U nas zapłacisz kartą
Delikatne rozwiązania dla problemu kłujących włosków w miejscu intymnym
Golić czy nie golić? Jak to wygląda w statystykach
Najnowsze badanie, opublikowane w czasopiśmie „JAMA Dermatology”, sugeruje, że mimo takiego stanowiska lekarzy coraz więcej kobiet decyduje się na usunięcie włosów łonowych. W USA aż 62% badanych zdecydowało się całkowicie usunąć owłosienie z miejsc intymnych, a pozostałe regularnie przycinają rosnące tam włosy. Przy czym najwyższy odsetek w obu grupach stanowiły kobiety w wieku 18-34 lata. Co ciekawe, ta tendencja dotyczy też mężczyzn. Około 20% z nich również goli miejsca intymne. Większość robi to ze względu na swoje partnerki, które deklarują, że wolą mężczyzn „czystych i schludnych”. Mężczyźni, pytani o preferencję dotyczące miejsc intymnych kobiet (ankieta przeprowadzona dla portalu internetowego AskMen.com), przyznali, że wolą, aby kobieta usunęła włosy intymne całkowicie (aż 41%) lub przycięła (38%). Tylko 15% badanym było wszystko jedno i pozostawiło tę decyzję kobietom. Dowiedz się więcej: Depilacja sprzyja chorobom wenerycznym? Naukowcy mają na to dowód!
- Chronią miejsce intymne przed patogenami, takimi jak: bakterie, wirusy, grzyby (mogą one wywoływać infekcje intymne), a także przed kurzem. Usunięcie włosów może podrażniać skórę i prowadzić do stanów zapalnych, przez co zwiększa się szansę na wniknięcie patogenów do organizmu. Są badania, z których wynika, że kobiety bez owłosienia łonowego częściej mają opryszczkę narządów intymnych . Łatwiej też o zarażenie wirusem brodawczaka ludzkiego.
- Zapobiegają podrażnieniom i otarciom w okolicach intymnych podczas stosunków.
- Zapewniają optymalną temperaturę miejsc intymnych (pełnią podobną funkcję jak włosy pod pachami).
- Pomagają utrzymać naturalny zapach, który działa pobudzająco podczas intymnych zbliżeń. Działa on jak afrodyzjak.
Rodzaje znamion
Zanim zastanowimy się nad tym, czy usuwanie znamion skórnych jest bezpieczne, należy zaznajomić się z ich rodzajami. Nie każde z nich wymaga bowiem leczenia. Istnieją łagodne zmiany, które nie powodują dyskomfortu i nie są obciążone ryzykiem wywołania niebezpiecznej dla zdrowia pacjenta choroby. Zwykle do ich grona zalicza się znamiona przydatkowe, kaszaki, naczyniaki i ropnie. Często samoistnie się wchłaniają, co uspokaja pacjentów i zadowala. Jeżeli dotyczą nas znamiona w miejscach intymnych o charakterze łagodnym, możemy je usunąć wyłącznie zw względów kosmetycznych.
Najczęściej zmieniają swój wygląd te znamiona, które występują na naszej skórze w dużej ilości. Mowa tu o znamionach barwnikowych, powstających w wyniku nagromadzenia się w tkankach melanocytów – komórek barwnikowych. To one odpowiedzialne są za ciemniejszy kolor i widoczność popularnych pieprzyków. Gdy zmieniają one swój wygląd, rosną, bolą, swędzą lub krwawią, powinny stać się powodem do wizyty u lekarza. Bez względu na miejsce występowania zmiany skórnej, objawy te zawsze są oznaką pewnych nieprawidłowości. Groźne dla zdrowia mogą również okazać się wszelkiego rodzaju guzy, widoczne na powierzchni skóry gołym okiem. Są one wyczuwalne pod naciskiem. Często stanowią zwiastun stanu przednowotworowego.
Jak oglądać ciało?
Najlepszą profilaktyką tego najgroźniejszego nowotworu skóry jest samoobserwacja. Dermatolodzy zalecają, aby przynajmniej raz w roku dokładnie oglądać swoją skórę we wszystkich zakamarkach ciała. Trudno jest obejrzeć plecy, pośladki i miejsca między nimi oraz tylną część ud. Można skorzystać z lusterka lub czyjejś pomocy. Dobrze zrobić to ze swoim partnerem.
