U nas zapłacisz kartą
Łaskawa siła krwi - Wszystko, co musisz wiedzieć o kroście z krwią
Objawy chorób skóry: zmiany skórne, wykwity skórne
Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Wykwity skórne to zmiany na skórze będące objawami jej choroby. Podstawą diagnostyki dermatologicznej jest prawidłowa umiejętność ich oceny i różnicowania.
- pierwotne wykwity są zazwyczaj bezpośrednim wynikiem rozwoju procesu chorobowego w skórze
- wykwity wtórne na ogół rozwijają się z pierwotnych i są ich następstwem.
Nie jest to jednak reguła, ponieważ w niektórych przypadkach, nawet we wczesnym okresie choroby nie udaje się stwierdzić wykwitów pierwotnych, które mogą być krótkotrwałe.
- plama
- grudka
- guzek
- guz
- pęcherzyk
- pęcherz
- krosta
- bąbel.
- nadżerkę
- przeczos
- pęknięcie i rozpadlinę
- łuskę
- strup
- owrzodzenie a także
- bliznę.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Jak pozbyć się wyprysków na skórze głowy
Podstawą w tym przypadku będzie odpowiednia pielęgnacja skóry głowy. Przede wszystkim powinniśmy zwrócić uwagę na jej dokładne oczyszczanie, ale również na nawilżanie. W momencie, kiedy skóry jest przesuszona, produkuje jeszcze większą ilość sebum, co może prowadzić do pojawienia się krost. Dotyczy to także krost o podłożu alergicznym. Powinniśmy unikać nadmiernego złuszczania skalpu, szczególnie jeśli pojawiły się swędzące strupki.
Prawidłowe mycie włosów
Przede wszystkim powinniśmy myć włosy tak często, aby nie doprowadzić do przetłuszczenia się włosów. Jeśli więc wasze włosy są tłuste już następnego dnia od mycia, należy je ponownie umyć. Należy robić to jednak z pomocą bardzo delikatnych kosmetyków - gdy doskwierają wypryski na głowy, zakazane są szampony oczyszczające. O wiele lepszym wyborem będą lekkie szampony w piance. Uważajcie też na suche szampony do włosów, które mogą przesuszać skalp i zatykać pory. Najlepiej sprawdzą się szampony nawilżające, które z czasem ograniczą wydzielanie sebum. Podczas mycia włosów nie drapiemy skóry, może to spowodować nie tylko jej podrażnienie, ale również rozdrapanie zmian i przeniesienie bakterii.
Peelingi do skóry głowy
Pozbycie się martwego naskórka ze skalpu jest bardzo ważne i pomocne będą tutaj peelingi skóry głowy. Powinniśmy po nie sięgnąć jednak dopiero, gdy krostki się wygoją i nie pojawiają się już ropne zmiany. Peeling skalpu powinien zapobiec nawrotom problemu, ale musi być niezwykle delikatny (najlepiej enzymatyczny). Złuszczanie skóry głowy powinno się także odbywać nie częściej niż raz w tygodniu.
Płukanki do włosów
Bardzo skutecznym sposobem na krosty na głowie jest stosowanie płukanek zakwaszających. Kwaśne środowisko hamuje rozwój bakterii. Najlepiej sprawdzą się tutaj płukanka octowa, jabłkowa lub płukanka z cytryną, które dodatkowo ograniczą przetłuszczanie się włosów. Stosujemy je po umyciu włosów, można je potem spłukać chłodną wodą. Tego typu zabieg należy wykonywać 1-2 razy w tygodniu.
Czyrak - nieestetyczny wrzód czy choroba zagrażająca zdrowiu?
Czyrak to bolesny, brzydki wrzód. Najpierw pojawia się krostka, w której zaczyna zbierać się ropa albo ropa z krwią. Tego typu krostki świadczą o chorobie bakteryjnej, wywołanej przez gronkowca. Jakie są przyczyny pojawienia się czyraka i jak się go pozbyć?
Spis treści
- Objawy czyraka
- Jak wygląda czyrak? Zobacz galerię
- Czyrak to częsty współtowarzysz innych chorób
- Czyrak a cukrzyca
- Czyrak a choroby nerek
- Czyrak a wirus HIV
- Czyrak a nowotwory
- Czyrak a choroby skóry
Czyrak to bolesne ropnie, wywoływane najczęściej przez gronkowca złocistego. Większość z nas jest nosicielami tej bakterii. Do wystąpienia objawów dochodzi zwykle, gdy spada odporność organizmu – gronkowiec przenika do mieszków włosowych, gruczołu łojowego lub ranek czy zadrapań na skórze, gdzie namnaża się i wywołuje stan zapalny.
Przyczyną może być spadek odporności spowodowany wychłodzeniem, przemęczeniem, przebytą infekcją, niedożywieniem. Gdy problem nawraca lub przechodzi w postać przewlekłą (czyraczność), przyczyną może być choroba skóry lub ogólnoustrojowa.
Czyrakowi towarzyszy obrzęk, zaczerwienienie i czop ropny, które są efektem zapalenia torebki włosowej i otaczającej ją tkanki. Przeważnie przebieg choroby skóry jest łagodny, zgorzel sama przebija się na zewnątrz, ale bywa, że pojawiają się poważne zdrowotne komplikacje.
Sposoby na wzmocnienie odporności: jak się hartować?Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Czyrak to częsty współtowarzysz innych chorób
Na pojawienie się czyraków narażone są szczególnie osoby o obniżonej odporności, które cierpią na choroby przewlekłe typu cukrzyca, choroby nerek i wątroby, otyłość, alkoholizm, rak, HIV i AIDS. Wiele osób jest nosicielami gronkowca, który występuje w gardle, nosie, na owłosionej skórze głowy czy w fałdach skórnych. W przypadku osłabienia lub spadku odporności gronkowiec bytujący na skórze staje się dla człowieka zagrożeniem. Czyrak może też pojawić się przy chorobach skóry ze świądem (świerzb, AZS, egzema) jako powikłanie choroby.
Zmiany skórne są jednym z pierwszych objawów cukrzycy. Nadmiar cukru we krwi prowadzi do zmian miażdżycowych w naczyniach włosowatych, czego skutkiem jest niedożywienie skóry. Staje się ona sucha, podatna na zranienia i otarcia. Chory może się drapać, ranki trudno się goją i mogą łatwo zostać zainfekowane przez gronkowce. Cukrzycę diagnozuje badanie glikemii na czczo i doustny test obciążenia glukozą.
