U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie pozbyć się blizny po oparzeniu - Skuteczne metody i porady
Jak pielęgnować i czym smarować blizny po operacji?
Blizny po operacji są nieuniknione, ale odpowiednia pielęgnacja rany jest w stanie znacząco wpłynąć na proces gojenia i wygląd blizny po jego zakończeniu. Jak powinna wyglądać pielęgnacja blizn po operacji? Kiedy ją rozpocząć i co stosować?
- Blizny po operacji bywają nieuniknione, ale nie muszą oszpecać ciała. Wystarczy odpowiednio zadbać o ranę pooperacyjną, żeby blizna po wygojeniu była jak najmniej widoczna.
- W walce z bliznami stosuje się różne preparaty miejscowe w formie maści, żelu lub kremu. Pomocna może być także terapia manualna.
- Jeśli metody nieinwazyjne nie przyniosą oczekiwanego rezultatu, bliznę można usunąć za pomocą lasera w gabinecie medycyny estetycznej.
Blizna po oparzeniu – jak ją usunąć?
Blizny po oparzeniach często wyraźnie odznaczają się na skórze. Trudno jest je ukryć, zwłaszcza jeśli ulokowane są na twarzy, czy rękach. To niezbyt estetyczne pamiątki, przypominające o przykrych, czy nawet traumatycznych wydarzeniach. Zastanawiasz się, czy można usunąć bliznę po oparzeniu lub przynajmniej zmniejszyć jej widoczność? Mamy dla Ciebie dobrą wiadomość – to jest możliwe! Dowiedz się, w jaki sposób możesz skutecznie uporać się z przeszkadzającą Ci blizną.
Oparzenie jest uszkodzeniem skóry, które powstaje pod wpływem wysokiej temperatury. Może ono nastąpić np. wskutek działania ciepła, prądu elektrycznego lub promieni słonecznych. W zależności od skali uszkodzeń, można wyróżnić oparzenia I, II i III stopnia. Oparzenia I stopnia są najłagodniejsze i dotyczą tylko naskórka, dlatego raczej nie pozostawiają po sobie śladów. Oparzenia II stopnia sięgają już głębiej, do skóry właściwej, co wiąże się z ryzykiem powstania blizny. Oznaką, że doszło do tego rodzaju uszkodzenia, są pęcherze zawierające płyn surowiczy. Jednak oparzenia te nie zawsze prowadzą do powstania blizn – wiele zależy od pielęgnacji uszkodzonej skóry.
Oparzenia III stopnia są najcięższym rodzajem oparzeń i zawsze pozostawiają po sobie trwałe ślady. Charakterystyczny jest dla nich obrzęk, ale również brak dolegliwości bólowych. Jest to efekt degradacji zakończeń nerwowych i sygnał, że doszło do uszkodzenia nie tylko skóry, ale też tkanki podskórnej. Blizny po oparzeniach powstają w efekcie nadprodukcji kolagenu w miejscu uszkodzenia. Często przybierają one formę przerostową – są wtedy wypukłe i mają czerwonawy odcień. Mogą też wytworzyć się keloidy, czyli bliznowce, rozrastające się poza powierzchnię oparzenia.
Czerwone blizny po oparzeniu – ważna pielęgnacja
Silne oparzenie nieuchronnie powoduje pojawienie się blizny, ale jej wygląd jest w dużej mierze zależny od sposobu jej pielęgnacji. Na początku po uszkodzeniu obecna jest rana, która musi się zagoić. Gdy już znikną strupy i ustanie wyciek płynów z rany, w jej miejscu zaczyna tworzyć się blizna. Warto wtedy stosować plastry silikonowe, które niwelują swędzenie, wspomagają gojenie i spłaszczają bliznę. Należy jednak pamiętać, że tych środków nie powinny używać osoby z alergią na silikon.
Dobrze jest również sięgnąć po odpowiednie maści i kremy na blizny, które usprawnią regenerację skóry. Dzięki temu można sprawić, że skóra lepiej się zregeneruje, a blizna będzie mniej widoczna. Warto stosować zwłaszcza preparaty zawierające alantoinę, która działa łagodząco i wspiera proces odnowy komórkowej. Dobrze sprawdza się również wyciąg z cebuli, heparyna, witamina A, czy ekstrakt z wąkroty azjatyckiej.
Niestety, nawet staranna pielęgnacja nie uchroni przed powstaniem blizny, jeśli doszło do poważnego oparzenia. Dlatego konieczne mogą okazać się specjalistyczne zabiegi, które w znaczący sposób poprawią wygląd skóry.
Tatuaż na bliźnie po oparzeniu – czy to dobry pomysł?
Niektóre osoby decydują się na wykonanie tatuażu na bliźnie po oparzeniu. Trwały malunek ma zakryć niechciany ślad na skórze, zamieniając go w ciekawą ozdobę. Warto jednak zastanowić się, czy to na pewno dobre rozwiązanie. Tatuażu nie można wykonać przed zakończeniem całego procesu bliznowacenia, co może trwać nawet 2 lata. Ponadto, nierówna struktura blizny sprawia, że nakładanie barwnika może być utrudnione. W niektórych przypadkach tatuaż może nie wyglądać estetycznie, co rujnuje oczekiwany efekt całej procedury. Tatuaży na bliźnie nie powinny wykonywać też osoby, które mają skłonność do powstawania bliznowców.
Mimo że metoda ta ma szereg przeciwwskazań, w niektórych przypadkach można ją zastosować. Należy jednak wcześniej skonsultować się z lekarzem, który dokładnie zbada bliznę i oceni, czy wykonanie tatuażu nie wiąże się z nadmiernym ryzykiem. Zawsze warto pamiętać, że końcowy efekt może nie być zadowalający. Skóra na bliźnie ma bowiem nieco inną budowę, co sprawia, że równomierne pokrycie jej malunkiem jest pewnym wyzwaniem. Wiele zależy w tym przypadku od umiejętności oraz doświadczenia tatuatora.
