Jak pozbyć się łojotoku - Skuteczne metody walki z problemem skórnym

Jak wygląda łojotokowe zapalenie skóry?

Zazwyczaj wczesnym objawem ŁZS jest występowanie łojotoku skóry głowy. Następnie nawarstwiają się tłuste, żółtoszare łuski i strupy oraz pojawia się stan zapalny, a włosy mogą ulec znacznemu przerzedzeniu. Ogniska rumieniowo-złuszczające mogą obejmować brwi, a także nieowłosioną skórę – czoło, fałdy nosowo-wargowe, okolice uszu oraz karku, mostek, fałdy pachowe, pachwiny, okolice pępka i rynnę łojotokową między łopatkami. Zmiany mogą także występować na brzegach powiek. Na skórze pojawiają się ogniska zapalne z widocznymi, drobnopłatowymi złuszczeniami. Odczuwalny może być silny świąd, szczególnie w okolicy owłosionej skóry głowy. Jego nasilenie może zwiększać pot. Łuszczycowe zapalenie skóry nie jest chorobą zagrażającą życiu, a ogólny stan chorego jest dobry. Dermatoza wiąże się natomiast z dużym dyskomfortem chorego, ponieważ zmiany skórne występują w widocznych miejscach na ciele.

Łojotokowe zapalenie skóry często może być mylone z innymi chorobami, w którym występuje złuszczanie naskórka. Głównie jest to łuszczyca, a także egzema, grzybica lub reakcja alergiczna. Jednak zazwyczaj zmiany chorobowe mają inną wielkość, a także charakteryzują się odmiennym obrazem mikroskopowym. W zależności od lokalizacji ŁZS może mieć nieco odmienny wygląd. Na twarzy zmiany lokalizują się głównie na czole (jest to tzw. korona łojotokowa), w fałdach nosowo-barkowych, na brwiach i uszach, tworząc lepkie, żółte strupy. Na szyi pojawiają się zmiany obrączkowate, które często są mylone z grzybicą. W okolicach pach, pachwin, pod piersiami i w okolicach intymnych zmiany przyjmują rozlany charakter o czerwonej barwie, dlatego mogą przypominać drożdżycę. Natomiast na tułowiu pojawiają się okrężne żółto-brązowe plamy, najczęściej w okolicy mostka. Na owłosionej skórze głowy może występować jako łupież lub zmiany zapalne, obejmując całą jej powierzchnię.

W związku z tak różnorodnością zmian w zależności od miejsca występowania każda zmiana skórna powinna być skonsultowana z dermatologiem, który precyzyjnie określi rodzaj schorzenia oraz wdroży właściwe leczenie.

Łojotok – przyczyny, objawy, leczenie

Łojotok związany jest z nadmierną aktywnością gruczołów łojowych. Wydzielany w zbyt dużej ilości łój sprawia, że cera mocno się błyszczy, a włosy szybko się przetłuszczają. Łojotokowi często też towarzyszy trądzik i łupież, a nieleczony może prowadzić do zapalenia skóry i wzmożonego wypadania włosów. Wyjaśniamy, jakie są przyczyny łojotoku i jak prawidłowo go leczyć.

Łojotok może pojawić się już u niemowląt, prowadząc do powstania ciemieniuchy. W dzieciństwie praca gruczołów łojowych się uspokaja, żeby ponownie przyspieszyć w okresie dojrzewania na skutek gwałtownych zmian hormonalnych. Do nasilenia łojotoku przyczynia się też stres i niewłaściwa dieta. Leczenie łojotoku polega na stosowaniu odpowiednich kosmetyków, wprowadzeniu zmian w diecie, a czasem również na leczeniu farmakologicznym.

Spis treści:

1. Co to jest łojotok?
2. Przyczyny łojotoku
3. Rodzaje i objawy łojotoku
4. Łojotok a wypadanie włosów
5. Leczenie łojotoku skóry głowy
6. Leczenie łojotoku na twarzy
7. Dieta na łojotok

Łojotokowe zapalenia skóry a dieta – na co zwrócić uwagę?

