U nas zapłacisz kartą
Delikatne rozwiązania dla problemu kłujących włosków w miejscu intymnym
Jak oglądać ciało?
Najlepszą profilaktyką tego najgroźniejszego nowotworu skóry jest samoobserwacja. Dermatolodzy zalecają, aby przynajmniej raz w roku dokładnie oglądać swoją skórę we wszystkich zakamarkach ciała. Trudno jest obejrzeć plecy, pośladki i miejsca między nimi oraz tylną część ud. Można skorzystać z lusterka lub czyjejś pomocy. Dobrze zrobić to ze swoim partnerem.
Powinniśmy zwrócić uwagę, czy na skórze pojawiły się nowe zmiany oraz czy stare nie zaczęły się zmieniać - powiększać, pogrubiać lub swędzieć. Jeśli nie mamy możliwości skorzystania z czyjeś pomocy, możemy poprosić o konsultację lekarza rodzinnego, dermatologa czy ginekologa. Lekarze oceniając znamiona, powinni rozebrać swojego pacjenta i sprawdzić każdy fragment skóry.
Powrót do codzienności
Rekonwalescencja po zabiegu trwa zwykle około 2 miesięcy. Ostateczny kształt i formę blizna przybiera jednak dopiero po upływie kilku miesięcy. Tuż po zabiegu pacjent powinien wystrzegać się namaczania rany, długich kąpieli, wizyt w solarium, na basenie czy w saunie. Nie może ponadto przeciążać operowanego miejsca. Powinien nosić luźną, zwiewną i bawełnianą bieliznę, ułatwiającą gojenie się rany. Konieczne jest ponadto codzienne przemywanie i obserwacja powstającej blizny oraz zmiana opatrunku.
Jeżeli usunęliśmy znamiona w miejscach intymnych, przez kilka tygodni powinniśmy powstrzymać się od podejmowania kontaktów seksualnych. Blizna po zabiegu musi odpowiednio się zagoić, by nie doszło do zakażenia lub zabrudzenia rany. Aktywność seksualna może ponadto sprzyjać powstawaniu otarć, przeciążeń i napięć skóry, które nie są pożądane podczas rekonwalescencji.
Znamiona w miejscach intymnych. Czy należy je wycinać?
Wszelkiego rodzaju zmiany skórne mogą pojawiać się w różnych miejscach. Na ich lokalizację nie mamy wpływu. Zwykle powstają one w miejscach widocznych, narażonych na nadmierne działanie szkodliwych czynników (głównie promieniowania UV). Jednak czasami na ciele pojawiają się takie zmiany, których nie sposób zauważyć od razu. Wnikliwa samoobserwacja stanu własnej skóry, która powinna odbywać się przynajmniej co miesiąc, pozwala na uniknięcie przeoczenia zmian skórnych, jakie znajdują się w niecodziennej, a często i wstydliwej lokalizacji. Głównie z tego względu znamiona w miejscach intymnych wymagają szczegółowej obserwacji i wnikliwej diagnostyki.
Znamiona w miejscach intymnych najczęściej zlokalizowane są między pośladkami, na jądrach lub mosznie, wzgórku łonowym, wargach sromowych większych oraz piersiach. W tych miejscach są one szczególnie narażone na uszkodzenia i otarcia. Może do nich dojść głównie podczas zmiany bielizny, depilacji lub innych czynności kosmetyczno-higienicznych. Mimo że ich występowanie wzbudza irracjonalny wstyd, należy pokazać je lekarzowi, który określi ich charakter i podpowie, w jaki sposób najlepiej je wyleczyć.
Jak należy prawidłowo pielęgnować miejsca intymne?
- Aby zachować zdrowie miejsce intymnych i uniknąć infekcji, należy podmywać się dwa razy dziennie (rano i wieczorem). Powinno to być krótkie mycie (nie szorowanie), najlepiej samą wodą lub delikatnym mydłem czy płynem intymnym. Lekarze odradzają długie moczenie się w wannie kobietom, które mają problem z nawracającymi infekcjami.
- Bardzo istotne jest też noszenie odpowiedniej bielizny. Majtki powinny być uszyte z naturalnych materiałów (najlepiej bawełny), przewiewne. Należy je zmieniać codziennie. Odradza się noszenie stringów czy zbyt obcisłych majtek, które mogą wrzynać się pomiędzy pośladki i podczas chodzenia przenosić bakterie z odbytnicy i przewodu pokarmowego w okolice pochwy.
- Ograniczyć używanie wkładek higienicznych, podpasek czy tamponów do niezbędnego minimum. W dniach, w których używanie ich jest konieczne, np. podczas miesiączki, zaleca zmianę podpaski podczas każdej wizyty w toalecie. Warto wiedzieć, że tampony mogą wywołać toxic shock syndrome. W USA opisywane są przypadki zakażeń gronkowcowych, z których wywiązywała się sepsa. Zakażenia te zaczynały się od „zwykłego” zapalenia pochwy.
Aby zachować zdrowie miejsc intymnych, należy również pamiętać o higienie osobistej… partnerów seksualnych. Restrykcyjne przestrzeganie powyższych zasad na nic się nie zda, jeśli nasz partner będzie na bakier z higieną miejsc intymnych.
Oczywiście decyzja o usunięciu lub zostawieniu włosów łonowych należy tylko do nas, ale warto przed podjęciem decyzji poznać argumenty przeciwników tego rozwiązania. Jeśli jednak względy estetyczne zaważą na twojej decyzji, warto zachować przy tym należytą ostrożność. Jeśli korzystasz z salonów kosmetycznych, sprawdź, jak radzą sobie z higieną (czy dezynfekują właściwie narzędzia). Jeśli wolisz depilację zrobić sama w domu, rób to delikatnie i z wyczuciem. Jeśli skóra po depilacji będzie podrażniona – odpowiednio ją zabezpiecz, zdezynfekuj i nawilż.
Diagnostyka chorób miejsc intymnych
Początkowa diagnostyka chorób narządów płciowych opiera się przede wszystkim na wywiadzie i analizie objawów towarzyszących infekcji. Wśród badań kluczową rolę w identyfikacji patogenu odgrywa mikroskopowe badanie wymazu z pochwy bądź wydzieliny z cewki moczowej w przypadku mężczyzn . W podejrzeniu niektórych chorób, np. chlamydiozy, wykonywane jest badanie moczu.
Leczenie chorób miejsc intymnych jest ściśle uzależnione od patogenu, który jest odpowiedzialny za wywołanie infekcji intymnych. Z tego względu istotną rolę odgrywa prawidłowa i szybka diagnostyka chorób narządów płciowych.
W leczeniu waginozy bakteryjnej stosuje się metronidazol lub klindamycynę , które eliminują większość bakterii beztlenowych. Kandydoza zwalczana jest poprzez stosowanie miejscowe preparatów – maści, kremów, żelów, globulek o działaniu grzybobójczym . Do leczenia rzęsistkowicy stosuje się metronidazol , który posiada działanie pierwotniako- i bakteriobójcze. Leczenie chlamydiozy opiera się na antybiotykoteriapii , podczas gdy terapia w czasie zakażenia wirusem opryszczki polega na przyjmowaniu leków przeciwwirusowych o działaniu ogólnym.
