U nas zapłacisz kartą
Jak wygląda łuszczyca na rękach?
Rodzaje łuszczycy
Do najczęstszych rodzajów łuszczycy zalicza się:
- łuszczycę zwyczajną, która charakteryzuje się obecnością typowych zmian skórnych,
- łuszczycę krostkową, która występuje w dwóch postaciach – uogólnionej (jest to jedna z najcięższych postaci łuszczycy) i postaci miejscowej (łuszczyca krostkowa dłoni i stóp),
- łuszczycę uogólnioną (tzw. erytrodermia łuszczycowa), przy której zmiany skórne obejmują całą powierzchnię ciała, a dodatkowo występuje gorączka,
- łuszczycę stawową, która najczęściej dotyczy stawów międzypaliczkowych dalszych, może prowadzić do trwałego inwalidztwa.
Oprócz stawów, łuszczyca nie zajmuje innych narządów wewnętrznych. W łuszczycy stawowej często występują też zmiany łuszczycowe w obrębie paznokci (tzw. objaw naparstkowania).
Powiązane produkty
krem, łuszczyca, rogowacenie, suchość, cukrzyca, dla diabetyków, dla alergików, bez konserwantów, bez parabenów
wyrób medyczny, krem, łuszczyca, egzema, suchość, azs (atopowe zapalenie skóry), alergia, podrażnienie, świąd
krem, alergia, łuszczyca, podrażnienie, egzema, atopowe zapalenie skórykrem, stan zapalny, świąd, zaczerwienienie, łuszczyca, bez sls, bez sztucznych barwników, dla alergików, bez barwników, bez parabenów, bez peg
maść, alergia, atopowe zapalenie skóry, egzema, łuszczyca, stan zapalny, suchość, świąd, zaczerwienienie, bez barwników, bez konserwantów, bez parabenów, bez peg, bez sls, bez sztucznych barwników, dla alergików
balsam, azs (atopowe zapalenie skóry), łuszczyca, nadwrażliwość, suchość, trądzik, dla alergikówbalsam, łuszczyca, nawilżenie, niacynamid, pantenol, suchość, trądzik, nadwrażliwość, azs (atopowe zapalenie skóry), trądzik różowaty, dla alergików
Łuszczyca u dzieci. Jak wyglądają objawy?
Na łuszczycę choruje około 2% dzieci. Przebieg tego schorzenia u najmłodszych jest inny niż u dorosłych. Jakie objawy świadczą o łuszczycy u dziecka? Jak ją leczyć?
Łuszczyca (z łac. psoriasis ) to przewlekła, zapalna choroba, która może zająć skórę (najczęściej), paznokcie i stawy. W jej przebiegu naprzemiennie występują okresy zaostrzeń i remisji. Stopień nasilenia objawów może być zróżnicowany – począwszy od niewielkich zmian, aż do rozległych ognisk łuszczycowych, mogących obejmować nawet 90% powierzchni ciała.
U chorych osób proces podziału keratynocytów ulega przyspieszeniu. Czas przejścia komórek z warstwy rozrodczej na powierzchnię skóry w normalnych warunkach wynosi około 26 dni, a u osób chorujących na łuszczycę tylko 4 dni. Objawia się to występowaniem charakterystycznych wykwitów skórnych nazywanych blaszką łuszczycową .
Istnieje kilka odmian klinicznych łuszczycy, które różnią się wyglądem i umiejscowieniem zmian chorobowych. U 30% chorych osób pierwsze objawy łuszczycy występują przed 20. rokiem życia. U dorosłych najczęściej występuje tarczkowa postać schorzenia, w której zmiany skórne przybierają formę zaczerwienionych plam pokrytych nawarstwiającymi się, srebrzystymi łuskami.
Zmiany skórne w przebiegu łuszczycy u dzieci mogą różnić się lokalizacją i wyglądem w porównaniu do obrazu tego schorzenia u dorosłych .
