U nas zapłacisz kartą
Łaskawa siła krwi - Wszystko, co musisz wiedzieć o kroście z krwią
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Czyrak to częsty współtowarzysz innych chorób
Na pojawienie się czyraków narażone są szczególnie osoby o obniżonej odporności, które cierpią na choroby przewlekłe typu cukrzyca, choroby nerek i wątroby, otyłość, alkoholizm, rak, HIV i AIDS. Wiele osób jest nosicielami gronkowca, który występuje w gardle, nosie, na owłosionej skórze głowy czy w fałdach skórnych. W przypadku osłabienia lub spadku odporności gronkowiec bytujący na skórze staje się dla człowieka zagrożeniem. Czyrak może też pojawić się przy chorobach skóry ze świądem (świerzb, AZS, egzema) jako powikłanie choroby.
Zmiany skórne są jednym z pierwszych objawów cukrzycy. Nadmiar cukru we krwi prowadzi do zmian miażdżycowych w naczyniach włosowatych, czego skutkiem jest niedożywienie skóry. Staje się ona sucha, podatna na zranienia i otarcia. Chory może się drapać, ranki trudno się goją i mogą łatwo zostać zainfekowane przez gronkowce. Cukrzycę diagnozuje badanie glikemii na czczo i doustny test obciążenia glukozą.
Swędzące krosty na głowie a grzybica i łuszczyca
Swędzące krosty na skórze głowy mogą być objawem różnych chorób skóry, w tym grzybicy oraz łuszczycy.
Grzybica skóry głowy, zwana również łupieżem, jest spowodowana przez grzyby, które infekują skórę głowy i wywołują zaczerwienienie, swędzenie i łuszczenie skóry. Objawem grzybicy skóry głowy mogą być również krostki i wypryski. Może rozprzestrzeniać się poprzez bezpośredni kontakt z inną osobą lub zwierzęciem, dzielenie się z zarażoną osobą jedną szczotką lub innymi przedmiotami osobistymi. Czynniki takie jak stres, zmiany hormonalne, osłabienie układu odpornościowego, a także nieprawidłowa higiena osobista mogą zwiększać ryzyko rozwoju grzybicy skóry głowy.
Łuszczyca to choroba skóry, która powoduje szybkie i nadmierne odnowienie komórek skóry, co prowadzi do tworzenia się łusek na skórze. Objawem łuszczycy na skórze głowy mogą być czerwone plamy, łuszczenie skóry, rzadziej swędzące krostki, z reguły nie wypełnione ropą, a raczej przypominające stupy. Leczenie łuszczycy zależy od nasilenia objawów, często stosuje się leki miejscowe. Leki doustne są zwykle przepisywane w cięższych przypadkach łuszczycy skóry głowy i zapobiegają szybkiemu namnażaniu się komórek skóry.
Jeśli podejrzewacie u siebie grzybicę głowy bądź łuszczycę, koniecznie skonsultujcie się ze specjalistą, doświadczony dermatolog z pewnością trafnie postawi diagnozę i dobierze odpowiednie leczenie.