U nas zapłacisz kartą
Wyciskanie pryszczów - Które można, a które nie?
Czym są pryszcze?
Potocznie nazywane pryszcze to niedoskonałości skórne, które towarzyszą znacznej części osób w okresie dojrzewania, a także w wieku dorosłym. To główny objaw trądziku pospolitego (młodzieńczego), który jest przewlekłą i zapalną chorobą skóry. Ze względu na to, że są łatwe do zauważenia (mają formę czerwonych grudek lub krost wypełnionych treścią ropną), ich obecność na twarzy w znaczący sposób wpływa na samopoczucie osoby, która zmaga się z tym problemem. Pryszcze mogą być przyczyną problemów z samoakceptacją, a także negatywnie wpływać na naszą psychikę oraz kontakty z innymi ludźmi. Stąd tak duża liczba osób decyduje się na ich wyciskanie.
Przyczyny powstawania pryszczy na twarzy są bardzo zróżnicowane. Okazuje się bowiem, że wpływ na ich powstawanie mogą mieć różne czynniki. Zaliczamy do nich między innymi:
- uwarunkowania genetyczne – jeśli jedno lub oboje rodziców w młodości zmagało się z trądzikiem, jest bardzo prawdopodobne, że choroba ta wystąpi również u dziecka,
- przerost gruczołów łojowych, co bezpośrednio przekłada się na nadmierne wytwarzanie łoju (sebum),
- zaburzenia hormonalne – stąd wypryski są tak powszechne wśród nastolatków, jednak zaburzenia hormonalne, które mogą warunkować powstawanie trądziku hormonalnego , występują także u dorosłych,
- zaburzenia w procesie rogowacenia ujść mieszków włosowych,
- stres,
- różnego rodzaju zanieczyszczenia,
- promieniowanie uv,
- infekcje skórne,
- niewłaściwa dieta – przede wszystkim spożywanie w nadmiernych ilościach produktów przetworzonych, zawierających duże ilości cukrów prostych, tłuszczów trans i soli,
- nieodpowiednia pielęgnacja – korzystanie z produktów, które nadmiernie wysuszają skórę, przez co jej gruczoły zaczynają produkować jeszcze więcej sebum,
- niektóre składniki zawarte w kosmetykach do pielęgnacji i makijażu, które posiadają właściwości komedogenne
Dlaczego nie wolno wyciskać pryszczy?
Choć w sieci bez problemu znajdziemy wiele artykułów czy nawet tutoriali, które pokazują, jak pozbyć się pryszczy samodzielnie, dermatolodzy zdecydowanie odradzają przeprowadzanie tej czynności. Dlaczego nie można wyciskać pryszczy?
Znaczna część osób z pewnością znalazła się w podobnej sytuacji: zauważyliśmy na swojej twarzy pryszcz, uznając, że jego wyciśnięcie to najlepszy sposób na jego pozbycie się. Niewiele się zastanawiając, dotknęliśmy zmiany skórnej palcami, ścisnęliśmy opuszkami skórę i w przekonaniu, że skutecznie pozbyliśmy się pryszcza, wróciliśmy do swoich obowiązków. Niestety, postępując w ten sposób, jedynie narażamy swoją skórę na pogorszenie jej wyglądu.
Trądzik i wyciskanie pryszczy są ze sobą mocno powiązane. Czy kiedykolwiek jakiś czas po wyciśnięciu pryszcza zauważyłaś, że na Twojej skórze zaczęło pojawiać się więcej niedoskonałości? To właśnie jeden z efektów wyciskania pryszczy. Dlaczego tak się dzieje? Przede wszystkim jest to spowodowane tym, że dotykamy palcami swojej skóry, które nie zawsze są sterylnie czyste. Nawet jeśli wydaje się nam, że nasze dłonie nie są brudne, w kontakcie z innymi przedmiotami przenoszą się na nie ogromne ilości bakterii i drobnoustrojów, które w zetknięciu ze skórą mogą wpływać na jej stan.