U dzieci cierpiących na łuszczycę:
- częściej występuje świąd skóry,
- wykwity są cieńsze i bardziej miękkie,
- stwierdza się mniejszą ilość łuski,
- zmiany często obejmują twarz (nawet u 46% dzieci, u dorosłych bardzo rzadko), małżowiny uszne oraz okolice zgięciowe.
Wyróżniamy dwa typy łuszczycy:
- typ I (wczesny) – rozwija się przed 40. rokiem życia, osiągając szczyt między 18. a 22. rokiem życia, często występuje rodzinnie i z reguły ma cięższy przebieg z licznymi nawrotami i rozległymi zmianami skórnymi,
- typ II (późny) – rozpoczyna się po 40. roku życia, a szczyt zachorowań przypada na wiek powyżej 55 lat, ma zdecydowanie łagodniejszy przebieg, może wystąpić, nawet gdy w rodzinie nie było żadnego przypadku tej choroby.
Objawy łuszczycy
Objawy łuszczycy są zależne od postaci schorzenia. Niektóre odmiany łuszczycy mogą ze sobą współistnieć dając zróżnicowany obraz kliniczny choroby. Na początku rozwoju łuszczycy zwykłej charakterystycznym objawem są czerwone lub czerwonobrunatne grudki pokryte srebrną łuską. Oprócz innych typowych symptomów łuszczycy, takich jak świąd czy kropelkowe krwawienie po zadrapaniu zmiany, czasem obecne są również objawy ogólne: gorączka, obrzęk skóry czy ból.
Pierwszym krokiem w rozpoznaniu łuszczycy jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu lekarskiego, dzięki któremu można uzyskać informacje o rodzinnym występowaniu łuszczycy. Aby zdiagnozować chorobę konieczne jest obejrzenie skóry i paznokci pacjenta, a w razie wątpliwości pobranie wycinka skóry do badania histopatologicznego.
Łuszczycę można pomylić z innymi schorzeniami, dlatego konieczna jest diagnostyka różnicowa z atopowym zapaleniem skóry (AZS), łojotokowym zapaleniem skóry, grzybicą skóry, paznokci i owłosionej skóry głowy, łupieżem Gilberta oraz toczniem rumieniowatym. Po zdiagnozowaniu choroby, pacjent powinien trafić pod opiekę nie tylko dermatologa, ale i reumatologa, kardiologa czy diabetologa, a w razie potrzeby także i psychiatry.
Przyczyny łuszczycy u dzieci
Na rozwój łuszczycy mają wpływ czynniki genetyczne, środowiskowe i immunologiczne .
Około 30% przypadków łuszczycy ma podłoże dziedziczne i występuje rodzinnie. Sposób dziedziczenia jest skomplikowany i obejmuje wiele genów. Jeśli jeden rodzic jest chory, prawdopodobieństwo wystąpienia łuszczycy u dziecka wynosi 25%, natomiast gdy oboje rodziców choruje, ryzyko przekazania potomstwu wadliwych genów wzrasta do 60-70%. W sytuacji, gdy zdrowym rodzicom urodzi się chore dziecko, istnieje 20% prawdopodobieństwa, że kolejne dzieci również zachorują na łuszczycę.
Do rozwoju choroby i nasilenia jej objawów mogą przyczynić się czynniki zewnętrzne :
- przebycie infekcji bakteryjnej (paciorkowiec) lub wirusowej (grypa, ospa wietrzna, opryszczka, półpasiec),
- szczepienia,
- oparzenia (także słoneczne),
- rany i skaleczenia (charakterystyczne dla łuszczycy jest powstawanie zmian w miejscach, gdzie doszło do urazu skóry),
- zmiany hormonalne (okres dojrzewania),
- przyjmowanie niektórych leków, np. glikokortykosteroidów,
- stres (czynnik odpowiadający za większość epizodów zaostrzeń choroby),
- utajony stan zapalny, np. próchnica zębów, zapalenie migdałków, zapalenie zatok,
- zakażenie wirusem HIV.
