U nas zapłacisz kartą
Łaskawa siła krwi - Wszystko, co musisz wiedzieć o kroście z krwią
Krosty na głowie – pryszcze i strupy na skórze głowy: przyczyny i pielęgnacja
Krosty na głowie najczęściej są wynikiem nieprawidłowej pielęgnacji i nadmiernego przetłuszczania się skóry głowy. Ich powodem może być także zapalenie mieszków włosowych, a krosty i strupki to jedynie objaw. Aby się ich pozbyć, powinniśmy zadbać o odpowiednie oczyszczenie i nawilżenie skalpu, a także zakwaszenie skóry.
Data publikacji: poniedziałek, 17 kwietnia 2023 09:51Krosty na głowie najczęściej pojawiają się osób, które mają problem z nadmiernych przetłuszczeniem się włosów i tłustą skórą, jednak nie jest to regułą. Stosowanie w tym przypadku mocno oczyszczających kosmetyków w celu pozbycia się pryszczy z głowy jest dużym błędem i powoduje jeszcze większy nawrót problemu. Krostek na głowie najłatwiej pozbyć się regularną i sumienną pielęgnacją - częstym mycie włosów delikatnymi szamponami, regularnymi peelingami skalpu oraz płukankami zakwaszającymi.
- Przyczyny krost na głowie
- Swędząca skóra głowy i krostki
- Zapalenie mieszków włosowych a strupki na głowie i krosty we włosach
- Ropne krosty na głowie - zdjęcia i przyczyny
- Czy bolące krosty na głowie to objaw trądziku
- Swędzące krosty na głowie a grzybica i łuszczyca
- Jak pozbyć się wyprysków na skórze głowy
Swędząca skóra głowy i czerwone krosty na głowie
Swędząca skóra głowy i krostki to problemy, które mogą wynikać z różnych przyczyn, takich jak łupież, trądzik łojowy, grzybica skóry głowy, reakcja alergiczna, a nawet nadmierny stres. W przypadku utrzymywania się tych objawów, ważne jest, żeby skonsultować się z lekarzem, aby otrzymać dokładną diagnozę i odpowiednie leczenie. Dermatolog lub lekarz rodziny mogą przepisać odpowiednie leki, takie jak szampony przeciwgrzybicze, sterydy lub antybiotyki, w zależności od przyczyny i skali problemu. W celu złagodzenia objawów, warto unikać używania szamponów z SLS-ami i kosmetyków, które mogą podrażniać skórę głowy - na przykład wcierek z alkoholem.
Zobacz także
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Czyrak to częsty współtowarzysz innych chorób
Na pojawienie się czyraków narażone są szczególnie osoby o obniżonej odporności, które cierpią na choroby przewlekłe typu cukrzyca, choroby nerek i wątroby, otyłość, alkoholizm, rak, HIV i AIDS. Wiele osób jest nosicielami gronkowca, który występuje w gardle, nosie, na owłosionej skórze głowy czy w fałdach skórnych. W przypadku osłabienia lub spadku odporności gronkowiec bytujący na skórze staje się dla człowieka zagrożeniem. Czyrak może też pojawić się przy chorobach skóry ze świądem (świerzb, AZS, egzema) jako powikłanie choroby.
Zmiany skórne są jednym z pierwszych objawów cukrzycy. Nadmiar cukru we krwi prowadzi do zmian miażdżycowych w naczyniach włosowatych, czego skutkiem jest niedożywienie skóry. Staje się ona sucha, podatna na zranienia i otarcia. Chory może się drapać, ranki trudno się goją i mogą łatwo zostać zainfekowane przez gronkowce. Cukrzycę diagnozuje badanie glikemii na czczo i doustny test obciążenia glukozą.
Czyrak a choroby nerek
Niewydolność nerek przyczynia się do zaburzeń odporności, spowodowanych spadkiem liczby bezwzględnej limfocytów we krwi i upośledzenia czynności leukocytów. Jednym z objawów choroby jest także świąd, prowokuje on drapanie, dodatkowo przyczyniając się do powstawania mikrouszkodzeń zwiększających prawdopodobieństwo infekcji skórnych. Diagnozę stawia się na podstawie wywiadu i badań z krwi (morfologia, badanie ogólne moczu, poziom wapnia, kreatynina, glikemia na czczo) i USG układu moczowego.
Zakażenie wirusem HIV upośledza działanie układu odpornościowego. Jednym z pierwszych objawów są nawracające, przewlekłe infekcje, także skórne (grzybica, ropne zakażenia). Diagnozę stawia się na podstawie testu na obecność przeciwciał przeciw wirusowi HIV.
