U nas zapłacisz kartą
Jak pozbyć się łojotoku - Skuteczne metody walki z problemem skórnym
Łojotok skóry głowy - objawy
Czasem już kilka godzin po umyciu włosy są tłuste, zlepione w „strąki”. Łojotokowi początkowo często towarzyszy suchy łupież, który nieleczony przechodzi w łupież tłusty. Dochodzi wtedy do zmian zapalnych skóry głowy, wywołujących swędzenie i prowokujących do drapania, co może powodować uszkodzenia skóry i wtórne infekcje bakteryjne.
Poza terapią zaleconą przez lekarza ważna jest właściwa pielęgnacja skóry głowy. Należy zwalczać łupież, póki jest suchy – stosować specjalistyczne szampony do mycia włosów i preparaty do wcierania w skórę. Trzeba unikać kosmetyków wysuszających, np. do stylizacji, a także tłustych, zatykających pory. Włosy powinno się myć w letniej wodzie, by nie pobudzać gruczołów łojowych, lepiej też zrezygnować z suszarki. Ponadto warto przyjrzeć się swojej diecie – unikać tłuszczów zwierzęcych i słodyczy.
Łojotokowe zapalenia skóry a dieta – na co zwrócić uwagę?
W przypadku łojotokowego zapalenia skóry, poza stosowaniem leków oraz dermokosmetyków, istotna jest odpowiednia dieta. Dermatolodzy zalecają spożywanie zbilansowanych posiłków oraz regularną aktywność fizyczną, zwłaszcza na świeżym powietrzu.
Zmiana trybu życia prowadzi do złagodzenia objawów łojotoku. Odpowiednia dieta jest bardzo ważna, ponieważ niektóre metabolity są usuwane wraz z potem. Jeśli większość posiłków stanowią niezdrowe posiłki, produkty przemiany materii wydalane przez skórę będą zaogniać zmiany łojotokowe lub utrudnić leczenie ŁZS. Dieta u osób z ŁZS powinna być bogata w witaminy i antyoksydanty, które pomagają usuwać toksyny z organizmu. Ich duże ilości można znaleźć w warzywach i owocach. Korzystne jest także przyjmowanie wraz z dietą wielonienasyconych kwasów tłuszczowych – można je znaleźć w olejach roślinnych lub rybach. Poza tym należy dostarczać cynk, który w dużych ilościach znajduje się w nasionach, orzechach, zarodkach pszennych lub zielonych warzywach oraz błonnik rozpuszczalny – pektynę, który znajduje się w owocach, otrębach i warzywach strączkowych. Należy także zadbać o odpowiednią ilość witaminy D3, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym. W Polsce powinno się ją suplementować nawet przez cały rok. Niedobór selenu oraz witamin z grupy B również jest czynnikiem, który może nasilić objawy chorobowe. Przy łojotokowym zapaleniu skóry należy unikać spożywania alkoholu. Nawet jego niewielkie ilości mogą wpływać negatywnie na stan skóry z ŁZS. Powinno się także wyeliminować z diety słodkie napoje gazowane, słodycze, smażone potrawy, produkty typu instant, a także takie zawierające w swoim składzie dużo konserwantów, polepszaczy smaku, barwników oraz soli. Należy także ograniczyć spożywanie tłuszczy zwierzęcych i kofeiny. Wszystkie te czynniki wpływają na zwiększenie aktywności gruczołów łojowych.
Rodzaje i objawy łojotoku
Łojotok dotyczy w głównej mierze tych miejsc, w których jest największe nagromadzenie gruczołów łojowych. Z uwagi na lokalizację wyróżnia się więc dwa podstawowe rodzaje łojotoku:
- łojotok skóry głowy,
- łojotok skóry twarzy.
Nie oznacza to jednak, że łojotok nie może występować nigdzie indziej. Często obejmuje też klatkę piersiową, okolice za uszami czy plecy. Rzadko kiedy jest tak, że łojotok ograniczony jest tylko do jednej partii ciała. Zwykle więc dana osoba zmaga się zarówno w łojotokiem twarzy, jak i łojotokiem głowy, choć mogą mieć one różne nasilenie.
