U nas zapłacisz kartą
Jak pozbyć się łojotoku - Skuteczne metody walki z problemem skórnym
Czym jest łojotokowe zapalenie skóry?
Łojotokowe zapalenie skóry (w skrócie ŁZS) to często występująca choroba zapalna skóry. Dermatoza ta występuje u około 1-3% populacji, w tym u 3-5% młodych dorosłych oraz aż u 40-80% osób zakażonych wirusem HIV. Mężczyźni chorują nawet 6 razy częściej od kobiet.
Po raz pierwszy schorzenie zostało opisane już w 1887 r., a mimo to do tej pory nie ustalono przyczyny jego występowania. Najczęściej po raz pierwszy ŁZS rozwija się w okresie dojrzewania, kiedy gruczoły łojowe są nadreaktywne. Drugi szczyt choroby przypada na czas po 50. roku życia, lecz może pojawić się także u niemowląt pod postacią ciemieniuchy. Łojotokowe zapalenie skóry jest przypadłością o charakterze przewlekłym i nawracającym. Objawy najczęściej obejmują owłosioną skórę lub obszary bogate w gruczoły łojowe, takie jak twarz, górna część klatki piersiowej oraz okolice małżowin usznych.
Jak wygląda łojotokowe zapalenie skóry u dzieci?
Łojotokowe zapalenie skóry najczęściej dotyczy osób dorosłych. Może jednak także występować u niemowląt. Nosi wówczas nazwę ciemieniuchy lub łagodnego łojotokowego zapalenia skóry. Najczęściej schorzenie występuje u dzieci do trzeciego miesiąca życia, bardzo rzadko pojawia się w późniejszym wieku (najpóźniej do drugiego roku życia). Ciemieniucha zazwyczaj lokalizuje się w górnej części głowy niemowlęcia (w okolicach ciemiączka) lub w miejscach pieluszkowych. Czasem pojawia się na czole w pobliżu brwi i nosa niemowlęcia. Jest to zrogowaciały, łuskowaty naskórek przypominający tłusty łupież.
Choroba pojawia się na skutek wzmożonej aktywności gruczołów łojowych. Ciemieniucha nie jest schorzeniem zagrażającym życiu lub powodującym ból, stanowi natomiast problem estetyczny. Szacuje się, że choroba dotyka niemal połowę niemowląt z atopowym zapaleniem skóry, nieco rzadziej z łuszczycą. Zmiany skórne mogą się cofać samoistnie i nie mają tendencji do nawrotów, jednak zaleca się konsultację choroby z pediatrą. Przyczyny szuka się w występowaniu Candida albicans na skórze oraz we wpływie androgenów matki. Na rynku można znaleźć liczne preparaty dostępne bez recepty, które pomogą w walce z ciemieniuchą.
Łojotok skóry głowy - przyczyny
Część specjalistów (brak jest jednak jednoznacznych danych, potwierdzających tę tezę) uważa, że przyczyną powstania łojotoku jest nadaktywność gruczołów łojowych oraz nieprawidłowy skład produkowanego przez nie łoju. Nadmierna produkcja łoju sprzyja złuszczaniu i podrażnieniom skóry. Do nadaktywności gruczołów łojowych odchodzi najczęściej pod wpływem zaburzeń hormonalnych (przyczyną mogą też być: dieta bogata w tłuszcze zwierzęce i węglowodany, stres, przewlekłe zaparcia).
Według wielu autorów jednym z czynników sprawczych łojotokowego zapalenia skóry głowy, podobnie jak i łupieżu, jest nadmierna kolonizacja drożdżaków Malassezia spp.
U młodzieży łojotok rozwija się w okresie dojrzewania, u dorosłych w czasie pokwitania i wtedy może prowadzić do łysienia – najpierw włosy wypadają w kątach czołowych, stopniowo proces obejmuje całą powierzchnię szczytu głowy.
Leczenie łojotoku na twarzy
Podobne działanie powinny wykazywać kosmetyki stosowane do pielęgnacji twarzy z łojotokiem. Szczególnie pomocne będą kwasy, np. kwas salicylowy i glikolowy, które uregulują pracę gruczołów łojowych, ale też zadziałają złuszczająco. Do mycia stosujcie delikatne żele i emulsje – ich zadaniem jest usunięcie nagromadzonego sebum, ale równocześnie nie powinny naruszać naturalnej bariery hydrolipidowej i przesuszać skóry, która mimo łojotoku często jest odwodniona.
Po umyciu przetrzyjcie twarz tonikiem, który przywróci skórze fizjologiczne pH. Pamiętajcie, że przy zbyt wysokim (zasadowym) pH dochodzi do zaburzenia równowagi mikrobiomu skóry, dlatego stosowanie toniku jest tak istotne. Absolutnie unikajcie toników i wszelkich kosmetyków do twarzy na bazie alkoholu! Ciekawą propozycją dla cery tłustej, łojotokowej są toniki z kwasami, należy je jednak stosować na noc.
Codziennie aplikujcie krem nawilżający do cery tłustej, który ma lekką konsystencję, a więc nie zadziała komedogennie. Raz w tygodniu wykonujcie peeling. Jeśli oprócz łojotoku zmagacie się z ropnym trądzikiem, nie używajcie peelingu ziarnistego, lecz enzymatycznego. Nadmierny łojotok twarzy uregulują też maseczki z glinkami, np. glinką zieloną.
Łojotok – przyczyny, objawy, leczenie
Łojotok związany jest z nadmierną aktywnością gruczołów łojowych. Wydzielany w zbyt dużej ilości łój sprawia, że cera mocno się błyszczy, a włosy szybko się przetłuszczają. Łojotokowi często też towarzyszy trądzik i łupież, a nieleczony może prowadzić do zapalenia skóry i wzmożonego wypadania włosów. Wyjaśniamy, jakie są przyczyny łojotoku i jak prawidłowo go leczyć.
Łojotok może pojawić się już u niemowląt, prowadząc do powstania ciemieniuchy. W dzieciństwie praca gruczołów łojowych się uspokaja, żeby ponownie przyspieszyć w okresie dojrzewania na skutek gwałtownych zmian hormonalnych. Do nasilenia łojotoku przyczynia się też stres i niewłaściwa dieta. Leczenie łojotoku polega na stosowaniu odpowiednich kosmetyków, wprowadzeniu zmian w diecie, a czasem również na leczeniu farmakologicznym.
Spis treści:
- Co to jest łojotok?
- Przyczyny łojotoku
- Rodzaje i objawy łojotoku
- Łojotok a wypadanie włosów
- Leczenie łojotoku skóry głowy
- Leczenie łojotoku na twarzy
- Dieta na łojotok