W przypadku łojotokowego zapalenia skóry, poza stosowaniem leków oraz dermokosmetyków, istotna jest odpowiednia dieta. Dermatolodzy zalecają spożywanie zbilansowanych posiłków oraz regularną aktywność fizyczną, zwłaszcza na świeżym powietrzu.

Zmiana trybu życia prowadzi do złagodzenia objawów łojotoku. Odpowiednia dieta jest bardzo ważna, ponieważ niektóre metabolity są usuwane wraz z potem. Jeśli większość posiłków stanowią niezdrowe posiłki, produkty przemiany materii wydalane przez skórę będą zaogniać zmiany łojotokowe lub utrudnić leczenie ŁZS. Dieta u osób z ŁZS powinna być bogata w witaminy i antyoksydanty, które pomagają usuwać toksyny z organizmu. Ich duże ilości można znaleźć w warzywach i owocach. Korzystne jest także przyjmowanie wraz z dietą wielonienasyconych kwasów tłuszczowych – można je znaleźć w olejach roślinnych lub rybach. Poza tym należy dostarczać cynk, który w dużych ilościach znajduje się w nasionach, orzechach, zarodkach pszennych lub zielonych warzywach oraz błonnik rozpuszczalny – pektynę, który znajduje się w owocach, otrębach i warzywach strączkowych. Należy także zadbać o odpowiednią ilość witaminy D3, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym. W Polsce powinno się ją suplementować nawet przez cały rok. Niedobór selenu oraz witamin z grupy B również jest czynnikiem, który może nasilić objawy chorobowe. Przy łojotokowym zapaleniu skóry należy unikać spożywania alkoholu. Nawet jego niewielkie ilości mogą wpływać negatywnie na stan skóry z ŁZS. Powinno się także wyeliminować z diety słodkie napoje gazowane, słodycze, smażone potrawy, produkty typu instant, a także takie zawierające w swoim składzie dużo konserwantów, polepszaczy smaku, barwników oraz soli. Należy także ograniczyć spożywanie tłuszczy zwierzęcych i kofeiny. Wszystkie te czynniki wpływają na zwiększenie aktywności gruczołów łojowych.

Jak wygląda brodawka łojotokowa? Metody usuwania brodawek łojotokowych

Brodawka łojotokowa nie stanowi zagrożenia dla zdrowia, a wyłącznie problem estetyczny. Łatwo można ją pomylić z rakiem skóry, lecz nie przekształca się w złośliwe komórki nowotworowe. Zmiany mogą się powiększać i zmieniać barwę na ciemniejszą. Brodawki łojotokowe mają skłonność do występowania mnogiego.

Brodawka łojotokowa nie daje żadnych objawów. Wyłącznie w wyniku jej podrażnienia może się pojawić pieczenie, zaczerwienienie, ból i świąd. Zmiana ta zazwyczaj nie wymaga leczenia. W jej usuwaniu stosuje się metody specjalistyczne, ale i domowe sposoby. Jej leczeniem zajmuje się dermatolog. Brodawka łojotokowa nie ma do końca poznanej etiologii.

Profilaktyka łojotokowego zapalenia skóry – czy można mu zapobiec?

Łojotokowe zapalenie skóry należy do często występujących chorób. Niestety nie ma żadnych sposobów, które gwarantują uniknięcie choroby. Jest to spowodowane wciąż nieznaną przyczyną powstawania schorzenia. Można jedynie unikać pojawienia się jej nawrotów. W tym celu należy utrzymywać odpowiednią, zbilansowaną dietę, zwiększyć ilość ruchu na świeżym powietrzu oraz zadbać o swoją odporność. Trzeba także przeprowadzać prawidłową pielęgnację skóry przez wybór odpowiednich dermokosmetyków, szamponów, a także w przypadku niedoboru suplementów diety lub leków zawierających cynk, selen, witaminy z grupy B oraz witaminę D. Szampon z ketokonazolem lub cyklopiroksolaminą powinien być stosowany profilaktycznie raz do dwóch razy w tygodniu przez kilka miesięcy.

Po ustąpieniu objawów ŁZS o ciężkim przebiegu lekarz może również zalecić stosowanie przez jakiś czas leków przeciwgrzybiczych, aby nie dopuścić do nawrotu choroby.

---