecka, choć nie jest wykluczone ich pojawienie się również w późniejszym okresie.
Skóra pacjentów zmagających się z AZS wykazuje osłabienie naturalnych funkcji ochronnych i skłonność do nadmiernego wysychania. W konsekwencji nawet niewielkie oddziaływanie alergenów czy innych substancji drażniących może prowokować reakcje alergiczne. Co istotne, nawet w okresach, gdy nie obserwuje się zewnętrznych symptomów choroby, w głębszych warstwach skóry może trwać proces zapalny, który zwiększa ryzyko nagłego wystąpienia reakcji alergicznych.
Warto podkreślić, że atopowe zapalenie skóry jest schorzeniem dotykającym osoby z predyspozycjami do atopii, co oznacza, że często współwystępuje z innymi alergicznymi stanami, takimi jak alergie pokarmowe, wziewne, alergiczny nieżyt nosa czy astma.
Alergiczny wyprysk kontaktowy (ACD)
Alergiczny wyprysk kontaktowy, inaczej określany jako alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, to schorzenie, które dotyka osoby wrażliwe na określone alergeny. Do objawów dochodzi, gdy skóra tych osób nawiązuje kontakt z substancjami zwanymi haptenami. Są to małe cząsteczki, które mogą przenikać przez skórę, a następnie łączą się z białkami w organizmie, tworząc kompleksy immunologiczne. Właśnie te kompleksy są przyczyną reakcji alergicznej, ponieważ system odpornościowy osoby uczulonej traktuje je jako zagrożenie, co prowadzi do zapalnej odpowiedzi organizmu i pojawienia się zmian skórnych.
JAK PŘÍPRAVEK HYDROCORTISON LÉČIVA UCHOVÁVAT
Co přípravek Hydrocortison Léčiva obsahuje
Léčivou látkou je hydrocortisoni acetas 100 mg (1%) v 10 g masti.
Pomocnými látkami jsou tekutý parafin, tvrdý parafin, cetylstearylalkohol, kyselina stearová, bílý vosk, monoacylglyceroly nasycených vyšších mastných kyselin, ethoxylované alkoholy C12-C16, propylenglykol, trolamin, ethylparaben, čištěná voda
Jak přípravek Hydrocortison Léčiva vypadá a co obsahuje toto balení
Popis přípravku: Mast barvy bílé až slabě nažloutlé, konzistence krému.
Velikost balení: 10 g masti
Tento příbalový leták byl naposledy schválen: 29.9.2010
Upozornění: Výše uvedené údaje mají pouze informační charakter. Kompletní a aktuální informace o léčivých přípravcích naleznete na webových stránkách Státního ústavu pro kontrolu léčiv www.sukl.cz.
O správném dávkování nebo nežádoucích účincích se poraďte se svým lékařem nebo lékárníkem.
Hytdrokortyzon u dzieci i młodzieży
Należy ostrożnie stosować hydrokortyzon u dzieci. Dzieci posiadają większy niż dorośli stosunek powierzchni ciała do masy ciała. Powoduje to, że nawet wchłanianie kortykosteroidu przez skórę może spowodować zahamowanie działania osi podwzgórze - przysadka - nadnercza. Mogą występować charakterystyczne objawy niepożądane jak i zaburzenia wzrostu i rozwoju. Leczenie dzieci powinno być pod ścisłą kontrolą specjalisty.
Hydrokortyzon może powodować efekty uboczne, których rodzaj zależy m.in. od sposobu podania leku.Efekty uboczne po miejscowym stosowaniu hydrokortyzonu:
- zaburzenia skóry i tkanki podskórnej takie jak zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, alergia kontaktowa, zapalenia około oczne, nadmierne owłosienie, opóźnienie gojenia ran lub owrzodzeń, wybroczyny, rozstępy, plamica posteroidowa, trądzik posteroidowy, dermatitis perioralis, pieczenie, zaczerwienienie, nadmierna suchość
- zakażenia i zarażenia pasożytnicze obejmujące pochodzenie wirusowe, bakteryjne i grzybicze
- powierzchniowe rozszerzenie naczyń krwionośnych oraz wybroczyny
- jaskra lub zaćma.
