U nas zapłacisz kartą
Magia kropli wody - tajemnicza moc krosta z wodą
Swędzące bąble na skórze wywołane wirusem HSV
Swędzące bąble na skórze i śluzówce,wywołane przez wirus opryszczki ludzkiej (Herpes Simplex Virus) lokują się w kilku charakterystycznych miejscach ciała. HSV1 infekuje:
- okolice warg,
- błony śluzowe jamy ustnej,
- spojówkę oraz rogówkę.
Sporadycznie zmiany skórne mogą pojawić się też na dłoniach, na szyi i za uszami, w okolicach nosa i na brodzie. Natomiast HSV2 manifestuje swoją obecność głównie w dolnych partiach ciała, w szczególności na skórze i śluzówce narządów płciowych – w tej odmianie zakażenie przenoszone jest drogą kontaktów seksualnych.
Bąble na skórze są białe, mogą się grupować w większe skupiska o nieregularnych kształtach, osadzone na wspólnym rumieniowym podłożu. W pierwszej kolejności bąble wypełniają się przezroczystym płynem surowiczym, później jednak gromadzi się w nich ropa. Na koniec twardnieją, zamieniając się w nieestetyczne, wysuszone strupy.
Pękając mogą tworzyć bolesne nadżerki. Objawom skórnym towarzyszy świąd i lekka bolesność. Infekcja rozwija się około 7 dni, a trwa d0 4 tygodni.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Krosty na twarzy niemowlaka
Krosty na twarzy niemowlaka mogą, choć nie muszą, świadczyć o rozwoju trądziku niemowlęcego (noworodkowego u maluchów w pierwszym miesiącu życia). Jest to odmiana Acne vulgaris, nie tak częsta jak postać młodzieńcza, nie mniej spotykana u mniej więcej 10-20 procent dzieci w wieku 0-12 miesięcy. Pojawiające się w jego przebiegu krostki i grudki to efekt oddziaływania hormonów płciowych matki, a także niedojrzałości skóry maleństwa i znajdujących się w niej gruczołów łojowych, wykazujących tendencję do nadaktywności. Jest to całkowicie naturalne w przypadku noworodków, jeśli jednak krosty utrzymują się przez cały okres niemowlęcy, a nawet dłużej, może to stanowić zwiastun poważnych problemów z cerą w wieku młodzieńczym.
Trądzikowe krosty na twarzy noworodka i niemowlaka widoczne są przede wszystkim na policzkach. W diagnostyce należy je różnicować przede wszystkim z potówkami, które obficie pojawić się mogą na skórze dziecka około 2-3 miesiąca życia.
Ropne krosty na twarzy
Zmiany ropne na nogach i plecach to nie jedyne tego typu wykwity na ciele. Twarz to kolejne miejsce, często narażone na infekcje bakteryjne. Ropne krosty na twarzy pojawiają się najczęściej u osób o tłustej cerze, czyli takiej która wydziela nadmiar sebum (łoju).
W miejscach, gdzie skóra jest zbyt tłusta „budują się” ropne wypryski. Nie tylko rodzaj cery ma wpływ na tego typu zmiany skórne.
Do najczęstszych przyczyn powstania ropnych krostek na twarzy należą:
- zaburzenia hormonalne, głównie spowodowane przez zwiększenie stężenia prolaktyny, czyli hormonu produkowanego przez przysadkę mózgową,
- nieprawidłowa dieta, bogata w ciężkostrawne i tłuste posiłki, smażone potrawy, zbyt dużą ilość białka,
- niehigieniczny tryb życia, a przede wszystkim nałogowe palenie papierosów i nadużywanie alkoholu,
- niewłaściwa pielęgnacja twarzy, przy użyciu kosmetyków zmywających także powłokę ochronną skóry i narażając ja tym samym na infekcje bakteryjne.
Zmiany tego rodzaju to przede wszystkim ropne krosty na czole. Te występują najczęściej u osób, posiadających grzywkę. Dość często pojawiają się także ropne krosty na policzkach, brodzie i nosie.
