U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie pozbyć się pryszczów na szyi?
Jak pielęgnować skórę trądzikową?
- Jeśli trądzik ma charakter ciężki, powinniśmy przede wszystkim udać się do dermatologa, który przepisze nam odpowiednie leki i poleci specjalne, delikatne preparaty. Warto również odwiedzić lekarza endokrynologa, który zapozna się z wynikami badań hormonalnych i na ich podstawie stwierdzi, czy problem z trądzikiem ma właśnie takie podłoże.
- Jeśli natomiast nasz trądzik jest lekki, żeby hamować rozwój choroby i utrzymywać skórę w jak najlepszym stanie, powinniśmy stosować się do podstawowych zasad pielęgnacji skóry z problemami.
Przede wszystkim stosujmy kosmetyki przeznaczone do pielęgnacji skóry trądzikowej. Wybierajmy te, na których znajduje się napis ''niekomedogenne'', czyli nie zapychające porów. Uważajmy jednak, bo wiele kosmetyków przeciwtrądzikowych działa silnie wysuszająco. Zazwyczaj za wysuszenie skóry odpowiedzialny jest kwas salicylowy, który ma właściwości odkażające i złuszczające. Zbyt częste stosowanie kosmetyków z kwasem salicylowym może prowadzić do nadmiernego wysuszenia skóry i zwiększenia jej szorstkości. Zwężone zostają ujścia kanalików gruczołów łojowych - paradoksalnie trądzik może się więc nasilić, ponieważ powstający w gruczołach łojowych łój nie ma jak wydostać się na przesuszoną skórę.
Kiedy skóra jest przesuszona, należy zrobić przerwę w stosowaniu preparatu, a nawet zastosować krem nawilżający (nie tłusty). W ten sposób nawilżymy skórę i przywrócimy jej prawidłowe napięcie i uwodnienie komórek. Skóra trądzikowa to skóra wrażliwa i nadreaktywna, unikajmy więc kremów perfumowanych. Podrażniać mogą ją też niektóre kosmetyki do włosów.
Składniki kosmetyków na trądzik:
- tlenek cynku: absorbuje nadmiar wydzielanego przez gruczoły łojowe tłuszczu, dzięki czemu wspomaga proces łagodzenia łojotoku. Ma działanie antybakteryjne i przyspiesza gojenie się ran, propolis: substancja wytwarzana przez pszczoły o działaniu bakteriobójczym i grzybobójczym,
- nadtlenek benzoilu: ma działanie złuszczające i przeciwbakteryjne. Dodatkowo ogranicza proces melanogenezy, jest więc przydatny przy zmniejszaniu przebarwień pozapalnych,
- siarka: ma działanie antyseptyczne,
- retinol: szczególnie polecany dla cery dojrzałej. Nie tylko leczy trądzik, ale zmniejsza stan zapalny skóry i łojotok, ale spłyca zmarszczki i poprawia koloryt skóry.
Czy krosty na szyi zdarzają się często? Przyczyny
Pryszcze na szyi to jeden z objawów trądziku, czyli najczęściej występującej choroby skóry. Trądzik pospolity dotyka zwłaszcza młodzież. Szacuje się, że choruje na niego od 80 do nawet 100 proc. populacji osób między 11. a 30 rokiem życia, jednakże z różnym stopniem nasilenia (Janda, Chwiłkowska, Trądzik pospolity…).
Dermatoza charakteryzuje się wzmożoną pracą gruczołów łojowych oraz powstawaniem wykwitów skórnych w postaci:
- zaskórników,
- krost,
- grudek,
- guzków,
- cyst,
- owrzodzeń.
Trądzik może występować w różnych miejscach na ciele. Przede wszystkim lokalizuje się na twarzy (głównie w tzw. strefie T), ale występuje też na szyi, plecach, dekolcie, ramionach, klatce piersiowej oraz pośladkach. Krosty mogą być duże i twarde, ale także niewielkie z białymi główkami.
Z badań epidemiologicznych przeprowadzonych wśród szczecińskiej młodzieży wynika, że trądzik na szyi dotyka 4 proc. populacji młodych (Jakubczyk, Janda, Chwiłkowska, Wolska, Trądzik pospolity…). Dla porównania krosty na twarzy obserwuje u siebie ponad 85 proc. badanych, a na plecach - 36 proc.
Jeżeli chodzi o przyczyny krost na szyi, to wskazuje się, że najczęściej powstają one na skutek zmian hormonalnych.
Wśród przyczyn wymienia się także:
- uwarunkowania genetyczne,
- nieprawidłowe rogowacenie ujść mieszków włosowych,
- nadmierną produkcję sebum przez gruczoły łojowe,
- wpływ bakterii i drożdżaków,
- stres.
- dieta.
Nie bez znaczenia są także procesy immunologiczne. Warto pamiętać, że wypryski na szyi nie muszą być oznaką trądziku, ale reakcji alergicznej.
Uczulenie na szyi w postaci krostek może być skutkiem ubocznym zażywania leków lub reakcją alergiczną na składniki znajdujące się w kosmetykach. Krostki w tym miejscu mogą być wreszcie reakcją skóry na substancje drażniące, znajdujące się na przykład w środkach czystości.
Krosty na szyi na linii żuchwy
Trądzik pospolity lokalizuje się głównie w tzw. strefie T twarzy, obejmującej czoło, nos i brodę. Ponadto przybiera postać zaskórnikową, grudkową lub krostkową.
Te trzy wymienione postaci trądziku atakują przede wszystkim młodzież, dlatego zalicza się je do tzw. trądziku młodzieńczego.
Natomiast pryszcze na żuchwie są typową oznaką trądziku dorosłych, nazywanego także późnym. Ten rodzaj dermatozy atakuje głównie kobiety po 25. roku życia, które wcześniej chorowały na trądzik młodzieńczy, aczkolwiek zdarza się u pań, które wcześniej nie miały problemów skórnych (Szczurek, Kamińska-Winciorek, Śpiewak)
Trądzik późny ma podobny przebieg do młodzieńczego, to znaczy charakteryzuje się występowaniem zaskórników, krost lub grudek, jednakże w innym miejscu twarzy - na linii żuchwy. Trądzik na żuchwie ma jednak tendencję do zostawiania po sobie blizn.
Maseczka i napój z drożdży na pryszcze
Jednym z domowych sposobów na pryszcze jest kuracja drożdżami, które można pić w formie roztworu wodnego, a także nakładać na twarz w postaci maseczki. Jeśli osoba zmagająca się pryszczami zdecyduje się na pierwszą opcję, w drożdże warto zaopatrzyć się w aptece lub wybrać wyciąg z drożdży piwowarskich. Drożdże należy zalać zimną, przegotowaną wodą i osłodzić je. Mieszaninę należy schładzać przez parę godzin w lodówce, a następnie pić ok. 1 szklankę na dobę. Kurację w formie pitnej należy prowadzić maksymalnie przez 10 dni.
Aby wykonać drożdżową maseczkę, należy zaopatrzyć się w drożdże piekarnicze, rozgnieść je z niewielką ilością ciepłej wody i odstawić na ok. 10 minut. Później nałożyć na zmiany skórne i trzymać przez ok. 30 minut, po czym dokładnie zmyć drożdże ciepłą wodą. Zaleca się stosowanie maseczki co 2 dni, przez ok. 4–5 tygodni. Przed rozpoczęciem obu form kuracji warto się upewnić, czy osoba cierpiąca na pryszcze nie ma uczulenia na drożdże. Nie powinni jej stosować chorzy na cukrzycę, zapalenia stawów oraz niewydolność nerek.