Powinniśmy zwrócić uwagę, czy na skórze pojawiły się nowe zmiany oraz czy stare nie zaczęły się zmieniać - powiększać, pogrubiać lub swędzieć. Jeśli nie mamy możliwości skorzystania z czyjeś pomocy, możemy poprosić o konsultację lekarza rodzinnego, dermatologa czy ginekologa. Lekarze oceniając znamiona, powinni rozebrać swojego pacjenta i sprawdzić każdy fragment skóry.
Jak należy prawidłowo pielęgnować miejsca intymne?
- Aby zachować zdrowie miejsce intymnych i uniknąć infekcji, należy podmywać się dwa razy dziennie (rano i wieczorem). Powinno to być krótkie mycie (nie szorowanie), najlepiej samą wodą lub delikatnym mydłem czy płynem intymnym. Lekarze odradzają długie moczenie się w wannie kobietom, które mają problem z nawracającymi infekcjami.
- Bardzo istotne jest też noszenie odpowiedniej bielizny. Majtki powinny być uszyte z naturalnych materiałów (najlepiej bawełny), przewiewne. Należy je zmieniać codziennie. Odradza się noszenie stringów czy zbyt obcisłych majtek, które mogą wrzynać się pomiędzy pośladki i podczas chodzenia przenosić bakterie z odbytnicy i przewodu pokarmowego w okolice pochwy.
- Ograniczyć używanie wkładek higienicznych, podpasek czy tamponów do niezbędnego minimum. W dniach, w których używanie ich jest konieczne, np. podczas miesiączki, zaleca zmianę podpaski podczas każdej wizyty w toalecie. Warto wiedzieć, że tampony mogą wywołać toxic shock syndrome. W USA opisywane są przypadki zakażeń gronkowcowych, z których wywiązywała się sepsa. Zakażenia te zaczynały się od „zwykłego” zapalenia pochwy.
Aby zachować zdrowie miejsc intymnych, należy również pamiętać o higienie osobistej… partnerów seksualnych. Restrykcyjne przestrzeganie powyższych zasad na nic się nie zda, jeśli nasz partner będzie na bakier z higieną miejsc intymnych.
Oczywiście decyzja o usunięciu lub zostawieniu włosów łonowych należy tylko do nas, ale warto przed podjęciem decyzji poznać argumenty przeciwników tego rozwiązania. Jeśli jednak względy estetyczne zaważą na twojej decyzji, warto zachować przy tym należytą ostrożność. Jeśli korzystasz z salonów kosmetycznych, sprawdź, jak radzą sobie z higieną (czy dezynfekują właściwie narzędzia). Jeśli wolisz depilację zrobić sama w domu, rób to delikatnie i z wyczuciem. Jeśli skóra po depilacji będzie podrażniona – odpowiednio ją zabezpiecz, zdezynfekuj i nawilż.
Diagnostyka chorób miejsc intymnych
Początkowa diagnostyka chorób narządów płciowych opiera się przede wszystkim na wywiadzie i analizie objawów towarzyszących infekcji. Wśród badań kluczową rolę w identyfikacji patogenu odgrywa mikroskopowe badanie wymazu z pochwy bądź wydzieliny z cewki moczowej w przypadku mężczyzn . W podejrzeniu niektórych chorób, np. chlamydiozy, wykonywane jest badanie moczu.
Leczenie chorób miejsc intymnych jest ściśle uzależnione od patogenu, który jest odpowiedzialny za wywołanie infekcji intymnych. Z tego względu istotną rolę odgrywa prawidłowa i szybka diagnostyka chorób narządów płciowych.
W leczeniu waginozy bakteryjnej stosuje się metronidazol lub klindamycynę , które eliminują większość bakterii beztlenowych. Kandydoza zwalczana jest poprzez stosowanie miejscowe preparatów – maści, kremów, żelów, globulek o działaniu grzybobójczym . Do leczenia rzęsistkowicy stosuje się metronidazol , który posiada działanie pierwotniako- i bakteriobójcze. Leczenie chlamydiozy opiera się na antybiotykoteriapii , podczas gdy terapia w czasie zakażenia wirusem opryszczki polega na przyjmowaniu leków przeciwwirusowych o działaniu ogólnym.
