U nas zapłacisz kartą
Objawy i leczenie choroby skóry - róża
Skąd się bierze Róża? Czynniki ryzyka i rozprzestrzenianie się infekcji
Róża jest spowodowana przez bakterie, które dostają się do skóry przez uszkodzoną bądź podrażnioną powierzchnię skóry. Istnieje kilka czynników ryzyka, które mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia róża, takie jak:
- Uszkodzenia skóry - skaleczenia, otarcia, ukąszenia owadów, drobne skaleczenia wskutek golenia bądź oparzenia słoneczne zwiększają ryzyko infekcji różą.
- Uczulenie skóry - skóra wrażliwa lub skłonna do podrażnień ma większe ryzyko rozwinięcia róża.
- Czynniki chorobowe - osoby ze schwächonym układem odpornościowym lub innymi chorobami, takimi jak cukrzyca, mogą być bardziej podatne na róża.
Rozprzestrzenianie się infekcji róża może odbywać się poprzez kontakt z zainfekowaną osobą lub bezpośrednio za pośrednictwem drobnych uszkodzeń skóry.
Róża – profilaktyka
Prawdopodobieństwo zachorowania na różę wzrasta wraz z osłabieniem odporności organizmu. Dotyczy to przede wszystkim osób w podeszłym wieku, chorych na cukrzycę, jak również osób, które są podatne na infekcje bakteryjne i wirusowe.
- Najprostszą metodą uniknięcia zachorowania na różę jest skuteczne leczenie wszelakich infekcji, szczególnie wywołanych przez paciorkowce, np. anginy.
- Ponadto należy dbać o ogólną odporność organizmu przez stosowanie urozmaiconej diety bogatej w owoce i warzywa, unikanie nałogów oraz zwiększenie aktywności fizycznej.
- Istotną kwestią jest regularne wykonywanie badań kontrolnych stężenia cholesterolu, ciśnienia tętniczego oraz stężenia glukozy we krwi. Wyniki tych badań mogą pomóc zdiagnozować choroby układu sercowo-naczyniowego, które sprzyjają zachorowaniom na różę.
- Osoby z niewydolnością krążenia, szczególnie z żylakami oraz zaburzeniami odpływu chłonki, również stanowią grupę zagrożoną zwiększonym ryzykiem rozwoju róży. U takich osób nie należy lekceważyć nawet drobnych zmian skórnych, a przewlekłą niewydolność żylną i zakrzepicę w kończynach dolnych poddawać skutecznemu leczeniu.
Nie ma szczepienia przeciwko róży. Nie ma też trwałej odporności po przechorowaniu róży.
Zobacz także
Cukrzyca typu 2 Cukrzyca typu 2 to najczęściej występujący na świecie typ cukrzycy. Wyróżnia się dwie przyczyny cukrzycy typu 2: jedna to upośledzenie wydzielania insuliny, na które wpływ mają różne czynniki genetyczne, druga to oporność na działanie insuliny (insulinooporność), której przyczyną mogą być zarówno czynniki genetyczne, jak i otyłość.
Żylaki Żylakami określa się wydłużenie i poszerzenie żyły, w wyniku którego uzyskuje ona kręty przebieg. Tendencję do tworzenia żylaków mają głównie żyły na nogach.
Róża – jakie objawy powinny nas zaniepokoić?
Róża jest chorobą pojawiająca się nagle. W przebiegu występuje wysoka temperatura, nawet powyżej 40 stopni Celsjusza, rumień, obrzęk i stan zapalny. Bardzo szybko pojawiają się również bóle mięśni i stawów, dreszcze oraz złe samopoczucie.
Róża objawia się zmianami skórnymi- zaczerwienieniem i obrzękiem kończyn dolnych lub twarzy.
Choroba najczęściej objawia się na kończynach dolnych lub twarzy ze względu na większą podatność na urazy tych części ciała. Zmiany skórne mogą jednak wystąpić także na innych obszarach i zawsze mają nieregularny kształt, a obszary zapalne są wyraźnie wydzielone.
Objawy róży mogą przypominać inne schorzenia: toczeń układowy, półpasiec, ostry trądzik różowaty lub zakrzepowe zapalenie żył.
Róża jest chorobą o specyficznych objawach. Doświadczony dermatolog nie pomyli jej z innymi schorzeniami i zleci wykonanie niezbędnych badań, które potwierdzą lub wykluczą zakażenie.
Róża (choroba skóry): przyczyny
Róża jest chorobą zakaźną, a źródłem zakażenia jest człowiek. Do zakażenia paciorkowcem (Streptococcus pyogenes), który jest bezpośrednim sprawcą choroby, dochodzi poprzez kontakt z nosicielami lub osobami chorymi. Bakterie wnikają do organizmu najczęściej przez uszkodzoną skórę. Aby zarażać paciorkowcem nie trzeba mieć aktywnej choroby. Bezobjawowe nosicielstwo paciorkowców występuje u około 15–20 proc. populacji. Najczęściej u dzieci pomiędzy 5. a 10. rokiem życia, natomiast prawie nie występuje u niemowląt.
Na zakażenie paciorkowcem i zachorowanie na różę najbardziej narażone są: osoby w starszym wieku, dzieci i noworodki, osoby z upośledzonym układem odpornościowym (np. przewlekle chore), chorzy na cukrzycę, alkoholicy, osoby z upośledzonym odpływem limfatycznym (np. po operacji usunięcia piersi) i osoby z owrzodzeniami skóry. Choroba nie pozostawia odporności na zakażenie, dlatego mogą występować nawroty, zwłaszcza u osób z grupy ryzyka.