Efekty uboczne po ogólnoustrojowym stosowaniu hydrokortyzonu:
- zakażenia i zarażenia pasożytnicze w tym maskowanie objawów takowego lub jego nasilenie
- zaburzenia krwi i układu chłonnego takie jak : leukocytoza, trombocytopenia, limfopenia
- reakcje anafilaktyczne
- zaburzenia endokrynologiczne takie jak : zaburzenia miesiączkowania, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie tolerancji węglowodanów, wspomniane wcześniej zahamowanie osi podwzgórze- przysadka- kora nadnerczy, wzrost zapotrzebowania na insulinę , ujawnienie się cukrzycy lub pogłębienie jej dotychczasowych objawów
- zwiększony katabolizm białek
- zaburzenia psychiczne o których powinni być poinformowani pacjenci szczególnie posiadający w wywiadzie zaburzenia maniakalno-depresyjne , objawy obejmują bóle głowy, zawroty, omamy, psychozy, euforie, zmiany nastroju
- napady drgawkowe
- zapalenie nerwów
- zaburzenia wzroku, jaskra, nieostre widzenie, wzrost ciśnienia śródgałkowego
- zaburzenia ze strony serca takie jak arytmie, zmiany EKG, omdlenia, nasilenie nadciśnienia tętniczego szczególnie u pacjentów z już występującym wysokim ciśnieniem, kardiomiopatia przerostowa u wcześniaków
- zakrzepy z zatorami, zatory tłuszczowe, hipercholesterolemia, miażdżyca naczyń, zakrzepowe zapalenie żył, martwicze zapalenie naczyń
- nudności, wymioty, podrażnienie żołądka, zapalenie przełyku, owrzodzenia, perforacja wrzodów i krwawienia.
Dawkowanie hydrokortyzonu
Lekarz specjalista zawsze dąży do podania jak najmniejszej efektywnej dawki hydrokortyzonu. Jednocześnie pacjent jest pouczany aby nie stosować hydrokortyzonu na zdrową skórę, jeśli jest on stosowany w kremie. Czas trwania terapii także jest zalecany jak najkrótszy.
Dawkowanie hydrokortyzonu w warunkach szpitalnych nie zostanie omówione ponieważ lekarz specjalista decyduje o dawce. Jest to kwestia bardzo osobnicza i nie dla każdego pacjenta będzie wyglądać tak samo.
Dawkowanie hydrokortyzonu w formie tabletek
Tak jak wyżej jest to kwestia indywidualna. Zależy od stanu w jakim jest pacjent, jego jednostki chorobowej a także sposobu w jaki zareaguje na leczenie. Zalecane jest zawsze przepisywanie jak najmniejszej dawki.
Dawki hydrokortyzonu zwykle zalecane przy przewlekłej niewydolności nadnerczy to 20-30 mg/24h.
Dawkowanie hydrokortyzonu w przypadku dzieci i młodzieży uzależnione jest od masy ciała i wynosi w granicach 0,4-0,8mg/kg masy ciała na dobę, najczęściej w dawkach podzielonych.
Podanie miejscowe na skórę jest na tyle jasne, aby pacjent sam mógł zadecydować o stosowaniu hydrokortyzonu i bezpiecznie przeprowadzić kurację leczniczą.
Specjaliści zalecają nakładanie cienkiej warstwy kremu wyłącznie na zmienione chorobowo miejsce 2-3 razy dziennie. Zwykle poprawa następuje szybko, pacjent powinien zakończyć kurację po 7 dniach. W sytuacji kiedy lekarz zaordynuje krem z większą dawką hydrokortyzonu na receptę należy, stosować się do jego wskazań.
