U nas zapłacisz kartą
Jak wygląda łuszczyca na rękach?
Objawy łuszczycy
Objawy łuszczycy są zależne od postaci schorzenia. Niektóre odmiany łuszczycy mogą ze sobą współistnieć dając zróżnicowany obraz kliniczny choroby. Na początku rozwoju łuszczycy zwykłej charakterystycznym objawem są czerwone lub czerwonobrunatne grudki pokryte srebrną łuską. Oprócz innych typowych symptomów łuszczycy, takich jak świąd czy kropelkowe krwawienie po zadrapaniu zmiany, czasem obecne są również objawy ogólne: gorączka, obrzęk skóry czy ból.
Pierwszym krokiem w rozpoznaniu łuszczycy jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu lekarskiego, dzięki któremu można uzyskać informacje o rodzinnym występowaniu łuszczycy. Aby zdiagnozować chorobę konieczne jest obejrzenie skóry i paznokci pacjenta, a w razie wątpliwości pobranie wycinka skóry do badania histopatologicznego.
Łuszczycę można pomylić z innymi schorzeniami, dlatego konieczna jest diagnostyka różnicowa z atopowym zapaleniem skóry (AZS), łojotokowym zapaleniem skóry, grzybicą skóry, paznokci i owłosionej skóry głowy, łupieżem Gilberta oraz toczniem rumieniowatym. Po zdiagnozowaniu choroby, pacjent powinien trafić pod opiekę nie tylko dermatologa, ale i reumatologa, kardiologa czy diabetologa, a w razie potrzeby także i psychiatry.
Przyczyny łuszczycy
Typowe zmiany łuszczycowe mogą pojawić się na skórze osoby w każdym wieku, zdarza się, że to specyficzne zapalenie skóry rozpoznaje się już u niemowląt. Najczęściej jednak pierwsze objawy łuszczycy pojawiają się pomiędzy 20. a 40. rokiem życia (jest to tzw. I typ łuszczycy). II typ łuszczycy dotyczy osób po ukończeniu 50. roku życia.
Łuszczyca należy do grupy chorób o podłożu autoimmunologicznym i charakteryzuje się uogólnionym procesem zapalnym. Ważną rolę w rozwoju łuszczycy odgrywają czynniki genetyczne oraz bodźce środowiskowe takie jak stres, uraz, infekcje bakteryjne lub grzybicze.
Łuszczyca a dziedziczenie
Łuszczyca jest chorobą dziedziczną, co potwierdza fakt, że jeśli u obojga rodziców rozpoznano łuszczycę, prawdopodobieństwo rozwoju choroby u ich dziecka wynosi około 70%. W przypadku tylko jednego rodzica z łuszczycą dziecko ma około 20% szans, że rozwiną się u niego objawy łuszczycy. Niekiedy dochodzi do przeskoku jednego pokolenia, tzn. zostaje ominięte pierwsze pokolenie, a symptomy łuszczycy rozwijają się w kolejnym (wnuki). Łuszczyca może pojawić się także u osób bez obciążonego wywiadu rodzinnego, gdyż mogą zajść świeże mutacje.
Łuszczyca typu I, czyli objawiająca się pomiędzy 20-40. rokiem życia, dziedziczy się autosomalnie dominująco.
Czy łuszczyca jest zaraźliwa?
Łuszczyca nie jest chorobą zakaźną, zatem nie można się nią zarazić nawet w wyniku bezpośredniego kontaktu z osobą mającą objawy choroby.
Łuszczyca – gdzie występuje?
Łuszczyca zwykle rozwija się w okolicach stawu łokciowego i wokół kolan. Wówczas, ze względu na miejsce występowania, mówimy o łuszczycy stawów.
Zmiany mogą wystąpić jednak w dowolnym miejscu na całym ciele, w tym na:
Mniej powszechnymi typami choroby jest łuszczyca paznokci, jamy ustnej i narządów płciowych.
Warto jednak pamiętać o tym, że nie każda czerwonawa plama skórna musi być zwiastunem łuszczycy. Problemy związane z rozległymi i bolesnymi zmianami mogą być wywołane również łojotokowym zapaleniem skóry twarzy czy trądzikiem neuropatycznym .