Czy można wyciskać pryszcza z ropą?
Pryszcze z ropą, znane również jako ropne krosty, są jednym z najbardziej nieprzyjemnych i problematycznych typów wyprysków. Chociaż wydaje się, że wyciskanie takiego pryszcza przyniesie natychmiastową ulgę, zasadniczo nie jest to zalecane.
Nawet jeśli pryszcz z ropą wydaje się być gotowy do wyciśnięcia (tzw. dojrzały), warto powstrzymać się przed jego wyciskaniem. Nieumiejętne wygniatanie pryszczy może prowadzić do pojawienia się blizn, rozprzestrzenienia się bakterii i rozsiania trądziku na sąsiadujące obszary skóry.
Chcą koniecznie pozbyć się pryszcza z ropą, zaleca się skorzystanie z usług dermatologa lub kosmetyczki. Mają oni odpowiednie narzędzia i techniki, aby to zrobić w sposób jak najmniej szkodliwy dla skóry.
Jednak najlepszym podejściem jest pozostawienie pryszcza samemu sobie i zastosowanie odpowiednich środków leczniczych, np. na bazie nadtlenku benzoilu.
Trądzik jest chorobą nastolatków
Do niedawna nawet dermatologom wydawało się, że trądzik jest chorobą wieku dojrzewania. Po części to prawda, bo najczęściej pojawia się u osób w wieku 13 - 25 lat, jednak rzadko potem znika. Na początku chorzy słyszą, że „z wiekiem przejdzie”. Jeśli nawet przy odrobinie szczęścia tak będzie, nieleczony trądzik zostawia trwałe ślady w postaci blizn i ciemnych plamek. Dla młodych ludzi bywa też powodem do wstydu, dlatego problemów skórnych lepiej nie lekceważyć i udać się z nastolatkiem do zaufanego dermatologa. Warto pamiętać, że trądzik pojawia się wraz z zaburzeniami hormonalnymi, a antybakteryjny żel do twarzy z górnej półki nie wyleczy go bez wsparcia odpowiednich leków.
Trądzik pojawia się też na skórze suchej i mieszanej, dlatego notoryczne łączenie tych dwóch pojęć jest mylne. Z kolei nawet co druga osoba posiadająca tłusty typ skóry myśli, że ma skórę trądzikową. Chociaż trądzik bezpośrednio wiąże się z łojotokiem i nieprawidłową pracą gruczołów, to jest o wiele poważniejszym problemem niż małe krostki na przetłuszczającej się skórze. A przede wszystkim - jest chorobą. Skóra tłusta wykazuje skłonności do zaskórników, ale właściwie oczyszczana nigdy nie dojdzie do stanu, w jakim znajduje się skóra trądzikowa. Nie warto nadwyrężać jej kondycji silnymi preparatami i lekami do zwalczania prawdziwego trądziku.
Niacynamid - podsumowanie
Powyższy artykuł przedstawia, jak szerokie zastosowanie posiada niacynamid. To substancja, która znajduje swoje zastosowanie w kosmetykach o działaniu przeciwzmarszczkowym, regenerującym, normalizującym czy nawilżającym. Poniżej znajdują się najważniejsze informacje podsumowujące to, jakiej skórze niacynamid jest niezbędny w pielęgnacji. Są to:
- skóra sucha i odwodniona,
- posiadająca przebarwienia wynikające z ekspozycji na słońce,
- wrażliwa, podatna na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych (także atopowa)
- skóra posiadająca wyraźne objawy fotostarzenia
- skóra ze skłonnością do trądziku, z rozszerzonymi porami, zaskórnikami, zmianami łojotokowymi, bliznami i przebarwieniami potrądzikowymi
- skóra pozbawiona blasku i witalności, zmęczona, poszarzała
- z wyraźnymi oznakami starzenia jak zmarszczki
- narażona na działanie wolnych rodników
- skóra poddawana zabiegom medycyny estetycznej (nie uszkodzona)
