U nas zapłacisz kartą
Jak rozjaśnić blizny - Skuteczne metody i porady
Etapy gojenia blizny. Jak powstaje blizna?
Tworzenie blizny jest naturalnym procesem gojenia się ciała. Uszkodzoną skórę zastępuje tkanka łączna. Gojenie się rany przebiega w 4 fazach.
- Faza zapalna rozpoczyna się już w chwili zranienia. W ciągu 24–48 godzin dochodzi do przekrwienia tkanki i zwiększenia przepuszczalności naczyń włosowatych. Rana wypełnia się skrzepem krwi, który jest biologicznym opatrunkiem – chroni ranę przed odwodnieniem i drobnoustrojami chorobotwórczymi. Na brzegach rany gromadzi się włóknik, który jest rusztowaniem dla powstającego na ranie strupa.
- Ograniczona faza zapalna to etap, w którym rana się oczyszcza. Napływają do niej komórki żerne (makrofagi), które usuwają te obumarłe. Do rany wnikają naczynia krwionośne, na co organizm potrzebuje ok. 7 dni.
- Faza gojenia to czas, w którym fibroblasty, czyli komórki tkanki łącznej, intensywnie wytwarzają kolagen podtrzymujący powstającą bliznę. Komórki tkanki łącznej mnożą się, a nad nimi powstaje nabłonek. Dochodzi do równowagi między ilością kolagenu produkowanego przez organizm a tego, który jest rozkładany i usuwany. Warto wiedzieć, że na prawidłowy proces gojenia wpływa prawidłowe oczyszczenie i dezynfekcja rany. A prawidłowy proces gojenia ogranicza ryzyko widocznej blizny.
- Faza przebudowy blizny zazwyczaj trwa od kilku miesięcy do nawet ponad roku.
Jak zapobiec bliznom?
Co zrobić, by blizna nie była pamiątką na całe życie? Można zapobiec niewłaściwemu gojeniu się i powstawaniu trwałych, nieestetycznych zmian. Bardzo ważna jest staranna pielęgnacja miejsca zranienia oraz oczyszczenie wodą i przemycie go odpowiednim środkiem antyseptycznym – takim, który dodatkowo nie będzie podrażniał zranienia lub zaburzał jego procesu gojenia.
Następnie ranę należy zabezpieczyć jałowym opatrunkiem. Wymaga ona specjalnego traktowania – należy pamiętać, aby jej nie podrażniać i chronić ją przed obtarciami i rozdrapywaniem.
Rany można delikatnie przemywać letnią wodą z dodatkiem mydła. Później należy ją dokładnie osuszyć czystym ręcznikiem lub gazą.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Mobilizacja blizny – dlaczego manualna terapia blizn jest tak ważna? Jak wykonywać ją poprawnie?
Mobilizacja blizny to innymi słowy terapia, która ma na celu zachowanie ruchomości miejsca, w którym powstała blizna. Zwykle dotyczy to dużych blizn, które powstały na skutek wypadków czy też z powodu przebytych operacji. Mobilizacja blizny przypominać może masaż - a dokładniej rozciąganie, rolowanie oraz przesuwanie. Te same zabiegu wykonuje się w miejscach, które otaczają bliznę. Co ważne, mobilizację blizny można rozpocząć dopiero w momencie, kiedy rana całkowicie się zagoi, a strupki odpadną samoistnie. Jeśli blizny są świeże, można mobilizować tkanki, które ją otaczają, jednak należy robić to z niebywałą ostrożnością, tak aby nie naruszać świeżo powstałej blizny, czy jeszcze nie zabliźnionej rany. Oprócz mobilizacji blizny, warto wprowadzić także krem na blizny pooperacyjne, który z pewnością zarekomenduje Ci Twój lekarz prowadzący.