A co ze skalpem? Również w przypadku suchej i bolesnej skóry głowy, podrażnienie wcale nie musi wiązać się z nieuleczalną łuszczycą. Możesz borykać się z łupieżem pstrym , który jest całkowicie wyleczalny. Jeśli jesteś posiadaczką przesuszonej skóry skłonnej do powstawaniu łupieżu, pamiętaj o tym, żeby na co dzień wybierać jedynie delikatne kosmetyki do pielęgnacji włosów . Nawilżający Micelarny Szampon NIVEA® z esencją kwiatu lotosu ochroni naturalne pH skalpu oraz pozbędzie się zanieczyszczeń i sebum.
Łuszczyca – leczenie
Jak leczyć łuszczycę? Niestety na to schorzenie nie ma lekarstwa. Kuracja polega więc na łagodzeniu przebiegu choroby oraz uśmierzaniu miejscowego bólu na przykład za pomocą dobranych przez specjalistę maści na łuszczycę.
Podstawą skutecznego leczenia łuszczycy jest jednak przede wszystkim jej poprawne rozpoznanie. Wiele osób myli łuszczycę z egzemą (atopowym zapaleniem sk ó ry, czyli AZS), nad którą z kolei da się zapanować.
Dbanie o cerę przy atopowym zapaleniu skóry na początku może wydawać się trudnym zadaniem. Wystarczy jednak, że zmienisz swoje nawyki, a Twoja skóra szybko Ci się odwdzięczy. Pamiętaj, żeby po każdej kąpieli delikatnie osuszać ciało ręcznikiem. Ruchy pocierające mogą Cię niepotrzebnie podrażnić.
Równie ważne w rytuale pielęgnacyjnym osób z AZS jest odpowiednie natłuszczanie skóry oraz wzmocnienie jej naturalnej bariery ochronnej. Usuń ze swojej kosmetyczki produkty silnie perfumowane, z silikonami i alkoholem w składzie. Postaw na jak najbardziej naturalne produkty. Żel pod prysznic NIVEA NATURALLY GOOD z kwiatem bawełny i bio olejkiem delikatnie oczyści skórę i przygotuje ją do dalszej pielęgnacji. W jego składzie znajdziesz aż 98% składników pochodzenia naturalnego. O odżywienie zadba z kolei Rozpieszczający Balsam do Ciała z 100% naturalnym awokado z tej samej serii.
Jeśli chcesz przeczytać więcej o AZS i sposobach pielęgnacji przy tym zapaleniu skóry, przeczytaj nasze artykuły:
Przejrzyj także odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania o łuszczycę.
Co to jest łuszczyca?
Łuszczyca jest jedną z najczęściej diagnozowanych chorób dermatologicznych – występuje u 1-5 proc. populacji europejskiej, z podobną częstotliwością u obu płci. W Polsce choruje na nią ok. 1,2 mln osób. Schorzenie może pojawić się w każdym wieku, zarówno u dzieci jak i u osób starszych. Najczęściej łuszczyca ujawnia się u młodych osób w wieku ok. 20 lat oraz u osób między 50 a 60 rokiem życia. Jej charakterystycznym objawem są zmiany skórne występujące na:
- głowie i jej okolicach: łuszczyca na twarzy, łuszczyca skóry głowy,
- kończynach górnych i dolnych: łuszczyca dłoni i stóp, łuszczyca paznokci, łuszczyca łokci,
- tułowiu, a zwłaszcza f ałdach skórnych: łuszczyca odwrócona,
- miejscach intymnych: łuszczyca penisa.
Łuszczyca skóry znana była już w starożytności. Hipokrates sporządził jej pierwszy opis, następnie studium przypadku opisał Korneliusz Celsus –odpowiadało ono znanym dzisiaj objawom choroby. Przez kilkaset lat łuszczyca i wszelkie inne podobne zmiany skórne były traktowane jako jedno schorzenie. Do połowy XIX w. łuszczycę często mylono z trądem, co skutkowało napiętnowaniem społecznym osób chorujących. Dopiero w XX w. łuszczyca skóry została wydzielona jako oddzielna jednostka chorobowa.
Jakie są autoimmunologiczne choroby skóry?
