U nas zapłacisz kartą
Jak wygląda alergia - Objawy, Diagnoza i Leczenie
Jakie są objawy alergii?
Trudno jednoznacznie stwierdzić, kiedy podejrzewać alergię, ponieważ przebieg i objawy choroby mogą być różne u różnych ludzi. Ponadto np. objawy skórne nie muszą pojawiać się tylko po zetknięciu się skóry z alergenem - pokrzywka może być także objawem uczulenia na białko mleka krowiego.
Dolegliwości mogą też pojawiać się wyłącznie okresowo - np. gdy dziecko pobawi się z kotkiem sąsiada, a jest uczulone na sierść tych zwierząt, albo stale - np. gdy jest uczulone na wszędobylskie roztocze kurzu domowego.
Dlatego bardzo ważne jest, byśmy bacznie obserwowali swoje pociechy i wyławiali wszelkie nietypowe reakcje organizmu na nowe pokarmy w diecie czy kontakt ze zwierzętami albo z pyłkami roślin w czasie ich kwitnienia.
Wziewna
Pokarmowa
Kontaktowa
Przez drogi oddechowe
Przez układ pokarmowy
Roztocza kurzu domowego (a właściwie ich suche, unoszące się w powietrzu odchody), pyłki roślin, sierść i wydzieliny zwierzęce, zarodniki pleśni
Białko mleka krowiego, jaja, soja, cielęcina, wołowina, wieprzowina, podroby, ryby i owoce morza, cytrusy, gluten - czyli białko roślinne znajdujące się w ziarnach zbóż (pszenicy, żyta, jęczmienia, owsa), brzoskwinie, truskawki, pomidory, szparagi, ziarna roślin strączkowych, czekolada, kakao, sery pleśniowe, orzechy, kwas glutaminowy (stosowany do przyprawiania potraw w chińskich i wietnamskich jadłodajniach)
Detergenty, barwniki zawarte w odzieży, kosmetyki, metale (zwłaszcza nikiel) znajdujące się np. w biżuterii, klamrach pasków do spodni czy zegarków
Intensywne napady kichania, wodnisty katar, zatkany i swędzący nos, drapanie w gardle, suchy napadowy kaszel, duszność, podkrążone oczy, zapalenie spojówek, częste długo trwające i oporne na leczenie infekcje dróg oddechowych, czasem – wysypka
Wymioty, bóle brzucha, biegunki lub zaparcia, swędząca wysypka (rzadziej na całym ciele, częściej na płatkach usznych, w zgięciach łokci i kolan), katar, chrypka, przewlekły kaszel, obrzęk krtani, zapalenie ucha środkowego, czasem duszność
Czy to rzeczywiście alergia?
Podkreśla się, że alergii na penicylinę dotyczy nadrozpoznawalność, która generuje nie tylko koszt, ale również skutki zdrowotne [8]. Inne antybiotyki są od niej droższe i bardziej toksyczne. Dochodzi do mylenia pojęć: „nadwrażliwość”, „uczulenie” i „alergia”. A przy alergii trzeba brać pod uwagę ryzyko reakcji krzyżowych, np. między penicylinami a innymi antybiotykami β-laktamowymi, które mają podobną strukturę [11].
W wyniku tego z leczenia nagminnie wyłączana jest nie tylko penicylina, ale i pozostałe β-laktamy [8]. To zaś pociąga za sobą takie skutki jak generacja szczepów antybiotykoopornych [14].
Problem wynika z faktu, że rozpoznanie alergii na antybiotyk często opiera się wyłącznie na wywiadzie lekarskim. Tymczasem wywiad nie wystarczy do postawienia diagnozy [8].
Zarówno wśród pacjentów, jak i lekarzy brakuje świadomości, że nie wszystkie typy nadwrażliwości są alergią. W grupie osób ze stwierdzoną alergią na antybiotyk ok. 1–3% dzieci i 10% dorosłych nie wykazuje objawów alergii podczas doustnej próby prowokacji [11]. Świadczy to o błędnie ustalonym rozpoznaniu. Jedynie u niewielkiego odsetka pacjentów alergia na antybiotyk jest potwierdzona za pomocą dostępnych metod diagnostycznych [14].
Przeczytaj także:
Jak wygląda alergia na antybiotyk? Objawy
Reakcja na antybiotyk bywa natychmiastowa (w ciągu godziny) lub opóźniona. Nie zawsze wystąpi ona już po pierwszym kontakcie z lekiem (przypadku reakcji IgE-zależnej objawy ujawniają się przy kolejnym kontakcie) [2]. Przybiera różne postaci – może ograniczać się do zmian na skórze lub przerodzić się w ogólnoustrojową reakcję o piorunującym przebiegu [12].
Do objawów alergii na antybiotyk należą m.in.:
- osutka plamisto-grudkowa,
- ostra pokrzywka,
- rumień trwały,
- obrzęk naczynioruchowy,
- anafilaksja o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu (w ok. 8% przypadków) [13],
- ciężka reakcja polekowa, np. toksyczna nekroliza naskórka [8].
