U nas zapłacisz kartą
Jak rozpoznać uczulenie na płyn do płukania? Objawy, przyczyny i sposoby leczenia
Jak radzić sobie z uczuleniem?
Ignorowanie dolegliwości związanych z alergią znacząco obniża komfort życia. Szczególnie jeśli jest to uczulenie na twarzy, szyi czy dłoniach, a więc w widocznych miejscach, których nie sposób ukryć.
Ponadto ignorowanie objawów może doprowadzić do poważnych zaburzeń w organizmie. Nieleczona alergia na psa czy pyłki brzozy może doprowadzić bowiem do rozwoju astmy, nawracających infekcji dróg oddechowych i zapalenia zatok.
Być może zdarza ci się stosować wapń (zwany potocznie i błędnie – wapnem na alergię). Niestety minerał ten działa niczym placebo. Co ciekawe – w celu łagodzenia wysypki alergicznej stosuje się go w kilku zaledwie krajach centralnej i wschodniej Europy.
Nie jest to więc skuteczny sposób walki uczuleniem.
Leczenie alergii każdorazowo poprzedza szczegółowa diagnostyka. W tym celu wykonuje się najczęściej testy skórne oraz testy z surowicy. Pierwszy rodzaj badania służy wykrywaniu alergii IgE-zależnych. Badanie polega na aplikacji (po nakłuciu) odczynników zawierających alergeny na skórę na dłoniowej części przedramion, a niekiedy także na górną część pleców. Reakcja alergiczna w postaci zaczerwienienia lub pęcherza świadczy o nieprawidłowej reakcji organizmu.
Test z surowicy pozwala na oznaczenie przeciwciał anty-IgE. Analizę laboratoryjną przeprowadza się po pobraniu krwi.
Potwierdzenie alergii pozwala na podjęcie odpowiedniego leczenia. Pierwszym krokiem jest eliminacja alergenu z otoczenia. Np. w przypadku alergii na promieniowanie UV, co najczęściej objawia się wysypką od słońca, należy unikać ekspozycji na działanie promieni słonecznych.
W dalszej kolejności lekarz przepisuje środki przeciwhistaminowe i przeciwzapalne. Jeśli od lat borykasz się z alergią kontaktową lub wziewną, która utrudnia ci funkcjonowanie – rozważ terapię odczulającą. Polega ona na przyjmowaniu serii zastrzyków przez kilka lat. Odstępy pomiędzy iniekcjami wynoszą początkowo od jednego do dwóch tygodni, a wraz z czasem wykonywane są co kilka miesięcy aż do ustąpienia uczulenia.
Jak wygląda uczulenie na płyn do płukania?
Objawy uczulenia na płyn do płukania mają głównie charakter skórny. Zmiany lokalizują się przede wszystkim na głowie i twarzy, a także szyi, za uszami, w dołach pachowych i pachwinowych oraz na rękach. Innymi słowy – wszędzie tam, gdzie tkanina wypłukana w płynie do płukania miała przez dłuższy czas kontakt z ciałem.
W przypadku silnych alergii może dojść do erytrodermii, czyli stanu zapalnego skóry całego ciała, a nawet bezpośrednio zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego. Ponadto u osób cierpiących na atopowe zapalenie skóry może dojść do zaostrzenia dolegliwości.
Mniej groźnymi, ale dokuczliwymi objawami uczulenia na płyn do płukania są:
- podrażnienie i świąd skóry,
- nadmierne wysuszenie skóry,
- trudno gojące się pęknięcia skóry,
- kontaktowe zapalenie skóry (w tym GDA – alergiczne kontaktowe zapalenie skóry),
- pokrzywka lub wysypka przypominająca rumień nagły (tzw. trzydniówka).
