U nas zapłacisz kartą
Hydrokortyzon w leczeniu alergii - Skuteczność, Bezpieczeństwo i Wskazówki
Wskazania do stosowania hydrokortyzonu
Wskazania do stosowania hydrokortyzonu są różne i często związane są z postacią leku na jaką zdecyduje się lekarz.
Podanie dożylne lub domięśniowe zwykle zarezerwowane jest dla lecznictwa zamkniętego. Często decyzję o podaniu dożylnie, we wlewie lub domięśniowo podejmuje lekarz na izbie przyjęć lub ratownik medyczny, ponieważ są to stany zagrożenia życia.
Wskazania do stosowania hydrokortyzonu wymienione w zaleceniach to m.in.:
- pierwotna lub wtórna niedomoga kory nadnerczy
- stany wstrząsowe (pourazowy, pooperacyjny, kardiogenny, anafilaktyczny, poprzetoczeniowy, pooparzeniowy)
- ciężkie stany spastyczne oskrzeli
- ostre stany alergiczne – obrzęk naczynioruchowy Quinckiego
- ciężka postać rumienia wielopostaciowego – zespół Stevensa- Johnsona
- ostre postacie schorzeń w autoagresji
- ostra reakcja nadwrażliwości na leki.
Dawkę i szybkość podania określa specjalista medyczny. Zwykle pomimo ciężkiej kondycji pacjenta, lekarze starają się dobierać jak najmniejszą skuteczną dawkę aby zapobiec ew. działaniom niepożądanym.
Hydrokortyzon podawany w iniekcji lub wlewie jest w postaci bursztynianu.
Podanie w tabletce doustnie jest znacznie częstszą formą.
Hydrokortyzon w tabletkach może zostać przepisany przez lekarza w stanach takich jak :
- potrzeba substytucji w pierwotnej lub wtórnej niewydolności kory nadnerczy
- urazy lub choroby osób z rozpoznaną niewydolnością kory nadnerczy
- pacjenci z niepewną rezerwą hormonów kory nadnerczy
Zdecydowanie najbardziej rozpowszechnioną formą jest hydrokokortyzon w kremie. Preparaty dostępne na rynku są zarówno OTC – bez recepty jak i te o większym stężeniu na receptę.
Wskazaniami do stosowania hydrokortyzonu miejscowo są:
- atopowe zapalenie skóry
- liszaj rumieniowaty
- rumień wielopostaciowy
- liszaj płaski o nasilonym świądzie
- łojotokowe zapalenie skóry
- różne postacie wyprysku, zwłaszcza wyprysk zliszajowaciały
- łuszczyca owłosionej skóry głowy, łuszczyca zadawniona
- świerzbiączka
- kontynuacja leczenia silnie działającymi glikokortykosteroidami.
Maść z hydrokortyzonem
Hydrokortyzon najczęściej znajduje zastosowanie miejscowe, jako maść lub krem. W tej formie skuteczny jest na wiele różnych schorzeń skórnych.
Na co hydrokortyzon jest pomocny?
- atopowe zapalenie skóry (AZS),
- choroby nowotworowe skóry,
- trądzik,
- liszaje (np. liszaj rumieniowaty),
- łuszczycę,
- grzybicę skóry,
- zajady,
- alergie skórne,
- rany(przyspiesza gojenie, zmniejsza ryzyko powstawania blizn).
Maść z hydrokortyzonem najpowszechniej stosuje się na twarz, na zmiany trądzikowe o różnym podłożu, w tym na trądzik młodzieńczy i trądzik hormonalny. Wszystkie zmiany tego rodzaju mają charakter zapalny, a właściwości tej substancji skutecznie wspomagają jego zwalczanie.
Maść zawierająca hydrokortyzon może być gotowa lub robiona na zlecenie lekarza, z wykorzystaniem odpowiednich komponentów najkorzystniejszych przy konkretnym schorzeniu lub dla danego pacjenta.
Hydrokortyzon przyspiesza działa przeciwzapalnie i przyspiesza gojenie, produkuje się z nim więc maść dla dzieci, a nawet dla niemowląt – do łagodzenia odparzeń odpieluszkowych.
Działanie i zastosowanie hydrokortyzonu
Hydrokortyzon może być używany naskórnie, miejscowo, w formie maści lub kremu albo przyjmowany ogólnoustrojowo w tabletkach czy w zastrzyku.
Ma on przede wszystkim zastosowanie w dermatologii i alergologii, ponieważ działa:
- antyalergicznie,
- przeciwzapalnie,
- immunosupresyjnie (obniża odporność organizmu i jako taki bywa stosowany np. po przeszczepach, by organizm nie odrzucił nowego organu),
- zwalcza świąd,
- niweluje obrzęki.
W związku z tym, że hydrokortyzon wykazuje wymienione właściwości, preparaty na jego bazie stosowane są przy wielu dysfunkcjach organizmu. Na co jest najskuteczniejszy?
- Na choroby skórne,
- na alergie,
- na oparzenia I i II stopnia,
- przy astmie,
- przy niedoczynności tarczycy,
- przy wstrząsach pourazowych i pooperacyjnych.
Co to jest hydrokortyzon?
Hydrokortyzon jest substancją czynną wielu leków dermatologicznych i alergologicznych. Jest syntetycznym odpowiednikiem kortyzolu zwanego – podobnie jak adrenalina – „hormonem stresu”. Kortyzol wytwarzany jest przez korę nadnerczy – niewielkich gruczołów umieszczonych (jak sama jego nazwa wskazuje) nad nerkami.
Swoją potoczną nazwę zawdzięcza temu, że jego produkcja nasilona jest w momentach dużego napięcia nerwowego i pod wpływem silnych emocji.
W stężeniu zapewnianym przez naturalną produkcję organizmu substancja ta odpowiedzialna jest za prawidłowy metabolizm białek i węglowodanów. Reguluje również gospodarkę mineralną, zatrzymując sód i chlor, a wspomagając wydalanie wapnia, fosforu i potasu.
Hydrokortyzon stosowany w medycynie (przeważnie maść) zaliczany jest do grupy glikokortykosteroidów, wykazuje więc właściwości przeciwzapalne. Oprócz maści, na bazie tej substancji produkuje się także tabletki i zastrzyki.
Przyczyny alergii skórnych
Występowanie objawów alergii skórnej może być rezultatem kontaktu z alergenem różnej postaci. Wśród najbardziej rozpowszechnionych alergenów znajdują się:
- alergeny wziewne, takie jak pyłki roślin, sierść zwierząt, roztocza kurzu domowego czy zarodniki pleśni,
- alergeny pokarmowe, w tym białka mleka krowiego, jaja, orzechy, owoce morza, gluten, soja, truskawki, seler,
- wybrane grupy leków, w tym penicylina, neomycyna czy aspiryna,
- dodatki stosowane w przemyśle spożywczym, np. glutaminian sodu czy barwniki,
- jad owadów, np. pszczół i os,
- składniki zawarte w kosmetykach, w tym barwniki, substancje zapachowe oraz konserwanty,
- metale, takie jak nikiel, chrom, pallad czy kobalt,
- środki czystości, w tym SLS i SLES,
- olejki eteryczne,
- lateks.
