U nas zapłacisz kartą
Magia kropli wody - tajemnicza moc krosta z wodą
Swędzące bąble na skórze wywołane wirusem HSV
Swędzące bąble na skórze i śluzówce,wywołane przez wirus opryszczki ludzkiej (Herpes Simplex Virus) lokują się w kilku charakterystycznych miejscach ciała. HSV1 infekuje:
- okolice warg,
- błony śluzowe jamy ustnej,
- spojówkę oraz rogówkę.
Sporadycznie zmiany skórne mogą pojawić się też na dłoniach, na szyi i za uszami, w okolicach nosa i na brodzie. Natomiast HSV2 manifestuje swoją obecność głównie w dolnych partiach ciała, w szczególności na skórze i śluzówce narządów płciowych – w tej odmianie zakażenie przenoszone jest drogą kontaktów seksualnych.
Bąble na skórze są białe, mogą się grupować w większe skupiska o nieregularnych kształtach, osadzone na wspólnym rumieniowym podłożu. W pierwszej kolejności bąble wypełniają się przezroczystym płynem surowiczym, później jednak gromadzi się w nich ropa. Na koniec twardnieją, zamieniając się w nieestetyczne, wysuszone strupy.
Pękając mogą tworzyć bolesne nadżerki. Objawom skórnym towarzyszy świąd i lekka bolesność. Infekcja rozwija się około 7 dni, a trwa d0 4 tygodni.
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Krosty na twarzy po 30 roku życia
Występujące w dużym natężeniu i utrzymujące się przez dłuższy czas krosty na twarzy po 30 roku życia z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazują na trądzik późny. Jest to schorzenie, którego etiopatogeneza jest zbliżona do Acne vulgaris, z tą podstawową różnicą, że oprócz męskich hormonów płciowych (testosteron), dużą rolę odgrywają też żeńskie estrogeny.
Dlatego problem w szczególności często dotyka kobiety:
- w ciąży,
- przyjmujące antykoncepcję hormonalną,
- stosujące hormonalną terapię zastępczą w okresie okołomenopauzalnym.
Trądzik tego typu dzieli się na przetrwały (będący kontynuacją problemów wieku młodzieńczego) oraz „o późnym początku”, występujący po raz pierwszy po 25 roku życia. Objawy choroby zbliżone są do Acne vulgaris, przy czym większość zmian grudkowo-krostkowych lokuje się w tym przypadku w okolicach brody, linii żuchwy i szyi. Ich natężenie zazwyczaj jest też nieco mniejsze, niż w przypadku trądziku pospolitego.
Ropne krosty – jak się ich pozbyć?
Podstawową formą walki z ropnymi wykwitami na ciele jest leczenie dermatologiczne. Przy zmianach łagodnych można stosować sprawdzone domowe sposoby.
- regularne kąpiele z użyciem specjalnej szczotki, która dokładnie oczyszcza ciało z brudu i potu,
- unikanie ostrych peelingów, które ścierają i podrażniają skórę,
- kąpiele ziołowe (szałwia, bratek, rumianek), które łagodzą podrażnienia i odkażają skórę,
- okłady z czosnku (działanie antybakteryjne),
- wyeliminowanie z diety słodyczy, tłustych potraw i przetworzonej żywności,
- noszenie bawełnianej, przewiewnej odzieży,
- regularne stosowanie środków natłuszczających,
- rezygnacja z produktów do pielęgnacji, które zawierają alkohol, dodatkowo wysuszający zmiany i sprzyjający produkcji nadmiernej ilości sebum.
Domowe sposoby na krosty na twarzy
Co na krosty na twarzy? Trądzik, ale te wszystkie inne problemy skórne objawiające się wykwitem ropnych krost, wymagają wyjątkowej ostrożności. Przede wszystkim należy powstrzymać się od ich wyciskania – w ten sposób można doprowadzić do rozszerzenia zakresu infekcji, a także zwiększyć ryzyko powstania blizn.Nie zaleca się współcześnie także stosowania znanych od dziesięcioleci mazideł na bazie dziegciu, będącego produktem destylacji kory lub drewna drzew różnego gatunku. Zauważono, że preparaty te mogą podrażniać skórę, powodować skurcz oskrzeli, a w skojarzeniu z naświetlaniem metodą PUVA są potencjalnie rakotwórcze.
Domowe sposoby na krosty na twarzy warto zatem ograniczyć do starannej pielęgnacji skóry, z użyciem naturalnych i delikatnych kosmetyków. Ważne jest też odpowiednie odżywianie. Kluczowe jest włączenie do diety wysokonienasyconych kwasów tłuszczowych omega 3 i omega 6 (w stosunku 1:5). W praktyce pożądany efekt najłatwiej jest osiągnąć spożywając duże ilości ryb i owoców morza. Jeśli natomiast chodzi o składniki niepożądane, na pierwszym miejscu wymienić należy produkty zawierające duże ilości węglowodanów o wysokim indeksie glikemicznym. Szczególnie negatywne oddziaływanie na cerę trądzikową mają m.in. piwo, chipsy, białe pieczywo, ale też płatki kukurydziane, seler, czy rozgotowana marchew.
