U nas zapłacisz kartą
Jak pozbyć się łojotoku - Skuteczne metody walki z problemem skórnym
Jak wygląda łojotokowe zapalenie skóry u dzieci?
Łojotokowe zapalenie skóry najczęściej dotyczy osób dorosłych. Może jednak także występować u niemowląt. Nosi wówczas nazwę ciemieniuchy lub łagodnego łojotokowego zapalenia skóry. Najczęściej schorzenie występuje u dzieci do trzeciego miesiąca życia, bardzo rzadko pojawia się w późniejszym wieku (najpóźniej do drugiego roku życia). Ciemieniucha zazwyczaj lokalizuje się w górnej części głowy niemowlęcia (w okolicach ciemiączka) lub w miejscach pieluszkowych. Czasem pojawia się na czole w pobliżu brwi i nosa niemowlęcia. Jest to zrogowaciały, łuskowaty naskórek przypominający tłusty łupież.
Choroba pojawia się na skutek wzmożonej aktywności gruczołów łojowych. Ciemieniucha nie jest schorzeniem zagrażającym życiu lub powodującym ból, stanowi natomiast problem estetyczny. Szacuje się, że choroba dotyka niemal połowę niemowląt z atopowym zapaleniem skóry, nieco rzadziej z łuszczycą. Zmiany skórne mogą się cofać samoistnie i nie mają tendencji do nawrotów, jednak zaleca się konsultację choroby z pediatrą. Przyczyny szuka się w występowaniu Candida albicans na skórze oraz we wpływie androgenów matki. Na rynku można znaleźć liczne preparaty dostępne bez recepty, które pomogą w walce z ciemieniuchą.
Jak pielęgnować skórę z łojotokowym zapaleniem skóry?
Skóra osoby chorej na łojotokowe zapalenie skóry wymaga specjalnej pielęgnacji. W aptekach oraz drogeriach są dostępne liczne preparaty przeznaczone dla osób z tym schorzeniem – często mają w nazwie skrót DS lub DS+. Dostępne są także specjalistyczne płyny do kąpieli, żele oraz kremy do codziennego stosowania. Zaleca się używanie szamponów przeciwłupieżowych zawierających w składzie m.in. kwas salicylowy, siarkę, siarczek selenu, dziegieć, cynk i ketokonazol. Należy je stosować regularnie co najmniej 2 razy w tygodniu.
Osoby chore na ŁZS powinny unikać preparatów z wazeliną, ponieważ może ona pogorszyć stan skóry. Dużym błędem jest także stosowanie kosmetyków do skóry trądzikowej. Łojotokowe zapalenie skóry i skóra przetłuszczająca się znacząco różnią się od siebie, dlatego wymagają innej pielęgnacji.
Łojotok a wypadanie włosów
Leczenie łojotoku należy podjąć nie tylko z uwagi na kwestie estetyczne i higieniczne. Nieleczony łojotok twarzy może prowadzić do bardzo nasilonych zmian trądzikowych, a łojotok skóry głowy nawet do wypadania włosów.
Łój, który zapycha mieszki włosowe, sprawia, że cebulki są niedotlenione, nieodżywione, a powstały z łoju czop może wręcz wypychać z nich włosy. Problem może dodatkowo nasilać towarzyszący łojotokowi świąd i drapanie skóry, co może prowadzić do wyrywania włosów czy powstania na skórze ranek i blizn. Dlatego przy nasilonym łojotoku, a szczególnie w przypadku łojotokowego zapalenia skóry głowy, niezbędna jest wizyta u dermatologa i/lub trychologa i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
Brodawka łojotokowa – usuwanie
Brodawki łojotokowe usuwa się z powodu bardzo nieestetycznego wyglądu. W tym celu sporadycznie przeprowadza się zabiegi chirurgiczne. Rozwiązanie to ma zastosowanie w przypadku, gdy zmiany zlokalizowane są na twarzy lub kolidują stale z ubraniami i biżuterią. Przeprowadza się czasem tzw. łyżeczkowanie. Polega ono na usunięciu brodawki w znieczuleniu miejscowym, przy wykorzystaniu specjalnej łyżeczki dermatologicznej. Cena zabiegu zależy od ilości i wielkości zmian (zwykle od 100 do 300 zł).
Powoli odchodzi się od stosowania do usuwania brodawek farmakoterapii, która polegała na długotrwałym zażywaniu przez chorego środków zawierających kwas salicylowy o działaniu silnie keratolitycznym, czyli mocno złuszczającym obumarłe komórki naskórka.
Do usunięcia brodawki łojotokowej stosuje się coraz częściej laser IPL, który wypala zmianę. Blizna po zabiegu jest praktycznie niewidoczna i przybiera niemalże kolor skóry. Laseroterapia jest metodą stosowaną w znieczuleniu miejscowym. Cena za usunięcie jednej brodawki wynosi 100–150 zł.
Innym sposobem jest elektrokoagulacja, która opiera się na działaniu zmiennego prądu. Dochodzi do ścięcia za pomocą specjalnego noża elektrycznego i koagulacji białek budujących brodawkę. Zabieg przeprowadza się w miejscowym znieczuleniu. Wysoka temperatura powoduje zamknięcie naczyń krwionośnych, w związku z tym w czasie zabiegu nie dochodzi do krwawienia.
Częstą praktyką jest wykorzystywanie ciekłego azotu, czyli tzw. krioterapia. Zabieg polega na bezpośrednim oddziaływaniu na brodawczaka bardzo niskiej temperatury, która prowadzi do obumarcia tworzących go komórek. Zamrożona brodawka po jakimś czasie samoistnie odpadnie. Niestety w większości przypadków rozwiązanie to pozostawia blizny. Jeden zabieg to koszt od 50 do 100 zł.
Jakie funkcje pełni skóra człowieka? Odpowiedź na filmie:
Czym jest łojotokowe zapalenie skóry?
Łojotokowe zapalenie skóry (w skrócie ŁZS) to często występująca choroba zapalna skóry. Dermatoza ta występuje u około 1-3% populacji, w tym u 3-5% młodych dorosłych oraz aż u 40-80% osób zakażonych wirusem HIV. Mężczyźni chorują nawet 6 razy częściej od kobiet.
Po raz pierwszy schorzenie zostało opisane już w 1887 r., a mimo to do tej pory nie ustalono przyczyny jego występowania. Najczęściej po raz pierwszy ŁZS rozwija się w okresie dojrzewania, kiedy gruczoły łojowe są nadreaktywne. Drugi szczyt choroby przypada na czas po 50. roku życia, lecz może pojawić się także u niemowląt pod postacią ciemieniuchy. Łojotokowe zapalenie skóry jest przypadłością o charakterze przewlekłym i nawracającym. Objawy najczęściej obejmują owłosioną skórę lub obszary bogate w gruczoły łojowe, takie jak twarz, górna część klatki piersiowej oraz okolice małżowin usznych.
