U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie pokonać alergię i cieszyć się życiem bez ograniczeń
Naturalne metody leczenia, działają podobnie jak konwencjonalne leczenie tabletkami - fakt
W zasadzie jest to prawda. Chodzi o to, aby zredukować odpowiedź alergiczną lub obniżyć poziom histaminy. Można to robić różnymi sposobami. Można zastosować maseczkę powodującą zablokowanie dostępu alergenów do układu oddechowego. Można wziąć zimną kąpiel, która obniży temperaturę ciała i spowolni kaskadowo rozwijający się proces zapalny. Sposobów naturalnych jest wiele.
Osoby, które mają często infekcje górnych dróg oddechowych i astmę indukowaną przez alergię, mają dużo większe zapotrzebowanie na witaminę C. Papryka czy owoce cytrusowe mogą ukoić objawy alergii. Olej z nasion czarnuszki ma udowodnione naukowo działanie przeciwalergiczne. Pyłek pszczeli obniża reakcję zapalną. Przykładów można mnożyć.
Czy alergię można leczyć naturalnie? Fakty i mity
Każdy alergik wie, jak nieprzyjemny potrafi być okres wiosenny i letni. Alergenem może być wszystko. Pyłki traw i drzew to zmora każdego uczulonego. Tak samo jak alergia na kurz i roztocza, owoce i warzywa, orzechy czy sierść zwierząt. Objawami kontaktu z nimi, mogą być wyciek wydzieliny z nosa, uczucie obrzęku w okolicach zatok i kaszel w połączeniu ze łzawieniem i pieczeniem oczu. Takie objawy to codzienność niejednego alergika. Wiele osób poza konwencjonalnymi metodami szuka metod alternatywnych. Wiele z tych sposobów alternatywnych ma opinię bezpiecznych dla zdrowia. Jak jest naprawdę?
Jest wiele lekarzy, którzy wiedzą jak poza lekami przeciwhistaminowymi i immunoterapią, leczyć objawy alergii. Niestety nie każdy z nich tą wiedzą się dzieli z pacjentem. Czasami warto dopytać ich jak wzbogać terapię w naturalne substancje przeciwalergiczne.
Rodzaje alergii na psa. Co nas uczula?
Istnieją cztery rodzaje alergii:
- wziewne,
- kontaktowe,
- pokarmowe,
- iniekcyjne.
Uczulenie na sierść psa zaliczane jest przede wszystkim do pierwszej kategorii. Szkodzi zatem w tym przypadku głównie wdychanie uczulających substancji unoszących się w powietrzu. Aczkolwiek możliwe jest też wystąpienie odczynów kontaktowych, na przykład po głaskaniu zwierzęcia.
Potocznie zwykło się sądzić, iż największe zagrożenie stanowi psie włosie, jest to jednak duże uproszczenie. Włosy są jedynie transporterem białek znajdujących się w zewnętrznej powłoce skórnej oraz wydzielinach zwierzęcia. Dlatego też najbardziej precyzyjne byłoby mówienie o alergii na naskórek psa, ślinę, mocz, łój, pot.
W praktyce nie istnieje systematyka wprowadzająca podział pod tym kątem. Dla specjalistów istotniejsza jest identyfikacja konkretnych białek, tym bardziej, że negatywne oddziaływanie u konkretnych osób może wywierać więcej, niż jedna z potencjalnie uczulających substancji.
Powyższe jest niezwykle istotne w kontekście dyskusji odnośnie tzw. ras hypoalergicznych. Istnieje przekonanie, że lepsze dla alergików są te, które posiadają krótszą sierść. Wiedząc jednak, że to nie włosie jest źródłem uczulających substancji, wielu specjalistów podchodzi do tej tezy ze znaczną rezerwą.
Co istotne, w przypadku psów stwierdza się rozliczne alergie krzyżowe. Oznacza to, że osoby uczulone na to zwierzę mogą reagować w podobny sposób po styczności z zupełnie innym czynnikiem. Problemem może się okazać zwłaszcza kontakt z kotem, czego przyczyną jest między innymi podobieństwo psiego białka Can f1 i kociego Fel d1, a także obecność albumin o zbliżonej budowie.
Uczulenie na sierść psa u dziecka. Jak sobie radzić?
Alergia na psa u dziecka może się pojawić nagle, ale często rozwija się stopniowo, będąc wynikiem skumulowanej ekspozycji na uczulające białka.
E. Cichocka-Jarosz podaje, że o ile w populacji ogólnej problem ten występuje u około 8 procent osób, o tyle u maluchów 7-8 letnich jest to 5 procent, zaś w przedziale 11-12 lat około 10 proc. Alergia na psa u niemowlaka nie jest niemożliwa, ale pojawia się stosunkowo rzadko.
Objawy są takie same, jak u osób dorosłych. To przede wszystkim wodnisty katar i kichanie, kaszel, zapalenie spojówek, a przy odczynach kontaktowych również pokrzywka, wysypka, świąd.
Naukowcy od dawna się spierają w kwestii tego, w jaki sposób dorastanie ze zwierzęciem wpływa na skłonność do alergii.
A. J. Sybilski pisze, że większość badań nie wykazuje żadnej istotnej korelacji, aczkolwiek są pojedyncze prace, których autorzy stwierdzają, iż obecność psa lub kota we wczesnych latach życia (a nawet w czasie życia płodowego) zmniejsza ryzyko występowania uczulenia u dzieci. Jeden z badaczy stwierdził nawet, że wpływ ten jest jeszcze wyraźniejszy, gdy w domu jest więcej niż jedno zwierzę.
Co robić w przypadku uczulenia na sierść psa u dzieci? Najskuteczniejszą metodą walki z każdą alergią jest eliminacja źródła zagrożenia z otoczenia pacjenta.
Jeśli problem występuje u malucha mieszkającego z czworonogiem, efektywnym rozwiązaniem jest więc wydanie zwierzęcia, co w znaczący sposób ograniczy codzienną ekspozycję na uczulające białka.
Na tak radykalny krok nie trzeba się decydować od razu. Wcześniej można na próbę odizolować dziecko od zwierzęcia i sprawdzić, czy przynosi to satysfakcjonujący efekt, czy też przyczyn problemu należy szukać gdzie indziej. Może się bowiem okazać, że pociecha reaguje niekoniecznie na to konkretne zwierzę. Tak jak zostało powiedziane wyżej - psie alergeny są niemal wszędzie.
Co zrobić, gdy działania profilaktyczne nie przyniosą efektu? Jak leczyć alergie u dzieci? Przyczynowo można wdrożyć odczulanie, które polega na stopniowym uodparnianiu na działanie alergenów.
