U nas zapłacisz kartą
Oznaki raka - Jak je rozpoznać i zrozumieć ich znaczenie
Późne objawy raka krtani
Późne objawy raka krtani są podobne we wszystkich miejscach jego występowania. Symptomami świadczącymi o znaczącym rozwoju choroby są:
- znaczne problemy z połykaniem,
- duszności,
- zamykanie się dróg oddechowych,
- świst krtaniowy,
- silny ból gardła (obejmujący jedną stronę),
- chrypka,
- obrzęki szyi,
- powiększone węzły chłonne.
Jeżeli występują już późne objawy raka krtani, rokowania są znacznie gorsze niż w przypadku początku choroby. O wiele częściej istnieje też konieczność usunięcia węzłów chłonnych i wdrożenia chemioterapii (na początkowym etapie choroby najczęściej wystarcza radioterapia).
10 najczęstszych objawów raka
- Zmiany skórne (na wardze, w jamie ustnej, narządach płciowych) w postaci owrzodzeń, zmiana wyglądu znamienia, krwawienie z brodawki
- Asymetria piersi lub innej części ciała, powiększone węzły chłonne
- Zaburzenia ze strony układu pokarmowego (trudności w połykaniu, uczucie pełności w nadbrzuszu, zaparcia, biegunki, krew w stolcu)
- Utrata wagi i niekontrolowane chudnięcie
- Osłabienie, zmęczenie, apatia, problemy ze snem
- Krwioplucie, długotrwała chrypka, zmiana charakteru kaszlu
- Krwawienia i nieprawidłowe wydzieliny z dróg rodnych
- Krwiomocz, parcie na mocz, trudności w oddawaniu moczu
- Ból, duszność, przewlekła gorączka, nocne poty
- Poranne wymioty, zaburzenia świadomości, napady padaczkowe
ZOBACZ WIĘCEJ: OBJAWY POSZCZEGÓLNYCH NOWOTWORÓW
Rozpoznanie raka krtani – diagnostyka
Najczęściej proces diagnostyczny raka krtani rozpoczyna się już u lekarza pierwszego kontaktu. Na podstawie wywiadu, widocznym symptomów i badania palpacyjnego szyi kieruje on pacjenta na dalsze badania.
Obecność komórek nowotworowych jednoznacznie potwierdza tylko wykonanie badania histopatologicznego polegającego na mikroskopowej ocenie komórek wyciętego guza. Dopiero wówczas można z całą pewnością określić, czy ma on charakter złośliwy czy też łagodny.
Na wczesnym etapie choroby do jej potwierdzenia najczęściej wystarcza wykonanie badania za pomocą długiego wziernika z kamerą, który umożliwia obejrzenie krtani i pobranie jej małego wycinka.
Pomocnymi w diagnostyce badaniami są również badania obrazowe mózgu i ultrasonografia szyi, dzięki którym można ocenić, czy nie doszło do przerzutu komórek nowotworowych do węzłów chłonnych.
Przyczyny raka kości
Przyczynami nowotworów kości nie są urazy mechaniczne czy częste złamania w wieku młodzieńczym. Stwierdzono, że ryzyko zwiększa się w pod wpływem określonych czynników, takich jak:
- wiek (okres młodzieńczy i po 50. roku życia),
- wysoki wzrost,
- płeć męska,
- przebyta radioterapia w przeszłości,
- współwystępujące nowotwory tkanek chrzęstnej i kostnej,
- zespół Blooma,
- zespół Wernera,
- zespół Li-Fraumeniego,
- retinoblastoma występująca w najbliższej rodzinie.
Bolą cię plecy? Popracuj nad napinaniem brzucha. Fizjoterapeutka Magdalena Mikołajczyk wyjaśnia, jak to robić
Diagnoza i leczenie nowotworów kości
Przy nowotworze kości objawy nie mogą być ignorowane. Diagnostyka jakiegokolwiek rodzaju nowotworu kości nie należy do prostych i wielu lekarzy miewa z tym problem. Wykrycie nowotworu kości na wczesnym etapie rozwoju jest niezwykle rzadkie i raczej przypadkowe. Niestety, w większości przypadków raka kości wykrywa się już na bardzo zaawansowanym etapie.
Lekarz, po zebraniu wywiadu podmiotowego z pacjentem, powinien skierować go na badania rentgenowskie (RTG). Ponadto pomocne w diagnostyce są badania histopatologiczne polegające na analizie materiału biologicznego pobranego z chorego miejsca. Aby jednak upewnić się co do otrzymanych wyników, zleca się wykonanie tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Ma to na celu ocenę złośliwości raka i zaplanowanie indywidualnego leczenia. Obecność przerzutów stwierdza się także przy pomocy pozytonowej tomografii transmisyjnej (PET) lub scyntygrafii kości.
Radykalne leczenie jest najczęstszym wyborem lekarzy w przypadku nowotworu kości. W pierwszym kroku należy usunąć ognisko chorobowe. Następnie stosuje się terapię skojarzoną, łączącą chemio- i radioterapię. Zaawansowane metody terapii zwykle nie powodują konieczności amputacji kończyny. Głównym celem medyków po leczeniu jest także skuteczna rehabilitacja, której celem jest usprawnienie chorej kończyny.