Reakcje natychmiastowe objawiają się przeważnie pokrzywką i/lub obrzękiem naczynioruchowym, świszczącym oddechem i nieżytem nosa [10]. W przypadku tych mechanizmów każda kolejna ekspozycja na alergen wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zagrażającej życiu anafilaksji [10]. Natomiast reakcje opóźnione częściej niż natychmiastowe objawiają się plamisto-grudkową osutką [2].
Alergia - mechanizm powstawania alergii
Gdy alergen, np. roślinny pyłek, po raz pierwszy dostanie się do organizmu kogoś, kto ma predyspozycje do alergii, w układzie odpornościowym powstaną przeciwciała IgE. Pokonają one wroga, czyli pyłek, i niewielka ich ilość pozostanie we krwi na stałe. To na wypadek, gdyby intruz znowu dostał się do organizmu.
Będą żyły przyczepione do powierzchni tzw. komórek kwasochłonnych (znajdują się w surowicy krwi) oraz komórek tucznych, czyli mastocytów (obecnych w tkance łącznej skóry i błon śluzowych). Komórki te zawierają duże ilości różnych substancji zwanych mediatorami, które są odpowiedzialne za pojawienie się objawów uczulenia.
Najważniejszym mediatorem wywołującym reakcję alergiczną jest histamina. Przy pierwszym zetknięciu się z alergenem zwykle nie odczuwamy żadnych dolegliwości: kataru, wysypki, łzawienia ani duszności. Kiedy jednak po raz drugi większa ilość alergenu dostanie się do organizmu, zacznie się reakcja uczuleniowa. Alergeny połączą się z przeciwciałami IgE i zaczną toczyć walkę na powierzchni komórek tucznych i kwasochłonnych.
W czasie tej walki błona komórek zostaje naruszona i z ich środka wydostają się substancje o właściwościach prozapalnych (histamina, leukotrieny). Reakcja alergiczna wywołuje więc stan zapalny w organizmie, dlatego o alergii mówi się jako o chorobie zapalnej.
Reakcji towarzyszą różne dolegliwości, np. wodnisty katar, kichanie, łzawienie, kaszel, kłopoty z oddychaniem, obrzęk, wysypka czy rumień. Przy każdym kolejnym zetknięciu z większą ilością alergenu objawy będą podobne. Mogą być tylko mniej lub bardziej nasilone.
Alergia - diagnostyka
Jeśli podejrzewamy alergię u siebie lub dziecka, nie wpadajmy w panikę. Zróbmy odpowiednie testy i zacznijmy leczenie. Najlepiej zimą lub wczesną wiosną, gdy na dworze nie ma jeszcze uczulających pyłków roślin.
Razem z dzieckiem musimy odwiedzić pediatrę i powiedzieć mu o swoich podejrzeniach. Doktor zapyta o objawy – o to czy zaobserwowaliśmy, kiedy występują lub się nasilają, czy na alergię choruje ktoś z naszej rodziny, co dziecko jada, czy w domu są zwierzaki.
Obejrzy dokładnie skórę malucha. Jeśli uzna za konieczne, może zlecić dodatkowe analizy - np. RTG płuc, zatok, badania krwi - by wykluczyć inne niż alergia przyczyny dolegliwości. Gdy wszystko wskazuje na uczulenie, dostaniemy skierowanie do alergologa.
To najprostsza metoda na znalezienie przyczyny alergii. Lepiej wykrywa alergeny wziewne, nieco słabiej pokarmowe i kontaktowe. Na przedramię lub plecy nanosi się kropelki różnych zawiesin zawierających substancje uczulające (jednorazowo kontroluje się 10-20 alergenów). Następnie przez kroplę alergenu lekarz lub pielęgniarka delikatnie nakłuwają naskórek.
Jest to zabieg bezbolesny, nakłucia zwykle nawet nie krwawią. Używa się do tego specjalnego jednorazowego lancecika, nie ma więc ryzyka przeniesienia zakażeń, np. WZW B czy HIV.
Po każdym nakłuciu pod naskórek przedostaje się niewielka ilość roztworu alergenu.Jeśli jesteśmy uczuleni na dany alergen, po ok. 15 minutach wywoła on reakcję uczuleniową: zaczerwienienie, bąbel jak po ukłuciu komara i świąd.
Reakcja skóry jest proporcjonalna do stopnia uczulenia, czyli im większy bąbel i zaczerwienienie, tym dany alergen silniej uczula. Owe zmiany może prawidłowo zinterpretować tylko alergolog. Po 30-60 minutach reakcja uczuleniowa ustępuje samoistnie.
Ponieważ leki odczulające mogą fałszować wyniki testów skórnych, nie należy ich zażywać tydzień przed badaniem (ale trzeba to wcześniej ustalić z lekarzem).Zdaniem alergologów testy skórne lepiej jest przeprowadzać u dzieci, które już skończyły 3 lata – wyniki są wówczas bardziej miarodajne.