Silikonowe plastry na blizny to coraz bardziej popularna metoda w walce z bliznami, zwłaszcza tymi określanymi jako przerostowe. Taki plaster powinno się nakleić w miejsce zabliźnienia i co kilka dni zmieniać plaster na nowy, choć można je zmieniać także codziennie. Takie plastry nie tylko poprawiają wygląd blizny, ale także wzmacniają elastyczność skóry i poprawiają jej ruchomość.
Operacyjne usuwanie blizn
Zabieg chirurgiczny to często jedyny sposób na pozbycie się pogrubionych, starych, czerwonych blizn. Zabiegi chirurgiczne stosuje się na stare blizny po szwach, które wskutek zaburzeń gojenia mogą stać się twarde, czerwone, na nawet swędzą i bolą. Metody operacyjne to również jedyny sposób na usunięcie koloidów, czyli grubych i nieregularnych skupisk tkanki, których usunięcie innymi metodami jest niemożliwe.
Chirurgiczne usuwanie blizn jest szczególnie wskazane do usuwania blizn starych, szpecących i dużych. Operacja polega na wycięciu blizny i zaszyciu rany. Zabieg ten pozwala na zbadanie histopatologiczne uzyskanego materiału.
W przypadku braku poprawy lub pogorszenia się stanu zdrowia, koniecznie wybierz się jak najszybciej do lekarza! Powyższe porady są tradycyjnymi, domowymi metodami leczenia, a nie popartą badaniami naukowymi wiedzą medyczną. Stosowanie ich nie może być zatem alternatywą dla skorzystania ze standardowych usług medycznych i konsultacji lekarskich!
Jak rozjaśnić bliznę?
Odpowiednio wczesne rozpoczęcie właściwej pielęgnacji przyspieszy gojenie się blizny, a także znacząco wpłynie na jej wygląd oraz elastyczność. Blizny gojące się prawidłowo również wyróżniają się kolorem od zdrowej tkanki i często powodują swędzenie, ból czy nieprzyjemne uczucie ściągnięcia skóry.
Jeżeli są one większych rozmiarów i nadal widoczne po całkowitym zasklepieniu się rany, należy je smarować odpowiednim żelem, masując przy okazji uszkodzone miejsce na skórze. Przerosłe blizny są spowodowane nieprawidłowościami w gojeniu się rany, na które często nie mamy wpływu (np. genetyczna skłonność do bliznowacenia).
Specjalistyczna pielęgnacja jest wysoce wskazana w celu zminimalizowania ryzyka dalszego rozrostu blizny. Należy też zachować ostrożność przy czynnościach powodujących rozciąganie czy napinanie się miejsca na skórze, na którym jest blizna. Zaleca się używanie maści cebulowej lub zaklejenie blizny plastrem silikonowym, który kompleksowo wpłynie na prawidłowy proces jej gojenia. Blizny zanikowe przyjmujące przeważnie kształt niewielkich dołeczków, powstają głównie na twarzy i są spowodowane niewystarczającą ilością włókien tkanki łącznej.
Należy także bezwzględnie unikać rozdrapywania strupków, ponieważ doprowadza to do wzmożonego bliznowacenia. Szybko wysychający żel silikonowy czy maść cynkowa sprawdzą się do używania na otwartych miejscach jak twarz, przyspieszą gojenie się blizn i zmniejszą ryzyko dalszego bliznowacenia.
Bliznowce, nazywane także keloidami, powstają po zagojeniu się rany i ze względu na swój kształt i strukturę stanowią jeden z bardziej problematycznych typów blizn. Bolesne przy dotyku, twarde, o barwie znacznie różniącej się od zdrowej skóry. Skłonność do tworzenia się takich blizn występuje u osób, których organizm produkuje nadmierną ilość kolagenu i nawet po chirurgicznym usunięciu mogą nastąpić nawroty i dalszy rozrost blizny. Leczenie poprzez ucisk, ostrzykiwanie sterydami bezpośrednio w bliznę oraz silikonowe plastry stanowią najskuteczniejszą terapię dla bliznowców.