Przyczyny alergii skórnych
Występowanie objawów alergii skórnej może być rezultatem kontaktu z alergenem różnej postaci. Wśród najbardziej rozpowszechnionych alergenów znajdują się:
- alergeny wziewne, takie jak pyłki roślin, sierść zwierząt, roztocza kurzu domowego czy zarodniki pleśni,
- alergeny pokarmowe, w tym białka mleka krowiego, jaja, orzechy, owoce morza, gluten, soja, truskawki, seler,
- wybrane grupy leków, w tym penicylina, neomycyna czy aspiryna,
- dodatki stosowane w przemyśle spożywczym, np. glutaminian sodu czy barwniki,
- jad owadów, np. pszczół i os,
- składniki zawarte w kosmetykach, w tym barwniki, substancje zapachowe oraz konserwanty,
- metale, takie jak nikiel, chrom, pallad czy kobalt,
- środki czystości, w tym SLS i SLES,
- olejki eteryczne,
- lateks.
Przyczyny uczulenia na proszek
Uczulenie na proszek jest reakcją o podłożu alergicznym, której konsekwencję stanowi kontaktowe zapalenie skóry. Zachodzą w tym przypadku mechanizmy typowe dla alergii, zaangażowany bowiem zostaje układ odpornościowy.
Uczulenie na proszek do prania z reguły nie występuje przy pierwszym kontakcie, lecz dopiero drugim i kolejnych. Ten pierwszy jest jednak bardzo istotny, wtedy bowiem dochodzi do reakcji substancji zawartych w proszku z białkami ludzkiego organizmu.
Powstają w ten sposób związki, w stronę których układ immunologiczny może wystosować znaczną ilość swoistych przeciwciał. Zostaną one użyte, jeśli dojdzie do ponownej styczności z tym samym proszkiem. Właśnie dlatego radzi się sprawdzać detergenty pod kątem ewentualnych właściwości uczulających przynajmniej dwukrotnie.
Ujawniona alergia na proszek będzie się objawiać raz za razem, aż do zmiany środka piorącego na taki, który wolny jest od substancji drażniących. Może też minąć z czasem, ale z reguły zajmuje to wiele lat.
Co na uczulenie skórne? Leczenie alergii skórnej
Leczenie alergii skórnej przeprowadzane jest przez dermatologa i opiera się przede wszystkim na skutecznym rozpoznaniu przyczyn dolegliwości. W procesie diagnozowania alergii skórnej wykorzystuje się różnorodne metody, w tym testy skórne punktowe, testy płatkowe oraz ocenę poziomu immunoglobulin E (IgE). Testy płatkowe są niezwykle pomocne, szczególnie w rozpoznawaniu kontaktowego zapalenia skóry.
W terapii alergii stosuje się leki przeciwhistaminowe, które dzielą się na dwie główne kategorie: leki przeciwhistaminowe I i II generacji. Leki pierwszej generacji, takie jak klemastyna czy hydroksyzyna, choć skuteczne w blokowaniu receptorów H1 histaminy, wykazują działanie nieselektywne, oddziałując również na inne receptory. Może to prowadzić do niepożądanych efektów ubocznych, w tym senności czy suchości w ustach. Z tego powodu, zaleca się obecnie stosowanie nowszych preparatów jak leki przeciwhistaminowe II generacji, które koncentrują się na blokowaniu receptorów H1, minimalizując przy tym ryzyko działań niepożądanych. Do tej grupy należą między innymi cetyryzyna, loratydyna czy feksofenadyna. Wybierając lek antyhistaminowy, należy uwzględnić indywidualne cechy pacjenta oraz potencjalne różnice w przenikaniu substancji czynnych do ośrodkowego układu nerwowego.
W objawowym leczeniu alergii skórnej często stosuje się preparaty miejscowe w formie maści lub żeli, które mogą zawierać składniki łagodzące świąd. W sytuacjach, gdy leczenie objawowe nie przynosi ulgi, dermatolog może zalecić krótkotrwałe stosowanie maści z glikokortykosteroidami. Nowoczesną alternatywą dla miejscowych glikokortykosteroidów są inhibitory kalcyneuryny, takie jak pimekrolimus czy takrolimus, które nie uszkadzają bariery naskórkowej i mogą być stosowane na delikatne partie skóry, na przykład na twarz czy dłonie. Są one obecnie często wybierane w leczeniu atopowego zapalenia skóry.