Dodatkowy podział łojotoku uwzględnia również charakter wydzieliny pokrywającej skórę, jak i kondycję samej skóry. W takim przypadku łojotok dzieli się na:
- łojotok tłusty (nazywany też suchym) – skóra pokryta jest grubą warstewką łoju, ale sama w sobie jest przesuszona i odwodniona,
- łojotok oleisty – łojotokowi towarzyszy tłusta skóra,
- łojotok płynny – razem z łojotokiem występuje nadmierna potliwość, co w efekcie sprawia, że skórę pokrywa mieszanka łoju i potu.
Głównym objawem łojotoku jest oczywiście wyraźnie widoczna na skórze twarzy i/lub głowy warstewka łoju. Twarz krótko po umyciu zaczyna się nieestetycznie świecić, szczególnie w tzw. strefie T, czyli na czole, nosie i brodzie. Często łojotokowi twarzy towarzyszy trądzik. Łojotok głowy objawia się z kolei zbyt szybkim przetłuszczaniem się włosów, które niedługo po umyciu stają się nieświeże i przylegają do skóry. Razem z łojotokiem skóry głowy z kolei nierzadko współwystępuje łupież.
Nadmiar łoju na skórze jest doskonałą pożywką dla bakterii i grzybów, szczególnie dla drożdżaków Malassezia furfur. Stanowią one naturalny składnik mikrobiomu skóry, jeśli jednak namnoży się ich zbyt dużo, może dojść do rozwoju łojotokowego zapalenia skóry. Oprócz łojotoku występuje wówczas również stan zapalny i dokuczają takie objawy jak zaczerwienienie, swędzenie, pieczenie, łuszczenie się skóry.
Profilaktyka łojotokowego zapalenia skóry – czy można mu zapobiec?
Łojotokowe zapalenie skóry należy do często występujących chorób. Niestety nie ma żadnych sposobów, które gwarantują uniknięcie choroby. Jest to spowodowane wciąż nieznaną przyczyną powstawania schorzenia. Można jedynie unikać pojawienia się jej nawrotów. W tym celu należy utrzymywać odpowiednią, zbilansowaną dietę, zwiększyć ilość ruchu na świeżym powietrzu oraz zadbać o swoją odporność. Trzeba także przeprowadzać prawidłową pielęgnację skóry przez wybór odpowiednich dermokosmetyków, szamponów, a także w przypadku niedoboru suplementów diety lub leków zawierających cynk, selen, witaminy z grupy B oraz witaminę D. Szampon z ketokonazolem lub cyklopiroksolaminą powinien być stosowany profilaktycznie raz do dwóch razy w tygodniu przez kilka miesięcy.
Po ustąpieniu objawów ŁZS o ciężkim przebiegu lekarz może również zalecić stosowanie przez jakiś czas leków przeciwgrzybiczych, aby nie dopuścić do nawrotu choroby.
Czy jest brodawka łojotokowa?
Brodawka łojotokowa to grudkowata narośl skórna, które może się rozwinąć w dowolnym miejscu na ciele. Jednak najczęściej pojawia się na tułowiu, kończynach górnych, w obrębie zewnętrznych narządów płciowych, owłosionej skórze głowy, twarzy, a zwłaszcza powiekach. Nierzadko brodawki łojotokowe zlokalizowane są pod piersiami. Są to łagodne zmiany skórne o charakterze brodawczaka podstawnokomórkowego. Występują z równą częstością u kobiet i u mężczyzn. Rozwijają się zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Mówi się wówczas o brodawkach łojotokowych starczych.
Znany jest przypadek masywnego wysiewu brodawek łojotokowych czy gwałtownego rozrostu już istniejących zmian jako objawu towarzyszącego chorobie nowotworowej przewodu pokarmowego, białaczkom, chłoniakom i rakowi płuc. Stan ten nazywa się zespołem Lesera-Trelata.
Zobaczcie, czym są łojotokowe przebarwienia na skórze:
Zobacz film: Łojotokowe przebarwienia na skórze. Źródło: 36,6
